မင်္ဂလာဆောင်သတို့သား ပြန်လာခြင်းအတွက် အသင့်ရှိနေခြင်း
သတို့သမီးအပျိုငါးဦးတို့သည် ဆီကုန်သွား၍ တံခါးပိတ်ပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့ကြ၏။ ကြောက်ရွံ့သော ကျွန်တစ်ဦးသည် သခင်၏ငွေကို မြေထဲ၌ မြှုပ်ထား၍ ဆုံးရှုံး၏။ ထို့နောက် လူမျိုးတို့ကို ရှင်ဘုရင်အား ကျွေးမွေးခြင်း၊ အဝတ်ဆင်ပေးခြင်း၊ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း ရှိမရှိဖြင့် ခွဲခြားတော်မူ၏ — ထိုသူသည် ကိုယ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မသိကြ။ ခမည်းတော်၏ ကောင်းချီးခံရသူတို့သည် အမွေခံရကြ၏။
25 1“ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် မိမိတို့၏မီးအိမ်များကိုယူ၍ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားကို ကြိုဆိုရန်ထွက်သွားကြသော အပျိုကညာဆယ်ယောက်နှင့်တူလိမ့်မည်။ 2ထိုသူတို့တွင် ငါးယောက်သည်မိုက်မဲ၍ ငါးယောက်သည်ပညာရှိကြ၏။ 3မိုက်မဲသောသူတို့သည် မိမိတို့၏မီးအိမ်များကိုယူဆောင်သော်လည်း ဆီကိုမယူဆောင်ကြ။ 4ပညာရှိသောသူတို့မူကား မိမိတို့၏မီးအိမ်များနှင့်အတူ ဘူးများ၌ဆီကိုပါယူဆောင်ကြ၏။ 5မင်္ဂလာဆောင်သတို့သား ကြန့်ကြာနေသောအခါ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ငိုက်မျဉ်း၍အိပ်ပျော်ကြ၏။ 6သို့ရာတွင် သန်းခေါင်အချိန်၌ ‘ကြည့်လော့၊ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားရောက်လာပြီ၊ သူ့ကိုကြိုဆိုရန်ထွက်ကြလော့’ ဟု ကြွေးကြော်သံတစ်ခုပေါ်ထွက်လာ၏။ 7ထိုအခါ ထိုအပျိုကညာအပေါင်းတို့သည်နိုးထ၍ မိမိတို့၏မီးအိမ်များကိုပြင်ဆင်ကြ၏။ 8မိုက်မဲသောသူတို့က ပညာရှိသောသူတို့အား ‘ငါတို့၏မီးအိမ်များ မှိန်လုနေသောကြောင့် သင်တို့၏ဆီအနည်းငယ်ကို မျှပေးကြပါ’ ဟုဆိုကြ၏။ 9သို့ရာတွင် ပညာရှိသောသူတို့က ‘မရနိုင်ပါ၊ ငါတို့နှင့်သင်တို့အတွက် မလောက်မည်စိုးရိမ်၏။ ထိုအစား ရောင်းသူတို့ထံသို့သွား၍ မိမိတို့အတွက်ဝယ်ယူကြလော့’ ဟုဖြေကြ၏။ 10ထိုသူတို့ ဆီဝယ်ရန်သွားနေစဉ် မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားရောက်လာ၏။ အသင့်ရှိသောသူတို့သည် သူနှင့်အတူ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ဝင်ကြ၍ တံခါးကိုပိတ်လိုက်၏။ 11ထို့နောက် အခြားအပျိုကညာတို့သည်လည်း ရောက်လာ၍ ‘သခင်၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့အား တံခါးဖွင့်ပေးပါ’ ဟုဆိုကြ၏။ 12သို့ရာတွင် သူက ‘အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ ငါသည်သင်တို့ကိုမသိ’ ဟုဖြေ၏။ 13ထို့ကြောင့် ထိုနေ့ရက်ကိုလည်းကောင်း အချိန်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့မသိသောကြောင့် စောင့်နေကြလော့။
အပ်နှံခြင်းခံရသော ဆုကျေးဇူးတိုင်း၌ သစ္စာရှိခြင်း
14“အကြောင်းမူကား နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ခရီးထွက်မည့်သူတစ်ဦးသည် မိမိ၏အစေခံကျွန်တို့ကိုခေါ်၍ မိမိ၏ဥစ္စာပစ္စည်းများကိုအပ်နှံသကဲ့သို့ဖြစ်လိမ့်မည်။ 15တစ်ဦးအား ငွေအိတ်ငါးအိတ်၊ အခြားတစ်ဦးအား နှစ်အိတ်၊ နောက်တစ်ဦးအား တစ်အိတ်၊ လူတိုင်းကို အသီးသီး၏စွမ်းရည်အလိုက်ပေးအပ်ပြီးလျှင် ခရီးထွက်သွား၏။ 16ငွေအိတ်ငါးအိတ်ရသောသူသည် ချက်ချင်းသွား၍ ထိုငွေဖြင့်ကုန်သွယ်လုပ်ကိုင်ကာ အခြားငါးအိတ်ကိုအမြတ်ရ၏။ 17ထိုနည်းတူ နှစ်အိတ်ရသောသူသည်လည်း အခြားနှစ်အိတ်ကိုအမြတ်ရ၏။ 18သို့ရာတွင် တစ်အိတ်ရသောသူမူကား ထွက်သွား၍ မြေကိုတူးပြီးလျှင် မိမိသခင်၏ငွေကိုဝှက်ထား၏။
19“ကာလကြာမြင့်ပြီးနောက် ထိုအစေခံကျွန်တို့၏သခင်သည် ပြန်လာ၍ သူတို့နှင့်စာရင်းရှင်းလင်း၏။ 20ငွေအိတ်ငါးအိတ်ရသောသူသည် အခြားငါးအိတ်ကိုယူဆောင်လာ၍ ‘အရှင်သခင်၊ သခင်သည် အကျွန်ုပ်အား ငွေအိတ်ငါးအိတ်ကိုအပ်နှံခဲ့ပါ၏။ ကြည့်ပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် အခြားငါးအိတ်ကိုအမြတ်ရပါပြီ’ ဟုလျှောက်၏။
21“ထိုသူ၏သခင်က ‘သာဓု၊ သစ္စာရှိ၍ကောင်းသောအစေခံ၊ သင်သည် အနည်းငယ်သောအရာ၌သစ္စာရှိသဖြင့် များစွာသောအရာကို ငါအုပ်စိုးစေမည်။ သင်၏သခင်၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ဝင်စားလော့’ ဟုဆို၏။
22“ငွေအိတ်နှစ်အိတ်ရသောသူသည်လည်း လာ၍ ‘အရှင်သခင်၊ သခင်သည် အကျွန်ုပ်အား ငွေအိတ်နှစ်အိတ်ကိုပေးအပ်ခဲ့ပါ၏။ ကြည့်ပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် အခြားနှစ်အိတ်ကိုအမြတ်ရပါပြီ’ ဟုလျှောက်၏။
23“ထိုသူ၏သခင်က ‘သာဓု၊ သစ္စာရှိ၍ကောင်းသောအစေခံ၊ သင်သည် အနည်းငယ်သောအရာ၌သစ္စာရှိသဖြင့် များစွာသောအရာကို ငါအုပ်စိုးစေမည်။ သင်၏သခင်၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ဝင်စားလော့’ ဟုဆို၏။
24“ထိုအခါ ငွေအိတ်တစ်အိတ်ရသောသူသည် လာ၍ ‘အရှင်သခင်၊ သခင်သည် မစိုက်သောအရပ်၌ရိတ်၍ မကြဲသောအရပ်၌သိမ်းသော ခက်ထန်သူဖြစ်ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။’ 25ထို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အကျွန်ုပ်သည်သွား၍ သခင်၏ငွေကိုမြေ၌ဝှက်ထားပါ၏။ ဤတွင် သခင်ပိုင်သောဥစ္စာရှိပါ၏ ဟုလျှောက်၏။
26“ထိုသူ၏သခင်က ‘အချင်းဆိုးယုတ်၍ပျင်းရိသောအစေခံ၊ ငါသည် မစိုက်သောအရပ်၌ရိတ်၍ မကြဲသောအရပ်၌သိမ်းသူဖြစ်ကြောင်းကို သင်သိသည်မဟုတ်လော။
27“သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏ငွေကို ငွေလဲလှယ်သူတို့ထံ အပ်နှံထားသင့်၏။ ထိုသို့ပြုခဲ့လျှင် ငါပြန်လာသောအခါ ငါ၏ငွေကို အတိုးနှင့်တကွ ပြန်လည်ရရှိမည်သာတည်း။ 28ထို့ကြောင့် သူ့ထံမှ ထိုငွေအိတ်ကိုယူ၍ ငွေအိတ်ဆယ်အိတ်ရှိသောသူအားပေးကြလော့။ 29အကြောင်းမူကား ရှိသောသူတိုင်းအား ထပ်၍ပေးလိမ့်မည်၊ ထိုသူသည်ကြွယ်ဝလျှံလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မရှိသောသူမူကား မိမိ၌ရှိသမျှကိုပင်လျှင် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ 30အသုံးမဝင်သောထိုအစေခံကို ပြင်ပအမှောင်ထဲသို့ပစ်ထုတ်ကြလော့။ ထိုအရပ်၌ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိလိမ့်မည်’ ဟုဆို၏။
လူသားသည် လူမျိုးတကာကို တရားစီရင်တော်မူခြင်း
31“လူသားသည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်တော်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ ဘုန်းအသရေတော်နှင့် ကြွလာတော်မူသောအခါ ဘုန်းကြီးသောပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူလိမ့်မည်။ 32လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ရှေ့တော်၌စုဝေးကြလိမ့်မည်။ သိုးထိန်းသည် သိုးများကိုဆိတ်များနှင့်ခွဲသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကိုအချင်းချင်းခွဲထုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ 33သိုးများကို လက်ယာတော်ဘက်၌လည်းကောင်း၊ ဆိတ်များကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌လည်းကောင်း ထားတော်မူလိမ့်မည်။ 34ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်သည် လက်ယာတော်ဘက်ရှိသူတို့အား ‘ငါ့ခမည်းတော်၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုခံရသောသူတို့၊ လာကြလော့။ ကမ္ဘာဦးကတည်းက သင်တို့အတွက်ပြင်ဆင်ထားသောနိုင်ငံတော်ကို အမွေခံကြလော့။
35“အကြောင်းမူကား ငါသည်ဆာလောင်မွတ်သိပ်သောအခါ သင်တို့သည်ငါ့ကိုကျွေးမွေးကြ၏၊ ရေငတ်သောအခါ သောက်ရန်ပေးကြ၏၊ ဧည့်သည်ဖြစ်သောအခါ လက်ခံကြ၏၊ 36ငါသည်အဝတ်အချည်းစည်းရှိသောအခါ သင်တို့သည်အဝတ်ကိုဝတ်ပေးကြ၏၊ ဖျားနာသောအခါ ပြုစုကြ၏၊ ထောင်ကျသောအခါ ငါ့ထံသို့လာကြ၏’ ဟုမိန့်တော်မူလိမ့်မည်။”
37“ထိုအခါ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့က ‘အရှင်သခင်၊ ကိုယ်တော်ဆာလောင်မွတ်သိပ်တော်မူသည်ကိုမြင်၍ ကျွေးမွေးခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ရေငတ်တော်မူသည်ကိုမြင်၍ သောက်ရန်ပေးခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း အဘယ်အခါကမြင်ဖူးပါသနည်း။
38“ကိုယ်တော်သည် ဧည့်သည်ဖြစ်တော်မူသည်ကိုမြင်၍ လက်ခံခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိတော်မူသည်ကိုမြင်၍ ဝတ်စရာပေးခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း အဘယ်အခါကမြင်ဖူးပါသနည်း။ 39ကိုယ်တော်ဖျားနာတော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ ထောင်ကျတော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ အဘယ်အခါကမြင်၍ အထံတော်သို့လာခဲ့ကြပါသနည်း’ ဟုလျှောက်ကြလိမ့်မည်။”
40“ရှင်ဘုရင်ကလည်း ‘အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့တွင် အသိမ်ငယ်ဆုံးသော ငါ့ညီအစ်ကိုမောင်နှမတစ်ဦးအတွက် သင်တို့ပြုသမျှသည် ငါ့အတွက်ပြုသည်ပင်ဖြစ်၏’ ဟုဖြေကြားတော်မူလိမ့်မည်။ 41ထိုအခါ လက်ဝဲတော်ဘက်ရှိသူတို့အား ‘ကျိန်ခြင်းခံရသောသူတို့၊ ငါ့ထံမှထွက်သွားကြ၍ မာရ်နတ်နှင့်သူ၏တမန်တို့အတွက်ပြင်ဆင်ထားသော ထာဝရမီးထဲသို့ဝင်ကြလော့။ 42အကြောင်းမူကား ငါသည်ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့အားစားစရာမပေးကြ၊ ရေငတ်သော်လည်း သောက်စရာမပေးကြ၊ 43ငါသည်ဧည့်သည်ဖြစ်သော်လည်း သင်တို့သည်ငါ့ကိုမလက်ခံကြ၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသော်လည်း ဝတ်စရာမပေးကြ၊ ဖျားနာ၍ထောင်ကျသော်လည်း ငါ့ကိုမကြည့်ရှုကြ’ ဟုမိန့်တော်မူလိမ့်မည်။”
44“ထိုအခါ ထိုသူတို့ကလည်း ‘အရှင်သခင်၊ ကိုယ်တော်ဆာလောင်မွတ်သိပ်တော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ ရေငတ်တော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ ဧည့်သည်ဖြစ်တော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိတော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ ဖျားနာတော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ၊ ထောင်ကျတော်မူသည်ကိုဖြစ်စေ အဘယ်အခါကမြင်၍ ကိုယ်တော်အားမလုပ်ကျွေးဘဲနေခဲ့ပါသနည်း’ ဟုလျှောက်ကြလိမ့်မည်။
45“ရှင်ဘုရင်ကလည်း ‘အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့တွင် အသိမ်ငယ်ဆုံးသောသူတစ်ဦးအတွက် သင်တို့မပြုသောအရာသည် ငါ့အတွက်မပြုသည်ပင်ဖြစ်၏’ ဟုဖြေကြားတော်မူလိမ့်မည်။ 46ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် ထာဝရအပြစ်ဒဏ်သို့လည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား ထာဝရအသက်သို့လည်းကောင်း သွားရကြလိမ့်မည်။”