વરરાજાના પુનરાગમન માટે તૈયાર
પાંચ કન્યાઓનું તેલ ખૂટી જાય છે અને તેમને દરવાજો બંધ મળે છે. એક ડરેલો નોકર પોતાના માલિકની ચાંદી દાટી દે છે અને તે ગુમાવે છે. પછી પ્રજાઓને એ આધારે અલગ કરાય છે કે તેમણે રાજાને જમાડ્યા, વસ્ત્ર પહેરાવ્યાં અને તેમની મુલાકાત લીધી કે નહિ, એ તે જ હતા એવું જાણ્યા વિના. તેમના પિતાના આશીર્વાદિતો વારસો પામે છે.
25 1“ત્યારે આપણા પિતાનું રાજ એવી દસ કુમારિકાઓ જેવું હશે, જેમણે પોતાના દીવા લઈને વરરાજાને મળવા બહાર નીકળી. 2તેમાંની પાંચ મૂર્ખ અને પાંચ ડાહી હતી. 3મૂર્ખ કુમારિકાઓએ પોતાના દીવા તો લીધા, પણ પોતાની સાથે તેલ લીધું નહિ. 4પરંતુ ડાહી કુમારિકાઓએ પોતાના દીવાની સાથે કૂપીઓમાં તેલ પણ લીધું. 5જ્યારે વરરાજાને આવવામાં વિલંબ થયો, ત્યારે તે સૌને ઊંઘ આવી ગઈ અને તેઓ ઊંઘી ગઈ. 6પણ મધરાતે બૂમ પડી: ‘જુઓ, વરરાજા! તેમને મળવા બહાર નીકળો!’ 7ત્યારે બધી જ કુમારિકાઓ જાગી ઊઠી અને પોતાના દીવા સંકોર્યા. 8મૂર્ખ કુમારિકાઓએ ડાહીઓને કહ્યું, ‘તમારા તેલમાંથી અમને થોડું આપો, કારણ કે અમારા દીવા હોલવાઈ જાય છે.’ 9પણ ડાહીઓએ જવાબ આપ્યો, ‘ના, કદાચ અમારા અને તમારા બન્ને માટે પૂરતું ન થાય. એના કરતાં વેચનારાઓ પાસે જઈને તમારા પોતાના માટે ખરીદી લો.’ 10તેઓ તેલ ખરીદવા ગઈ, એટલામાં વરરાજા આવ્યા. તૈયાર કુમારિકાઓ તેમની સાથે લગ્નની મિજબાનીમાં અંદર ગઈ, અને બારણું બંધ થયું. 11પછીથી બીજી કુમારિકાઓ પણ આવી અને કહ્યું, ‘પ્રભુ, પ્રભુ, અમારા માટે બારણું ઉઘાડો!’ 12પણ તેમણે જવાબ આપ્યો, ‘હું તમને સાચે જ કહું છું, હું તમને ઓળખતો નથી.’ 13એ માટે જાગતા રહો, કારણ કે તમે તે દિવસ કે ઘડી જાણતા નથી.
સોંપેલી દરેક ભેટમાં વિશ્વાસુ
14“કેમ કે તે એવું હશે, જેમ કોઈ માણસ પરદેશ જતી વખતે પોતાના સેવકોને બોલાવીને તેમને પોતાની સંપત્તિ સોંપે. 15તેણે એકને ચાંદીની પાંચ થેલીઓ, બીજાને બે, ત્રીજાને એક—દરેકને તેની પોતાની શક્તિ પ્રમાણે—આપી, પછી પોતાની મુસાફરીએ નીકળી ગયો. 16જેને ચાંદીની પાંચ થેલીઓ મળી હતી, તેણે તરત જઈને તેને કામમાં લગાડી અને બીજી પાંચ કમાયો. 17એ જ રીતે, જેની પાસે બે થેલીઓ હતી, તેણે બીજી બે કમાઈ. 18પણ જેને ચાંદીની એક થેલી મળી હતી, તેણે જઈને જમીનમાં ખાડો ખોદીને પોતાના ધણીનું નાણું સંતાડી દીધું.
19“ઘણા સમય પછી તે સેવકોનો ધણી પાછો આવ્યો અને તેમની સાથે હિસાબ કર્યો. 20જેને ચાંદીની પાંચ થેલીઓ મળી હતી, તે બીજી પાંચ લઈને આવ્યો અને કહ્યું, ‘ધણી, આપે મને ચાંદીની પાંચ થેલીઓ સોંપી હતી; જુઓ, મેં બીજી પાંચ કમાઈ છે.’
21“તેના ધણીએ તેને કહ્યું, ‘શાબાશ, ભલા તથા વિશ્વાસુ સેવક! તું થોડામાં વિશ્વાસુ રહ્યો; હું તને ઘણા પર નીમીશ. તારા ધણીના આનંદમાં પ્રવેશ કર!’
22“જેની પાસે ચાંદીની બે થેલીઓ હતી, તે પણ આવ્યો અને કહ્યું, ‘ધણી, આપે મને ચાંદીની બે થેલીઓ આપી હતી; જુઓ, મેં બીજી બે કમાઈ છે.’
23“તેના ધણીએ તેને કહ્યું, ‘શાબાશ, ભલા તથા વિશ્વાસુ સેવક! તું થોડામાં વિશ્વાસુ રહ્યો; હું તને ઘણા પર નીમીશ. તારા ધણીના આનંદમાં પ્રવેશ કર!’
24“પછી જેને ચાંદીની એક થેલી મળી હતી, તે આવ્યો અને કહ્યું, ‘ધણી, હું જાણતો હતો કે તમે કઠોર માણસ છો, જ્યાં વાવ્યું નથી ત્યાંથી લણો છો, અને જ્યાં બી વેર્યું નથી ત્યાંથી ભેગું કરો છો.’ 25એ માટે ડરીને મેં જઈને તમારી ચાંદી જમીનમાં સંતાડી દીધી. આ રહ્યું તમારું.
26“તેના ધણીએ જવાબ આપ્યો, ‘ઓ દુષ્ટ અને આળસુ સેવક! તું જાણતો હતો કે જ્યાં મેં વાવ્યું નથી ત્યાંથી હું લણું છું અને જ્યાં બી વેર્યું નથી ત્યાંથી ભેગું કરું છું?
27“તો તારે મારું નાણું શરાફોને આપવું જોઈતું હતું, જેથી પાછો આવીને હું વ્યાજ સહિત તે પાછું મેળવત. 28એ માટે તેની પાસેથી ચાંદીની થેલી લઈ લો અને જેની પાસે દસ થેલીઓ છે તેને આપો. 29કેમ કે જેની પાસે છે તે દરેકને વધારે આપવામાં આવશે, અને તે છલકાશે; પણ જેની પાસે કશું નથી, તેની પાસે જે છે તે પણ તેની પાસેથી લઈ લેવાશે. 30એ નકામા સેવકને બહારના અંધકારમાં ફેંકી દો, જ્યાં રડવું અને દાંત કચકચાવવું હશે.’
માનવપુત્ર પ્રજાઓનો ન્યાય કરે છે
31“જ્યારે માનવપુત્ર પોતાના સર્વ દૂતો સાથે પોતાના મહિમામાં આવશે, ત્યારે તેઓ પોતાના મહિમાવંત રાજ્યાસન પર બેસશે. 32સર્વ પ્રજાઓ તેમની આગળ એકઠી કરાશે, અને જેમ ઘેટાંપાળક ઘેટાંને બકરાંથી જુદા પાડે છે, તેમ તેઓ તેમને એકબીજાથી જુદા પાડશે. 33તેઓ ઘેટાંને પોતાની જમણી બાજુએ અને બકરાંને પોતાની ડાબી બાજુએ મૂકશે. 34ત્યારે રાજા પોતાની જમણી બાજુના લોકોને કહેશે, ‘આવો, મારા પિતાના આશીર્વાદિત લોકો; જગતની સ્થાપનાથી તમારા માટે તૈયાર કરેલું રાજ વારસામાં પામો.
35“કેમ કે હું ભૂખ્યો હતો ત્યારે તમે મને ખવડાવ્યું; તરસ્યો હતો ત્યારે તમે મને પીવા આપ્યું; પરદેશી હતો ત્યારે તમે મને સમાવ્યો, 36હું નગ્ન હતો ત્યારે તમે મને વસ્ત્ર પહેરાવ્યું, માંદો હતો ત્યારે તમે મારી સંભાળ રાખી, બંદીખાનામાં હતો ત્યારે તમે મારી મુલાકાતે આવ્યા.’”
37“ત્યારે નેક લોકો તેમને જવાબ આપશે, ‘પ્રભુ, અમે ક્યારે આપને ભૂખ્યા જોઈને ખવડાવ્યું, કે તરસ્યા જોઈને પીવા આપ્યું?
38“અમે ક્યારે આપને પરદેશી જોઈને આશ્રય આપ્યો, કે નગ્ન જોઈને વસ્ત્ર પહેરાવ્યું? 39અમે ક્યારે આપને માંદા કે બંદીખાનામાં જોઈને આપની પાસે આવ્યા?’”
40“અને રાજા જવાબ આપશે, ‘હું તમને સાચે જ કહું છું, મારા આ ભાઈભાંડુઓમાંના સૌથી નાનામાંના એકને જે તમે કર્યું, તે તમે મને કર્યું.’ 41ત્યારે તેઓ પોતાની ડાબી બાજુના લોકોને કહેશે, ‘ઓ શાપિત લોકો, મારી પાસેથી દૂર જાઓ, શેતાન તથા તેના દૂતો માટે તૈયાર કરેલા સાર્વકાલિક અગ્નિમાં જાઓ. 42કેમ કે હું ભૂખ્યો હતો ત્યારે તમે મને ખાવાનું આપ્યું નહિ, તરસ્યો હતો ત્યારે તમે મને પીવાનું આપ્યું નહિ, 43હું પરદેશી હતો ત્યારે તમે મને સમાવ્યો નહિ; નગ્ન હતો ત્યારે તમે મને વસ્ત્ર પહેરાવ્યું નહિ; માંદો તથા બંદીખાનામાં હતો ત્યારે તમે મારી મુલાકાતે આવ્યા નહિ.’”
44“ત્યારે તેઓ પણ જવાબ આપશે, ‘પ્રભુ, અમે ક્યારે આપને ભૂખ્યા, તરસ્યા, પરદેશી, નગ્ન, માંદા કે બંદીખાનામાં જોયા અને આપની સેવા કરી નહિ?’
45“તેઓ જવાબ આપશે, ‘હું તમને સાચે જ કહું છું: આ સૌથી નાનામાંના એકને જે તમે કર્યું નહિ, તે તમે મને કર્યું નહિ.’ 46ત્યારે તેઓ સાર્વકાલિક સજામાં જશે, પણ નેક લોકો સાર્વકાલિક જીવનમાં જશે.”