Markus 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Wiwitane Injil bab Gusti Yesus Kristus, Kang Putrane Rama kita. ^a a v1 Sawatara naskah kuna ora ngemot tembung “Kang Putrane Rama kita.” ²Kaya kang katulis ing kitabe Nabi Yesaya: “Lah, Aku ngutus utusanKu ndhisiki kowe, kang bakal nyawisake dalanmu. ³Ana swara kang nguwuh-uwuh ing ara-ara samun: ‘Padha nyawisna dalane Gusti, lencengna margi-margine.’”

⁴Yokanan banjur tampil, mbaptis ing ara-ara samun sarta ngundhangake baptis pamratobat kanggo pangapuraning dosa. ⁵Wong satanah Yudea kabeh lan sakabehing wong Yerusalem padha metu marani Yokanan, banjur padha dibaptis ana ing Bengawan Yarden karo ngakoni dosa-dosane. ⁶Yokanan nganggo sandhangan kang digawe saka wulu unta, lan sabuk lulang ing bangkekane, dene pangane walang lan madu alasan. ⁷Yokanan ngundhangake: “Sawuse aku bakal rawuh Panjenengane kang luwih santosa tinimbang aku; aku ora pantes mbungkuk nguculi taline trumpahe. ⁸Aku mbaptis kowe nganggo banyu, nanging Panjenengane bakal mbaptis kowe nganggo Sang Roh Suci.”

Rama kita Ngandika Tumrap Sang Putra

⁹Nalika iku Gusti Yesus rawuh saka Nazaret ing tanah Galilea, banjur dibaptis dening Yokanan ana ing Bengawan Yarden. ¹⁰Bareng mentas saka banyu, sanalika Panjenengane mirsa langit piyak lan Sang Roh Suci tumedhak marang Panjenengane kaya manuk dara.

¹¹Banjur ana swara saka swarga: “Kowe iku PutraKu kang Dakkasihi; Aku rena marang kowe.”

¹²Sanalika Sang Roh Suci banjur nggiring Panjenengane menyang ara-ara samun. ¹³Panjenengane ana ing ara-ara samun patang puluh dina suwene, dicoba dening Iblis, nunggal karo kewan-kewan galak, sarta para malaekat padha ngladeni Panjenengane.

¹⁴Sawuse Yokanan dikunjara, Gusti Yesus tindak menyang tanah Galilea, ngabarake Injile Rama kita,

¹⁵pangandikane: “Wektune wis tutug, lan Kratone Rama kita wis cedhak; padha mratobata lan ngandela marang kabar becik iki.”

Gusti Yesus Nimbali Para Sakabate Kang Wiwitan

¹⁶Nalika tindak urut pinggir Tlaga Galilea, Panjenengane mirsa Simon lan Andreas sadulure lagi nibakake jala ana ing tlaga, awit wong loro mau padha dadi juru misaya iwak.

¹⁷Gusti Yesus banjur ngandika marang wong loro mau: “Padha melua Aku, kowe bakal Dakdadekake juru misaya manungsa.”

¹⁸Sanalika wong loro mau padha ninggal jalane, banjur ndherek Panjenengane.

¹⁹Bareng tindak rada adoh sathithik, Panjenengane mirsa Yakobus anake Zebedeus lan Yokanan sadulure, kang lagi ana ing prau ndandani jala. ²⁰Sanalika padha ditimbali; banjur padha ninggal Zebedeus bapakne ana ing prau karo para buruhe, nuli padha ndherek Panjenengane.

Panguwasa Tumrap Pepeteng

²¹Banjur padha menyang Kapernaum. Bareng dina Sabat, sanalika Gusti Yesus lumebet ing papan pangibadah lan wiwit memulang. ²²Wong-wong padha kaeraman marang piwulange, amarga anggone mulang kanthi panguwasa, ora kaya para ahli Toret. ²³Dumadakan ing papan pangibadah kono ana wong kang kepanjingan roh reged, banjur bengok-bengok. ²⁴“Ana apa aku karo Kowe, Yesus wong Nazaret? Apa Kowe rawuh arep numpes aku? Aku ngerti sapa Kowe — Kang Suci kagungane Allah!”

²⁵Nanging Gusti Yesus ndukani roh mau, pangandikane: “Menenga, lan metua saka wong iki!”

²⁶Roh reged mau banjur ngguncang-ngguncang wong iku karo njerit sora, tumuli metu saka wong mau. ²⁷Wong kabeh padha kaeraman, nganti padha takon-tinakon: “Apa iki? Piwulang anyar kang kanthi panguwasa — nganti roh-roh reged padha diprentah, lan padha manut marang Panjenengane!” ²⁸Pawartane sanalika sumebar menyang ngendi-endi ing satlatah sakiwa-tengene Galilea.

Kawarasan Teka ing Omahe Simon

²⁹Sanalika sawuse metu saka papan pangibadah, Gusti Yesus tindak menyang omahe Simon lan Andreas, kadherekake Yakobus lan Yokanan. ³⁰Nalika iku maratuwane Simon wadon lagi nggluntung lara panas, sanalika banjur padha matur marang Gusti Yesus bab wong mau. ³¹Gusti Yesus banjur nyelaki, nyepeng tangane wong wadon mau, lan nangekake. Panase banjur ilang, nuli wong wadon mau ngladeni wong-wong iku.

³²Bareng wis sore, srengengene wis angslup, wong-wong padha nggawa marang ngarsane Gusti Yesus sakabehe wong kang lara lan kang kepanjingan setan. ³³Dene wong sakutha kabeh padha nglumpuk ana ing ngarep lawang. ³⁴Panjenengane nyarasake wong akeh kang nandhang warna-warna lelara lan nundhungi setan akeh, sarta ora marengake setan-setan mau padha caturan, amarga padha wanuh marang Panjenengane.

Gusti Yesus Nyingkir kanggo Ndedonga

³⁵Esuk umun-umun, nalika isih peteng, Gusti Yesus wungu, tindak menyang panggonan kang sepi, banjur ndedonga ana ing kono. ³⁶Simon lan kanca-kancane banjur padha nggoleki Panjenengane, ³⁷bareng ketemu, banjur padha matur: “Sadaya tiyang sami madosi Panjenengan.”

³⁸Pangandikane: “Ayo padha menyang panggonan liya, menyang kutha-kutha ing saubenge, supaya Aku uga bisa memulang ana ing kono, awit iya iku prelune anggonKu rawuh.”

³⁹Panjenengane banjur ndlajahi satanah Galilea kabeh, ngabarake Injil ana ing papan-papan pangibadahe lan nundhungi setan.

Wong Lara Kusta Disarasake

⁴⁰Ana wong lara kusta sowan, jengkeng ana ngarsane, lan nyuwun kanthi adreng: “Manawi Paduka karsa, Paduka saged mresiki kawula.”

⁴¹Gusti Yesus trenyuh ing galih marga saka welas, banjur mulung astane, ndemek wong mau, sarta ngandika: “Aku karsa; dadia resik.”

⁴²Sanalika lara kustane ilang, temah wong mau dadi resik. ⁴³Gusti Yesus banjur dhawuh kanthi tanget marang wong mau, sarta sanalika dikon lunga,

⁴⁴pangandikane: “Poma kowe aja kandha marang sapa-sapa — nanging lungaa, awakmu tuduhna marang imam, lan nyaosna apa kang didhawuhake dening Nabi Musa minangka pangresikmu, kanggo tandha yekti marang wong akeh.”

⁴⁵Nanging wong mau banjur lunga, sarta wiwit ngabar-ngabarake lelakon mau kanthi sakabehe, nganti Gusti Yesus ora bisa maneh ngedheng lumebet ing sawijining kutha, nanging mung tetep ana ing panggonan-panggonan kang sepi. Ewasemono wong-wong isih padha sowan marang Panjenengane saka ngendi-endi.