Die Seun van die Vader word aan Pilatus oorgelewer

Judas hang homself op, Pilatus was sy hande, soldate trek Jesus aan soos 'n spotkoning. Duisternis bedek die land, en hy roep uit dat God hom verlaat het, en sterf dan. Die voorhangsel skeur. Hy word in 'n geleende graf begrawe, verseël en bewaak.

Hoofstuk 27.

Met dagbreek het al die leierpriesters en die ouderlinge van die volk vergader en saamgesweer om Jesus dood te maak. Hulle het hom toe geboei, weggelei en aan Pilatus die goewerneur oorgelewer.

Toe Judas, wat hom verraai het, sien dat Jesus veroordeel is, het hy berou gekry en die dertig silwerstukke aan die leierpriesters en die ouderlinge teruggegee, en gesê: “Ek het gesondig deurdat ek onskuldige bloed verraai het.” Hulle het gesê: “Dit is nie ons saak nie. Jy moet self daarna kyk.”

Hy het die silwerstukke in die tempel gegooi, uitgegaan en homself opgehang.

Die leierpriesters het die silwer gevat en gesê: “Ons mag dit nie in die skatkis sit nie—dit was betaling vir bloed.” Hulle het toe beraadslaag en daarmee die stuk grond van die pottebakker gekoop om vreemdelinge te begrawe. Daarom word daardie stuk grond tot vandag toe die Bloedakker genoem. Toe is vervul wat die profeet Jeremia gesê het: “Hulle het die dertig silwerstukke gevat, die prys wat op hom gestel is, op wie party van Israel se seuns ’n prys gestel het, en hulle het dit gegee vir die stuk grond van die pottebakker, soos ons Vader my beveel het.”

Jesus staan swyend voor Pilatus

Jesus het voor die goewerneur gestaan, en die goewerneur het hom gevra: “Is jy die koning van die Jode?” Jesus het gesê: “U sê dit.”

Maar toe die leierpriesters en die ouderlinge hom beskuldig, het hy niks geantwoord nie. Toe sê Pilatus vir hom: “Hoor jy nie hoeveel aanklagte hulle teen jou inbring nie?”

Hy het hom niks geantwoord nie, nie eens op ’n enkele aanklag nie, sodat die goewerneur baie verbaas was.

By elke fees het die goewerneur gewoonlik een gevangene vrygelaat wat die skare wou hê. In daardie tyd het hulle ’n berugte gevangene aangehou met die naam Barabbas. Toe hulle bymekaargekom het, het Pilatus gevra: “Wie wil julle hê moet ek vir julle vrylaat—Barabbas, of Jesus wat die Christus genoem word?” Want hy het geweet dat hulle hom uit afguns oorgelewer het.

Terwyl hy op die regterstoel gesit het, het sy vrou vir hom laat weet: Moet niks met daardie regverdige man te doen hê nie, want ek het vandag in ’n droom baie oor hom gely.

Maar die leierpriesters en die ouderlinge het die skare oorgehaal om vir Barabbas te vra en Jesus te laat doodmaak. Die goewerneur het gevra: “Wie van die twee moet ek vir julle vrylaat?” Hulle het gesê: “Barabbas.”

Pilatus het vir hulle gevra: “Wat moet ek dan doen met Jesus wat die Christus genoem word?” Hulle het almal gesê: “Kruisig hom!”

Hy het gevra: “Waarom? Watter kwaad het hy gedoen?” Maar hulle het nog harder geskreeu: “Kruisig hom!”

Toe Pilatus sien dat hy niks kan doen nie, maar dat daar eerder ’n oproer aan die ontstaan was, het hy water gevat, sy hande voor die skare gewas en gesê: “Ek is onskuldig aan hierdie man se bloed; julle moet self daarna kyk.”

Toe het die hele volk geantwoord: “Laat sy bloed op ons en op ons kinders kom!” ^a

Toe het hy vir Barabbas aan hulle vrygelaat, Jesus laat gésel en hom oorgelewer om gekruisig te word.

Die soldate spot met die Koning

Toe het die goewerneur se soldate Jesus na die goewerneur se hoofkwartier geneem en die hele afdeling soldate om hom bymekaargemaak. Hulle het hom uitgetrek en vir hom ’n skarlakenrooi mantel aangetrek. Hulle het ’n doringkroon gevleg en dit op sy kop gesit, ’n riet in sy regterhand gesit, voor hom gekniel en met hom gespot: “Gegroet, koning van die Jode!” En hulle het op hom gespoeg, die riet gevat en hom oor en oor op die kop geslaan. Nadat hulle met hom gespot het, het hulle die mantel uitgetrek, hom sy eie klere aangetrek en hom weggelei om hom te kruisig.

Die Seun van God word gekruisig

Toe hulle uitgaan, het hulle ’n man van Sirene met die naam Simon gekry en hom gedwing om Jesus se kruis te dra. En toe hulle kom by ’n plek met die naam Golgota (wat Kopbeenplek beteken), het hulle vir hom wyn gegee om te drink, met bitter gal gemeng; hy het dit geproe en geweier om te drink. En nadat hulle hom gekruisig het, het hulle sy klere onder mekaar verdeel deur die lot te werp. Toe het hulle gaan sit en hom daar bewaak. Bokant sy kop het hulle die aanklag teen hom aangebring: “Dit is Jesus, die koning van die Jode.”

Toe is twee rowers saam met hom gekruisig, een aan sy regterkant en een aan sy linkerkant.

Dié wat verbygeloop het, het hom beledig en hulle koppe geskud, en gesê: “Jy wat die tempel sou afbreek en in drie dae sou opbou—red jouself! As jy die Seun van God is, kom af van die kruis!”

Net so het die leierpriesters, saam met die skrifgeleerdes en die ouderlinge, ook met hom gespot en gesê: “Hy het ander gered; homself kan hy nie red nie. Hy is die koning van Israel—laat hom nou van die kruis afkom, en ons sal in hom glo. Hy vertrou op God—laat God hom nou red as hy hom wil hê, want hy het gesê: ‘Ek is die Seun van God.’” En die rowers wat saam met hom gekruisig is, het hom op dieselfde manier ook beledig.

Die verlate Seun gee sy gees

Van die middag twaalfuur af tot drie-uur die middag het daar duisternis oor die hele land gekom.

Teen drie-uur die middag het Jesus hard uitgeroep: “Eli, Eli, lema sabagtani?”—dit beteken: “My God, my God, waarom het u my verlaat?”

Toe sommige van dié wat daar gestaan het, dit hoor, het hulle gesê: “Hierdie man roep vir Elia.” Een van hulle het dadelik gehardloop, ’n spons in suur wyn gedoop, dit op ’n riet gesit en vir hom te drinke gegee. Maar die ander het gesê: “Los hom uit. Kom ons kyk of Elia sal kom om hom te red.”

Toe het Jesus weer met ’n harde stem uitgeroep en sy gees gegee. Skielik het die voorhangsel van die tempel van bo tot onder in twee geskeur. Die aarde het geskud, die rotse het geskeur. Die grafte het oopgegaan, en baie liggame van die heiliges wat ontslaap het, is opgewek. Ná Jesus se opstanding het hulle uit die grafte gekom, in die heilige stad ingegaan en aan baie verskyn.

Toe die offisier en dié wat saam met hom vir Jesus bewaak het, die aardbewing sien en wat gebeur het, het hulle baie bang geword en gesê: “Hierdie man was waarlik die Seun van God!”

Baie vroue het van ver af gekyk; hulle het Jesus van Galilea af gevolg om hom te dien. Onder hulle was Maria Magdalena, Maria die moeder van Jakobus en Josef, en die moeder van die seuns van Sebedeus.

Jesus word in die graf gelê

Teen die aand het ’n ryk man van Arimatea met die naam Josef gekom, wat self ’n dissipel van Jesus was. Hy het na Pilatus toe gegaan en Jesus se liggaam gevra. Toe het Pilatus beveel dat dit aan hom gegee moet word. Josef het die liggaam gevat en dit in ’n skoon linnedoek toegedraai. Hy het dit in sy nuwe graf gesit wat in die rots uitgekap is, ’n groot klip voor die ingang van die graf gerol en weggegaan. Maria Magdalena en die ander Maria was daar; hulle het reg oorkant die graf gesit.

Die graf word verseël en bewaak

Die volgende dag—ná die Voorbereidingsdag—het die leierpriesters en die Fariseërs voor Pilatus bymekaargekom, en gesê: “Meneer, ons onthou dat daardie verleier, terwyl hy nog gelewe het, gesê het: ‘Ná drie dae sal ek opstaan.’ Gee dus bevel dat die graf tot die derde dag toe verseker moet word, anders kom sy dissipels dalk en steel hom en sê vir die mense: ‘Hy is uit die dood opgewek.’ Dan sal die laaste misleiding erger wees as die eerste.”

Pilatus het vir hulle gesê: “Julle het ’n wag. Gaan maak dit so veilig as wat julle kan.” Hulle het toe gegaan en die graf verseker deur die klip te verseël en die wag op te stel.