Metta 26 FHB Father's Heart Bible™

Beş 26.

26 ¹Gava ku Îsa van hemû gotinan xilas kirin, ji şagirtên xwe re got:

²“Hûn dizanin ku piştî du rojan Cejna Derbasbûnê tê, û Kurê Mirov tê dayîn dest da ku bê xaçkirin.”

³Hingê serokên kahînan û rihspiyên gel di hewşa serokkahîn Qeyafa de kom bûn, ⁴û bi hev re plan kirin ku Îsa bi dizîka bigirin û bikujin. ⁵Lê wan got: “Ne di dema cejnê de, da ku di nav gel de serhildan çênebe.”

Ew Îsa ji bo Veşartinê Mesh Dike

⁶Gava ku Îsa li Beytanyayê, li mala Şimûnê kotî bû, ⁷jineke bi destavoke ji rûnê bîhnxweş ê pirr biha hat ba wî û, dema ew li ser sifrê rûniştî bû, rijand ser serê wî. ⁸Gava şagirtan ev dît, hêrs bûn û gotin: “Çima ev îsrafkirin? ⁹Çimkî ev dikaribû bi pereyekî mezin bihata firotin û bihata dayîn feqîran.”

¹⁰Îsa ev zanî û ji wan re got: “Çima vê jinê diêşînin? Wê tiştekî xweş ji min re kir. ¹¹Çimkî feqîr her dem bi we re ne, lê ez wê her dem bi we re nebim. ¹²Çimkî gava wê ev rûnê bîhnxweş rijand ser bedena min, wê ev kir da ku min ji bo veşartinê amade bike. ¹³Bi rastî ez ji we re dibêjim: li her derê cîhanê ku ev mizgînî bê dayîn, tişta ku wê kir jî wê bê gotin, ji bo bîranîna wê.”

Cihûda Kur ji bo Zîv Dixe Dest

¹⁴Hingê yek ji Diwazdehan, yê ku jê re Cihûdayê Îsxeryotî digotin, çû ba serokên kahînan, ¹⁵û got: “Hûn çi didin min, ez wî teslîmî we bikim?” Û wan jê re sî perçe zîv jimartin. ¹⁶Û ji wê gavê ve ew li firsendekê digeriya ku wî bide dest.

Amadekirin ji bo Cejna Derbasbûnê

¹⁷Di roja pêşîn a Nanê Şkeva de, şagirtan ji Îsa pirsî: “Tu dixwazî em li ku ji te re amade bikin ku tu Cejna Derbasbûnê bixwî?”

¹⁸Wî got: “Herin bajêr ba filan kesî û jê re bibêjin: ‘Mamoste dibêje: Dema min nêzîk e. Ezê Cejna Derbasbûnê li mala te bi şagirtên xwe re bigirim.’”

¹⁹Û şagirtan wek ku Îsa ferman da wan kir, û wan Cejna Derbasbûnê amade kir.

²⁰Gava êvar bû, ew bi Diwazdehan re li ser sifrê rûnişt.

²¹Û dema ew dixwarin, wî got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we wê min bide dest.”

²²Ew pirr xemgîn bûn û her yekî jê pirsî: “Bêguman ne ez im, Xudan?”

²³Wî bersiv da: “Yê ku destê xwe bi min re di tasê de kiriye, ewê min bide dest. ²⁴Kurê Mirov diçe, çawa ku li ser wî hatiye nivîsandin. Lê wey li wî kesê ku wî dide dest—ji bo wî çêtir bûya ku qet nehatiba dinyayê.”

²⁵Cihûdayê ku wî teslîm dikir, got: “Bêguman ne ez im, Rabbî?” Wî jê re got: “Te got.”

²⁶Dema ew dixwarin, Îsa nan hilda, bereket kir û şikand, da şagirtan û got: “Bistînin, bixwin; ev bedena min e.” ²⁷Wî kasek hilda û şikir kir, da wan û got: “Ji wê vexwin, hûn hemû, ²⁸çimkî ev xwîna min a peymanê ye, ya ku ji bo pirran tê rijandin bo bexşîna gunehan. ²⁹Ez ji we re dibêjim: Ez ê êdî ji vê fêkiya mêwê venexwim, ji niha heta roja ku ez wê di padîşahiya Bavê xwe de nû bi we re vexwim.”

³⁰Û gava wan îlahiyek stran, derketin û çûn Çiyayê Zeytûnan.

Îsa Înkarkirina Petrûs Pêşbînî Dike

³¹Hingê Îsa ji wan re got: “Îşev hûn ê hemû ji ber min bikevin. Çimkî hatiye nivîsandin: ‘Ezê li şivên bixim, û miyên keriyê wê belawela bibin.’ ³²Lê piştî ku ez rabim, ez ê pêşiya we biçim Celîlê.”

³³Petrûs jê re got: “Her çend ew hemû ji ber te bikevin jî, ez ê qet nekevim.”

³⁴Îsa jê re got: “Ez ji te re rastiyê dibêjim: Îşev berî ku dîk bang bide, tu yê sê caran min înkar bikî.”

³⁵Petrûs got: “Eger pêwîst be jî ku ez bi te re bimirim, ez ê te înkar nekim.” Hemû şagirtan heman tişt gotin.

Kur Xwe Teslîmî Bav Dike

³⁶Hingê Îsa bi wan re hat cîhekî bi navê Gêtşemanî û ji şagirtan re got: “Li vir rûnin, heta ku ez wê derê herim dua bikim.”

³⁷Û wî Petrûs û her du kurên Zebedî bi xwe re birin, û ew pirr xemgîn û dildar bû.

³⁸Hingê ji wan re got: “Giyanê min heta mirinê ji keserê pelçiqî ye. Li vir bimînin û bi min re hişyar bin.”

³⁹Ew hinekî pêştir çû, deverû ket û dua kir: “Bavê min, heke mimkin be, bila ev kas ji min derbas bibe. Lê ne wek ku ez dixwazim, lê wek ku tu dixwazî.”

⁴⁰Ew hat ba şagirtan û ew di xew de dîtin. Ji Petrûs re got: “Îcar we nikaribû saetekê bi min re hişyar bimînin? ⁴¹Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê; ruh amade ye, lê beden lawaz e.”

⁴²Cara duduyan çû û dua kir: “Bavê min, heke ev nikare derbas bibe heta ku ez wê venexwim, bila daxwaza te bibe.”

⁴³Û ew dîsa hat û ew di xew de dîtin, çimkî çavên wan giran bûbûn. ⁴⁴Loma wî ew dîsa hiştin, çû û cara sisiyan dua kir, heman gotinan dîsa got.

⁴⁵Hingê ew hat ba şagirtan û ji wan re got: “Hê jî di xew û rehetiyê de ne? Va ye, saet hatiye, û Kurê Mirov tê dayîn dest ê gunehkaran. ⁴⁶Rabin, em biçin! Va ye, yê ku min dide dest nêzîk e!”

Îsa Tê Xistin Dest û Tê Girtin

⁴⁷Dema ew hê diaxivî, Cihûda, yek ji Diwazdehan, ji nişkê ve bi elaleteke mezin a bi şûr û çoman hat, ku ji aliyê serokên kahînan û rihspiyên gel ve hatibûn şandin. ⁴⁸Yê ku wî teslîm dikir nîşanek dabû wan: “Yê ku ez paç bikim ew e—wî bigirin.” ⁴⁹Û pê re ew hat ba Îsa û got: “Silav, Rabbî!” Û wî ew paç kir.

⁵⁰Îsa jê re got: “Heval, ya ku tu ji bo wê hatî bike.” Hingê ew hatin, Îsa girtin û ew pê girtin.

⁵¹Û va ye, yek ji wan ên bi Îsa re destê xwe dirêj kir, şûrê xwe kişand, li xizmetkarê serokkahîn xist û guhê wî jêkir.

⁵²Hingê Îsa jê re got: “Şûrê xwe dîsa bixe cihê xwe. Hemû yên ku şûr digirin wê bi şûr bimirin. ⁵³Ma tu dibêjî qey ez nikarim gazî Bavê xwe bikim, yê ku di cih de ji min re zêdetir ji diwazdeh legyon milyaket bişîne? ⁵⁴Lê hingê Nivîsarên Pîroz çawa wê bên cih, ku divê bi vî awayî çêbibe?”

⁵⁵Di wê saetê de Îsa ji elaletan re got: “Hûn bi şûr û çoman derketin ku min bigirin, mîna ku li dijî rêbirekî? Ez her roj di perestgehê de rûdiniştim û hîn dikirim, û we ez negirtim. ⁵⁶Lê ev hemû çêbû da ku Nivîsarên pêxemberan bên cih.” Hingê hemû şagirtan ew berda û reviyan.

Îsa li Ber Sûcdarkerên Xwe

⁵⁷Hingê yên ku Îsa girtibûn ew birin ba serokkahîn Qeyafa, cihê ku nivîskar û rihspî kom bûbûn. ⁵⁸Petrûs ji dûr ve li pey çû, heta hewşa serokkahîn, ket hundir û bi parêzgeran re rûnişt da ku bibîne dê çawa biqede.

⁵⁹Serokên kahînan û hemû Civînê li dijî Îsa şahidiya derewîn digeriyan, da ku wî bikujin, ⁶⁰lê wan tu tişt nedît, her çend gelek şahidên derewîn pêş ketin jî. Di dawiyê de du kes pêş ketin, ⁶¹û gotin: “Vî zilamî got: ‘Ez dikarim perestgeha Xwedê xera bikim û di sê rojan de ji nû ve ava bikim.’”

⁶²Serokkahîn rabû ser xwe û jê re got: “Ma tu bersivê nadî? Ev zilam li dijî te çi şahidiyê didin?” ⁶³Lê Îsa bêdeng ma. Serokkahîn got: “Ez bi Xwedayê zindî te sond didim: Ji me re bibêje ka tu Mesîh î, Kurê Xwedê.”

⁶⁴Îsa jê re got: “Te got. Lê ez ji we re dibêjim: Ji niha ve hûn ê Kurê Mirov bibînin ku li milê rastê yê Hêzê rûniştî ye, û li ser ewrên ezmên tê.”

⁶⁵Hingê serokkahîn cilên xwe çirandin: “Wî kufr kir! Êdî çima em hewceyî şahidan in? Va ye, we niha kufra wî bihîst. ⁶⁶Dîtina we çi ye?” Wan bersiv da: “Ew hêjayî mirinê ye.”

⁶⁷Hingê tif kirin rûyê wî û li wî xistin; û hinekan sîle lê xistin, ⁶⁸û gotin: “Pêxemberîtiyê ji me re bike, Mesîh! Kî li te xist?”

Petrûs Înkar Dike ku Îsa Nas Dike

⁶⁹Petrûs li derve di hewşê de rûniştî bû. Xizmetkarek keç hat ba wî û got: “Tu jî bi Îsayê Celîlî re bûyî.”

⁷⁰Lê wî li ber hemûyan înkar kir û got: “Ez nizanim tu çi dibêjî.”

⁷¹Gava ew derket ber derî, xizmetkareke din a keç ew dît û ji yên li wir re got: “Ev zilam bi Îsayê Nisretî re bû.”

⁷²Û wî dîsa bi sondekê înkar kir: “Ez wî zilamî nas nakim.”

⁷³Demeke kurt şûnda, yên ku li wir rawestayî bûn hatin ba Petrûs: “Bêguman tu jî yek ji wan î, çimkî devoka te te dide nasîn.”

⁷⁴Hingê wî dest pê kir ku xwe nifir bike û sond bixwe: “Ez wî zilamî nas nakim.” Pê re dîk bang da.

⁷⁵Petrûs gotinên Îsa bîr anîn: “Berî ku dîk bang bide, tu yê sê caran min înkar bikî.” Ew derket derve û bi dilşewatî giriya.