മത്തായി 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹“അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം, തങ്ങളുടെ വിളക്കുകളെടുത്ത് മണവാളനെ എതിരേല്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ട പത്തു കന്യകമാരോടു സദൃശമായിരിക്കും. ²അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരും അഞ്ചുപേർ ബുദ്ധിയുള്ളവരും ആയിരുന്നു. ³ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ തങ്ങളുടെ വിളക്കുകളെടുത്തെങ്കിലും എണ്ണ കൂടെ എടുത്തില്ല. ⁴എന്നാൽ ബുദ്ധിയുള്ളവർ തങ്ങളുടെ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും കൊണ്ടുപോയി. ⁵മണവാളൻ താമസിച്ചപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും മയക്കം പിടിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയി. ⁶എന്നാൽ അർധരാത്രിയിൽ ഒരു നിലവിളി ഉയർന്നു: ‘ഇതാ, മണവാളൻ! അവനെ എതിരേല്ക്കാൻ പുറത്തുവരുവിൻ!’ ⁷അപ്പോൾ ആ യുവതികളെല്ലാവരും ഉണർന്ന് തങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ ശരിയാക്കി. ⁸ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ ബുദ്ധിയുള്ളവരോടു പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ കെട്ടുപോകുന്നതിനാൽ നിങ്ങളുടെ എണ്ണയിൽ കുറെ ഞങ്ങൾക്കു തരുവിൻ.’ ⁹എന്നാൽ ബുദ്ധിയുള്ളവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘വേണ്ട, ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾക്കും ഒരുപക്ഷേ മതിയാകുകയില്ല. പകരം വില്ക്കുന്നവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് നിങ്ങൾക്കായി വാങ്ങുവിൻ.’ ¹⁰അവർ വാങ്ങാൻ പോയിരിക്കുമ്പോൾ മണവാളൻ വന്നു. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ അവനോടൊപ്പം കല്യാണവിരുന്നിന് അകത്തുകടന്നു; വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ടു. ¹¹പിന്നീട് മറ്റേ യുവതികളും വന്ന് ‘കർത്താവേ, കർത്താവേ, ഞങ്ങൾക്കു വാതിൽ തുറന്നുതരണമേ!’ എന്നു പറഞ്ഞു. ¹²എന്നാൽ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എനിക്കു നിങ്ങളെ അറിയില്ല.’ ¹³അതുകൊണ്ട് നാളും നാഴികയും നിങ്ങൾ അറിയാത്തതിനാൽ ഉണർന്നിരിപ്പിൻ.

ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ഓരോ ദാനത്തിലും വിശ്വസ്തൻ

¹⁴“ഒരു മനുഷ്യൻ വിദേശത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ തന്റെ ദാസന്മാരെ വിളിച്ച് തന്റെ സ്വത്ത് അവരെ ഏല്പിച്ചതുപോലെയാകുന്നു അത്. ¹⁵ഓരോരുത്തന്റെയും കഴിവനുസരിച്ച് അവൻ ഒരുവന് അഞ്ചു വെള്ളിസഞ്ചിയും മറ്റൊരുവന് രണ്ടും വേറൊരുവന് ഒന്നും കൊടുത്തിട്ട് യാത്രയായി. ¹⁶അഞ്ചു വെള്ളിസഞ്ചി ലഭിച്ചവൻ ഉടനെ ചെന്ന് അവ വിനിയോഗിച്ച് വേറെ അഞ്ചുകൂടി സമ്പാദിച്ചു. ¹⁷അതുപോലെ രണ്ടു വെള്ളിസഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നവൻ വേറെ രണ്ടുകൂടി നേടി. ¹⁸എന്നാൽ ഒരു വെള്ളിസഞ്ചി ലഭിച്ചവൻ പോയി നിലത്തു കുഴിച്ച് തന്റെ യജമാനന്റെ പണം ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചു.

¹⁹“ഏറെക്കാലത്തിനുശേഷം ആ ദാസന്മാരുടെ യജമാനൻ മടങ്ങിവന്ന് അവരോടു കണക്കു തീർത്തു. ²⁰അഞ്ചു വെള്ളിസഞ്ചി ലഭിച്ചവൻ വേറെ അഞ്ചുകൂടി കൊണ്ടുവന്ന് ‘യജമാനനേ, അങ്ങ് എന്നെ അഞ്ചു വെള്ളിസഞ്ചി ഏല്പിച്ചുവല്ലോ; ഇതാ, വേറെ അഞ്ചുകൂടി ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു.

²¹“അവന്റെ യജമാനൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: ‘നന്നായി, നല്ലവനും വിശ്വസ്തനുമായ ദാസാ! അല്പകാര്യത്തിൽ നീ വിശ്വസ്തനായിരുന്നു; അധികത്തിന്മേൽ ഞാൻ നിന്നെ ആക്കും. നിന്റെ യജമാനന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക!’

²²“രണ്ടു വെള്ളിസഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നവനും വന്നു പറഞ്ഞു: ‘യജമാനനേ, അങ്ങ് എനിക്കു രണ്ടു വെള്ളിസഞ്ചി തന്നുവല്ലോ; ഇതാ, വേറെ രണ്ടുകൂടി ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു.’

²³“അവന്റെ യജമാനൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: ‘നന്നായി, നല്ലവനും വിശ്വസ്തനുമായ ദാസാ! അല്പകാര്യത്തിൽ നീ വിശ്വസ്തനായിരുന്നു; അധികത്തിന്മേൽ ഞാൻ നിന്നെ ആക്കും. നിന്റെ യജമാനന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക!’

²⁴“പിന്നെ ഒരു വെള്ളിസഞ്ചി ലഭിച്ചവൻ വന്നു പറഞ്ഞു: ‘യജമാനനേ, വിതയ്ക്കാത്തിടത്തു കൊയ്യുകയും വിതറാത്തിടത്തു ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കഠിനഹൃദയനായ മനുഷ്യനാണ് അങ്ങ് എന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.’ ²⁵ഭയപ്പെട്ടിട്ട് ഞാൻ പോയി അങ്ങയുടെ വെള്ളി നിലത്ത് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചു. ഇതാ, അങ്ങയുടേത്.

²⁶“അവന്റെ യജമാനൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘ദുഷ്ടനും മടിയനുമായ ദാസാ! വിതയ്ക്കാത്തിടത്തു ഞാൻ കൊയ്യുകയും വിതറാത്തിടത്തു ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നു നീ അറിഞ്ഞിരുന്നുവോ?

²⁷“എന്നാൽ നീ എന്റെ പണം പണമിടപാടുകാരെ ഏല്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നു; എങ്കിൽ ഞാൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ പലിശയോടുകൂടി അതു തിരികെ ലഭിക്കുമായിരുന്നു. ²⁸അതുകൊണ്ട് അവന്റെ വെള്ളിസഞ്ചി എടുത്ത് പത്തു വെള്ളിസഞ്ചി ഉള്ളവനു കൊടുക്കുവിൻ. ²⁹ഉള്ളവന് ഏവനും കൂടുതൽ നല്കപ്പെടും, അവനു സമൃദ്ധിയുണ്ടാകും; എന്നാൽ ഇല്ലാത്തവനോ തനിക്കുള്ളതുകൂടി നഷ്ടപ്പെടും. ³⁰ഉതകാത്ത ആ ദാസനെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്കു തള്ളിക്കളയുവിൻ; അവിടെ കരച്ചിലും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടാകും.’

മനുഷ്യപുത്രൻ ജനതകളെ ന്യായം വിധിക്കുന്നു

³¹“മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ സകല ദൂതന്മാരോടുംകൂടി തന്റെ മഹത്ത്വത്തിൽ വരുമ്പോൾ അവിടുന്ന് തന്റെ മഹത്ത്വമുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കും. ³²സകല ജനതകളും അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെടും; ഇടയൻ ചെമ്മരിയാടുകളെ കോലാടുകളിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്നതുപോലെ അവിടുന്ന് അവരെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കും. ³³ചെമ്മരിയാടുകളെ അവിടുന്ന് തന്റെ വലത്തും കോലാടുകളെ ഇടത്തും നിർത്തും. ³⁴“അപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ വലത്തുള്ളവരോടു പറയും: ‘എന്റെ പിതാവിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരേ, വരുവിൻ; ലോകസ്ഥാപനംമുതൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രാജ്യം അവകാശമാക്കുവിൻ.

³⁵“എനിക്കു വിശന്നു, നിങ്ങൾ എനിക്കു ഭക്ഷണം തന്നു; ദാഹിച്ചു, നിങ്ങൾ എനിക്കു കുടിക്കാൻ തന്നു; ഞാൻ അപരിചിതനായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു, ³⁶ഞാൻ നഗ്നനായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചു; രോഗിയായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ പരിചരിച്ചു; തടവിലായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സന്ദർശിച്ചു.’”

³⁷“അപ്പോൾ നീതിമാന്മാർ അവിടുത്തോടു മറുപടി പറയും: ‘കർത്താവേ, എപ്പോഴാണ് അങ്ങ് വിശന്നിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം തന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ദാഹിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ട് കുടിക്കാൻ തന്നത്?

³⁸“എപ്പോഴാണ് അങ്ങ് അപരിചിതനായിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്വീകരിച്ചത്, അല്ലെങ്കിൽ നഗ്നനായിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ഉടുപ്പിച്ചത്? ³⁹എപ്പോഴാണ് അങ്ങ് രോഗിയായോ തടവിലോ ആയിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നത്?’”

⁴⁰“രാജാവ് മറുപടി പറയും: ‘സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഈ ഏറ്റവും ചെറിയ സഹോദരങ്ങളിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്തുവോ, അതു നിങ്ങൾ എനിക്കുതന്നെ ചെയ്തു.’ ⁴¹പിന്നെ അവിടുന്ന് തന്റെ ഇടത്തുള്ളവരോടു പറയും: ‘ശപിക്കപ്പെട്ടവരേ, എന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുവിൻ; പിശാചിനും അവന്റെ ദൂതന്മാർക്കുമായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന നിത്യാഗ്നിയിലേക്കു പോകുവിൻ. ⁴²എനിക്കു വിശന്നു, നിങ്ങൾ എനിക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ ഒന്നും തന്നില്ല; ദാഹിച്ചു, നിങ്ങൾ എനിക്കു കുടിക്കാൻ ഒന്നും തന്നില്ല; ⁴³ഞാൻ അപരിചിതനായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിച്ചില്ല; നഗ്നനായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചില്ല; രോഗിയായും തടവിലും ആയിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സന്ദർശിച്ചില്ല.’”

⁴⁴“അപ്പോൾ അവരും മറുപടി പറയും: ‘കർത്താവേ, എപ്പോഴാണ് അങ്ങ് വിശന്നോ ദാഹിച്ചോ അപരിചിതനായോ നഗ്നനായോ രോഗിയായോ തടവിലോ ആയിരിക്കുന്നതു ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടും അങ്ങയെ ശുശ്രൂഷിക്കാതിരുന്നത്?’

⁴⁵“അവിടുന്ന് മറുപടി പറയും: ‘സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഈ ഏറ്റവും ചെറിയവരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യാതിരുന്നുവോ, അതു നിങ്ങൾ എനിക്കും ചെയ്യാതിരുന്നു.’ ⁴⁶അങ്ങനെ ഇവർ നിത്യശിക്ഷയിലേക്കും നീതിമാന്മാർ അനശ്വരജീവനിലേക്കും പോകും.”