Ewangelia Mateusza 25

25 ¹„Wtedy Królestwo naszego Ojca będzie podobne do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. ²Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. ³Głupie wzięły swoje lampy, ale nie wzięły ze sobą oliwy. ⁴Mądre zaś wzięły oliwę w naczyniach razem ze swoimi lampami. ⁵Gdy oblubieniec się opóźniał, wszystkie zaczęły drzemać i posnęły. ⁶A o północy rozległ się krzyk: «Oto oblubieniec! Wyjdźcie mu na spotkanie!» ⁷Wtedy wszystkie panny wstały i oporządziły swoje lampy. ⁸Głupie powiedziały do mądrych: «Dajcie nam trochę swojej oliwy, bo nasze lampy gasną.» ⁹Ale mądre odpowiedziały: «Nie, bo mogłoby nie wystarczyć dla nas i dla was. Idźcie raczej do tych, którzy sprzedają, i kupcie sobie.» ¹⁰A gdy poszły kupić, przyszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i zamknięto drzwi. ¹¹Później przyszły też pozostałe panny, mówiąc: «Panie, panie, otwórz nam!» ¹²On zaś odpowiedział: «Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.» ¹³Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

Wierni w każdym powierzonym darze

¹⁴„Będzie bowiem jak z człowiekiem, który wyjeżdżając w obcy kraj, przywołał swoje sługi i powierzył im swój majątek. ¹⁵Jednemu dał pięć worków srebra, drugiemu dwa, a innemu jeden — każdemu według jego zdolności — i wyruszył w drogę. ¹⁶Ten, który otrzymał pięć worków srebra, zaraz poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. ¹⁷Podobnie ten, który miał dwa worki srebra, zyskał drugie dwa. ¹⁸Ale ten, który otrzymał jeden worek srebra, poszedł, wykopał dół w ziemi i ukrył pieniądze swojego pana.

¹⁹„Po długim czasie pan tych sług wrócił i rozliczył się z nimi. ²⁰Ten, który otrzymał pięć worków srebra, przyszedł i przyniósł drugie pięć: «Panie, powierzyłeś mi pięć worków srebra; oto zyskałem drugie pięć.»

²¹„Jego pan powiedział: «Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w małym, postawię cię nad wielkim. Wejdź do radości swojego pana!»

²²„Przyszedł też ten, który miał dwa worki srebra, i powiedział: «Panie, dałeś mi dwa worki srebra; oto zarobiłem drugie dwa.»

²³„Jego pan mu powiedział: «Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w małym, postawię cię nad wielkim. Wejdź do radości swojego pana!»

²⁴„Potem przyszedł ten, który otrzymał jeden worek srebra, i powiedział: «Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym, że żniesz, gdzie nie posiałeś, i zbierasz, gdzie nie rozsypałeś ziarna.» ²⁵Bałem się, więc poszedłem i ukryłem twoje srebro w ziemi. Oto masz to, co twoje.

²⁶„Jego pan mu odpowiedział: «Sługo zły i leniwy! Wiedziałeś, że żnę, gdzie nie posiałem, i zbieram, gdzie nie rozsypałem ziarna?

²⁷„Powinieneś był więc oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie odebrałbym je z odsetkami. ²⁸Dlatego odbierzcie mu ten worek srebra i dajcie temu, który ma dziesięć worków srebra. ²⁹Bo każdemu, kto ma, będzie dane, i będzie miał w obfitości; a temu, kto nic nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma. ³⁰A nieużytecznego sługę wyrzućcie na zewnątrz w ciemność, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów.»

Syn Człowieczy sądzi narody

³¹„Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale wraz ze wszystkimi swoimi aniołami, zasiądzie na tronie swojej chwały. ³²I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, a on oddzieli jedne od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. ³³I postawi owce po swojej prawej stronie, a kozły po lewej. ³⁴Wtedy Król powie do tych po swojej prawej stronie: «Pójdźcie, błogosławieni przez mojego Ojca; odziedziczcie Królestwo przygotowane dla was od założenia świata.

³⁵„Byłem bowiem głodny, a daliście mi jeść; spragniony, a daliście mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście mnie, ³⁶byłem nagi, a przyodzialiście mnie; chory, a zatroszczyliście się o mnie; w więzieniu, a przyszliście do mnie.»”

³⁷„Wtedy sprawiedliwi mu odpowiedzą: «Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię, albo spragnionym i daliśmy ci pić?

³⁸„Kiedy widzieliśmy cię jako przybysza i przyjęliśmy cię, albo nagiego i przyodzialiśmy cię? ³⁹Kiedy widzieliśmy cię chorym albo w więzieniu i przyszliśmy do ciebie?»”

⁴⁰„A Król odpowie: «Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci i sióstr, mnie uczyniliście.» ⁴¹Potem powie do tych po swojej lewej stronie: «Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny przygotowany dla diabła i jego aniołów. ⁴²Bo byłem głodny, a nie daliście mi jeść; spragniony, a nie daliście mi pić; ⁴³byłem przybyszem, a nie przyjęliście mnie; nagi, a nie przyodzialiście mnie; chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie.»”

⁴⁴„Wtedy i oni odpowiedzą: «Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym, spragnionym, jako przybysza, nagim, chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy ci?»

⁴⁵„On odpowie: «Zaprawdę powiadam wam: czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i mnie nie uczyniliście.» ⁴⁶I pójdą ci na wieczną karę, a sprawiedliwi do życia wiecznego.”