માથ્થી 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹પરોઢિયે સર્વ મુખ્ય યાજકો તથા લોકોના વડીલો એકઠા થયા અને ઈસુને મારી નાખવાની યોજના ઘડી. ²તેથી તેમને બાંધીને, લઈ જઈને, પિલાત રાજ્યપાલને સોંપી દીધા.

³પછી તેમને પરસ્વાધીન કરનાર યહૂદાએ, ઈસુને દોષિત ઠરાવાયેલા જોઈને, પસ્તાવો કર્યો અને ચાંદીના ત્રીસ સિક્કા મુખ્ય યાજકો તથા વડીલોને પાછા આપતાં ⁴કહ્યું, “નિર્દોષ લોહીને પરસ્વાધીન કરીને મેં પાપ કર્યું છે.” તેઓએ કહ્યું, “એની અમને શી ચિંતા? તું પોતે એ સંભાળ.”

⁵તેણે ચાંદીના સિક્કા મંદિરમાં ફેંકી દીધા, બહાર જઈને, પોતે ફાંસો ખાધો.

⁶મુખ્ય યાજકોએ ચાંદીના સિક્કા લઈને કહ્યું, “આ અમે ભંડારમાં ન મૂકી શકીએ—એ તો લોહીની કિંમત હતી.” ⁷તેથી તેઓએ મસલત કરીને, એનાથી વિદેશીઓને દફનાવવા માટે કુંભારનું ખેતર વેચાતું લીધું. ⁸એ કારણથી આજ સુધી એ ખેતર લોહીનું ખેતર કહેવાય છે. ⁹ત્યારે યર્મિયા પ્રબોધકે જે કહ્યું હતું તે પૂર્ણ થયું: “તેઓએ ચાંદીના ત્રીસ સિક્કા લીધા, જે કિંમત તેમના પર ઠરાવાઈ હતી, જેમને ઇઝરાયલના કેટલાક પુત્રોએ મૂલવ્યા, ¹⁰અને આપણા પિતાએ મને આજ્ઞા કરી તેમ, તેઓએ એ કુંભારના ખેતર માટે આપ્યા.”

ઈસુ પિલાત સમક્ષ મૌન ઊભા રહે છે

¹¹ઈસુ રાજ્યપાલ સમક્ષ ઊભા રહ્યા; રાજ્યપાલે પૂછ્યું, “શું તું યહૂદીઓનો રાજા છે?” ઈસુએ કહ્યું, “તું પોતે એમ કહે છે.”

¹²પણ જ્યારે મુખ્ય યાજકો તથા વડીલોએ તેમના પર આરોપ મૂક્યા, ત્યારે તેમણે કશો જવાબ ન આપ્યો. ¹³ત્યારે પિલાતે તેમને કહ્યું, “તારી વિરુદ્ધ તેઓ કેટલા બધા આરોપ મૂકે છે, તે શું તું સાંભળતો નથી?”

¹⁴તેમણે તેને એક પણ આરોપનો કશો જવાબ ન આપ્યો, તેથી રાજ્યપાલને ભારે અચરજ થયું.

¹⁵દરેક પર્વ વખતે રાજ્યપાલ ટોળાને જોઈતો હોય એવા એક કેદીને છોડી મૂકતો. ¹⁶તે વખતે તેમની પાસે બરાબ્બા નામે એક કુખ્યાત કેદી હતો. ¹⁷જ્યારે તેઓ એકઠા થયા, ત્યારે પિલાતે પૂછ્યું, “તમે ઇચ્છો છો કે હું કોને છોડી મૂકું—બરાબ્બાને, કે ખ્રિસ્ત કહેવાતા ઈસુને?” ¹⁸કેમ કે તે જાણતો હતો કે તેઓએ અદેખાઈને લીધે ઈસુને સોંપી દીધા હતા.

¹⁹જ્યારે તે ન્યાયાસન પર બેઠો હતો, ત્યારે તેની પત્નીએ તેને સંદેશો મોકલ્યો: એ નેક માણસ સાથે તમારે કશી લેવાદેવા ન રાખવી, કારણ એને લીધે આજે મેં સ્વપ્નમાં ઘણું વેઠ્યું છે.

²⁰પણ મુખ્ય યાજકો તથા વડીલોએ ટોળાંને સમજાવ્યાં કે તેઓ બરાબ્બાને માગે અને ઈસુને મારી નંખાવે. ²¹રાજ્યપાલે કહ્યું, “આ બેમાંથી કોને હું તમારે સારુ છોડી મૂકું?” તેઓએ કહ્યું, “બરાબ્બાને.”

²²પિલાતે તેઓને પૂછ્યું, “ત્યારે ખ્રિસ્ત કહેવાતા ઈસુનું હું શું કરું?” તેઓ સર્વએ કહ્યું, “તેને વધસ્તંભે જડાવ!”

²³તેણે કહ્યું, “શા માટે? તેણે શું ખોટું કર્યું છે?” પણ તેઓ વધારે મોટેથી બૂમ પાડવા લાગ્યા, “તેને વધસ્તંભે જડાવ!”

²⁴જ્યારે પિલાતે જોયું કે તે કશું કરી શકતો નથી, ઊલટું હુલ્લડ મચવા લાગ્યું, ત્યારે તેણે પાણી લઈને, ટોળા સમક્ષ પોતાના હાથ ધોઈને કહ્યું, “આ માણસના લોહી વિષે હું નિર્દોષ છું; તમે પોતે એ સંભાળો.”

²⁵અને સર્વ લોકોએ જવાબ આપ્યો, “તેનું લોહી અમારા પર તથા અમારાં બાળકો પર આવો!” ^a a v25 ‘તેનું લોહી અમારા પર’ એમ કહેવું એ એક પ્રાચીન સૂત્ર હતું, જેના દ્વારા ટોળું મૃત્યુ માટેની કાયદેસરની તથા નૈતિક જવાબદારી ઔપચારિક રીતે સ્વીકારતું.

²⁶ત્યારે તેણે તેઓને સારુ બરાબ્બાને છોડી મૂક્યો, ઈસુને કોરડા મરાવ્યા, અને વધસ્તંભે જડાવવા માટે તેમને સોંપી દીધા.

સૈનિકો રાજાની મશ્કરી કરે છે

²⁷ત્યારે રાજ્યપાલના સૈનિકો ઈસુને રાજ્યપાલના કચેરીભવનમાં લઈ ગયા અને તેમની આસપાસ આખી ટુકડી એકઠી કરી. ²⁸તેઓએ તેમનાં વસ્ત્ર ઉતારીને તેમને કિરમજી ઝભ્ભો પહેરાવ્યો. ²⁹તેઓએ કાંટાનો મુગટ ગૂંથીને, તેમના માથા પર મૂક્યો, તેમના જમણા હાથમાં સરકટ આપ્યું, તેમની આગળ ઘૂંટણે પડીને, મશ્કરી કરી: “હે યહૂદીઓના રાજા, સલામ!” ³⁰અને તેઓએ તેમના પર થૂંક્યું, સરકટ લઈને, વારંવાર તેમના માથા પર માર્યું. ³¹તેમની મશ્કરી કર્યા પછી, તેઓએ ઝભ્ભો ઉતારી લઈને, તેમને પોતાનાં જ વસ્ત્ર પહેરાવ્યાં, અને વધસ્તંભે જડવા માટે તેમને લઈ ગયા.

ઈશ્વરપુત્રને વધસ્તંભે જડવામાં આવે છે

³²બહાર જતાં, તેઓને સિમોન નામે એક કુરેનીનો માણસ મળ્યો, અને તેઓએ ઈસુનો વધસ્તંભ ઊંચકવા તેને ફરજ પાડી. ³³અને જ્યારે તેઓ ગલગથા (જેનો અર્થ ખોપરીની જગ્યા થાય છે) નામે ઠેકાણે આવ્યા, ³⁴ત્યારે તેઓએ તેમને પીવા માટે કડવા પિત્ત સાથે મેળવેલો દ્રાક્ષારસ આપ્યો; તેમણે ચાખીને પીવાનું નકાર્યું. ³⁵અને જ્યારે તેઓએ તેમને વધસ્તંભે જડ્યા, ત્યારે ચિઠ્ઠીઓ નાખીને તેમનાં વસ્ત્ર પોતાની વચ્ચે વહેંચી લીધાં. ³⁶પછી તેઓ બેસીને ત્યાં તેમની ચોકી કરતા રહ્યા. ³⁷તેમના માથા ઉપર તેમની વિરુદ્ધનો આરોપ લખી મૂક્યો: “આ યહૂદીઓનો રાજા ઈસુ છે.”

³⁸ત્યારે તેમની સાથે બે લૂંટારાને વધસ્તંભે જડવામાં આવ્યા, એક તેમની જમણી બાજુ અને એક તેમની ડાબી બાજુ.

³⁹જેઓ પાસે થઈને જતા હતા તેઓ માથાં હલાવીને તેમની નિંદા કરતાં ⁴⁰કહેતા, “અરે મંદિરને તોડી પાડનાર અને ત્રણ દિવસમાં ફરી બાંધનાર—પોતાને બચાવ! જો તું ઈશ્વરપુત્ર છે, તો વધસ્તંભ પરથી ઊતરી આવ!”

⁴¹એ જ રીતે મુખ્ય યાજકોએ પણ, શાસ્ત્રીઓ તથા વડીલો સાથે, તેમની મશ્કરી કરતાં કહ્યું, ⁴²“તેણે બીજાઓને બચાવ્યા; પોતાને તે બચાવી શકતો નથી. તે ઇઝરાયલનો રાજા છે—હવે તે વધસ્તંભ પરથી ઊતરી આવે, તો અમે તેના પર વિશ્વાસ કરીશું. ⁴³તે ઈશ્વર પર ભરોસો રાખે છે—જો ઈશ્વર તેને ચાહતા હોય તો હવે તેને બચાવે, કેમ કે તેણે કહ્યું હતું, ‘હું ઈશ્વરનો પુત્ર છું.’” ⁴⁴અને તેમની સાથે વધસ્તંભે જડાયેલા લૂંટારાઓએ પણ એ જ રીતે તેમની નિંદા કરી.

તજાયેલા પુત્ર પોતાનો આત્મા સોંપી દે છે

⁴⁵હવે બપોરથી ત્રણ વાગ્યા સુધી આખા દેશ પર અંધકાર છવાઈ ગયો.

⁴⁶આશરે બપોરના ત્રણ વાગ્યે, ઈસુએ મોટે અવાજે બૂમ પાડી, “એલી, એલી, લમા શબકથની?”—જેનો અર્થ, “મારા ઈશ્વર, મારા ઈશ્વર, તમે મને કેમ તજી દીધો?”

⁴⁷જ્યારે ત્યાં ઊભેલાઓમાંના કેટલાકે આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, “આ માણસ એલિયાને બોલાવે છે.” ⁴⁸તેઓમાંના એકે તરત દોડી જઈને, એક વાદળીને ખાટા દ્રાક્ષારસમાં બોળી, સરકટ પર મૂકીને, તેમને પીવા આપ્યું. ⁴⁹પણ બીજાઓએ કહ્યું, “તેને રહેવા દે. જોઈએ કે તેને બચાવવા એલિયા આવે છે કે નહિ.”

⁵⁰અને ઈસુએ ફરીથી મોટે અવાજે બૂમ પાડીને પોતાનો આત્મા સોંપી દીધો. ⁵¹એકાએક મંદિરનો પડદો ઉપરથી નીચે સુધી ફાટીને બે ભાગ થઈ ગયો. પૃથ્વી ધ્રૂજી, ખડકો ફાટી ગયા. ⁵²કબરો ઊઘડી ગઈ, અને ઊંઘી ગયેલા ઘણા સંતોનાં શરીર ઉઠાડવામાં આવ્યાં. ⁵³ઈસુના પુનરુત્થાન પછી, તેઓ કબરોમાંથી નીકળીને, પવિત્ર નગરમાં જઈને, ઘણાને દેખાયાં.

⁵⁴સૂબેદાર તથા તેની સાથે ઈસુની ચોકી કરનારાઓએ ધરતીકંપ તથા જે બન્યું તે જોઈને, ભયભીત થઈને કહ્યું, “ખરેખર આ માણસ ઈશ્વરપુત્ર હતા!”

⁵⁵ઘણી સ્ત્રીઓ દૂરથી જોતી હતી; તેઓ ઈસુની સેવા કરવા ગાલીલથી તેમની પાછળ આવી હતી. ⁵⁶તેઓમાં: મગ્દલાની મરિયમ, યાકૂબ તથા યોસેફની મા મરિયમ, અને ઝબદીના પુત્રોની મા હતી.

ઈસુને કબરમાં મૂકવામાં આવે છે

⁵⁷સાંજે અરિમથાઈથી યોસેફ નામે એક ધનવાન માણસ આવ્યો, જે પોતે ઈસુનો શિષ્ય હતો. ⁵⁸તે પિલાત પાસે જઈને ઈસુનું શબ માગ્યું. ત્યારે પિલાતે તે તેને સોંપવાની આજ્ઞા કરી. ⁵⁹યોસેફે શબ લઈને, સ્વચ્છ શણના કપડામાં વીંટાળ્યું. ⁶⁰તેણે ખડકમાં કોરાવેલી પોતાની નવી કબરમાં તે મૂક્યું, કબરના પ્રવેશદ્વાર પર એક મોટો પથ્થર ગબડાવી મૂક્યો, અને ચાલ્યો ગયો. ⁶¹મગ્દલાની મરિયમ તથા બીજી મરિયમ ત્યાં હતી, કબરની સામે બેઠી હતી.

કબર પર મહોર મારીને ચોકી મૂકવામાં આવે છે

⁶²બીજે દિવસે—તૈયારીના દિવસ પછી—મુખ્ય યાજકો તથા ફરોશીઓ પિલાત પાસે એકઠા થયા, ⁶³અને કહ્યું, “સાહેબ, અમને યાદ છે કે એ છેતરનારે જીવતો હતો ત્યારે કહ્યું હતું, ‘ત્રણ દિવસ પછી હું પાછો ઊઠીશ.’ ⁶⁴માટે ત્રીજા દિવસ સુધી કબરને સલામત રખાવવાની આજ્ઞા કરો, નહિ તો તેના શિષ્યો આવીને, તેને ચોરી જઈને, લોકોને કહે, ‘તે મરણમાંથી ઉઠાડાયો છે.’ એ છેલ્લું છેતરામણું પહેલા કરતાં ભૂંડું ઠરશે.”

⁶⁵પિલાતે તેઓને કહ્યું, “તમારી પાસે ચોકીદારો છે. જાઓ, જેવી સલામત રખાવી શકો તેવી રાખો.” ⁶⁶તેથી તેઓએ જઈને, પથ્થર પર મહોર મારીને તથા ચોકીદારો મૂકીને કબરને સલામત કરી.