Mateus 26 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 26.

26 ¹Bareng Gusti Yesus wis mungkasi sakehing pangandika mau, banjur ngandika marang para sakabate:

²“Kowe padha ngerti yen rong dina maneh bakal ana Riyaya Paskah, lan Putraning Manungsa bakal dipasrahake supaya disalib.”

³Nalika iku para pangareping imam lan para pinituwaning bangsa padha nglumpuk ana ing plataran omahe Imam Agung Kayafas, ⁴sarta padha sarembug arep nyekel Gusti Yesus kanthi dhedhemitan lan arep nyedani Panjenengane. ⁵Nanging padha kandha: “Aja nalika Riyaya, supaya aja nganti ndadekake geger ing antarane wong akeh.”

Wong Wadon Njebadi Gusti Yesus Minangka Cecawis Pasarean

⁶Nalika Gusti Yesus ana ing Betania, ing omahe Simon kang nandhang lara kusta, ⁷ana wong wadon sowan marang Panjenengane nggawa botol alabaster isi lenga wangi kang larang banget, banjur diesokake ing mustakane Gusti Yesus nalika lagi lenggah dhahar. ⁸Bareng para sakabat padha weruh prakara iku, banjur padha nepsu, pangucape: “Yagene kok diwuwang muspra mangkono? ⁹Awit lenga iki bisa didol kanthi rega larang, banjur dhuwite diwenehake marang wong miskin.”

¹⁰Gusti Yesus mirsa bab iku, banjur ngandika marang para sakabat: “Yagene kowe padha ngganggu wong wadon iki? Dheweke wis nindakake prakara kang becik tumrap Aku. ¹¹Awit wong miskin iku tansah ana ing tengahmu, nanging Aku ora bakal tansah ana ing antaramu. ¹²Awit anggone ngesokake lenga wangi iki ing sariraKu, iku kanggo nyawisake Aku supaya dikubur. ¹³Satemene Aku pitutur marang kowe: ing ngendi bae Injil iki diwartakake ing saindenging jagad, apa kang wis ditindakake wong wadon iki uga bakal dicritakake, minangka pangeling-eling marang dheweke.”

Yudas Ngianati Sang Putra Ijol Dhuwit Salaka

¹⁴Nalika iku ana sawijining saka rolas sakabat, kang jenenge Yudas Iskariot, marani para pangareping imam, ¹⁵ature: “Panjenengan sami karsa paring punapa dhateng kula, dene kula badhe ngulungaken Piyambakipun dhateng panjenengan?” Wong-wong mau banjur ngetung telung puluh keping salaka kanggo dheweke. ¹⁶Wiwit iku Yudas banjur golek jalaran kang becik kanggo ngianati Panjenengane.

Cecawis kanggo Riyaya Paskah

¹⁷Ing dina kapisan Riyaya Roti Tanpa Ragi, para sakabat padha munjuk pitakon marang Gusti Yesus: “Wonten ing pundi karsa Paduka, anggen kawula sami nyawisaken Paduka dhahar Paskah?”

¹⁸Pangandikane: “Padha lungaa menyang kutha, nemonana wong anu, kandhakna marang dheweke: ‘Guru ngandika: WektuKu wis cedhak. Aku arep nganakake Paskah ana ing omahmu karo para sakabatKu.’”

¹⁹Para sakabat banjur padha nindakake apa kang didhawuhake dening Gusti Yesus, sarta padha nyawisake Paskah.

²⁰Bareng wis sore, Gusti Yesus banjur lenggah dhahar karo rolas sakabat.

²¹Lan nalika lagi padha dhahar, Panjenengane ngandika: “Satemene Aku pitutur marang kowe, salah sijine ing antaramu bakal ngianati Aku.”

²²Para sakabat padha banget sungkawane, banjur siji-sijine munjuk marang Panjenengane: “Rak sanes kawula, Gusti?”

²³Paring wangsulane: “Kang ngelubake tangane ing pinggan bareng karo Aku, iku kang bakal ngianati Aku. ²⁴Putraning Manungsa pancen bakal tindak, kaya kang wis katulis tumrap Panjenengane. Nanging bilai banget wong kang ngianati Panjenengane iku—luwih becik yen wong iku ora kalairake babar pisan.”

²⁵Yudas, kang ngianati Panjenengane, banjur munjuk: “Rak sanes kawula, Rabbi?” Pangandikane Gusti Yesus marang dheweke: “Kowe wis ngucapake dhewe.”

²⁶Nalika lagi padha dhahar, Gusti Yesus mundhut roti, diberkahi lan dicuwil-cuwil, banjur diparingake marang para sakabat, pangandikane: “Padha tampanana, panganen; iki sariraKu.” ²⁷Banjur mundhut tuwung lan saos sokur, diparingake marang para sakabat, pangandikane: “Padha ngombea iki kabeh, ²⁸awit iki getihKu, getihing prajanjian, kang kawutahake kanggo wong akeh minangka pangapuraning dosa. ²⁹Aku pitutur marang kowe: Aku ora bakal ngombe maneh pametuning wit anggur iki, wiwit saiki nganti tekan ing dina anggonKu ngombe kang anyar bareng karo kowe ana ing Kratone RamaKu.”

³⁰Sawuse padha ngidungake kidung pamuji, banjur padha tindak menyang Gunung Zaitun.

Gusti Yesus Ngandika Bab Panyelake Petrus

³¹Nalika iku Gusti Yesus ngandika marang para sakabat: “Ing wengi iki kowe kabeh bakal padha kesandhung marga saka Aku. Awit ana tulisan: ‘Aku bakal nggebag si pangon, temah wedhus-wedhuse pepanthan bakal buyar.’ ³²Nanging sawuse Aku katangekake, Aku bakal ndhisiki kowe tindak menyang Galilea.”

³³Petrus banjur munjuk marang Panjenengane: “Sanadyan tiyang sanes sami kesandhung marga saking Paduka, kawula boten badhe pisan-pisan kesandhung.”

³⁴Pangandikane Gusti Yesus marang Petrus: “Satemene Aku pitutur marang kowe: ing wengi iki sadurunge jago kluruk, kowe wis nyelaki Aku kaping telu.”

³⁵Ature Petrus: “Sanadyan kawula kedah pejah sesarengan kaliyan Paduka, kawula boten badhe nyelaki Paduka.” Para sakabat kabeh iya padha matur mangkono.

Sang Putra Pasrah marang Sang Rama

³⁶Gusti Yesus banjur tindak bareng karo para sakabat menyang panggonan kang aran Getsemani, sarta ngandika marang para sakabat: “Padha lungguha ing kene, Aku arep mrana dhisik ndedonga.”

³⁷Panjenengane banjur ngajak Petrus lan anake Zebedeus loro, tumuli panggalihe wiwit sungkawa lan banget kuwatire.

³⁸Nuli ngandika marang wong-wong mau: “NyawaKu sungkawa banget, kaya-kaya nganti arep mati. Padha tetepa ing kene, melek bareng karo Aku.”

³⁹Panjenengane banjur tindak rada adoh sethithik, tumuli sumungkem konjem ing bumi sarta ndedonga: “Dhuh RamaKu, manawi saged, mugi tuwung punika kalisna saking Kawula. Nanging sampun ngantos miturut ingkang dados karsa Kawula, nanging ingkang dados karsa Paduka.”

⁴⁰Panjenengane banjur wangsul marani para sakabat, dipirsani lagi padha turu. Banjur ngandika marang Petrus: “Kena apa kowe ora bisa melek bareng karo Aku sajam bae? ⁴¹Padha meleka lan ndedongaa, supaya kowe aja nganti tumiba ing panggodha; roh iku pancen cumadhang, nanging daging iku ringkih.”

⁴²Kaping pindhone Panjenengane tindak maneh lan ndedonga: “Dhuh RamaKu, manawi tuwung punika boten saged sumingkir kajawi Kawula ngombe, mugi karsa Paduka ingkang kelampahan.”

⁴³Bareng wangsul maneh, Panjenengane mirsa para sakabat lagi padha turu, awit mripate padha kaantukan banget. ⁴⁴Panjenengane banjur nilar wong-wong mau maneh, tindak ndedonga kaping telune, ngaturake tembung kang padha kaya mau.

⁴⁵Panjenengane tumuli wangsul marani para sakabat, sarta ngandika: “Apa kowe isih padha turu lan ngaso? Lah, wis tekan ing wektune, lan Putraning Manungsa diulungake marang tangane wong-wong dosa. ⁴⁶Padha tangia, ayo padha mangkat! Delengen, kang ngianati Aku wis teka!”

Gusti Yesus Dicidrani lan Dicekel

⁴⁷Nalika Panjenengane lagi ngandika, dumadakan Yudas, salah sijine saka rolas sakabat mau, teka kanthi wong akeh kang padha nggawa pedhang lan penthung, kang diutus dening para pangareping imam lan para pinituwaning bangsa. ⁴⁸Dene si pangianat mau wis menehi tandha marang wong-wong iku: “Sapa kang dakambung, yaiku wonge—cekelen.” ⁴⁹Sanalika Yudas nyedhaki Gusti Yesus lan matur: “Salam, Rabbi!” tumuli ngambung Panjenengane.

⁵⁰Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “He, mitra, tindakna apa kang dadi tekamu.” Wong-wong mau banjur padha maju, nyekel Gusti Yesus lan nyepeng Panjenengane.

⁵¹Lah, salah sijine kang ndherek Gusti Yesus ngulurake tangane, ngunus pedhange, nyabetake marang abdine Imam Agung, nganti kupinge tugel.

⁵²Gusti Yesus banjur ngandika marang wong mau: “Pedhangmu warangkakna maneh. Awit sapa kang nganggo pedhang, bakal mati dening pedhang. ⁵³Apa pangiramu Aku ora bisa nyuwun marang RamaKu, kang sanalika bakal ngutus malaekat luwih saka rolas bala kanggo Aku? ⁵⁴Nanging yen mangkono, kepriye bisane kayektenan apa kang katulis ing Kitab Suci, yen prakara iki kudu kelakon mangkene?”

⁵⁵Nalika iku Gusti Yesus ngandika marang wong akeh: “Apa kowe padha metu nggawa pedhang lan penthung arep nyekel Aku, kaya arep nyekel begal? Saben dina Aku lenggah memulang ana ing Padaleman Suci, nanging kowe padha ora nyekel Aku. ⁵⁶Nanging iki kabeh kelakon supaya kayektenan tulisane para nabi.” Para sakabat kabeh banjur padha ninggal Panjenengane lan padha mlayu.

Gusti Yesus Diadhepake marang Para Panggugat

⁵⁷Wong-wong kang nyekel Gusti Yesus mau banjur ngirid Panjenengane menyang ngarsane Imam Agung Kayafas, panggonane para ahli Toret lan para pinituwa wis padha nglumpuk. ⁵⁸Petrus ndherekake saka kadohan, nganti tekan ing plataran omahe Imam Agung, banjur lumebu lan lungguh bebarengan karo para pengawal, prelu nyumurupi kepriye wekasane prakara iku.

⁵⁹Para pangareping imam lan sakehing anggota Pradata padha ngupaya paseksen palsu kanggo nggugat Gusti Yesus, supaya bisa ngukum pati marang Panjenengane, ⁶⁰nanging padha ora oleh, sanadyan akeh seksi palsu kang padha maju. Wusanane ana wong loro kang maju, ⁶¹kang padha kandha: “Wong iki tau kandha: ‘Aku bisa mbubrah Padaleman Sucine Allah lan mbangun maneh sajrone telung dina.’”

⁶²Imam Agung banjur ngadeg lan ngucap marang Panjenengane: “Apa Kowe ora mangsuli apa-apa? Kepriye paseksene wong-wong iki kang nggugat marang Kowe?” ⁶³Nanging Gusti Yesus kendel bae. Imam Agung banjur ngucap: “Kowe dakjaluk sumpah demi Allah kang asipat gesang: kandhakna marang aku kabeh, apa Kowe iku Sang Kristus, Putraning Allah?”

⁶⁴Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “Kowe wis ngucapake dhewe. Nanging Aku pitutur marang kowe: wiwit saiki kowe bakal padha ndeleng Putraning Manungsa lenggah ing tengene Kang Mahakwasa, sarta rawuh nitih mega ing langit.”

⁶⁵Imam Agung nuli nyuwek-nyuwek sandhangane, pangucape: “Wong iki wis nyenyamah Allah! Yagene kita isih butuh seksi? Lah, saiki kowe kabeh wis padha krungu dhewe anggone nyenyamah. ⁶⁶Kepriye putusanmu?” Wong-wong mau padha mangsuli: “Wong iki wis samesthine diukum pati.”

⁶⁷Panjenengane banjur diidoni pasuryane lan dijotosi; ana uga sawenehe kang napuk Panjenengane, ⁶⁸kanthi pangucap: “He, Kristus, mecaa marang aku kabeh! Sapa kang napuk Kowe mau?”

Petrus Nyelaki Gusti Yesus

⁶⁹Nalika iku Petrus lagi lungguh ana ing jaba, ing plataran. Banjur ana abdi wadon kang nyedhaki dheweke, kandhane: “Kowe iya melu Yesus wong Galilea mau.”

⁷⁰Nanging Petrus nyelaki ana ing ngarepe wong kabeh, kandhane: “Aku ora ngerti apa kang kokkandhakake iku.”

⁷¹Bareng Petrus metu menyang regol, ana abdi wadon liyane kang weruh dheweke, banjur kandha marang wong-wong kang ana ing kono: “Wong iki mau melu Yesus wong Nasaret.”

⁷²Petrus banjur nyelaki maneh kanthi sumpah: “Aku ora wanuh karo wong iku.”

⁷³Ora let suwe wong-wong kang padha ngadeg ing kono padha nyedhaki Petrus, kandhane: “Kowe mesthi iya salah sijine golongane wong-wong mau, awit basamu kang mbukak kedhokmu.”

⁷⁴Petrus banjur wiwit nyupatani awake dhewe lan sumpah: “Aku ora wanuh karo wong iku.” Sanalika iku uga jago banjur kluruk.

⁷⁵Petrus banjur eling marang pangandikane Gusti Yesus: “Sadurunge jago kluruk, kowe wis nyelaki Aku kaping telu.” Dheweke tumuli metu menyang jaba lan nangis kelara-lara.