متي 26 FHB Father's Heart Bible™

باب 26.

26 ¹جڏهن يسوع اهي سڀ ڳالهيون پوريون ڪري چڪو، تڏهن پنهنجن شاگردن کي چيائين تہ

²”اوهان کي خبر آهي تہ ٻن ڏينهن کان پوءِ فسح جو عيد اچي ٿو، ۽ ابنِ آدم کي صليب تي چاڙهڻ لاءِ حوالي ڪيو وڃي ٿو.“

³پوءِ وڏا ڪاهن ۽ قوم جا بزرگ وڏي ڪاهن ڪيافا جي صحن ۾ گڏ ٿيا، ⁴هنن گڏجي صلاح ڪئي تہ يسوع کي ڳجهيءَ طرح پڪڙي قتل ڪن. ⁵پر چيائون تہ ”عيد جي ڏينهن ۾ نہ، نہ تہ ماڻهن ۾ فساد مچي پوندو.“

هوءَ يسوع کي دفن لاءِ مسح ڪري ٿي

⁶جڏهن يسوع بيت عنيا ۾ شمعون ڪوڙهيءَ جي گهر ۾ هو، ⁷تڏهن هڪ عورت سندس ويجهو آئي، جنهن وٽ سنگ مرمر جي شيشي ۾ ڏاڍو قيمتي عطر هو، ۽ جڏهن هو دسترخوان تي ويٺو هو تڏهن اهو سندس مٿي تي وهاريائين. ⁸اهو ڏسي شاگرد ڪاوڙجي پيا ۽ چوڻ لڳا تہ ”هي ضايع ڪرڻ ڇا لاءِ؟ ⁹ڇاڪاڻ تہ اهو وڏي قيمت تي وڪڻي غريبن کي ڏئي سگهبو هو.“

¹⁰يسوع اهو ڄاڻي کين چيو تہ ”هن عورت کي ڇو تنگ ٿا ڪريو؟ هن مون سان هڪ سهڻو ڪم ڪيو آهي. ¹¹ڇاڪاڻ تہ غريب اوهان وٽ هميشه آهن، پر آءٌ اوهان وٽ هميشه نہ هوندس. ¹²جڏهن هن اهو عطر منهنجي بدن تي وهاريو، تڏهن مون کي دفن لاءِ تيار ڪرڻ جي خاطر ئي ائين ڪيائين. ¹³آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ سڄيءَ دنيا ۾ جتي بہ هيءَ خوشخبري ٻڌائي ويندي، اتي هن جي ياد ۾ اهو بہ ٻڌايو ويندو جيڪو هن ڪيو.“

يهودا فرزند کي چاندي لاءِ پڪڙائي ٿو

¹⁴پوءِ ٻارهن مان هڪڙو، جنهن کي يهودا اسڪريوتي سڏيندا هئا، وڏن ڪاهنن وٽ ويو، ¹⁵چيائين تہ ”اوهين مون کي ڇا ڏيڻ لاءِ تيار آهيو، تہ آءٌ کيس اوهان جي حوالي ڪريان؟“ تڏهن هنن کيس ٽيهه چانديءَ جا سڪا ڳڻي ڏنا. ¹⁶ان وقت کان وٺي هو کيس پڪڙائڻ جو موقعو ڳولهيندو رهيو.

فسح جي تياري

¹⁷بي خميري ماني جي پهرئين ڏينهن شاگردن يسوع وٽ اچي پڇيو تہ ”تون ڪٿي چاهين ٿو تہ اسين تو لاءِ فسح جو کاڌو کائڻ جي تياري ڪريون؟“

¹⁸چيائين تہ ”شهر ۾ فلاڻي ماڻهوءَ وٽ وڃو ۽ کيس چئو تہ ’استاد فرمائي ٿو تہ منهنجو وقت ويجهو آهي. آءٌ پنهنجن شاگردن سان گڏ تنهنجي گهر ۾ فسح ملهائيندس.‘“

¹⁹شاگردن جيئن يسوع کين حڪم ڏنو هو تيئن ڪيو، ۽ فسح جو کاڌو تيار ڪيائون.

²⁰جڏهن شام ٿي تڏهن هو ٻارهن سان گڏ دسترخوان تي ويٺو.

²¹جڏهن اهي کائي رهيا هئا تڏهن چيائين تہ ”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ اوهان مان هڪڙو مون کي پڪڙائيندو.“

²²ڏاڍا غمگين ٿي هر هڪ کانئس پڇڻ لڳو تہ ”اي خداوند، آءٌ تہ ناهيان؟“

²³وراڻيائين تہ ”جنهن مون سان گڏ ٿالهيءَ ۾ هٿ وڌو آهي، سو مون کي پڪڙائيندو. ²⁴ابنِ آدم تہ ائين وڃي ٿو جيئن سندس باري ۾ لکيل آهي، پر افسوس انهيءَ ماڻهوءَ تي جنهن جي ڪري ابنِ آدم پڪڙايو وڃي ٿو! انهيءَ ماڻهوءَ لاءِ بهتر هو تہ هو ڄائو ئي نہ هجي ها.“

²⁵سندس پڪڙائيندڙ يهودا وراڻيو تہ ”اي ربي، آءٌ تہ ناهيان؟“ يسوع کيس چيو تہ ”تو پاڻ چيو آهي.“

²⁶جڏهن اهي کائي رهيا هئا تڏهن يسوع ماني کڻي، برڪت جي دعا گهري، ٽوڙي، شاگردن کي ڏنائين ۽ چيائين تہ ”وٺو، کائو، هي منهنجو بدن آهي.“ ²⁷پوءِ پيالو کڻي، شڪرانو ادا ڪري کين ڏنائين ۽ چيائين تہ ”اوهان سڀ هن مان پيئو، ²⁸ڇاڪاڻ تہ هي منهنجو عهد وارو رت آهي، جيڪو گھڻن لاءِ گناهن جي معافيءَ واسطي وهايو وڃي ٿو. ²⁹آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيستائين اهو ڏينهن نہ اچي جڏهن آءٌ اوهان سان گڏ منهنجي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ ان کي نئون ڪري پيئان، تيستائين آءٌ انگور جي ويلي جو هي ميوو وري ڪڏهن نہ پيئندس.“

³⁰پوءِ حمد ڳائي زيتون جي جبل ڏانهن نڪري ويا.

يسوع پطرس جي انڪار جي اڳڪٿي ڪري ٿو

³¹تڏهن يسوع کين چيو تہ ”اڄ رات اوهان سڀ منهنجي ڪري ٿاٻڙجي پوندا. ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ ’آءٌ ريڍار کي ماريندس ۽ ڌڻ جون رڍون ڇڙوڇڙ ٿي پونديون.‘ ³²پر جڏهن مون کي جيئرو ڪيو ويندو، تڏهن آءٌ اوهان کان اڳ گليل ڏانهن ويندس.“

³³پطرس چيائينس تہ ”جيتوڻيڪ سڀ تو ڪري ٿاٻڙجي پون، تڏهن بہ آءٌ ڪڏهن نہ ٿاٻڙبس.“

³⁴يسوع چيس تہ ”آءٌ توکي سچ ٿو چوان تہ اڄ رات ڪڪڙ جي ٻانگ ڏيڻ کان اڳ تون ٽي ڀيرا منهنجو انڪار ڪندين.“

³⁵پطرس چيو تہ ”جيتوڻيڪ مون کي تو سان گڏ مرڻو پوي، تڏهن بہ آءٌ تنهنجو انڪار نہ ڪندس.“ سڀني شاگردن بہ اهڙي ئي ڳالهه چئي.

فرزند پاڻ کي پيءُ جي حوالي ڪري ٿو

³⁶پوءِ يسوع انهن سان گڏ گتسمني نالي هنڌ تي آيو ۽ شاگردن کي چيائين تہ ”جيستائين آءٌ اتي وڃي دعا گھران، تيستائين اوهين هتي ويھو.“

³⁷پطرس ۽ زبدي جي ٻنهي پٽن کي پاڻ سان وٺي، هو ڏاڍو غمگين ۽ ڏکويل ٿيڻ لڳو.

³⁸تڏهن کين چيائين تہ ”منهنجو جيءُ موت جيترو ڏکويل آهي. اوهين هتي رهو ۽ مون سان گڏ جاڳندا رهو.“

³⁹ٿورو اڳتي وڌي منهن ڀر ڪري دعا ڪيائين تہ ”اي منهنجا بابا، جيڪڏهن ٿي سگهي تہ هي پيالو مون وٽان ٽري وڃي. تہ بہ جيئن آءٌ چاهيان ٿو تيئن نہ، پر جيئن تون چاهين ٿو تيئن ٿئي.“

⁴⁰شاگردن وٽ اچي کين ستل ڏٺائين، ۽ پطرس کي چيائين تہ ”ڇا اوهين مون سان گڏ هڪ ڪلاڪ بہ جاڳي نہ سگهيا؟ ⁴¹جاڳندا رهو ۽ دعا ڪريو، تہ جيئن آزمائش ۾ نہ پوو. روح تہ تيار آهي، پر جسم ڪمزور آهي.“

⁴²ٻئي ڀيري وري وڃي دعا ڪيائين تہ ”اي منهنجا بابا، جيڪڏهن هي پيالو مون پيتي بنا نہ ٽري سگهي تہ تنهنجي مرضي پوري ٿئي.“

⁴³وري اچي کين ستل ڏٺائين، ڇاڪاڻ تہ سندن اکيون ڳريون ٿي ويون هيون. ⁴⁴تنهنڪري کين وري ڇڏي هليو ويو ۽ ٽيون ڀيرو اهي ئي لفظ ورجائي دعا ڪيائين.

⁴⁵پوءِ شاگردن وٽ اچي کين چيائين تہ ”اوهين اڃا ستل آهيو ۽ آرام ڪري رهيا آهيو؟ ڏسو، گھڙي اچي پهتي آهي، ۽ ابنِ آدم گنهگارن جي هٿن ۾ پڪڙايو وڃي ٿو. ⁴⁶اٿو، هلون! ڏسو، مون کي پڪڙائيندڙ هتي پهچي ويو آهي!“

يسوع کي پڪڙايو ويو ۽ گرفتار ڪيو ويو

⁴⁷هو اڃا ڳالهائي ئي رهيو هو تہ ٻارهن مان هڪڙو يهودا، وڏن ڪاهنن ۽ قوم جي بزرگن جي طرفان موڪليل، تلوارون ۽ ڏنڊا کڻندڙ وڏي ميڙ سان گڏ اچي نڪتو. ⁴⁸پڪڙائيندڙ کين اشارو ڏنو هو تہ ”جنهن کي آءٌ چميان، سو اهو ئي آهي؛ ان کي پڪڙيو.“ ⁴⁹هو ساڳئي وقت يسوع وٽ اچي چوڻ لڳو تہ ”سلام، اي ربي!“ ۽ کيس چميائين.

⁵⁰يسوع کيس چيو تہ ”اي دوست، جنهن ڪم لاءِ آيو آهين سو ڪر.“ پوءِ هنن اچي يسوع کي هٿ وجهي پڪڙي ورتو.

⁵¹ڏسو تہ يسوع سان گڏ هڪڙي ماڻهوءَ هٿ ڊگھو ڪري، پنهنجي تلوار ڪڍي، وڏي ڪاهن جي نوڪر کي هنيو ۽ سندس ڪن وڍي ڇڏيائين.

⁵²تڏهن يسوع کيس چيو تہ ”پنهنجي تلوار وري هنڌ تي رک. جيڪي بہ تلوار کڻن ٿا، سي تلوار سان ئي مرندا. ⁵³ڇا تون سمجهين ٿو تہ آءٌ منهنجي پيءُ کي سڏي نہ ٿو سگهان، جيڪو مون وٽ هڪدم ٻارهن لشڪرن کان وڌيڪ ملائڪ موڪلي ڏئي؟ ⁵⁴پر پوءِ پاڪ ڪتاب ڪيئن پورا ٿيندا تہ ائين ئي ٿيڻ گھرجي؟“

⁵⁵ان ئي گھڙيءَ يسوع ميڙن کي چيو تہ ”ڇا اوهين تلوارون ۽ ڏنڊا کڻي مون کي ڌاڙيل وانگر پڪڙڻ آيا آهيو؟ آءٌ روز هيڪل ۾ ويهي تعليم ڏيندو هوس، تڏهن بہ اوهان مون کي نہ پڪڙيو. ⁵⁶پر هي سڀ ڪجهه انهيءَ لاءِ ٿيو تہ نبين جا لکيل ڪلام پورا ٿين.“ پوءِ سڀ شاگرد کيس ڇڏي ڀڄي ويا.

يسوع پنهنجن تهمت لڳائيندڙن اڳيان

⁵⁷جن يسوع کي گرفتار ڪيو هو، سي کيس وڏي ڪاهن ڪيافا وٽ وٺي آيا، جتي ڪاتب ۽ بزرگ گڏ ٿيل هئا. ⁵⁸پطرس پري پري کان پٺيان هلندو وڏي ڪاهن جي صحن تائين ويو، اندر وڃي پهريدارن سان گڏ ويٺو، تہ جيئن ڏسي تہ آخر ڇا ٿئي ٿو.

⁵⁹وڏن ڪاهنن ۽ سڄيءَ مجلس يسوع کي قتل ڪرڻ لاءِ سندس خلاف ڪوڙي شاهدي ڳولهي، ⁶⁰پر گھڻا ڪوڙا شاهد اڳيان آيا تہ بہ ڪا نہ لڌائون. آخر ٻه ڄڻا اڳيان آيا، ⁶¹۽ چيائون تہ ”هن ماڻهوءَ چيو هو تہ ’آءٌ خدا جي هيڪل کي ڊاهي ٽن ڏينهن ۾ وري اڏائي سگهان ٿو.‘“

⁶²وڏي ڪاهن اٿي بيهي کيس چيو تہ ”ڇا تو وٽ ڪو جواب ناهي؟ هي ماڻهو تنهنجي خلاف ڇا شاهدي ڏين ٿا؟“ ⁶³پر يسوع خاموش رهيو. وڏي ڪاهن چيو تہ ”آءٌ توکي جيئري خدا جو قسم ٿو ڏيان، اسان کي ٻڌاءِ تہ ڇا تون مسيح، خدا جو فرزند آهين.“

⁶⁴يسوع کيس چيو تہ ”تو پاڻ چيو آهي. پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ هاڻي کان وٺي اوهين ابنِ آدم کي قدرت جي ساڄي هٿ تي ويٺل ۽ آسمان جي ڪڪرن تي ايندي ڏسندا.“

⁶⁵تڏهن وڏي ڪاهن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي چيو تہ ”هن ڪفر بڪيو آهي! هاڻي اسان کي شاهدن جي ڪهڙي ضرورت آهي؟ ڏسو، اوهان هاڻي ڪفر ٻڌو آهي. ⁶⁶اوهان جو ڇا فيصلو آهي؟“ هنن وراڻيو تہ ”هو موت جي لائق آهي.“

⁶⁷پوءِ هنن سندس منهن تي ٿُڪيو ۽ کيس مڪا هنيائون؛ ڪن وري چماٽون هڻي، ⁶⁸چيو تہ ”اي مسيح، اسان کي اڳڪٿي ڪري ٻڌاءِ تہ توکي ڪنهن هنيو؟“

پطرس يسوع کي سڃاڻڻ کان انڪار ڪري ٿو

⁶⁹پطرس ٻاهر صحن ۾ ويٺو هو. هڪ ٻانهي ان وٽ اچي چيو تہ ”تون بہ گليلي يسوع سان گڏ هئين.“

⁷⁰پر هن سڀني جي اڳيان انڪار ڪيو ۽ چيائين تہ ”آءٌ نہ ٿو ڄاڻان تہ تون ڇا ٿي چوين.“

⁷¹جڏهن هو ٻاهر دروازي ڏانهن ويو، تڏهن ٻي ٻانهيءَ کيس ڏسي اتي موجود ماڻهن کي چيو تہ ”هي ماڻهو ناصري يسوع سان گڏ هو.“

⁷²هن وري قسم کڻي انڪار ڪيو تہ ”آءٌ هن ماڻهوءَ کي نہ ٿو سڃاڻان.“

⁷³ٿوري دير کان پوءِ ويجهو بيٺلن پطرس وٽ اچي چيو تہ ”پڪ تون بہ انهن مان آهين، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي ٻولي توکي ظاهر ڪري ٿي.“

⁷⁴تڏهن هو پاڻ تي لعنت وجهڻ ۽ قسم کڻڻ لڳو تہ ”آءٌ هن ماڻهوءَ کي نہ ٿو سڃاڻان.“ ساڳئي گھڙيءَ ڪڪڙ ٻانگ ڏني.

⁷⁵پطرس کي يسوع جو اهو چوڻ ياد آيو تہ ”ڪڪڙ جي ٻانگ ڏيڻ کان اڳ تون ٽي ڀيرا منهنجو انڪار ڪندين.“ پوءِ ٻاهر وڃي ڏاڍو روئي پيو.