Mateo 27

Kapitulo 27.

27 ¹Pagkabuntag, ang tanang pangulong pari ug ang mga katigulangan sa katawhan nagtigom ug nagsabot sa pagpatay kang Jesus. ²Busa ilang gigapos siya, gidala palayo, ug gitugyan ngadto kang Pilato nga gobernador.

³Unya si Judas, nga nagluib kaniya, sa pagkakita nga gihukman si Jesus, nagbasol ug giuli ang katloan ka buok salapi ngadto sa mga pangulong pari ug sa mga katigulangan, ⁴nga nag-ingon, “Nakasala ako, kay akong giluiban ang dugo nga walay sala.” Sila mitubag, “Dili kana among tagdon. Ikaw na ang mahibalo niana.”

⁵Iyang gilabay ang salapi ngadto sa templo, migawas, ug nagbitay sa iyang kaugalingon.

⁶Gikuha sa mga pangulong pari ang salapi ug miingon, “Dili kini mahimong ibutang sa panudlanan, kay bayad kini sa dugo.” ⁷Busa nagsabot sila, ug unya gipalit nila pinaagi niini ang uma sa magkukulon, aron kalubngan sa mga langyaw. ⁸Mao kana nga kadtong umaha gitawag nga Uma sa Dugo hangtod karong adlawa. ⁹Unya natuman ang gipamulong ni propeta Jeremias: “Gikuha nila ang katloan ka buok salapi, ang bili nga gipahamtang kaniya, nga gipabilhan sa pipila sa mga anak sa Israel, ¹⁰ug gihatag nila kini alang sa uma sa magkukulon, sumala sa gisugo kanako sa atong Amahan.”

Naghilom si Jesus Atubangan ni Pilato

¹¹Si Jesus mibarog atubangan sa gobernador; ug ang gobernador nangutana kaniya, “Ikaw ba ang Hari sa mga Judio?” Si Jesus mitubag, “Ikaw na ang nag-ingon.”

¹²Apan sa dihang gisumbong siya sa mga pangulong pari ug sa mga katigulangan, wala siya motubag. ¹³Unya si Pilato miingon kaniya, “Wala ka ba makadungog kon pila ka sumbong ang ilang gidala batok kanimo?”

¹⁴Wala siya motubag kaniya, bisan sa usa lamang ka sumbong, mao nga ang gobernador natingala pag-ayo.

¹⁵Sa matag pista nabatasan sa gobernador nga magbuhi ug usa ka binilanggo nga gusto sa panon sa katawhan. ¹⁶Niadtong panahona may gibilanggo sila nga bantogan sa kadautan nga ginganlag Barabas. ¹⁷Busa sa nagtigom na sila, nangutana si Pilato, “Kinsa ang buot ninyo nga akong buhian—si Barabas, o si Jesus nga ginatawag nga Cristo?” ¹⁸Kay nasayod siya nga tungod sa kasina gitugyan nila siya.

¹⁹Samtang naglingkod siya sa lingkoranan sa hukmanan, ang iyang asawa nagpadala kaniyag mensahe: Ayaw pakiglabot nianang tawo nga matarong, kay nag-antos ako pag-ayo karong adlawa sa usa ka damgo tungod kaniya.

²⁰Apan ang mga pangulong pari ug ang mga katigulangan nagdani sa mga panon sa katawhan sa pagpangayo kang Barabas ug sa pagpapatay kang Jesus. ²¹Ang gobernador miingon, “Kinsa sa duha ang buot ninyo nga akong buhian alang kaninyo?” Sila mitubag, “Si Barabas.”

²²Si Pilato nangutana kanila, “Unsa man ang akong buhaton kang Jesus nga ginatawag nga Cristo?” Silang tanan mitubag, “Ilansang siya sa krus!”

²³Siya miingon, “Ngano man? Unsa may daotang nabuhat niya?” Apan misinggit sila sa makusog, “Ilansang siya sa krus!”

²⁴Sa pagkakita ni Pilato nga wala siyay mahimo, kondili nagsugod hinuon ang kagubot, mikuha siyag tubig, nanghunaw sa iyang mga kamot atubangan sa panon sa katawhan, ug miingon, “Wala akoy sala sa dugo niining tawhana; kamo na ang mahibalo.”

²⁵Ug ang tibuok katawhan mitubag, “Ang iyang dugo maania kanamo ug sa among mga anak!” ^a a v25 Ang pag-ingon nga ‘ang iyang dugo maania kanamo’ maoy usa ka karaang pormula diin ang panon sa katawhan pormal nga midawat sa ligal ug moral nga responsibilidad sa usa ka kamatayon.

²⁶Unya iyang gibuhian si Barabas alang kanila, ug human ipalatos si Jesus, gitugyan niya siya aron ilansang sa krus.

Gibiaybiay sa mga Sundalo ang Hari

²⁷Unya gidala sa mga sundalo sa gobernador si Jesus ngadto sa palasyo sa gobernador ug gitigom ang tibuok panon sa kasundalohan libot kaniya. ²⁸Gihuboan nila siya ug gisul-oban ug kupo nga mapula. ²⁹Naghimo silag purongpurong nga tunokon, gibutang kini sa iyang ulo, gipakuptan siyag bagakay sa iyang tuong kamot, miluhod sa iyang atubangan, ug gibiaybiay siya nga nag-ingon, “Mabuhi ka, Hari sa mga Judio!” ³⁰Ug ilang giluwaan siya, gikuha ang bagakay, ug gibunalan siya sa ulo nga balikbalik. ³¹Human siya biaybiaya, gihubo nila ang kupo, gisul-oban siya sa iyang kaugalingong bisti, ug gidala siya palayo aron ilansang sa krus.

Gilansang sa Krus ang Anak sa Dios

³²Sa pagpanggawas, may nakita silang tawo nga taga-Cirene nga ginganlag Simon, ug ilang gipugos siya sa pagpas-an sa krus ni Jesus. ³³Ug sa pag-abot nila sa usa ka dapit nga gitawag ug Golgota (nga sa ato pa, Dapit sa Bagolbagol), ³⁴gihatagan nila siyag bino nga sinagolan ug mapait nga apdo aron imnon; iyang gitilawan kini ug midumili sa pag-inom. ³⁵Ug sa nalansang na nila siya sa krus, gibahinbahin nila ang iyang mga bisti pinaagi sa pagripa. ³⁶Unya nanglingkod sila ug nagbantay kaniya didto. ³⁷Sa ibabaw sa iyang ulo gibutang nila ang sumbong batok kaniya: “Kini mao si Jesus, ang Hari sa mga Judio.”

³⁸Unya may duha ka tulisan nga gilansang sa krus uban kaniya, usa sa iyang tuo ug usa sa iyang wala.

³⁹Ang mga nangagi nagpasipala kaniya, nga naglingolingo sa ilang mga ulo, ⁴⁰nga nag-ingon, “Ikaw nga moguba sa templo ug motukod niini pag-usab sulod sa tulo ka adlaw—luwasa ang imong kaugalingon! Kon ikaw ang Anak sa Dios, kanaog gikan sa krus!”

⁴¹Sa samang paagi ang mga pangulong pari, uban sa mga escriba ug sa mga katigulangan, nagbiaybiay usab kaniya, nga nag-ingon, ⁴²“Giluwas niya ang uban; ang iyang kaugalingon dili niya maluwas. Siya ang Hari sa Israel—pakanauga siya karon gikan sa krus, ug motuo kami kaniya. ⁴³Nagsalig siya sa Dios—paluwasa siya sa Dios karon, kon buot niya kaniya, kay siya nag-ingon, ‘Ako ang Anak sa Dios.’” ⁴⁴Ug ang mga tulisan nga gilansang sa krus uban kaniya nagpasipala usab kaniya sa samang paagi.

Ang Gibiyaang Anak Mitugyan sa Iyang Espiritu

⁴⁵Karon gikan sa udto hangtod sa alas tres sa hapon, ang kangitngit milukop sa tibuok yuta.

⁴⁶Sa may alas tres sa hapon, si Jesus mituaw sa makusog, “Eli, Eli, lema sabactani?”—nga sa ato pa, “Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo ako?”

⁴⁷Sa pagkadungog niini sa pipila sa mga nagtindog didto, sila miingon, “Kining tawhana nagtawag kang Elias.” ⁴⁸Diha-diha ang usa kanila midagan, mikuhag espongha nga gituslob sa aslom nga bino, gibutang kini sa usa ka bagakay, ug gipainom kaniya. ⁴⁹Apan ang uban miingon, “Pasagdi siya. Tan-awon ta kon moabot ba si Elias aron luwason siya.”

⁵⁰Ug si Jesus mituaw pag-usab sa makusog nga tingog ug mitugyan sa iyang espiritu. ⁵¹Sa kalit, ang tabil sa templo nagisi sa duha, gikan sa ibabaw ngadto sa ubos. Milinog ang yuta, ug nangabuak ang mga bato. ⁵²Nangaabli ang mga lubnganan, ug daghang lawas sa mga balaan nga nangatulog na ang nabanhaw. ⁵³Human sa pagkabanhaw ni Jesus, migawas sila sa mga lubnganan, misulod sa balaang siyudad, ug nagpakita ngadto sa daghan.

⁵⁴Ang kapitan sa kasundalohan ug ang iyang mga kauban nga nagbantay kang Jesus nakakita sa linog ug sa mga nahitabo, ug nangahadlok pag-ayo, nga nag-ingon, “Tinuod gayod nga kining tawhana mao ang Anak sa Dios!”

⁵⁵Daghang mga babaye ang nagtan-aw gikan sa layo; sila misunod kang Jesus gikan sa Galilea aron mag-alagad kaniya. ⁵⁶Uban kanila mao si Maria Magdalena, si Maria nga inahan ni Santiago ug ni Jose, ug ang inahan sa mga anak ni Zebedeo.

Gilubong si Jesus sa Lubnganan

⁵⁷Sa pagkagabii, may miabot nga usa ka adunahang tawo nga taga-Arimatea nga ginganlag Jose, nga tinun-an usab ni Jesus. ⁵⁸Miadto siya kang Pilato ug nangayo sa lawas ni Jesus. Unya si Pilato nagmando nga ihatag kini kaniya. ⁵⁹Gikuha ni Jose ang lawas, ug giputos kini ug limpyong panapton nga lino. ⁶⁰Gipahimutang niya kini sa iyang bag-ong lubnganan nga gikabhang diha sa bato, giligid ang usa ka dakong bato sa pultahan sa lubnganan, ug mibiya. ⁶¹Si Maria Magdalena ug ang usa pa ka Maria didto, nga naglingkod atbang sa lubnganan.

Gisilyohan ug Gibantayan ang Lubnganan

⁶²Sa pagkasunod adlaw—human sa Adlaw sa Pagpangandam—ang mga pangulong pari ug ang mga Pariseo nagtigom atubangan ni Pilato, ⁶³ug miingon, “Senyor, nahinumdom kami nga kadtong maglilimbong, samtang buhi pa, nag-ingon, ‘Human sa tulo ka adlaw mabanhaw ako.’ ⁶⁴Busa pagmando nga bantayan pag-ayo ang lubnganan hangtod sa ikatulong adlaw, kay basig moabot ang iyang mga tinun-an, kawaton siya, ug sultihan ang katawhan, ‘Nabanhaw na siya gikan sa mga patay.’ Kana nga kataposang paglimbong mas labaw pang daotan kay sa nahauna.”

⁶⁵Si Pilato miingon kanila, “Aduna kamoy mga magbalantay. Lakaw kamo, ug himoa kini nga labing luwas sumala sa inyong mahimo.” ⁶⁶Busa nangadto sila ug gipasiguro ang lubnganan pinaagi sa pagsilyo sa bato ug sa pagbutang ug magbalantay.