Saiki wis dicithak

Mateus 25 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Siyaga Ngenteni Rawuhe Panganten Lanang

Prawan pengiring penganten lima kentekan lenga lan nemu lawange wis kinancing. Abdi kang wedi ngubur dhuwit salakane bendarane lan kelangan. Banjur para bangsa dipilah-pilah miturut apa padha maringi pangan, sandhangan lan niliki Sang Prabu, tanpa ngerti yen iku Panjenengane. Wong-wong kang kaberkahan dening Ramane padha tampa warisan.

Pasal 25.

“Ing wektu iku Kratone Rama kita bakal padha karo prawan sepuluh kang padha nggawa diyane, banjur padha metu methukake panganten lanang. Kang lima bodho, lan kang lima wicaksana. Prawan kang bodho mau padha nggawa diyane, nanging ora padha nggawa lenga. Nanging kang wicaksana padha nggawa lenga ing wadhah bebarengan karo diyane. Bareng panganten lanang mau kasep rawuhe, kabeh padha ngantuk banjur padha keturon. Nanging ing wayah tengah wengi ana panguwuh: ‘Lah, panganten lanang teka! Padha metua methukake!’ Banjur prawan kabeh mau padha tangi lan padha nata diyane. Prawan kang bodho padha kandha marang kang wicaksana: ‘Aku padha wenehana lengamu sawatara, awit diyanku arep padha mati.’ Nanging kang wicaksana padha mangsuli: ‘Aja, mundhak ora cukup kanggo aku lan kowe. Luwih becik kowe padha menyanga wong kang dodol, banjur tukua dhewe.’ Nalika lagi padha lunga tuku, panganten lanang mau teka. Prawan kang wis siyaga padha mlebu bebarengan karo panjenengane menyang pahargyan manten, banjur lawange ditutup. Sawise iku prawan liyane uga padha teka, ature: ‘Gusti, gusti, mugi kawula dipunwengakna lawangipun!’ Nanging wangsulane: ‘Satemene Aku pitutur marang kowe, Aku ora wanuh marang kowe.’ Mulane kowe padha meleka, awit kowe ora ngerti dina lan wayahe.

Setya marang Saben Barang kang Dipasrahake

“Awit kaanane bakal kaya wong kang arep lelungan menyang tanah manca, kang ngundang para abdine lan masrahake bandhane marang para abdi mau. Kang siji diwenehi kanthong salaka lima, sijine loro, sijine maneh siji—siji-sijine manut kabisane dhewe-dhewe—banjur mangkat lelungan. Kang nampa kanthong salaka lima mau enggal-enggal mangkat, dhuwit mau dienggo dagang, banjur oleh bathi lima maneh. Mangkono uga kang nampa kanthong salaka loro mau oleh bathi loro maneh. Nanging kang nampa kanthong salaka siji mau lunga, ndhudhuk lemah, banjur ndhelikake dhuwite bendarane.

“Sawise antara sawatara suwe, bendarane para abdi mau bali, banjur ngrampungi petungan karo wong-wong mau. Kang nampa kanthong salaka lima mau sowan, karo nggawa bathi lima maneh, ature: ‘Bendara, kula panjenengan pasrahi kanthong salaka gangsal; lah punika kula sampun angsal bathi gangsal malih.’

“Kandhane bendarane: ‘Becik, heh abdi kang becik lan setya! Kowe wis setya ngreksa prakara sathithik, mulane kowe bakal dakpasrahi prakara akeh. Lumebua ing kabungahane bendaramu!’

“Kang nampa kanthong salaka loro mau uga sowan, ature: ‘Bendara, kula panjenengan paringi kanthong salaka kalih; lah punika kula sampun angsal bathi kalih malih.’

“Kandhane bendarane: ‘Becik, heh abdi kang becik lan setya! Kowe wis setya ngreksa prakara sathithik, mulane kowe bakal dakpasrahi prakara akeh. Lumebua ing kabungahane bendaramu!’

“Banjur kang nampa kanthong salaka siji mau sowan, ature: ‘Bendara, kula sumerep bilih panjenengan punika tiyang ingkang kereng, ngeneni ing panggenan ingkang boten panjenengan tanemi, saha nglempakaken ing panggenan ingkang boten panjenengan sebari wiji.’ Kula ajrih, pramila kula kesah ndhelikaken salaka panjenengan wonten ing siti. Punika barang gadhahan panjenengan.

“Bendarane mangsuli: ‘Heh abdi kang ala lan kesed! Kowe rak wis ngerti yen aku ngeneni ing panggonan kang ora daktanduri lan nglumpukake ing panggonan kang ora daksebari wiji?

“Mulane dhuwitku mesthine koktitipake marang wong kang nganakake dhuwit, supaya samulihku bisa daktampa maneh karo bungane. Mulane kanthong salakane iku jupuken, banjur wenehna marang kang duwe kanthong salaka sepuluh. Awit sing sapa duwe bakal diwenehi maneh nganti luber; nanging sing ora duwe apa-apa, dalah apa kang diduweni iku iya bakal dijupuk. Abdi kang tanpa guna iku buwangen menyang pepeteng ing jaba; ing kono bakal ana tangis lan keroting untu.’

Putraning Manungsa Ngadili Para Bangsa

“Besuk, samangsa Putraning Manungsa rawuh ngagem kamulyane, kinanthenan sakehe para malaekate, Panjenengane bakal lenggah ing dhampar kamulyane. Sakabehe bangsa bakal padha diklumpukake ing ngarsane, lan Panjenengane bakal misahake wong-wong mau siji lan sijine, kaya pangon anggone misahake wedhus gibas saka wedhus jawa. Wedhus gibas bakal dipapanake ing tengene, dene wedhus jawa ing kiwane. Banjur Sang Prabu bakal ngandika marang wong-wong kang ana ing tengene: ‘Mrenea, kowe kabeh kang diberkahi dening RamaKu; tampanana warisan Kraton kang wis dicawisake kanggo kowe wiwit dumadine jagad.

“Awit nalika Aku keluwen, kowe padha menehi Aku mangan; nalika Aku ngelak, kowe padha menehi Aku ngombe; nalika Aku dadi wong manca, kowe padha nampa Aku, nalika Aku kawudan, kowe padha nyandhangi Aku; nalika Aku lara, kowe padha ngopeni Aku; nalika Aku ana ing pakunjaran, kowe padha niliki Aku.’”

“Banjur wong kang padha bener bakal munjuk marang Panjenengane: ‘Gusti, kala punapa kawula sami ningali Paduka keluwen lajeng kawula paringi dhahar, utawi ngelak lajeng kawula caosi unjukan?

“Kala punapa kawula sami ningali Paduka dados tiyang manca lajeng kawula tampi, utawi kawudan lajeng kawula sandhangi? Kala punapa kawula sami ningali Paduka gerah utawi wonten ing pakunjaran, lajeng kawula sowani?’”

“Sang Prabu bakal paring wangsulan: ‘Satemene Aku pitutur marang kowe, samubarang kang wis koktindakake kanggo salah siji sadulurKu kang asor dhewe iki, iku padha karo koktindakake kanggo Aku.’ Banjur Panjenengane bakal ngandika marang wong-wong kang ana ing kiwane: ‘Padha sumingkira saka ngarepKu, kowe kabeh kang kena ing laknat, menyang geni langgeng kang wis dicawisake kanggo Iblis lan para malaekate. Awit nalika Aku keluwen, kowe ora padha menehi Aku mangan; nalika Aku ngelak, kowe ora padha menehi Aku ngombe; nalika Aku dadi wong manca, kowe ora padha nampa Aku; nalika Aku kawudan, kowe ora padha nyandhangi Aku; nalika Aku lara lan ana ing pakunjaran, kowe ora padha niliki Aku.’”

“Banjur wong-wong mau uga bakal munjuk: ‘Gusti, kala punapa kawula sami ningali Paduka keluwen, ngelak, dados tiyang manca, kawudan, gerah, utawi wonten ing pakunjaran, lajeng kawula boten ngladosi Paduka?’

“Panjenengane bakal paring wangsulan: ‘Satemene Aku pitutur marang kowe, samubarang kang ora koktindakake kanggo salah siji wong kang asor dhewe iki, iku padha karo ora koktindakake kanggo Aku.’ Banjur wong-wong mau bakal lunga menyang paukuman langgeng, nanging wong kang padha bener menyang urip langgeng.”