Metta 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Gava ku berbang vedibû, hemû serokkahîn û rihspiyên gel civiyan û li ser kuştina Îsa plan çêkirin. ²Loma wan ew girêda, bir û radestî Pîlatosê walî kir.

³Hingê Cihûdayê ku ew bi xayîntî dabû dest, çaxê dît ku Îsa hatiye mehkûmkirin, poşman bû û sî perçe zîv vegerandin ser serokkahîn û rihspiyan, ⁴û got: “Min guneh kir, min xwîna bêguneh bi xayîntî da dest.” Wan got: “Ew ne pirsgirêka me ye. Ew li te.”

⁵Wî perçeyên zîv avêtin nav perestgehê, derket der û xwe daliqand.

⁶Serokkahînan zîv hilda û got: “Em nikarin vî têxin xezîneyê, çimkî ev bihayê xwînê ye.” ⁷Loma wan şêwir kir û paşê bi wî zeviya cerdiyarî kirî, da ku biyaniyan tê de veşêrin. ⁸Ji ber vê yekê heta îro ji wê zeviyê re Zeviya Xwînê tê gotin. ⁹Hingê tiştê ku pêxember Yêremya gotibû pêk hat: “Wan sî perçe zîv hilda, bihayê ku li ser wî hatibû danîn, yê ku hin ji kurên Îsraêl buha kiribûn, ¹⁰û wan ew dan ji bo zeviya cerdiyarî, wekî ku Bavê me ferman da min.”

Îsa li ber Pîlatos bêdeng disekine

¹¹Îsa li ber walî sekinî; walî jê pirsî: “Tu Padîşahê Cihûyan î?” Îsa got: “Tu dibêjî.”

¹²Lê gava ku ji aliyê serokkahîn û rihspiyan ve dihat sûcdarkirin, wî tu bersiv neda. ¹³Hingê Pîlatos jê re got: “Ma tu nabihîzî ka çiqas gilî li dijî te tînin?”

¹⁴Wî jê re tu bersiv neda, ne jî ji bo yek sûcekî, loma walî gelekî şaş ma.

¹⁵Di her cejnê de walî yek girtiyekî ku elalet dixwest berdida. ¹⁶Wê demê girtiyekî navdar ê bi navê Barabas di destê wan de bû. ¹⁷Gava ku ew civiyan, Pîlatos pirsî: “Hûn dixwazin ez kîjanî ji we re berdim — Barabas, an Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin?” ¹⁸Çimkî wî dizanî ku ji ber çavnebariyê ew dabûn dest.

¹⁹Gava ku ew li ser kursiya dadgeriyê rûniştî bû, jina wî jê re şand: Tu tiştî bi wî mirovê rast re neke, çimkî îro ji ber wî di xewnekê de min pir êş kişand.

²⁰Lê serokkahîn û rihspiyan elalet razî kirin ku Barabas bixwazin û Îsa bidin kuştin. ²¹Walî got: “Hûn dixwazin ez kîjanî ji wan herduyan ji we re berdim?” Wan got: “Barabas.”

²²Pîlatos ji wan pirsî: “Nexwe ezê çi bi Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin bikim?” Hemûyan got: “Bila bê xaçkirin!”

²³Wî got: “Çima? Wî çi xerabî kiriye?” Lê wan hê bilindtir qîriyan: “Wî xaç bike!”

²⁴Gava ku Pîlatos dît ku nikare tiştekî bike, lê belê li şûna wê serhildanek dest pê dike, av hilda, destên xwe li ber elaletê şuşt û got: “Ez ji xwîna vî mirovî bêguneh im; hûn li wê binêrin.”

²⁵Û hemû gel bersiv da: “Bila xwîna wî li ser me û li ser zarokên me be!” ^a a v25 Gotina ‘bila xwîna wî li ser me be’ formuleke kevnar bû ku pê elaletek bi awayekî fermî berpirsyariya qanûnî û exlaqî ya mirinekê qebûl dikir.

²⁶Hingê wî Barabas ji wan re berda, Îsa da qamçîkirin û ew radestî xaçkirinê kir.

Leşker tinazên xwe bi Padîşah dikin

²⁷Hingê leşkerên walî Îsa birin nav qereqola walî û hemû tabûr li dora wî civandin. ²⁸Wan cilên wî jê kirin û kirasekî sor li wî kir. ²⁹Wan tacek ji stiriyan hûna, danî ser serê wî, qamîşek danî destê wî yê rastê, li ber wî çûn ser çokan û tinaz bi wî kirin: “Silav li te, Padîşahê Cihûyan!” ³⁰Û wan tif kir li wî, qamîş hilda û careke din li serê wî dan. ³¹Piştî ku tinaz bi wî kirin, kiras jê kir, cilên wî yên xwe li wî kirin û ew birin ku xaç bikin.

Kurê Xwedê tê xaçkirin

³²Gava ku derketin derve, mirovekî Kîrênî yê bi navê Şimûn dîtin û mecbûr kirin ku xaça Îsa hilgire. ³³Û çaxê gihîştin cihekî ku jê re Golgota tê gotin (ku tê wateya Cihê Kilox), ³⁴şeraba ku tê de zava tbehl tevlihev bû dan wî ku vexwe; wî tama wê kir û nexwest vexwe. ³⁵Û gava ku wî xaç kirin, cilên wî bi avêtina pişkê di nav xwe de parve kirin. ³⁶Hingê rûniştin û li wir li wî nêrîvanî kirin. ³⁷Li jorê serê wî sûcê li dijî wî danîn: “Ev Îsa ye, Padîşahê Cihûyan.”

³⁸Hingê du rêbir bi wî re hatin xaçkirin, yek li aliyê wî yê rastê û yek li aliyê wî yê çepê.

³⁹Yên ku derbas dibûn çêr li wî dikirin û serê xwe dihejandin, ⁴⁰û digotin: “Ya tu yê ku dê perestgehê wêran bike û di sê rojan de ji nû ve ava bike — xwe rizgar bike! Heke tu Kurê Xwedê yî, ji xaçê dakeve!”

⁴¹Bi heman awayî serokkahînan jî, bi nivîskar û rihspiyan re, tinaz bi wî dikirin û digotin: ⁴²“Wî yên din rizgar kirin; xwe nikare rizgar bike. Ew Padîşahê Îsraêl e — bila niha ji xaçê dakeve, û emê baweriya xwe pê bînin. ⁴³Ew pişta xwe bi Xwedê girêdide — bila niha Xwedê wî rizgar bike, heke jê hez dike, çimkî wî got: ‘Ez Kurê Xwedê me.’” ⁴⁴Û rêbirên ku bi wî re hatibûn xaçkirin jî bi heman awayî çêr li wî dikirin.

Kurê terikandî ruhê xwe teslîm dike

⁴⁵Niha ji nîvro heta saet sisêyan a êvarê tarî li ser hemû erdê çêbû.

⁴⁶Nêzîkî saet sisêyan a êvarê, Îsa bi dengekî bilind qîriya: “Êlî, Êlî, lema sabaxtanî?” — ango, “Xwedayê min, Xwedayê min, çima tu ez terikandim?”

⁴⁷Gava ku hin ji yên ku li wir sekinî bûn ev bihîstin, got: “Ev mirov gazî Êlyas dike.” ⁴⁸Yek ji wan tavilê bezî, sfengek di şeraba tirş de şil kir, danî ser qamîşekî û da ku vexwe. ⁴⁹Lê yên din got: “Dev jê berde. Bila em bibînin ka Êlyas wê bê ku wî rizgar bike.”

⁵⁰Û Îsa dîsa bi dengekî bilind qîriya û ruhê xwe teslîm kir. ⁵¹Ji nişkê ve perdeya perestgehê ji jor heta jêr bû du perçe. Erd hejiya, zinar perçe bûn. ⁵²Gor vebûn, û gelek cesedên pîrozan ên ku di xewa mirinê de ketibûn rabûn. ⁵³Piştî vejîna Îsa, ew ji goran derketin, ketin bajarê pîroz û ji gelekan re xuya bûn.

⁵⁴Serleşker û yên ku bi wî re Îsa diparastin, erdhej û tiştên ku çêbûn dîtin, pir tirsiyan û got: “Bi rastî ev mirov Kurê Xwedê bû!”

⁵⁵Gelek jinan ji dûr ve dinêrîn; ew ji Celîlê heta vir li pey Îsa hatibûn ku jê re xizmetê bikin. ⁵⁶Di nav wan de: Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûb û Ûsiv, û diya kurên Zebedî.

Îsa di gorê de tê raxistin

⁵⁷Êvarê mirovekî dewlemend ê ji Aramatya yê bi navê Ûsiv hat, ew bi xwe şagirtê Îsa bû. ⁵⁸Ew çû ba Pîlatos û cesedê Îsa xwest. Hingê Pîlatos ferman da ku ew bidinê. ⁵⁹Ûsiv cesed hilda, di kefenekî paqij ê keten de pêça. ⁶⁰Ew danî di gora xwe ya nû de, ku di zinêr de hatibû kolan, kevirekî mezin gêr kir ber devê gorê û çû. ⁶¹Meryema Mejdelanî û Meryema din li wir bûn, li hemberî gorê rûniştî.

Gor tê mohrkirin û têt parastin

⁶²Roja din — piştî Roja Amadekirinê — serokkahîn û Fêrisî li ber Pîlatos civiyan, ⁶³û got: “Ezbenî, tê bîra me ku wî xapînok, hê gava ku zindî bû, got: ‘Piştî sê rojan ezê rabim.’ ⁶⁴Loma ferman bide ku gor heta roja sisiyan bê ewledarkirin, da ku şagirtên wî neyên, wî nedizin û ji gel re nebêjin: ‘Ew ji nav miriyan hat rakirin.’ Ew xapandina dawî dê ji ya pêşîn xerabtir be.”

⁶⁵Pîlatos ji wan re got: “Hûn parêzvanek heye. Herin, wê çiqas ku ji destê we tê ewledar bikin.” ⁶⁶Loma ew çûn û gor ewledar kirin bi mohrkirina kevir û bi danîna parêzvanan.