આગેવાનો ઈસુને મારી નાખવાનું કાવતરું રચે છે
એક સ્ત્રી કીમતી અત્તર રેડે છે અને તેને ઠપકો મળે છે; યહૂદા ત્રીસ સિક્કામાં તેમને વેચી દે છે. ગેથસેમાનેમાં ઈસુ પોતાના પિતાને પ્યાલો દૂર કરવા વિનંતી કરે છે, અને તેમના મિત્રો વારંવાર ઊંઘી જાય છે. પકડાય ત્યારે તે સામનો કરતા નથી. પિતર સોગંદ ખાય છે કે તે એ માણસને કદી ઓળખતો નહોતો.
26 1જ્યારે ઈસુએ આ બધી વાતો પૂરી કરી, ત્યારે તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું,
2“તમે જાણો છો કે બે દિવસ પછી પાસ્ખા આવે છે, અને માનવપુત્ર વધસ્તંભે જડાવા માટે સોંપાઈ જાય છે.”
3ત્યારે મુખ્ય યાજકો તથા લોકોના વડીલો પ્રમુખ યાજક કાયાફાના આંગણામાં ભેગા થયા, 4અને તેમણે ભેગા મળીને ઈસુને છાનામાના પકડીને મારી નાખવાનું કાવતરું રચ્યું. 5પણ તેમણે કહ્યું, “પર્વ દરમિયાન નહિ, નહિ તો લોકોમાં હુલ્લડ થશે.”
તે ઈસુને દફન માટે અભિષેક કરે છે
6હવે જ્યારે ઈસુ બેથાનિયામાં, સિમોન કોઢિયાના ઘરમાં હતા, 7ત્યારે એક સ્ત્રી આરસપહાણની શીશીમાં અતિ મૂલ્યવાન અત્તર લઈને તેમની પાસે આવી, અને ઈસુ મેજ પર બેઠા હતા ત્યારે તેણે તે તેમના માથા પર રેડ્યું. 8આ જોઈને શિષ્યો ગુસ્સે થયા, અને કહ્યું, “આ બગાડ શા માટે? 9કારણ કે આ તો મોટી કિંમતે વેચીને ગરીબોને આપી શકાત.”
10ઈસુએ આ જાણ્યું અને તેમને કહ્યું, “આ સ્ત્રીને શા માટે તકલીફ આપો છો? તેણે તો મારા માટે એક સુંદર કામ કર્યું છે. 11કારણ કે ગરીબો તો સદા તમારી સાથે છે, પણ હું સદા તમારી સાથે નહિ રહું. 12કારણ કે તેણે આ અત્તર મારા શરીર પર રેડ્યું, ત્યારે તેણે મને દફન માટે તૈયાર કરવા એ કર્યું. 13હું તમને સાચું કહું છું: આખી દુનિયામાં જ્યાં જ્યાં આ સુવાર્તા પ્રગટ કરાશે, ત્યાં તેણે જે કર્યું તે પણ તેની યાદગીરીમાં કહેવાશે.”
યહૂદા ચાંદીના સિક્કા માટે પુત્રને દગો દે છે
14ત્યારે બારમાંનો એક, જે યહૂદા ઇસ્કારિયોત કહેવાતો હતો, તે મુખ્ય યાજકોની પાસે ગયો, 15અને તેણે કહ્યું, “જો હું તેમને તમારા હાથમાં સોંપી દઉં, તો તમે મને શું આપવા તૈયાર છો?” અને તેમણે તેને માટે ચાંદીના ત્રીસ સિક્કા ગણી આપ્યા. 16અને ત્યારથી તે ઈસુને દગો દેવા માટે તક શોધવા લાગ્યો.
પાસ્ખાની તૈયારી
17બેખમીર રોટલીના પહેલા દિવસે શિષ્યોએ ઈસુને પૂછ્યું, “તમે ક્યાં ઇચ્છો છો કે અમે તમારા માટે પાસ્ખા ખાવાની તૈયારી કરીએ?”
18તેમણે કહ્યું, “નગરમાં અમુક માણસની પાસે જઈને તેને કહો, ‘ગુરુ કહે છે: મારો સમય નજીક છે. હું મારા શિષ્યો સાથે તારા ઘરમાં પાસ્ખા પાળીશ.’”
19અને શિષ્યોએ ઈસુએ તેમને જેમ કહ્યું હતું તેમ કર્યું, અને તેમણે પાસ્ખાની તૈયારી કરી.
20જ્યારે સાંજ પડી, ત્યારે ઈસુ બાર શિષ્યો સાથે મેજ પર બેઠા.
21અને તેઓ જમતા હતા ત્યારે તેમણે કહ્યું, “હું તમને સાચું કહું છું, તમારામાંનો એક મને દગો દેશે.”
22અતિશય દુઃખી થઈને તેઓ દરેકે તેમને પૂછ્યું, “પ્રભુ, તે હું તો નથી ને?”
23તેમણે જવાબ આપ્યો, “જેણે મારી સાથે વાટકામાં પોતાનો હાથ બોળ્યો છે, તે જ મને દગો દેશે. 24માનવપુત્ર તો જેમ તેમના વિશે લખ્યું છે તેમ જાય છે. પણ જે માણસ માનવપુત્રને દગો દે છે તેની દશા કેવી ભયંકર—તે જન્મ્યો જ ન હોત તો તેના માટે સારું હોત.”
25ઈસુને દગો દેનાર યહૂદાએ કહ્યું, “રાબ્બી, તે હું તો નથી ને?” ઈસુએ તેને કહ્યું, “તેં પોતે જ કહ્યું.”
26તેઓ જમતા હતા ત્યારે ઈસુએ રોટલી લઈને, આશીર્વાદ આપીને, તેને ભાંગી, શિષ્યોને આપી, અને કહ્યું, “લો, ખાઓ; આ મારું શરીર છે.” 27અને પ્યાલો લઈને, આભાર માનીને, તેમણે તે તેઓને આપ્યો, અને કહ્યું, “તમે સૌ એમાંથી પીઓ, 28કારણ કે આ કરારનું મારું લોહી છે, જે ઘણાને માટે પાપોની માફી સારુ રેડાય છે. 29હું તમને કહું છું: જ્યાં સુધી મારા પિતાના રાજમાં તમારી સાથે આ દ્રાક્ષાફળનું નવું પીણું ન પીઉં, ત્યાં સુધી હવેથી હું આ દ્રાક્ષાફળનું પીણું ફરી નહિ પીઉં.”
30અને જ્યારે તેઓએ સ્તોત્ર ગાયું, ત્યારે તેઓ જૈતૂન પર્વત તરફ બહાર ગયા.
ઈસુ પિતરના નકારની અગાઉથી આગાહી કરે છે
31ત્યારે ઈસુએ તેમને કહ્યું, “આજ રાતે તમે સૌ મારે લીધે ઠોકર ખાશો. કારણ કે લખ્યું છે: ‘હું ભરવાડને મારીશ, અને ટોળાંનાં ઘેટાં વિખેરાઈ જશે.’ 32પણ હું સજીવન થયા પછી તમારી આગળ ગાલીલ જઈશ.”
33પિતરે તેમને કહ્યું, “તમારે લીધે ભલે સૌ ઠોકર ખાય, તોપણ હું કદી ઠોકર નહિ ખાઉં.”
34ઈસુએ તેને કહ્યું, “હું તને સાચું કહું છું: આજ રાતે મરઘો બોલશે તે પહેલાં તું ત્રણ વાર મારો નકાર કરશે.”
35પિતરે કહ્યું, “જો મારે તમારી સાથે મરવું પડે, તોપણ હું તમારો નકાર નહિ કરું.” સર્વ શિષ્યોએ પણ એમ જ કહ્યું.
પુત્ર પિતાને સમર્પિત થાય છે
36ત્યારે ઈસુ તેઓની સાથે ગેથશેમાને નામની જગ્યાએ આવ્યા અને શિષ્યોને કહ્યું, “હું ત્યાં જઈને પ્રાર્થના કરું ત્યાં સુધી તમે અહીં બેસો.”
37અને પિતર તથા ઝબદીના બે પુત્રોને સાથે લઈને, તેઓ અતિશય દુઃખી અને વ્યાકુળ થયા.
38ત્યારે તેમણે તેમને કહ્યું, “મારો જીવ મરણ સુધીના ભારે શોકથી ચગદાઈ ગયો છે. અહીં રહો અને મારી સાથે જાગતા રહો.”
39થોડે આગળ જઈને, તેઓ પોતાના મોં પર પડ્યા અને પ્રાર્થના કરી, “મારા પિતા, જો શક્ય હોય, તો આ પ્યાલો મારાથી દૂર થવા દો. તોપણ મારી ઇચ્છા પ્રમાણે નહિ, પણ તમારી ઇચ્છા પ્રમાણે.”
40તેઓ શિષ્યોની પાસે આવ્યા અને તેમને ઊંઘતા જોયા. તેમણે પિતરને કહ્યું, “તો શું, તમે એક કલાક પણ મારી સાથે જાગતા ન રહી શક્યા? 41જાગતા રહો અને પ્રાર્થના કરો, જેથી તમે પરીક્ષણમાં ન પડો; આત્મા તૈયાર છે, પણ દેહ નબળો છે.”
42બીજી વાર તેઓ ગયા અને પ્રાર્થના કરી, “મારા પિતા, જો હું આ પ્યાલો પીઉં નહિ ત્યાં સુધી તે દૂર ન થઈ શકે, તો તમારી ઇચ્છા પૂરી થાઓ.”
43અને તેઓ ફરી આવ્યા અને તેમને ઊંઘતા જોયા, કારણ કે તેમની આંખો ભારે થઈ ગઈ હતી. 44તેથી તેમને ફરી છોડીને, તેઓ ગયા અને ત્રીજી વાર પ્રાર્થના કરી, ફરી એ જ શબ્દો કહીને.
45ત્યારે તેઓ શિષ્યોની પાસે આવ્યા અને તેમને કહ્યું, “હજી ઊંઘો છો અને આરામ કરો છો? જુઓ, ઘડી આવી પહોંચી છે, અને માનવપુત્ર પાપીઓના હાથમાં દગાથી સોંપાય છે. 46ઊઠો, ચાલો જઈએ! જુઓ, મને દગો દેનાર આવી પહોંચ્યો છે!”
ઈસુને દગો દઈને પકડી લેવાય છે
47તેઓ હજી બોલતા જ હતા, એવામાં બારમાંનો એક યહૂદા અચાનક આવ્યો, અને તેની સાથે મુખ્ય યાજકો તથા લોકોના વડીલોએ મોકલેલું તરવારો તથા લાકડીઓવાળું મોટું ટોળું હતું. 48હવે દગો દેનારે તેમને નિશાની આપી હતી: “જેને હું ચુંબન કરું તે જ છે—તેમને પકડી લેજો.” 49અને તરત જ તે ઈસુ પાસે આવ્યો અને કહ્યું, “રાબ્બી, પ્રણામ!” અને તેણે તેમને ચુંબન કર્યું.
50ઈસુએ તેને કહ્યું, “મિત્ર, જે માટે તું આવ્યો છે તે કર.” ત્યારે તેઓએ આવીને ઈસુને પકડ્યા અને તેમને જકડી રાખ્યા.
51અને જુઓ, ઈસુની સાથેના એક જણે પોતાનો હાથ લંબાવી, પોતાની તરવાર કાઢી, પ્રમુખ યાજકના સેવકને મારીને તેનો કાન કાપી નાખ્યો.
52ત્યારે ઈસુએ તેને કહ્યું, “તારી તરવાર પાછી તેની જગ્યાએ મૂક. જે સૌ તરવાર ઉપાડે છે તેઓ તરવારથી જ મરશે. 53શું તું માને છે કે હું મારા પિતાને વિનંતી ન કરી શકું, જે તરત જ મને બાર સૈન્યોથી વધારે દૂતો મોકલે? 54પણ તો શાસ્ત્રવચનો શી રીતે પૂરાં થાય, કે એમ જ થવું જોઈએ?”
55તે ઘડીએ ઈસુએ ટોળાંને કહ્યું, “શું તમે લૂંટારાની સામે આવ્યા હો તેમ મને પકડવા તરવારો તથા લાકડીઓ લઈને આવ્યા છો? હું રોજ મંદિરમાં બેસીને શિક્ષણ આપતો હતો, અને તમે મને પકડ્યો નહિ. 56પણ આ બધું પ્રબોધકોનાં શાસ્ત્રવચનો પૂરાં થાય માટે થયું.” ત્યારે સર્વ શિષ્યોએ તેમને છોડી દઈને નાસી ગયા.
પોતાના આરોપ મૂકનારાઓ સમક્ષ ઈસુ
57ત્યારે જેમણે ઈસુને પકડ્યા તેઓ તેમને પ્રમુખ યાજક કાયાફાની પાસે લઈ ગયા, જ્યાં શાસ્ત્રીઓ તથા વડીલો ભેગા થયા હતા. 58પિતર દૂર દૂર રહીને પ્રમુખ યાજકના આંગણા સુધી તેમની પાછળ ગયો, અંદર જઈને, આનો અંત શી રીતે આવે છે તે જોવા સારુ ચોકીદારો સાથે બેઠો.
59મુખ્ય યાજકો તથા આખી ન્યાયસભાએ ઈસુને મારી નાખવા સારુ તેમની વિરુદ્ધ ખોટી સાક્ષી શોધી, 60પણ ઘણા ખોટા સાક્ષીઓ આગળ આવ્યા તોપણ તેમને કંઈ મળ્યું નહિ. છેવટે બે આગળ આવ્યા, 61અને કહ્યું, “આ માણસે કહ્યું હતું, ‘હું ઈશ્વરનું મંદિર તોડી શકું અને ત્રણ દિવસમાં ફરીથી બાંધી શકું.’”
62પ્રમુખ યાજકે ઊભા થઈને તેમને કહ્યું, “તારી પાસે કોઈ જવાબ નથી? આ માણસો તારી વિરુદ્ધ શું સાક્ષી આપે છે?” 63પણ ઈસુ મૌન રહ્યા. પ્રમુખ યાજકે કહ્યું, “હું તને જીવંત ઈશ્વરના સમ દઈને પૂછું છું: અમને કહે કે શું તું ખ્રિસ્ત, ઈશ્વરપુત્ર છે?”
64ઈસુએ તેને કહ્યું, “તેં પોતે જ કહ્યું. પણ હું તમને કહું છું: હવેથી તમે માનવપુત્રને સામર્થ્યના જમણા હાથે બેઠેલા, અને આકાશનાં વાદળો પર આવતા જોશો.”
65ત્યારે પ્રમુખ યાજકે પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં: “તેણે ઈશ્વરનિંદા કરી છે! હવે આપણને સાક્ષીઓની શી જરૂર છે? તમે હમણાં જ ઈશ્વરનિંદા સાંભળી. 66તમારો શો ચુકાદો છે?” તેઓએ જવાબ આપ્યો, “તે મરણને યોગ્ય છે.”
67ત્યારે તેઓએ તેમના મોં પર થૂંક્યું અને તેમને માર્યા; અને કેટલાકે તેમને થપ્પડ મારી, 68અને કહ્યું, “ઓ ખ્રિસ્ત! અમને ભાખ, કોણે તને માર્યો?”
પિતર ઈસુને ઓળખવાનો નકાર કરે છે
69પિતર બહાર આંગણામાં બેઠો હતો. એક દાસી તેની પાસે આવી, અને કહ્યું, “તું પણ ગાલીલના ઈસુ સાથે હતો.”
70પણ તેણે સૌની આગળ એનો નકાર કરતાં કહ્યું, “તું શું કહે છે તે હું જાણતો નથી.”
71તે ભાગોળ તરફ બહાર ગયો ત્યારે બીજી એક દાસીએ તેને જોયો અને ત્યાંના લોકોને કહ્યું, “આ માણસ નાઝરેથના ઈસુ સાથે હતો.”
72અને તેણે ફરીથી સમ ખાઈને એનો નકાર કર્યો, “એ માણસને હું ઓળખતો નથી.”
73થોડી વાર પછી પાસે ઊભેલાઓ પિતર પાસે આવ્યા: “ખરેખર તું પણ તેઓમાંનો એક છે, કારણ કે તારી બોલી તને ઓળખાવી આપે છે.”
74ત્યારે તે પોતાને શાપ દેવા અને સમ ખાવા લાગ્યો, “એ માણસને હું ઓળખતો નથી.” તરત જ મરઘો બોલ્યો.
75પિતરને ઈસુના શબ્દો યાદ આવ્યા: “મરઘો બોલશે તે પહેલાં તું ત્રણ વાર મારો નકાર કરશે.” અને તે બહાર જઈને બહુ રડ્યો.