ခမည်းတော် မိမိတမန်တော်ကိုစေလွှတ်တော်မူခြင်း
အတိုဆုံးနှင့် အလျင်မြန်ဆုံး ဧဝံဂေလိကျမ်းဖြစ်ပြီး ယေရှုကို “အစေခံခြင်းကို ခံစေခြင်းငှာမဟုတ်၊ အစေခံစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ လူများအတွက် အသက်ကို ရွေးဖိုးအဖြစ် ပေးစေခြင်းငှာလည်းကောင်း” ကြွလာတော်မူသော ဆင်းရဲဒုက္ခခံ ကျွန်အဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။
1 1ငါတို့၏ခမည်းတော်၏သားတော်ဖြစ်သော ယေရှုခရစ်၏ဧဝံဂေလိတရား၏အစ ဖြစ်သည်။ a a v1 ရှေးကျသောကျမ်းစာမူအချို့တွင် “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏သားတော်” ဟူသောစကားရပ်မပါရှိပေ။ 2ပရောဖက်ဟေရှာယ၏ကျမ်း၌ ရေးသားထားသည်ကား၊ “ကြည့်လော့၊ သင်၏လမ်းခရီးကိုပြင်ဆင်မည့် ငါ၏တမန်တော်ကို သင့်ရှေ့သို့ ငါစေလွှတ်၏။ 3တောကန္တာရ၌ ကြွေးကြော်သောအသံကား၊ ‘သခင်၏လမ်းခရီးကိုပြင်ဆင်ကြလော့၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းများကိုဖြောင့်စေကြလော့’ ဟူ၍တည်း။” ဟု ရေးသားထားသတည်း။
4ယောဟန်သည် တောကန္တာရ၌ ဗတ္တိဇံပေးလျက် ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ အပြစ်များလွတ်ငြိမ်းခြင်းအလို့ငှာ နောင်တနှင့်ဆိုင်သောဗတ္တိဇံကို ဟောပြော၏။ 5ယုဒပြည်တစ်ပြည်လုံးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားအပေါင်းတို့သည် သူ့ထံသို့ထွက်လာကြ၍၊ မိမိတို့၏အပြစ်များကိုဖော်ပြဝန်ခံကြသဖြင့် ယော်ဒန်မြစ်၌ သူသည်သူတို့ကိုဗတ္တိဇံပေး၏။ 6ယောဟန်သည် ကုလားအုတ်အမွေးဖြင့်ရက်လုပ်သောအဝတ်ကိုဝတ်ဆင်၍ ခါးတွင်သားရေခါးပတ်ကိုစည်းလျက်၊ ကျိုင်းကောင်နှင့်တောပျားရည်ကို စားသုံး၏။ 7သူက “ငါ့နောက်မှ ငါ့ထက်တန်ခိုးကြီးသောအရှင်တစ်ပါး ကြွလာတော်မူ၏။ ထိုအရှင်၏ဖိနပ်ကြိုးကို ငုံ့၍ဖြည်ခြင်းငှာမျှပင် ငါမထိုက်မတန်။ 8ငါသည် သင်တို့ကို ရေဖြင့်ဗတ္တိဇံပေးခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ထိုအရှင်သည် သင်တို့ကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဗတ္တိဇံပေးတော်မူလိမ့်မည်။” ဟု ကြွေးကြော်ကြေညာ၏။
ခမည်းတော် သားတော်အပေါ်မိန့်မြွက်တော်မူခြင်း
9ထိုကာလ၌ ယေရှုသည် ဂါလိလဲပြည်နာဇရက်မြို့မှ ကြွလာတော်မူ၍ ယော်ဒန်မြစ်၌ ယောဟန်ထံတွင် ဗတ္တိဇံကိုခံတော်မူ၏။ 10ရေထဲမှ တက်ကြွတော်မူစဉ်ပင်၊ ကောင်းကင်ကွဲဟ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ချိုးငှက်ကဲ့သို့ မိမိအပေါ်သို့ဆင်းသက်တော်မူသည်ကို ချက်ချင်းပင် မြင်တော်မူ၏။
11ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ အသံတော်ထွက်ပေါ်လာ၍ “သင်သည် ငါ၏ချစ်သားတော်ဖြစ်၏။ သင့်ကို ငါနှစ်သက်မြတ်နိုး၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
12ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကို တောကန္တာရသို့ တွန်းပို့တော်မူ၏။ 13ကိုယ်တော်သည် တောကန္တာရ၌ အရက်လေးဆယ်ပတ်လုံးနေတော်မူ၍ စာတန်၏စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းကိုခံတော်မူ၏။ သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်အတူရှိတော်မူ၍ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုလုပ်ကျွေးပြုစုကြ၏။
14ယောဟန်အဖမ်းခံရပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် ဂါလိလဲပြည်သို့ ကြွလာတော်မူ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောတော်မူလျက်၊
15“အချိန်ပြည့်လေပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည်လည်း နီးလာပြီ။ နောင်တရ၍ သတင်းကောင်းကိုယုံကြည်ကြလော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ယေရှု ပထမဆုံးတပည့်တော်တို့ကိုခေါ်တော်မူခြင်း
16ဂါလိလဲအိုင်နားမှ ဖြတ်သန်းကြွတော်မူစဉ် ရှိမုန်နှင့် သူ၏ညီအန္ဒြေတို့သည် တံငါသည်များဖြစ်ကြသောကြောင့် အိုင်ထဲ၌ ပိုက်ကွန်ပစ်ချလျက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။
17ယေရှုကလည်း “ငါ့နောက်သို့လိုက်ကြလော့။ သင်တို့ကို လူကိုဖမ်းသောတံငါသည်များဖြစ်စေမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
18ထိုခဏချင်း၌ပင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ပိုက်ကွန်များကိုစွန့်ပစ်၍ နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။
19အနည်းငယ်ဆက်၍ကြွတော်မူသောအခါ ဇေဗေဒဲ၏သားယာကုပ်နှင့် သူ၏ညီယောဟန်တို့သည် လှေပေါ်၌ ပိုက်ကွန်များကိုပြင်ဆင်လျက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ 20ချက်ချင်းပင် ကိုယ်တော်သည်သူတို့ကိုခေါ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ဖခင် ဇေဗေဒဲကို အခစားလုပ်သားများနှင့်အတူ လှေပေါ်၌ထားခဲ့၍ နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။
မှောင်မိုက်အပေါ် အာဏာတော်
21သူတို့သည် ကပေရနောင်မြို့သို့သွားကြ၏။ ဥပုသ်နေ့၌ ကိုယ်တော်သည် ချက်ချင်းပင် တရားဇရပ်ထဲသို့ဝင်၍ သွန်သင်တော်မူ၏။ 22ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းတတ်ဆရာများကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ အာဏာနှင့်ပြည့်စုံစွာ သွန်သင်တော်မူသောကြောင့် လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ဩဝါဒကို အံ့သြကြ၏။ 23ထိုအခါ ထိုတရားဇရပ်၌ ညစ်ညူးသောနတ်ဝင်နေသောသူတစ်ယောက်ရှိ၍ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လေ၏။ 24“အိုနာဇရက်မြို့သားယေရှု၊ အကျွန်ုပ်တို့နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့ကိုဖျက်ဆီးရန် ကြွလာတော်မူသလော။ ကိုယ်တော်သည်မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။” ဟု ဟစ်အော်လေ၏။
25သို့ရာတွင် ယေရှုက “တိတ်ဆိတ်စွာနေလော့။ သူ့အထဲမှထွက်သွားလော့။” ဟု ဆုံးမမိန့်တော်မူ၏။
26ထိုအခါ ညစ်ညူးသောနတ်သည် ထိုသူကို တုန်လှုပ်စေ၍ ကျယ်သောအသံဖြင့်အော်ဟစ်လျက် သူ့အထဲမှ ထွက်သွားလေ၏။ 27လူအပေါင်းတို့သည်အံ့သြ၍ “ဤသည်ကားအဘယ်နည်း။ အာဏာနှင့်ပြည့်စုံသောဩဝါဒအသစ်ပေတည်း။ ညစ်ညူးသောနတ်တို့ကိုပင် ကိုယ်တော်အမိန့်ပေးတော်မူသဖြင့် သူတို့သည်နာခံကြသည်တကား။” ဟု အချင်းချင်းမေးမြန်းကြ၏။ 28ကိုယ်တော်၏သတင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဂါလိလဲပြည်ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသအရပ်ရပ်သို့ အနှံ့အပြားကျော်ကြားလေ၏။
ရှိမုန်၏အိမ်သို့ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းရောက်ရှိလာခြင်း
29ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တရားဇရပ်မှထွက်၍ ယာကုပ်နှင့်ယောဟန်တို့နှင့်အတူ ရှိမုန်နှင့်အန္ဒြေတို့၏အိမ်သို့ ချက်ချင်းပင်ကြွတော်မူ၏။ 30ထိုအခါ ရှိမုန်၏ယောက္ခမသည် ဖျားနာ၍လဲလျောင်းလျက်ရှိ၏။ သူမ၏အကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် ကိုယ်တော်အားလျှောက်ထားကြ၏။ 31ကိုယ်တော်သည် အနီးသို့ကြွ၍ သူမ၏လက်ကိုကိုင်ကာ ထူမတော်မူ၏။ အဖျားရောဂါပျောက်ကင်း၍ သူမသည် သူတို့ကိုလုပ်ကျွေးပြုစုလေ၏။
32ထိုနေ့ည၊ နေဝင်သောအခါ လူတို့သည် ဖျားနာသူအပေါင်းနှင့် နတ်ဆိုးပူးဝင်နှိပ်စက်ခံရသူတို့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ 33တစ်မြို့လုံးသည်လည်း တံခါးဝ၌ စုဝေးရောက်ရှိကြ၏။ 34ကိုယ်တော်သည် အထူးထူးသောရောဂါစွဲကပ်သော လူများစွာတို့ကို ကျန်းမာစေတော်မူ၍ နတ်ဆိုးများစွာကိုလည်း နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ နတ်ဆိုးတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုသိကြသောကြောင့် ၎င်းတို့အားစကားပြောခွင့်ကို ပေးတော်မမူ။
ယေရှု ဆုတောင်းရန်ဆုတ်ခွာတော်မူခြင်း
35မိုးမလင်းမီ စောစောအချိန်၊ မှောင်မိုက်နေသေးစဉ် ကိုယ်တော်သည်ထ၍ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ထွက်ကြွကာ ထိုအရပ်၌ ဆုတောင်းတော်မူ၏။ 36ရှိမုန်နှင့် သူနှင့်အတူရှိသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုလိုက်ရှာကြ၍၊ 37တွေ့သောအခါ “လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုရှာနေကြပါသည်။” ဟု လျှောက်ကြ၏။
38ကိုယ်တော်က “အိမ်နီးချင်းမြို့ရွာများဖြစ်သော အခြားအရပ်သို့ သွားကြစို့။ ထိုအရပ်များ၌လည်း ငါတရားဟောရန်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသို့သောအလို့ငှာ ငါကြွလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သတည်း။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
39ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်တစ်လျှောက်လုံး၌ တရားဇရပ်များ၌တရားဟောလျက် နတ်ဆိုးတို့ကိုနှင်ထုတ်လျက် လှည့်လည်ကြွတော်မူ၏။
အနာကြီးရောဂါစွဲသူ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း
40အနာကြီးရောဂါစွဲသောသူတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ထံသို့လာ၍ ဒူးထောက်လျက် “အလိုတော်ရှိလျှင် အကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေတော်မူနိုင်ပါ၏။” ဟု တောင်းပန်လေ၏။
41ကိုယ်တော်သည် အလွန်သနားကြင်နာသောစိတ်ရှိ၍ လက်တော်ကိုဆန့်ကာ ထိုသူကိုတို့ထိတော်မူလျက် “ငါအလိုရှိ၏။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
42ထိုခဏချင်း၌ပင် အနာကြီးရောဂါပျောက်ကင်းသွား၍ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လေ၏။ 43ကိုယ်တော်သည် ထိုသူကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်သတိပေး၍ ချက်ချင်းပင်လွှတ်လိုက်တော်မူ၍၊
44“သင်သည် မည်သူ့အားမျှ မပြောနှင့်။ သို့သော် သွား၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ကိုယ်ကိုပြလော့။ သင်၏စင်ကြယ်ခြင်းအတွက် မောရှေမှာထားသောပူဇော်သကာကို လူတို့အားသက်သေဖြစ်စေရန် ဆက်ကပ်လော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
45သို့ရာတွင် ထိုသူသည်ထွက်သွား၍ ထိုအကြောင်းကို ထင်ရှားစွာကြွေးကြော်ကာ သတင်းကိုဖြန့်ဝေလေ၏။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် မြို့တွင်းသို့ ပွင့်ပွင့်ထင်ထင်ဝင်တော်မမူနိုင်တော့ဘဲ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်များ၌သာ နေတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း လူတို့သည် အရပ်ရပ်မှ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာကြ၏။