Rama Nangekake Kang Putra

Para wanita tekan ing kuburan nalika byar lan nemu kuburane wis kabuka, para pengawal kaya wong mati, lan malaekat kang ngandhani yen Ramane wis nangekake Panjenengane. Para prajurit dibayar supaya ngomong yen layone dicolong. Ing gunung ing Galilea isih ana kang mamang, nanging kabeh padha diutus menyang saben bangsa.

Pasal 28.

Sawuse dina Sabat, nalika esuk umun-umun ing dina kapisan ing minggu iku, Maryam Magdalena lan Maryam sijine padha teka arep niliki pesarean mau. Dumadakan ana lindhu gedhe, awit ana malaekate Rama kita kang tumurun saka ing swarga, banjur ngglundungake watu mau lan lenggah ing sandhuwure. Pasuryane katon kaya kilat, lan pangagemane putih kaya salju. Para prajurit jaga padha gumeter awit wedi marang malaekat mau, nganti kaya wong mati. Nanging malaekat mau ngandika marang para wong wadon iku: “Aja padha wedi, awit aku ngerti yen kowe padha nggoleki Gusti Yesus kang disalib. Panjenengane ora ana ing kene — Panjenengane wis wungu, kaya kang wis dingandikakake. Mrenea, delengen panggonan anggone sumare. Lungaa enggal-enggal, kandhakna marang para sakabate: Panjenengane wis wungu saka ing antarane wong mati. Lah, Panjenengane tindak ndhisiki kowe menyang Galilea; kowe bakal padha ndeleng Panjenengane ana ing kana. Rungokna, iki wis dakkandhakake marang kowe.”

Wong wadon mau banjur enggal-enggal padha lunga saka ing pesarean kanthi wedi lan bungah banget, sarta padha mlayu arep ngabari para sakabate.

Dumadakan Gusti Yesus methukake wong-wong mau, pangandikane: “Salam rahayu!” Wong-wong mau banjur padha nyedhaki Panjenengane, ngrangkul sampeyane, lan padha sujud nyembah Panjenengane. Banjur Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Aja padha wedi. Lungaa, kandhakna marang para sadulurKu supaya padha menyang Galilea — ana ing kana bakal padha ndeleng Aku.”

Crita Goroh Para Prajurit Jaga

Nalika wong-wong wadon mau isih ana ing dalan, ana sawetara prajurit jaga kang lumebu ing kutha lan ngaturi pirsa marang para pangareping imam bab samubarang kang wis kelakon. Sawuse padha rembugan karo para pinituwa lan nggawe rancangan, banjur padha menehi dhuwit akeh marang para prajurit, karo kandha: “Kandhaa mangkene: Para sakabate teka ing wayah bengi lan nyolong layone nalika aku kabeh padha turu. Yen bab iki nganti tekan ing gubernur, aku kabeh bakal ngatur supaya atine gubernur lega lan kowe padha ora kena prakara.” Para prajurit mau banjur padha nampani dhuwit iku lan nindakake apa kang didhawuhake; mula crita iki sumebar ing antarane wong Yahudi nganti saprene.

Dhawuhe Rama kita marang Sakehing Bangsa

Para sakabat sewelas banjur padha menyang Galilea, menyang gunung kang wis dituduhake dening Gusti Yesus marang wong-wong mau. Bareng padha ndeleng Panjenengane, wong-wong mau banjur padha sujud nyembah, nanging ana sawetara kang padha mangu-mangu.

Gusti Yesus banjur nyedhaki lan ngandika marang wong-wong mau: “Sakehing panguwasa ing swarga lan ing bumi wis kaparingake marang Aku. Mulane padha lungaa, dadekna sakabat sakehing bangsa, lan padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci, ^a sarta padha wulangen supaya netepi sakabehe kang wis Dakdhawuhake marang kowe. Elinga, Aku tansah nunggil karo kowe kabeh nganti tekan pungkasaning jaman.”