മത്തായി 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹പ്രഭാതമായപ്പോൾ, സകല മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ജനത്തിന്റെ മൂപ്പന്മാരും കൂടിവന്ന് യേശുവിനെ കൊല്ലാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി. ²അതുകൊണ്ട് അവർ അവിടുത്തെ ബന്ധിച്ച് കൊണ്ടുപോയി ദേശാധിപതിയായ പീലാത്തോസിന് ഏല്പിച്ചു.

³അപ്പോൾ അവിടുത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത യൂദാ, യേശു ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ട്, അനുതപിച്ച് ആ മുപ്പതു വെള്ളിക്കാശ് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർക്കും മൂപ്പന്മാർക്കും തിരികെ കൊടുത്ത്, ⁴“നിരപരാധിയുടെ രക്തത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത് ഞാൻ പാപം ചെയ്തു” എന്നു പറഞ്ഞു. “അതു ഞങ്ങളുടെ കാര്യമല്ല; നീ തന്നെ നോക്കിക്കൊള്ളുക” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

⁵അവൻ ആ വെള്ളിക്കാശ് ദൈവാലയത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് പുറത്തുപോയി തൂങ്ങിമരിച്ചു.

⁶മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർ ആ വെള്ളിക്കാശ് എടുത്ത്, “ഇതു രക്തത്തിന്റെ വിലയായതിനാൽ ഭണ്ഡാരത്തിൽ ഇടുവാൻ ഞങ്ങൾക്കു വിഹിതമല്ല” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁷അവർ ആലോചിച്ച്, അതുകൊണ്ട് പരദേശികളെ അടക്കുവാനായി കുശവന്റെ നിലം വാങ്ങി. ⁸അതുകൊണ്ടാണ് ആ നിലം ഇന്നുവരെ രക്തനിലം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ⁹അപ്പോൾ യിരെമ്യാ പ്രവാചകൻ അരുളിച്ചെയ്തത് നിവൃത്തിയായി: “യിസ്രായേൽ മക്കളിൽ ചിലർ വില നിശ്ചയിച്ചവന്റെമേൽ നിർണയിക്കപ്പെട്ട വിലയായ ആ മുപ്പതു വെള്ളിക്കാശ് അവർ എടുത്ത്, ¹⁰നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ അവ കുശവന്റെ നിലത്തിനായി അവർ കൊടുത്തു.”

പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ യേശു മൗനമായി നില്ക്കുന്നു

¹¹യേശു ദേശാധിപതിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു; “നീ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവോ?” എന്ന് ദേശാധിപതി ചോദിച്ചു. “നീ തന്നെ പറയുന്നു” എന്ന് യേശു പറഞ്ഞു.

¹²എന്നാൽ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും മൂപ്പന്മാരും അവിടുത്തെ കുറ്റം ചുമത്തിയപ്പോൾ, അവിടുന്ന് ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ¹³അപ്പോൾ പീലാത്തോസ് അവിടുത്തോട്, “ഇവർ നിന്റെനേരെ എത്രയെത്ര കുറ്റം ആരോപിക്കുന്നു എന്നു നീ കേൾക്കുന്നില്ലയോ?” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁴അവിടുന്ന് ഒരു കുറ്റത്തിനുപോലും അവനോട് ഉത്തരം പറയാഞ്ഞതിനാൽ, ദേശാധിപതി ഏറ്റവും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

¹⁵ഓരോ പെരുന്നാളിലും ജനക്കൂട്ടം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു തടവുകാരനെ ദേശാധിപതി വിട്ടയയ്ക്കുക പതിവായിരുന്നു. ¹⁶ആ സമയത്ത് ബറബ്ബാസ് എന്ന കുപ്രസിദ്ധനായ ഒരു തടവുകാരൻ അവരുടെ പക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ¹⁷അവർ കൂടിവന്നപ്പോൾ, “ആരെ വിട്ടയയ്ക്കണമെന്നാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്—ബറബ്ബാസിനെയോ, ക്രിസ്തു എന്നു പറയുന്ന യേശുവിനെയോ?” എന്ന് പീലാത്തോസ് ചോദിച്ചു. ¹⁸അസൂയനിമിത്തമാണ് അവർ അവിടുത്തെ ഏല്പിച്ചതെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

¹⁹അവൻ ന്യായാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു: ആ നീതിമാന്റെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒന്നും ഇടപെടരുത്; അദ്ദേഹംനിമിത്തം ഇന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ വളരെ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു.

²⁰എന്നാൽ ബറബ്ബാസിനെ ചോദിച്ചുവാങ്ങുവാനും യേശുവിനെ കൊല്ലിക്കുവാനും മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും മൂപ്പന്മാരും ജനക്കൂട്ടത്തെ സമ്മതിപ്പിച്ചു. ²¹“ഈ രണ്ടുപേരിൽ ആരെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വിട്ടുതരണം?” എന്ന് ദേശാധിപതി പറഞ്ഞു. “ബറബ്ബാസിനെ” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

²²“എന്നാൽ ക്രിസ്തു എന്നു പറയുന്ന യേശുവിനെ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” എന്ന് പീലാത്തോസ് അവരോടു ചോദിച്ചു. “അവനെ ക്രൂശിക്കുക!” എന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.

²³“എന്തിന്? അവൻ എന്തു ദോഷം ചെയ്തു?” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ അധികം ഉച്ചത്തിൽ, “അവനെ ക്രൂശിക്കുക!” എന്നു നിലവിളിച്ചു.

²⁴തനിക്കൊന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നും പകരം ഒരു കലാപം ഉണ്ടാകുന്നുവെന്നും കണ്ട്, പീലാത്തോസ് വെള്ളമെടുത്ത് ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കൈ കഴുകി, “ഈ മനുഷ്യന്റെ രക്തത്തിൽ എനിക്കു കുറ്റമില്ല; നിങ്ങൾ തന്നെ നോക്കിക്കൊള്ളുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁵“അവന്റെ രക്തം ഞങ്ങളുടെമേലും ഞങ്ങളുടെ മക്കളുടെമേലും ഇരിക്കട്ടെ!” എന്ന് സകല ജനവും ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ^a a v25 ‘അവന്റെ രക്തം ഞങ്ങളുടെമേൽ’ എന്നു പറയുന്നത്, ഒരു മരണത്തിന്റെ നിയമപരവും ധാർമികവുമായ ഉത്തരവാദിത്വം ഒരു ജനക്കൂട്ടം ഔപചാരികമായി ഏറ്റെടുക്കുന്ന ഒരു പുരാതന വാക്‍രൂപമായിരുന്നു.

²⁶അപ്പോൾ അവൻ ബറബ്ബാസിനെ അവർക്കു വിട്ടുകൊടുത്ത്, യേശുവിനെ ചമ്മട്ടികൊണ്ടടിപ്പിച്ച്, ക്രൂശിക്കപ്പെടുവാൻ ഏല്പിച്ചു.

പടയാളികൾ രാജാവിനെ പരിഹസിക്കുന്നു

²⁷അനന്തരം ദേശാധിപതിയുടെ പടയാളികൾ യേശുവിനെ ആസ്ഥാനമന്ദിരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി പട്ടാളത്തെ മുഴുവൻ അവിടുത്തെ ചുറ്റും കൂട്ടിവരുത്തി. ²⁸അവർ അവിടുത്തെ വസ്ത്രം ഉരിഞ്ഞ് ഒരു ചുവന്ന മേലങ്കി അണിയിച്ചു. ²⁹അവർ മുള്ളുകൊണ്ട് ഒരു കിരീടം മെടഞ്ഞ് അവിടുത്തെ തലയിൽ വെച്ച്, വലങ്കൈയിൽ ഒരു ഓടക്കോൽ കൊടുത്ത്, അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി, “യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവേ, ജയജയ!” എന്ന് അവിടുത്തെ പരിഹസിച്ചു. ³⁰അവർ അവിടുത്തെമേൽ തുപ്പി, ആ ഓടക്കോൽ എടുത്ത് അവിടുത്തെ തലയിൽ വീണ്ടുംവീണ്ടും അടിച്ചു. ³¹അവിടുത്തെ പരിഹസിച്ചശേഷം, അവർ ആ മേലങ്കി ഊരിമാറ്റി, അവിടുത്തെ സ്വന്തം വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ച്, ക്രൂശിക്കുവാനായി കൊണ്ടുപോയി.

ദൈവപുത്രൻ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നു

³²അവർ പുറത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ, ശിമോൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു കുറേനക്കാരനെ കണ്ട്, യേശുവിന്റെ ക്രൂശു ചുമക്കുവാൻ അവനെ നിർബന്ധിച്ചു. ³³തലയോടിടം എന്ന് അർഥമുള്ള ഗൊൽഗോഥാ എന്ന സ്ഥലത്ത് അവർ എത്തിയപ്പോൾ, ³⁴കയ്പുനീർ കലർത്തിയ വീഞ്ഞ് അവർ അവിടുത്തേക്കു കുടിക്കുവാൻ കൊടുത്തു; അവിടുന്ന് അതു രുചിച്ചുനോക്കി കുടിക്കുവാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ³⁵അവർ അവിടുത്തെ ക്രൂശിച്ചശേഷം, ചീട്ടിട്ട് അവിടുത്തെ വസ്ത്രം തമ്മിൽ പങ്കിട്ടെടുത്തു. ³⁶പിന്നെ അവർ അവിടെ ഇരുന്ന് അവിടുത്തെ കാവൽ കാത്തു. ³⁷അവിടുത്തെ തലയ്ക്കുമീതെ അവർ അവിടുത്തേക്കെതിരായ കുറ്റാരോപണം എഴുതിവെച്ചു: “ഇവൻ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവായ യേശു.”

³⁸അപ്പോൾ രണ്ടു കള്ളന്മാരെ അവിടുത്തോടുകൂടെ, ഒരുവനെ വലത്തും ഒരുവനെ ഇടത്തും ക്രൂശിച്ചു.

³⁹കടന്നുപോയവർ തലകുലുക്കി അവിടുത്തെ നിന്ദിച്ചു, ⁴⁰“ദൈവാലയം പൊളിച്ച് മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ട് വീണ്ടും പണിയുന്നവനേ—നിന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുക! നീ ദൈവപുത്രനെങ്കിൽ ക്രൂശിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവാ!” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴¹അതുപോലെ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരോടും മൂപ്പന്മാരോടുംകൂടെ അവിടുത്തെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു, ⁴²“ഇവൻ മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിച്ചു; തന്നെത്താൻ രക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഇവൻ യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവാണല്ലോ—ഇപ്പോൾ ക്രൂശിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരട്ടെ, എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇവനിൽ വിശ്വസിക്കും. ⁴³ഇവൻ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു—ദൈവത്തിന് ഇവനോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഇവനെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ‘ഞാൻ ദൈവപുത്രൻ’ എന്ന് ഇവൻ പറഞ്ഞുവല്ലോ.” ⁴⁴അവിടുത്തോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട കള്ളന്മാരും അതുപോലെതന്നെ അവിടുത്തെ നിന്ദിച്ചു.

ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പുത്രൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു

⁴⁵ഉച്ചനേരംമുതൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിവരെ ദേശത്തെല്ലാം ഇരുട്ടു വ്യാപിച്ചു.

⁴⁶ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ഏകദേശം മൂന്നുമണിക്ക്, യേശു ഉച്ചത്തിൽ, “ഏലീ, ഏലീ, ലമ്മാ ശബക്താനി?” എന്നു നിലവിളിച്ചു—അതിന്റെ അർഥം, “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതെന്ത്?” എന്നാകുന്നു.

⁴⁷അവിടെ നിന്നിരുന്നവരിൽ ചിലർ ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, “ഇവൻ ഏലീയാവെ വിളിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁴⁸അവരിൽ ഒരുവൻ ഉടനെ ഓടിച്ചെന്ന് ഒരു സ്പോഞ്ച് പുളിച്ച വീഞ്ഞിൽ മുക്കി ഒരു ഓടക്കോലിന്മേൽ വെച്ച് അവിടുത്തേക്കു കുടിക്കുവാൻ കൊടുത്തു. ⁴⁹എന്നാൽ മറ്റുള്ളവർ, “അവനെ വിട്ടേക്കുക. ഏലീയാവ് ഇവനെ രക്ഷിക്കുവാൻ വരുമോ എന്നു നമുക്കു നോക്കാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵⁰യേശു വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച് തന്റെ ആത്മാവിനെ വിട്ടുകൊടുത്തു. ⁵¹പെട്ടെന്ന് ദൈവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല മുകൾമുതൽ താഴെവരെ രണ്ടായി കീറി. ഭൂമി കുലുങ്ങി, പാറകൾ പിളർന്നു. ⁵²കല്ലറകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു, നിദ്രപ്രാപിച്ച വിശുദ്ധന്മാരുടെ അനേകം ശരീരങ്ങൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ⁵³യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം, അവർ കല്ലറകൾ വിട്ട് വിശുദ്ധനഗരത്തിൽ ചെന്ന് അനേകർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

⁵⁴ശതാധിപനും അവനോടുകൂടെ യേശുവിനെ കാവൽകാത്തിരുന്നവരും ഭൂകമ്പവും സംഭവിച്ചതും കണ്ട് ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ട്, “ഇവൻ സത്യമായും ദൈവപുത്രനായിരുന്നു!” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵⁵അനേകം സ്ത്രീകൾ ദൂരത്തുനിന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവർ ഗലീലയിൽനിന്ന് യേശുവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കുവാനായി അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചവരായിരുന്നു. ⁵⁶അവരിൽ മഗ്ദലക്കാരി മറിയയും, യാക്കോബിന്റെയും യോസേഫിന്റെയും അമ്മയായ മറിയയും, സെബെദിയുടെ മക്കളുടെ അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

യേശുവിനെ കല്ലറയിൽ അടക്കുന്നു

⁵⁷സന്ധ്യയായപ്പോൾ, യേശുവിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്ന, യോസേഫ് എന്നു പേരുള്ള അരിമഥ്യക്കാരനായ ഒരു ധനവാൻ വന്നു. ⁵⁸അവൻ പീലാത്തോസിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് യേശുവിന്റെ ശരീരം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അതു അവന് കൊടുക്കുവാൻ പീലാത്തോസ് കല്പിച്ചു. ⁵⁹യോസേഫ് ആ ശരീരം എടുത്ത് ശുദ്ധമായ ഒരു ചണവസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു. ⁶⁰പാറയിൽ വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ തന്റെ പുതിയ കല്ലറയിൽ അതു വെച്ച്, കല്ലറവാതില്ക്കൽ ഒരു വലിയ കല്ല് ഉരുട്ടിവെച്ച് പോയി. ⁶¹മഗ്ദലക്കാരി മറിയയും മറ്റേ മറിയയും അവിടെ കല്ലറയ്ക്ക് എതിരെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കല്ലറ മുദ്രവെച്ചു കാവൽ നിർത്തുന്നു

⁶²പിറ്റേന്ന്—ഒരുക്കനാളിനുശേഷം—മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും പരീശന്മാരും പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടി, ⁶³“യജമാനനേ, ആ വഞ്ചകൻ ജീവനോടിരുന്നപ്പോൾ, ‘മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം ഞാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും’ എന്നു പറഞ്ഞത് ഞങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു. ⁶⁴അതുകൊണ്ട് മൂന്നാംദിവസംവരെ കല്ലറ ഭദ്രമാക്കുവാൻ കല്പിക്കേണമേ; അല്ലാത്തപക്ഷം അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് അവനെ മോഷ്ടിച്ച്, ‘അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു’ എന്ന് ജനത്തോടു പറഞ്ഞേക്കാം. അങ്ങനെയുള്ള ഒടുവിലത്തെ വഞ്ചന ആദ്യത്തേതിനെക്കാൾ വഷളായിരിക്കും.”

⁶⁵പീലാത്തോസ് അവരോട്, “നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കാവൽപ്പട്ടാളം ഉണ്ടല്ലോ. പോയി നിങ്ങളാൽ ആവുംവിധം അതു ഭദ്രമാക്കിക്കൊള്ളുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁶⁶അങ്ങനെ അവർ ചെന്ന് ആ കല്ല് മുദ്രവെച്ച് കാവൽപ്പട്ടാളത്തെ നിർത്തി കല്ലറ ഭദ്രമാക്കി.