मत्ती 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹“तब हाम्रा पिताको राज्य आफ्ना बत्ती लिएर दुलहालाई भेट्न निस्केका दश जना कन्याजस्तो हुनेछ। ²तीमध्ये पाँच जना मूर्ख थिए, र पाँच जना बुद्धिमती थिए। ³मूर्खहरूले आफ्ना बत्ती त लिए, तर आफूसँग तेल लिएनन्। ⁴तर बुद्धिमतीहरूले आफ्ना बत्तीसँगै भाँडाहरूमा तेल पनि लिए। ⁵दुलहा आउन ढिलो हुँदा, तिनीहरू सबै उँघेर निदाए। ⁶तर मध्यरातमा यस्तो सोर गुन्जियो: ‘हेर, दुलहा आउँदैछन्! उनलाई भेट्न निस्क!’ ⁷तब ती सबै युवती ब्यूँझेर आ-आफ्ना बत्ती मिलाउन लागे। ⁸मूर्खहरूले बुद्धिमतीहरूलाई भने, ‘तिमीहरूको तेलबाट केही हामीलाई देओ, किनकि हाम्रा बत्ती निभ्दैछन्।’ ⁹तर बुद्धिमतीहरूले जवाफ दिए, ‘हुँदैन, यो त हामी र तिमीहरू दुवैलाई नपुग्ला। बरु बेच्नेहरूकहाँ गएर आफ्ना निम्ति किन।’ ¹⁰तिनीहरू तेल किन्न गएकै बेला दुलहा आइपुगे। तयार भएकाहरू उनीसँगै विवाह-भोजमा भित्र पसे, र ढोका बन्द भयो। ¹¹पछि अरू युवतीहरू पनि आएर भने, ‘प्रभु, प्रभु, हाम्रा निम्ति ढोका खोलिदिनुहोस्!’ ¹²तर उनले जवाफ दिए, ‘म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, म तिमीहरूलाई चिन्दिनँ।’ ¹³यसकारण जागा रहो, किनकि त्यो दिन वा त्यो घडी तिमीहरूलाई थाहा छैन।

सुम्पिएको हरेक धनमा विश्वासयोग्य

¹⁴“किनकि यो त्यस्तो मानिसजस्तो हुनेछ, जसले विदेश जाने बेला आफ्ना नोकरहरूलाई बोलाएर आफ्नो सम्पत्ति तिनीहरूलाई सुम्पे। ¹⁵उनले एक जनालाई चाँदीका पाँच थैली, अर्कालाई दुई, अर्कालाई एक—हरेकलाई आ-आफ्नो क्षमताअनुसार—दिए, अनि आफ्नो यात्रामा निस्के। ¹⁶चाँदीका पाँच थैली पाउनेले तुरुन्तै गएर त्यो लगानी गरी अरू पाँच थैली कमाए। ¹⁷त्यसै गरी, चाँदीका दुई थैली पाउनेले पनि अरू दुई थैली कमाए। ¹⁸तर चाँदीको एक थैली पाउनेचाहिँ गएर जमिन खनी आफ्नो मालिकको रुपियाँ लुकाइदिए।

¹⁹“धेरै समयपछि ती नोकरहरूका मालिक फर्के, र तिनीहरूसँग हिसाब मिलाए। ²⁰चाँदीका पाँच थैली पाउने मानिस अरू पाँच थैली लिएर आए र भने: ‘मालिक, तपाईंले मलाई चाँदीका पाँच थैली सुम्पनुभएको थियो; हेर्नुहोस्, मैले अरू पाँच थैली कमाएको छु।’

²¹“उनका मालिकले भने, ‘शाबास, असल र विश्वासयोग्य नोकर! तिमी थोरैमा विश्वासयोग्य भयौ; म तिमीलाई धेरैमाथि नियुक्त गर्नेछु। आफ्ना मालिकको आनन्दमा सहभागी होऊ!’

²²“चाँदीका दुई थैली पाउने पनि आएर भने, ‘मालिक, तपाईंले मलाई चाँदीका दुई थैली दिनुभएको थियो; हेर्नुहोस्, मैले अरू दुई थैली कमाएको छु।’

²³“उनका मालिकले भने, ‘शाबास, असल र विश्वासयोग्य नोकर! तिमी थोरैमा विश्वासयोग्य भयौ; म तिमीलाई धेरैमाथि नियुक्त गर्नेछु। आफ्ना मालिकको आनन्दमा सहभागी होऊ!’

²⁴“त्यसपछि चाँदीको एक थैली पाउने आएर भने, ‘मालिक, तपाईं कठोर मानिस हुनुहुन्छ भनी मलाई थाहा थियो—तपाईंले नछरेको ठाउँमा कटनी गर्नुहुन्छ, र नबिउ छरेको ठाउँबाट बटुल्नुहुन्छ।’ ²⁵डराएर, मैले गई तपाईंको चाँदी जमिनमा लुकाएँ। जे तपाईंको हो, त्यो यहाँ छ।

²⁶“उनका मालिकले जवाफ दिए, ‘ए दुष्ट र अल्छी नोकर! मैले नछरेको ठाउँमा कटनी गर्छु र नबिउ छरेको ठाउँबाट बटुल्छु भनी तँलाई थाहा थियो?

²⁷“तैँले त मेरो रुपियाँ साहूकारहरूकहाँ जम्मा गर्नुपर्थ्यो, ताकि म फर्केर आउँदा त्यो ब्याजसहित फिर्ता पाउँथेँ। ²⁸यसकारण त्यसको चाँदीको थैली लिएर चाँदीका दश थैली हुनेलाई देओ। ²⁹किनकि जोसँग छ, त्यसलाई अझ धेरै दिइनेछ, र त्यसको प्रशस्त हुनेछ; तर जोसँग केही छैन, त्यससँग जे छ, त्यो पनि खोसिनेछ। ³⁰त्यस निकम्मा नोकरलाई बाहिरको अन्धकारमा फालिदेओ, जहाँ रुवाबासी र दाह्रा किटाइ हुनेछ।’

मानिसको पुत्रले जाति-जातिको न्याय गर्नुहुन्छ

³¹“मानिसको पुत्र आफ्ना सबै दूतहरूसहित आफ्नो महिमामा आउनुहुँदा, उहाँ आफ्नो महिमित सिंहासनमा विराजमान हुनुहुनेछ। ³²सबै जातिहरू उहाँको सामु भेला पारिनेछन्, र गोठालाले भेडालाई बाख्राबाट छुट्याएझैँ उहाँले तिनीहरूलाई एक-अर्काबाट छुट्याउनुहुनेछ। ³³उहाँले भेडाहरूलाई आफ्नो दाहिनेतिर र बाख्राहरूलाई आफ्नो देब्रेतिर राख्नुहुनेछ। ³⁴तब राजाले आफ्नो दाहिनेतिरकाहरूलाई भन्नुहुनेछ, ‘आओ, मेरा पिताद्वारा आशीर्वादित तिमीहरू, संसारको सृष्टिदेखि नै तिमीहरूका निम्ति तयार पारिएको राज्यको हकदार होओ।

³⁵“किनकि म भोको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई खुवायौ; तिर्खाएको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई पिउन दियौ; परदेशी थिएँ, र तिमीहरूले मलाई आश्रय दियौ, ³⁶म नाङ्गो थिएँ, र तिमीहरूले मलाई लुगा लगाइदियौ; बिरामी थिएँ, र तिमीहरूले मेरो हेरचाह गर्‍यौ; कैदमा थिएँ, र तिमीहरू मकहाँ आयौ।’”

³⁷“तब धर्मीहरूले उहाँलाई जवाफ दिनेछन्, ‘प्रभु, हामीले तपाईंलाई कहिले भोको देखी खुवायौं, वा तिर्खाएको देखी पिउन दियौं?

³⁸“तपाईंलाई परदेशी देखी कहिले आश्रय दियौं, वा नाङ्गो देखी लुगा लगाइदियौं? ³⁹तपाईंलाई बिरामी वा कैदमा देखी कहिले तपाईंकहाँ आयौं?’”

⁴⁰“अनि राजाले जवाफ दिनुहुनेछ, ‘म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, यी मेरा भाइबहिनीहरूमध्ये सबैभन्दा तुच्छ एक जनाको निम्ति तिमीहरूले जे गर्‍यौ, त्यो तिमीहरूले मेरै निम्ति गर्‍यौ।’ ⁴¹त्यसपछि उहाँले आफ्नो देब्रेतिरकाहरूलाई भन्नुहुनेछ, ‘हे श्रापितहरू, मबाट अलग होओ, र शैतान र त्यसका दूतहरूका निम्ति तयार पारिएको अनन्त आगोमा जाओ। ⁴²किनकि म भोको थिएँ, तर तिमीहरूले मलाई खान केही दिएनौ; तिर्खाएको थिएँ, तर पिउन केही दिएनौ, ⁴³म परदेशी थिएँ, तर तिमीहरूले मलाई आश्रय दिएनौ; नाङ्गो थिएँ, तर लुगा लगाइदिएनौ; बिरामी र कैदमा थिएँ, तर तिमीहरू मकहाँ आएनौ।’”

⁴⁴“तब तिनीहरूले पनि जवाफ दिनेछन्, ‘प्रभु, हामीले तपाईंलाई कहिले भोको, तिर्खाएको, परदेशी, नाङ्गो, बिरामी, वा कैदमा देखेर सेवा नगरेका थियौं?’

⁴⁵“उहाँले जवाफ दिनुहुनेछ, ‘म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, यीमध्ये सबैभन्दा तुच्छ एक जनाको निम्ति तिमीहरूले जे गरेनौ, त्यो तिमीहरूले मेरै निम्ति गरेनौ।’ ⁴⁶तब तिनीहरू अनन्त दण्डमा जानेछन्, तर धर्मीहरूचाहिँ अनन्त जीवनमा।”