మత్తయి 25

25 ¹"అప్పుడు మన తండ్రి రాజ్యము, తమ దీపములు తీసికొని పెండ్లికుమారుని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరిన పదిమంది కన్యల వంటిదైయుండును. ²వారిలో ఐదుగురు బుద్ధిహీనులు, ఐదుగురు బుద్ధిమంతులు. ³బుద్ధిహీనులు తమ దీపములు తీసికొనిరి గాని తమతోకూడ నూనె ఏమియు తీసికొనలేదు. ⁴అయితే బుద్ధిమంతులు తమ దీపములతోపాటు పాత్రలలో నూనె తీసికొనిరి. ⁵పెండ్లికుమారుడు ఆలస్యము చేయగా, వారందరు కునుకుపాటుపడి నిద్రించిరి. ⁶అయితే అర్ధరాత్రివేళ ఒక కేక వినబడెను: 'ఇదిగో, పెండ్లికుమారుడు! ఆయనను ఎదుర్కొనుటకు బయటికి రండి!' ⁷అప్పుడు ఆ కన్యలందరు లేచి తమ దీపములు సరిచేసికొనిరి. ⁸బుద్ధిహీనులు బుద్ధిమంతులతో, 'మా దీపములు ఆరిపోవుచున్నవి గనుక మీ నూనెలో కొంత మాకు ఇయ్యుడి' అనిరి. ⁹అయితే బుద్ధిమంతులు, 'వద్దు, ఇది మాకును మీకును చాలకపోవచ్చును; మీరు అమ్మువారియొద్దకు వెళ్లి మీకొరకు కొనుక్కొనుడి' అని ఉత్తరమిచ్చిరి. ¹⁰వారు కొనుటకు వెళ్లుచుండగా పెండ్లికుమారుడు వచ్చెను. సిద్ధముగా ఉన్నవారు ఆయనతోకూడ పెండ్లి విందుకు లోపలికి వెళ్లిరి; తలుపు మూయబడెను. ¹¹తరువాత తక్కిన కన్యలును వచ్చి, 'ప్రభువా, ప్రభువా, మాకు తలుపు తీయుము!' అనిరి. ¹²అయితే ఆయన, 'మీతో నిజముగా చెప్పుచున్నాను, నేను మిమ్మును ఎరుగను' అని ఉత్తరమిచ్చెను. ¹³కావున మెలకువగా ఉండుడి, ఏలయనగా ఆ దినమైనను గడియయైనను మీకు తెలియదు.

అప్పగించబడిన ప్రతి బహుమానము విషయమై నమ్మకముగా

¹⁴"ఇది, పరదేశమునకు వెళ్లుచున్న ఒక మనుష్యుడు తన దాసులను పిలిచి తన ఆస్తిని వారికి అప్పగించినట్లుండును. ¹⁵ఆయన ఒకనికి ఐదు వెండి సంచులను, మరియొకనికి రెండింటిని, మరియొకనికి ఒకటిని—ఒక్కొక్కనికి వాని వాని సామర్థ్యము చొప్పున—ఇచ్చి, తన ప్రయాణము సాగించెను. ¹⁶ఐదు వెండి సంచులు పొందినవాడు వెంటనే వెళ్లి, వాటితో వ్యాపారము చేసి, మరి ఐదింటిని సంపాదించెను. ¹⁷అదేవిధముగా, రెండు వెండి సంచులు కలవాడు మరి రెండింటిని సంపాదించెను. ¹⁸అయితే ఒక వెండి సంచి పొందినవాడు వెళ్లి, నేలను త్రవ్వి, తన యజమానుని ద్రవ్యమును దాచిపెట్టెను.

¹⁹"చాలకాలమైన తరువాత ఆ దాసుల యజమానుడు తిరిగివచ్చి, వారితో లెక్క చూచుకొనెను. ²⁰ఐదు వెండి సంచులు పొందినవాడు మరి ఐదింటిని తీసికొనివచ్చి ఇట్లనెను: 'అయ్యా, నీవు నాకు ఐదు వెండి సంచులను అప్పగించితివి; ఇదిగో, నేను మరి ఐదింటిని సంపాదించితిని.'

²¹"అందుకు అతని యజమానుడు, 'భళా, మంచి నమ్మకమైన దాసుడా! కొంచెము విషయములో నమ్మకముగా ఉంటివి; అనేకమైనవాటిపై నిన్ను నియమింతును. నీ యజమానుని ఆనందములో ప్రవేశించుము!' అనెను.

²²"రెండు వెండి సంచులు కలవాడును వచ్చి, 'అయ్యా, నీవు నాకు రెండు వెండి సంచులను ఇచ్చితివి; ఇదిగో, నేను మరి రెండింటిని సంపాదించితిని' అనెను.

²³"అతని యజమానుడు అతనితో, 'భళా, మంచి నమ్మకమైన దాసుడా! కొంచెము విషయములో నమ్మకముగా ఉంటివి; అనేకమైనవాటిపై నిన్ను నియమింతును. నీ యజమానుని ఆనందములో ప్రవేశించుము!' అనెను.

²⁴"అప్పుడు ఒక వెండి సంచి పొందినవాడు వచ్చి, 'అయ్యా, నీవు కఠినుడవైన మనుష్యుడవని నేనెరుగుదును; నీవు విత్తని చోట కోయువాడవు, చల్లని చోట పోగుచేయువాడవు.' ²⁵భయపడి, నేను వెళ్లి నీ వెండిని నేలలో దాచిపెట్టితిని. ఇదిగో, నీది నీకు.

²⁶"అందుకు అతని యజమానుడు, 'దుష్టుడా, సోమరివైన దాసుడా! నేను విత్తని చోట కోయుదుననియు, చల్లని చోట పోగుచేయుదుననియు నీకు తెలిసియుండెనా?

²⁷"నీవు నా ద్రవ్యమును సాహుకారులయొద్ద ఉంచవలసియుండెను, అప్పుడు నేను తిరిగివచ్చినప్పుడు దానిని వడ్డితోకూడ పొందియుందును. ²⁸కావున అతనియొద్దనున్న వెండి సంచిని తీసికొని, పది వెండి సంచులు కలవానికి ఇయ్యుడి. ²⁹కలిగినవానికెల్లరికిని ఎక్కువగా ఇయ్యబడును, అతనికి సమృద్ధిగా కలుగును; అయితే ఏమియు లేనివానికి, ఉన్నది కూడ తీసివేయబడును. ³⁰పనికిమాలిన ఆ దాసుని వెలుపటి చీకటిలోనికి త్రోసివేయుడి; అక్కడ ఏడ్పును పండ్లు కొరుకుటయు ఉండును.'

మనుష్యకుమారుడు జనములకు తీర్పు తీర్చును

³¹"మనుష్యకుమారుడు తన మహిమతో తన దూతలందరితోకూడ వచ్చునప్పుడు, తన మహిమగల సింహాసనముపై ఆసీనుడగును. ³²సమస్త జనములు ఆయన యెదుట పోగుచేయబడుదురు; గొల్లవాడు మేకలలోనుండి గొఱ్ఱెలను వేరుపరచునట్లు, ఆయన వారిని ఒకరినుండి ఒకరిని వేరుపరచును. ³³ఆయన గొఱ్ఱెలను తన కుడివైపునను, మేకలను తన యెడమవైపునను ఉంచును. ³⁴అప్పుడు ఆ రాజు తన కుడివైపున ఉన్నవారితో, 'నా తండ్రిచేత ఆశీర్వదింపబడినవారలారా, రండి; జగత్తు పునాది వేయబడినది మొదలుకొని మీకొరకు సిద్ధపరచబడిన రాజ్యమును స్వతంత్రించుకొనుడి.

³⁵"నేను ఆకలిగొంటిని, మీరు నాకు ఆహారమిచ్చితిరి; దప్పికగొంటిని, మీరు నాకు పానీయమిచ్చితిరి; పరదేశినైయుంటిని, మీరు నన్ను చేర్చుకొంటిరి, ³⁶నేను దిగంబరినైయుంటిని, మీరు నాకు వస్త్రమిచ్చితిరి; రోగినైయుంటిని, మీరు నా విషయమై శ్రద్ధ వహించితిరి; చెరసాలలో ఉంటిని, మీరు నాయొద్దకు వచ్చితిరి.'"

³⁷"అప్పుడు నీతిమంతులు ఆయనతో, 'ప్రభువా, మేమెప్పుడు నీవు ఆకలిగొనియుండుట చూచి నీకు ఆహారమిచ్చితిమి? లేక దప్పికగొనియుండుట చూచి నీకు పానీయమిచ్చితిమి?

³⁸"మేమెప్పుడు నీవు పరదేశివైయుండుట చూచి నిన్ను చేర్చుకొంటిమి? లేక దిగంబరివైయుండుట చూచి నీకు వస్త్రమిచ్చితిమి? ³⁹మేమెప్పుడు నీవు రోగివై లేక చెరసాలలో ఉండుట చూచి నీయొద్దకు వచ్చితిమి?'"

⁴⁰"అందుకు ఆ రాజు, 'మీతో నిజముగా చెప్పుచున్నాను, ఈ నా సహోదరులలో అత్యల్పుడైన యొకనికి మీరు ఏది చేసితిరో అది నాకు చేసితిరి' అని ఉత్తరమిచ్చును. ⁴¹అప్పుడు ఆయన తన యెడమవైపున ఉన్నవారితో, 'శపింపబడినవారలారా, నాయొద్దనుండి తొలగిపోయి, అపవాదికిని వాని దూతలకును సిద్ధపరచబడిన నిత్యాగ్నిలోనికి పోవుడి. ⁴²నేను ఆకలిగొంటిని, మీరు నాకు తినుటకేమియు ఇయ్యలేదు; దప్పికగొంటిని, మీరు నాకు త్రాగుటకేమియు ఇయ్యలేదు; ⁴³నేను పరదేశినైయుంటిని, మీరు నన్ను చేర్చుకొనలేదు; దిగంబరినైయుంటిని, మీరు నాకు వస్త్రమియ్యలేదు; రోగినై చెరసాలలో ఉంటిని, మీరు నన్ను దర్శింపలేదు.'"

⁴⁴"అప్పుడు వారును, 'ప్రభువా, మేమెప్పుడు నీవు ఆకలిగొని, దప్పికగొని, పరదేశివై, దిగంబరివై, రోగివై, లేక చెరసాలలో ఉండుట చూచి నీకు ఉపచారము చేయకపోతిమి?' అని ఉత్తరమిచ్చెదరు.

⁴⁵"అందుకు ఆయన, 'మీతో నిజముగా చెప్పుచున్నాను: ఈ అత్యల్పులలో ఒకనికి మీరు ఏది చేయకపోతిరో అది నాకు చేయకపోతిరి' అని ఉత్తరమిచ్చును. ⁴⁶అప్పుడు వీరు నిత్యశిక్షకును, నీతిమంతులు నిత్యజీవమునకును వెళ్లుదురు."