مشران د عيسىٰ د وژلو منصوبه جوړوى

یوه ښځه ګران عطر تویوي او پرې ورټل کېږي؛ یهودا هغه په دېرشو سکو پلوري. په ګتسیمنی کې عيسىٰ له خپل پلار نه غواړي چې جام لرې کړي، په داسې حال کې چې ملګري یې بیا بیا ویده کېږي. کله چې ونیول شي، مقاومت نه کوي. پطروس قسم خوري چې هغه سړی یې هېڅکله نه دی پېژندلی.

څپرکی 26.

کله چې عيسىٰ دا ټولې خبرې ختمې کړې، نو خپلو مريدانو ته يې وفرمائيل،

”تاسو ته معلومه ده چې د دوو ورځو نه پس فسح راځى، او اِبن آدم د مصلوب کېدو دپاره حواله کولے کيږى.“

بيا مشران کاهنان او د قوم مشران د کاهن اعظم کائفا په انګنه کښې راغونډ شول، او هغوئ يو ځائ منصوبه جوړه کړه چې عيسىٰ په پټه ونيسى او ووژنى. خو هغوئ ووئيل، ”د اختر په ورځو کښې نه، ګنې چې په خلقو کښې به فساد پېدا شى.“

هغه عيسىٰ د دفن دپاره تېل مل کوى

اوس چې کله عيسىٰ په بيت عنياه کښې د جذامى شمعون په کور کښې وو، نو يوه ښځه د سنګ مرمر په بوتل کښې د ډېرو قيمتى عطرو سره هغۀ ته راغله، او کله چې هغه په دسترخوان ناست وو نو هغې دا د هغۀ په سر باندې واړول. دا چې مريدانو وليدل، نو غصه شول او ووئيل، ”دا ولې ضائع کولے کيږى؟ ځکه چې دا به په ګرانه بيه خرڅ شوے وَو او غريبانو ته به ورکولے شوے وَو.“

عيسىٰ دا معلومه کړه او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”تاسو دې ښځې له ولې تکليف ورکوئ؟ هغې زما سره ښايسته کار کړے دے. ځکه چې غريبان خو هر وخت ستاسو سره وى، خو زۀ به هر وخت ستاسو سره نۀ يم. ځکه چې هغې دا عطر زما په بدن باندې واړول، نو دا يې زما د دفن د تيارۍ دپاره وکړل. زۀ تاسو ته رښتيا وايم، په ټوله دُنيا کښې چرته چې دا اِنجيل وعظ کولے شى، هلته به هغه څۀ هم بيانولے شى چې دې وکړل، د دې د يادګيرنې دپاره.“

يهوداه د چاندۍ دپاره زوئ تسليموى

بيا د دولسو نه يو، هغه چې يهوداه اِسکريوتى ورته وئيلے شو، مشرانو کاهنانو ته لاړو، او ووئيل، ”تاسو ما له څۀ درکول غواړئ، او زۀ به هغه تاسو ته حواله کړم؟“ نو هغوئ هغۀ له دېرش روپۍ چاندى وشمارلې. او له دغه وخت نه يې د هغۀ د تسليمولو دپاره موقع لټوله.

د فسح دپاره تيارى

د فطيرې ډوډۍ په اول ورځ، مريدان عيسىٰ ته راغلل او پوښتنه يې وکړه، ”تۀ غواړې چې مونږ ستا دپاره د فسح د خوراک تيارى چرته وکړو؟“

هغۀ وفرمائيل، ”ښار ته يو خاص سړى له لاړ شئ او هغۀ ته ووايئ چې، ’اُستاذ فرمائى، زما وخت نزدې دے. زۀ به د خپلو مريدانو سره ستا په کور کښې فسح ومنم.‘“

او مريدانو هم هغه شان وکړل لکه چې عيسىٰ هغوئ ته هدايت کړے وو، او د فسح تيارى يې وکړه.

کله چې ماښام شو، نو هغه د دولسو سره په دسترخوان ناست وو.

او کله چې هغوئ ډوډۍ خوړله، نو هغۀ وفرمائيل، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، په تاسو کښې به يو ما تسليم کړى.“

هغوئ ډېر غمژن شول او هر يو هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، دا زۀ خو نۀ يم؟“

هغۀ جواب ورکړو، ”چا چې زما سره په پيالۍ کښې خپل لاس وينجولے دے، هغه به ما تسليم کړى. اِبن آدم ځى، لکه چې د هغۀ په حقله ليکلے شوى دى. خو د هغه سړى دپاره افسوس چې اِبن آدم تسليموى، د هغۀ دپاره به ښۀ وَو چې هغه هېڅ پېدا شوے نۀ وَو.“

يهوداه، چې هغه تسليمونکے وو، ووئيل، ”اے اُستاذه، دا زۀ خو نۀ يم؟“ هغۀ هغۀ ته وفرمائيل، ”تا دا ووئيل.“

کله چې هغوئ ډوډۍ خوړله، نو عيسىٰ ډوډۍ راواخسته، برکت يې ورکړو او مات يې کړه، مريدانو ته يې ورکړه او وفرمائيل، ”واخلئ، وخورئ، دا زما بدن دے.“ بيا يې پيالۍ راواخسته او شُکر يې ادا کړو، هغوئ ته يې ورکړه او وفرمائيل، ”تاسو ټول ترې نه وڅښئ، ځکه چې دا زما د لوظ وينه ده، چې د ډېرو خلقو دپاره د ګناهونو د معافۍ دپاره بهولے کيږى. زۀ تاسو ته وايم، له اوسه د انګورو دا رس به بيا نۀ څښم، تر هغه ورځې پورې چې زۀ به دا ستاسو سره زما د پلار په بادشاهۍ کښې نوے وڅښم.“

او کله چې هغوئ د حمد يو سندره ووئيله، نو د زيتونو غرۀ ته لاړل.

عيسىٰ د پطروس د اِنکار وړاندوينه کوى

بيا عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”نن شپه به تاسو ټول زما په سبب وتښتئ، ځکه چې ليکلے شوى دى چې، ’زۀ به شپون ووهم، او د رمې ګډې به خوارې ورې شى.‘ خو د خپل راژوندى کېدو نه پس به زۀ ستاسو نه مخکښې ګليل ته لاړ شم.“

پطروس هغۀ ته ووئيل، ”که چرې ټول ستا په سبب وتښتى، خو زۀ به هيچرې نۀ تښتم.“

عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”زۀ تا ته رښتيا وايم، نن شپه د چرګ د بانګ نه مخکښې به تۀ درے ځله زما د پېژندلو نه اِنکار وکړې.“

پطروس ووئيل، ”که چرې ما له ستا سره مرګ هم په کار وى، خو زۀ به ستا نه اِنکار ونۀ کړم.“ ټولو مريدانو هم هغه شان ووئيل.

زوئ ځان پلار ته سپارى

بيا عيسىٰ د هغوئ سره يو ځائ له راغلو چې ګتسمنى ورته وئيلے شو، او مريدانو ته يې وفرمائيل، ”تاسو دلته کښېنئ تر هغه چې زۀ هلته لاړ شم او دُعا وکړم.“

او پطروس او د زبدى دواړه زامن يې له ځان سره واخستل، نو هغه ډېر غمژن او پرېشان شو.

بيا هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”زما روح د غم نه داسې ماتوى شوے دے لکه چې مرګ ته رسېدلے وى. دلته پاتې شئ او زما سره څوکيدارى کوئ.“

بيا لږ وړاندې لاړو او په خپل مخ باندې پرېوتو او دُعا يې وکړه، ”اے زما پلاره، که چرې ممکن وى، نو دا پياله دې له ما نه لرې شى. خو زۀ لکه څنګه چې غواړم هغه شان نه، بلکې لکه څنګه چې تۀ غواړې هغه شان دې وشى.“

هغه مريدانو ته راغلو او هغوئ يې ويده ومندل. هغۀ پطروس ته وفرمائيل، ”نو، تاسو زما سره يو ګړۍ هم ويښ پاتې نۀ شوئ؟ ويښ پاتې شئ او دُعا کوئ، چې تاسو په آزميښت کښې ونۀ غورزئ. روح خو تيار دے، خو بدن کمزورے دے.“

دوېم ځل هغه لاړو او دُعا يې وکړه، ”اے زما پلاره، که چرې دا پياله تر هغه لرې کېدے نۀ شى ترڅو چې زۀ دا ونۀ څښم، نو ستا رضا دې پوره شى.“

او هغه بيا راغلو او هغوئ يې ويده ومندل، ځکه چې د هغوئ سترګې درنې شوې وې. نو هغوئ يې بيا پرېښودل او لاړو او درېم ځل يې دُعا وکړه، او هم هغه خبرې يې بيا ووئيلې.

بيا هغه مريدانو ته راغلو او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”تر اوسه ويده ياست او آرام کوئ؟ ګورئ، ګړۍ راغله، او اِبن آدم د ګناهګارانو په لاسونو کښې تسليم کولے کيږى. پاڅئ، چې لاړ شُو! ګورئ، هغه چې ما تسليموى، راغلے دے!“

عيسىٰ تسليم کولے او نيولے کيږى

کله چې هغه لا خبرې کولې، نو يهوداه، د دولسو نه يو، ناببره راغلو، او د هغۀ سره لويه ګڼه ګوڼه وه چې تورې او لښتې يې نيولې وې، چې د قوم د مشرانو کاهنانو او مشرانو له خوا رالېږلے شوى وُو. اوس هغه تسليمونکى هغوئ ته نښه ورکړے وه، ”زۀ چې چا له ښکُل ورکړم، هم هغه دے، هغه ونيسئ.“ او سمدستى هغه عيسىٰ ته ورنزدې شو او ووئيل، ”اے اُستاذه، سلام وى!“ او ښکُل يې ورکړو.

عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”اے يارَ، څۀ کار دپاره چې راغلے يې هغه وکړه.“ بيا هغوئ راغلل، عيسىٰ يې ونيولو او ټينګ يې کړو.

او ګورئ، د هغه چا نه يو چې د عيسىٰ سره وُو، خپل لاس ونيولو، خپله توره يې راوويسته، د کاهن اعظم نوکر يې ووهلو او غوږ يې ترې پرې کړو.

بيا عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”خپله توره بېرته په خپل ځائ کښې کېږده. هغه ټول چې توره نيسى، د تورې په وسيله به مړۀ شى. آيا تۀ ګمان کوې چې زۀ خپل پلار ونۀ بللے شم، چې هغه به ما له سمدستى د دولسو لښکرو نه زيات فرښتې رالېږى؟ خو بيا به پاک صحيفې څنګه پوره شى، چې داسې کېدل په کار دى؟“

په هغه ګړۍ کښې عيسىٰ ګڼې ګوڼې ته وفرمائيل، ”آيا تاسو د تورو او لښتو سره ما د نيولو دپاره راووتلئ، لکه چې په يو ډاکو پسې؟ زۀ هره ورځ په هيکل کښې ناست وم او تعليم مې ورکولو، او تاسو زۀ ونۀ نيولم. خو دا ټول د دې دپاره وشول چې د نبيانو پاک صحيفې پوره شى.“ بيا ټولو مريدانو هغه پرېښودو او وتښتېدل.

عيسىٰ د خپلو مُلزمانو په مخکښې

بيا هغه چا چې عيسىٰ نيولے وو، هغه يې کائفا، کاهن اعظم، له بوتلو، چرته چې عالِمان او مشران راغونډ شوى وُو. پطروس له لرې نه د کاهن اعظم انګنې ته پسې ورغلو، ننوتو او د پهره دارانو سره کښېناستو چې وګورى چې آخر به څنګه کيږى.

مشرانو کاهنانو او ټوله مجلس د عيسىٰ خلاف دروغجنه ګواهى لټوله، چې هغه مړ کړى، خو هغوئ هېڅ ونۀ موندله، که څۀ هم ډېر دروغجن ګواهان راغلل. آخر کښې دوه راغلل، او هغوئ ووئيل، ”دې سړى ووئيل چې، ’زۀ د خُدائ پاک هيکل ورانولے شم او په درو ورځو کښې يې بيا جوړولے شم.‘“

کاهن اعظم پاڅېدو او هغۀ ته يې ووئيل، ”آيا تا سره هېڅ جواب نشته؟ دا خلق ستا خلاف څۀ ګواهى ورکوى؟“ خو عيسىٰ چُپ وو. کاهن اعظم ووئيل، ”زۀ تا له د ژوندى خُدائ پاک قسم درکوم، مونږ ته ووايه چې آيا تۀ مسيح يې، د خُدائ پاک زوئ؟“

عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”تا دا ووئيل. خو زۀ تاسو ته وايم، له اوسه به تاسو اِبن آدم د قدرت په ښى لاس ناست ووينئ، چې د آسمان په وريځو راځى.“

بيا کاهن اعظم خپلې جامې وشلولې او ووئيل، ”دۀ کفر ووئيلو! مونږ ته نور ګواهانو څۀ ضرورت دے؟ تاسو اوس دا کفر واورېدو. ستاسو څۀ فيصله ده؟“ هغوئ جواب ورکړو، ”دا د مرګ لائق دے.“

بيا هغوئ د هغۀ په مخ تُف وکړو او وهل يې کړو، او ځنو هغۀ له څپيړې وکړې، او ويل يې، ”اے مسيحه، مونږ ته پېشګوئى وکړه! چا تا ووهلې؟“

پطروس د عيسىٰ د پېژندلو نه اِنکار کوى

پطروس بهر په انګنه کښې ناست وو. يوه وينځه ورته راغله او وې وئيل، ”تۀ هم د ګليلى عيسىٰ سره وې.“

خو هغۀ د هغوئ ټولو په مخکښې اِنکار وکړو او ووئيل، ”زۀ نۀ پوهيږم چې تۀ څۀ وايې.“

کله چې هغه دروازې ته ووتو، نو بلې وينځې هغه وليدو او هلته خلقو ته يې ووئيل، ”دا سړے د ناصرت د عيسىٰ سره وو.“

او هغۀ بيا په قسم سره اِنکار وکړو، ”زۀ دا سړے نۀ پېژنم.“

لږ پس هغه خلق چې هلته ولاړ وُو، پطروس ته راغلل او ووئيل، ”بېشکه تۀ هم د هغوئ نه يو يې، ځکه چې ستا لهجه تا بربنډوى.“

بيا هغه په ځان باندې لعنت ويلو او قسمونه خوړلو ته شروع وکړه، ”زۀ دا سړے نۀ پېژنم.“ سمدستى چرګ بانګ کړو.

پطروس ته د عيسىٰ هغه خبره ياده شوه، ”د چرګ د بانګ نه مخکښې به تۀ درے ځله زما د پېژندلو نه اِنکار وکړې.“ هغه بهر ووتو او زار زار ژړل يې.