Ang Anak sang Amay Gintugyan kay Pilato

Nagbitay si Judas sang iya kaugalingon, nagpanghugas si Pilato sang iya mga kamot, ginbayuan sang mga soldado si Jesus subong isa ka hari nga ginayaguta. Ang kadulom naglikop sa duta, kag nagsinggit sia nga ginbayaan sia sang Dios, dayon napatay. Nagisi ang kurtina. Ginlubong sia sa isa ka hinulam nga lulubngan, ginselyuhan kag ginbantayan.

Kapitulo 27.

Sang kaagahon, nagtilipon ang tanan nga pangulong pari kag ang mga gulang sang katawohan kag naghinun-anon nga patyon si Jesus. Gani gingapos nila sia, gindala, kag gintugyan kay Pilato nga gobernador.

Niyan sang makita ni Judas, nga nagluib sa iya, nga ginhukman si Jesus, naghinulsol sia kag ginbalik niya ang katloan ka bilog nga pilak sa mga pangulong pari kag sa mga gulang, nga nagasiling, “Nakasala ako sa pagluib sa dugo nga wala sing sala.” Nagsiling sila, “Wala kami sing labot sina. Ikaw ang bahala.”

Ginhaboy niya ang mga pilak sa templo, nagguwa, kag ginbitay niya ang iya kaugalingon.

Ginkuha sang mga pangulong pari ang mga pilak kag nagsiling sila, “Indi naton ini mabutang sa tiguban sang kuwarta sang templo—bayad ini sa dugo.” Gani naghinun-anon sila, kag ginbakal nila sini ang uma sang magdudihon, agud lubngan sang mga dumuluong. Amo ina ang kabangdanan nga ginatawag ang amo nga uma nga Uma sang Dugo tubtub karon. Niyan natuman ang ginsiling ni Jeremias nga manalagna: “Ginkuha nila ang katloan ka bilog nga pilak, ang bili nga ginbutang sa iya, nga ginbilihan sang pila sang mga anak sang Israel, kag ginbayad nila ini sa uma sang magdudihon, subong sang ginsugo sa akon sang aton Amay.”

Nagpakahipos si Jesus sa Atubangan ni Pilato

Nagtindog si Jesus sa atubangan sang gobernador; nagpamangkot ang gobernador, “Ikaw bala ang Hari sang mga Judio?” Nagsiling si Jesus, “Ikaw ang nagasiling.”

Apang sang ginsumbong sia sang mga pangulong pari kag sang mga gulang, wala sia magsabat. Niyan nagsiling si Pilato sa iya, “Indi bala mo mabatian kon pila ka sumbong ang ginadala nila batok sa imo?”

Wala sia magsabat sa iya, bisan sa isa lang ka sumbong, gani natingala gid ang gobernador.

Sa kada piesta ginabuhian sang gobernador ang isa ka bilanggo nga luyag sang kadam-an. Sadto nga tion may ginabilanggo sila nga isa ka bantug nga bilanggo nga ginatawag Barabas. Sang nagtilipon na sila, nagpamangkot si Pilato, “Sin-o ang luyag ninyo nga buhian ko—si Barabas, ukon si Jesus nga ginatawag Cristo?” Kay nahibaluan niya nga tungud sa kahisa gintugyan nila sia.

Samtang nagapungko sia sa hukmanan, nagpasugo sa iya ang iya asawa: Dili ka magpasilabot sa amo nga matarung nga tawo, kay nag-antus ako sing daku karon sa isa ka damgo tungud sa iya.

Apang ginsulsulan sang mga pangulong pari kag sang mga gulang ang kadam-an nga pangayuon nila si Barabas kag ipapatay si Jesus. Nagsiling ang gobernador, “Sin-o sa duha ang buhian ko sa inyo?” Nagsiling sila, “Si Barabas.”

Nagpamangkot si Pilato sa ila, “Ano bala ang himuon ko kay Jesus nga ginatawag Cristo?” Nagsiling silang tanan, “Ipalansang sia sa krus!”

Nagsiling sia, “Ngaa? Ano ang malain nga nahimo niya?” Apang nagsinggit pa sila sing mas mabaskog, “Ilansang sia sa krus!”

Sang makita ni Pilato nga wala sia sing mahimo, kondi nagasugod pa gani ang kagamo, nagkuha sia sing tubig, ginhugasan niya ang iya mga kamut sa atubangan sang kadam-an, kag nagsiling, “Wala ako sing sala sa dugo sining tawo; kamo ang bahala sina.”

Kag nagsabat ang tanan nga katawohan, “Ang iya dugo sa amon kag sa amon mga anak!” ^a

Niyan ginbuhian niya si Barabas sa ila, ginpahanot si Jesus, kag gintugyan sia agud ilansang sa krus.

Ginyaguta sang mga Soldado ang Hari

Niyan gindala sang mga soldado sang gobernador si Jesus sa palasyo sang gobernador kag gintipon nila sa palibot niya ang bug-os nga batalyon. Ginhuboan nila sia kag ginpasul-oban sia sing mapula nga kunop. Naglala sila sing korona nga tunok, ginbutang nila ini sa iya ulo, ginpauyatan sia sing tangbo sa iya tuo nga kamut, nagluhod sa iya atubangan, kag ginyaguta sia: “Dayawon ka, Hari sang mga Judio!” Kag ginluraan nila sia, ginkuha ang tangbo, kag ginhapak sia sa ulo sing makapila. Human nila sia mayaguta, ginhuboan nila sia sang kunop, ginpasul-ob sa iya ang iya kaugalingon nga mga panapton, kag gindala sia agud ilansang sa krus.

Ginlansang sa Krus ang Anak sang Dios

Sang nagaguwa sila, nakita nila ang isa ka Cireneo nga ang ngalan Simon, kag ginpilit nila sia sa pagpas-an sang krus ni Jesus. Kag sang nag-abut sila sa isa ka lugar nga ginatawag Golgota (nga ang buot silingon, Lugar sang Bungo), ginhatagan nila sia sing alak nga ginsagolan sing mapait nga apdo agud imnon; gintilawan niya ini kag nagdumili sia sa pag-inom. Kag sang malansang na nila sia sa krus, ginbinahinbahin nila ang iya mga panapton sa ila kaugalingon paagi sa pagpapalabunot. Niyan nagpungko sila kag nagbantay sa iya didto. Sa ibabaw sang iya ulo ginbutang nila ang sumbong batok sa iya: “Ini si Jesus, ang Hari sang mga Judio.”

Niyan ginlansang sa krus upod sa iya ang duha ka tulisan, isa sa iya tuo kag isa sa iya wala.

Ginpasipalahan sia sang mga nagaagi, nga nagapamiling-piling sang ila mga ulo, nga nagasiling, “Ikaw nga magaguba sang templo kag magapatindog liwat sini sa tatlo ka adlaw—luwasa ang imo kaugalingon! Kon ikaw ang Anak sang Dios, kanaog ka gikan sa krus!”

Sa amo nga paagi ginyaguta man sia sang mga pangulong pari, upod sang mga escriba kag mga gulang, nga nagasiling, “ginluwas niya ang iban; ang iya kaugalingon indi niya maluwas. Hari sia sang Israel—magkanaog sia karon gikan sa krus, kag magatoo kami sa iya. Nagasalig sia sa Dios—luwason sia sang Dios karon, kon luyag niya sia, kay nagsiling sia, ‘Anak ako sang Dios.’” Kag ginpasipalahan man sia sa amo nga paagi sang mga tulisan nga ginlansang sa krus upod sa iya.

Gintugyan sang Ginbayaan nga Anak ang Iya Espiritu

Karon kutob sang udto tubtub sa alas tres sang hapon naglikop ang dulum sa bug-os nga duta.

Sang mga alas tres sang hapon, nagsinggit si Jesus sing mabaskog, “Eli, Eli, lema sabachthani?”—nga ang buot silingon, “Dios ko, Dios ko, ngaa ginbayaan mo ako?”

Sang mabatian ini sang pila sang mga nagatindog didto, nagsiling sila, “Ginatawag sining tawo si Elias.” Nagdalagan dayon ang isa sa ila, nagtuslob sing espongha sa aslum nga alak, ginbutang ini sa tangbo, kag ginpainom sia. Apang nagsiling ang iban, “Pabay-i lang sia. Tan-awon naton kon magkari si Elias sa pagluwas sa iya.”

Kag nagsinggit liwat si Jesus sa mabaskog nga tingog kag gintugyan niya ang iya espiritu. Dayon nagisi sa duha ang tabil sang templo, halin sa ibabaw tubtub sa idalom. Naglinog ang duta, nagbuka ang mga bato. Nabuksan ang mga lulubngan, kag ginbanhaw ang madamo nga lawas sang mga balaan nga nakatulog na. Human sang pagkabanhaw ni Jesus, naghalin sila sa mga lulubngan, nagsulod sa balaan nga siudad, kag nagpakita sa madamo.

Nakita sang kapitan kag sang mga upod niya nga nagabantay kay Jesus ang linog kag ang mga natabo, kag nahadlok gid sila, nga nagasiling, “Sa pagkamatuud ini nga tawo amo ang Anak sang Dios!”

Nagatan-aw sa malayo ang madamo nga babayi; nagsunod sila kay Jesus halin sa Galilea agud mag-alagad sa iya. Sa tunga nila: si Maria Magdalena, si Maria nga iloy ni Santiago kag ni Jose, kag ang iloy sang mga anak ni Zebedeo.

Ginbutang si Jesus sa Lulubngan

Sang nagagab-i na, nag-abut ang isa ka manggaranon nga tawo nga taga-Arimatea nga ang ngalan Jose, nga isa man ka gintuton-an ni Jesus. Nagkadto sia kay Pilato kag ginpangayo ang lawas ni Jesus. Niyan nagsugo si Pilato nga ihatag ini sa iya. Ginkuha ni Jose ang lawas, ginputos ini sa matinlo nga lino. Ginbutang niya ini sa iya bag-o nga lulubngan, nga ginkutkot sa bato, ginligid ang isa ka daku nga bato sa ganhaan sang lulubngan, kag naglakat. Yara didto si Maria Magdalena kag ang isa pa ka Maria, nga nagapungko sa atubangan sang lulubngan.

Gintatakan kag Ginbantayan ang Lulubngan

Sang madason nga adlaw—human sang Adlaw sang Paghanda—nagtipon ang mga pangulong pari kag ang mga Fariseo sa atubangan ni Pilato, kag nagsiling, “Ginoo, natandaan namon nga ina nga magdaraya, samtang buhi pa, nagsiling, ‘Sa tapos sang tatlo ka adlaw mabanhaw ako.’ Gani isugo nga bantayan sing maayo ang lulubngan tubtub sa ikatlo nga adlaw, kay basi magkari ang iya mga gintuton-an, kawaton sia, kag silingon sa katawohan, ‘Ginbanhaw sia gikan sa mga patay.’ Ang ulihi nga pagdaya mas malain pa sang sa nahauna.”

Nagsiling si Pilato sa ila, “May bantay kamo. Lakat kamo, bantayi ninyo ini sing malig-on kutob sang inyo masarangan.” Gani naglakat sila kag ginpabantayan ang lulubngan, sa pagtatak sang bato kag sa pagbutang sang mga bantay.