Ota Oʻz xabarchisini yuboradi
Eng qisqa va eng shiddatli Xushxabar. U Isoni «xizmat olish uchun emas, balki xizmat qilish va Oʻz jonini koʻplar uchun toʻlov qilib berish uchun» kelgan azob chekuvchi Xizmatkor sifatida tasvirlaydi.
1 1Iso Masih, Otamizning Oʻgʻli haqidagi Xushxabarning boshlanishi. a a v1 Baʼzi qadimiy qoʻlyozmalarda “Otamizning Oʻgʻli” degan soʻzlar yoʻq. 2Ishayo paygʻambar kitobida yozilganidek: “Mana, Men Oʻz xabarchimni Sening oldingdan yuboraman, u Sening yoʻlingni tayyorlaydi. 3Sahroda nido qilayotgan ovoz: «Egamizning yoʻlini tayyorlanglar, Uning soʻqmoqlarini toʻgʻrilanglar.»”
4Yahyo sahroda paydo boʻlib, odamlarni suvga choʻmdirar va gunohlar kechirilishi uchun tavba qilish suvga choʻmishini vaʼz qilardi. 5Butun Yahudiya va Quddusdagi hamma odamlar uning oldiga chiqib kelardi; ular gunohlarini tan olarkan, u ularni Iordan daryosida suvga choʻmdirardi. 6Yahyo tuya junidan kiyim kiyib, beliga charm kamar bogʻlab olgan edi; u chigirtka va yovvoyi asal yerdi. 7U shunday eʼlon qilardi: “Mendan keyin Mendan kuchliroq Zot keladi; men engashib, Uning choriq ipini yechishga ham loyiq emasman. 8Men sizlarni suv bilan suvga choʻmdirdim, lekin U sizlarni Muqaddas Ruhga choʻmdiradi.”
Ota Oʻz Oʻgʻli haqida soʻzlaydi
9Oʻsha kunlarda Iso Jaliladagi Nosira shahridan kelib, Iordanda Yahyo tomonidan suvga choʻmdirildi. 10U suvdan chiqishi bilanoq, osmon yorilib ochilganini va Muqaddas Ruh kabutardek Uning ustiga tushib kelayotganini koʻrdi.
11Osmondan bir ovoz keldi: “Sen Mening sevikli Oʻgʻlimsan, Sendan mamnunman.”
12Shundan soʻng Muqaddas Ruh Uni darhol sahroga haydab chiqardi. 13U sahroda qirq kun boʻlib, shayton tomonidan vasvasaga solindi; U yovvoyi hayvonlar bilan birga edi va farishtalar Unga xizmat qilardi.
14Yahyo qamoqqa olingandan keyin, Iso Jalilaga kelib, Otamizning Xushxabarini vaʼz qila boshladi,
15va shunday derdi: “Vaqt–soat yetdi, Otamizning Shohligi yaqinlashdi; tavba qilinglar va Xushxabarga ishoninglar.”
Iso ilk shogirdlarini chaqiradi
16Iso Jalila koʻli boʻyidan oʻtayotib, Shimoʻn bilan uning akasi Idrisni koʻrdi; ular koʻlga toʻr tashlayotgan edilar, chunki baliqchi edilar.
17Iso ularga dedi: “Menga ergashinglar, Men sizlarni odam ovlovchi baliqchilar qilaman.”
18Ular darhol toʻrlarini tashlab, Unga ergashishdi.
19Iso bir oz naridaroq borib, Zabade oʻgʻli Yoqub bilan uning ukasi Yuhannoni koʻrdi; ular qayiqda toʻrlarini tuzatayotgan edilar. 20U darhol ularni chaqirdi; ular otalari Zabadeni yollangan ishchilar bilan qayiqda qoldirib, Unga ergashishdi.
Zulmat ustidan hokimlik
21Ular Kafarnahum shahriga borishdi. Shabbat kuni Iso darhol ibodatxonaga kirib, taʼlim bera boshladi. 22Odamlar Uning taʼlimidan hayratga tushishdi, chunki U ularga Tavrot ustozlariday emas, balki hokimiyat bilan taʼlim berardi. 23Oʻsha payt ularning ibodatxonasida yovuz ruh chalingan bir odam bor edi; u baqirib yubordi. 24“Bizdan nima istaysan, Nosiralik Iso? Bizni yoʻq qilgani keldingmi? Men Sening kimligingni bilaman — Sen Xudoning Muqaddas Zotisan!”
25Lekin Iso unga tanbeh berib dedi: “Jim boʻl, undan chiqib ket!”
26Yovuz ruh u odamni tirishtirib, qattiq ovoz bilan baqirgancha, undan chiqib ketdi. 27Hamma hayratda qolib, bir–biridan soʻrardi: “Bu nimasi? Hokimiyatga ega yangi taʼlimku! U hatto yovuz ruhlarga ham buyuradi va ular Unga itoat qiladi!” 28Uning shuhrati darhol butun Jalila atrofidagi hamma yerga tarqaldi.
Shimoʻnning uyiga shifo keladi
29Iso darhol ibodatxonadan chiqib, Yoqub va Yuhanno bilan birga Shimoʻn va Idrisning uyiga bordi. 30Shimoʻnning qaynanasi isitma ichida yotgan edi; ular bu haqda darhol Isoga aytishdi. 31Iso kelib, uning qoʻlidan ushlab, oʻrnidan turgʻizdi. Isitma uni tark etdi va u ularga xizmat qila boshladi.
32Oʻsha kuni kechqurun, quyosh botgach, odamlar barcha kasallarni va jin chalinganlarni Uning oldiga olib kelishdi. 33Butun shahar eshik oldiga toʻplangan edi. 34U turli xastaliklarga chalingan koʻp kasallarga shifo berdi va koʻplab jinlarni haydab chiqardi; jinlar Uni tanigani uchun, U ularning gapirishiga yoʻl qoʻymasdi.
Iso ibodat qilish uchun chekinadi
35Tong otishidan ancha oldin, hali qorongʻida Iso oʻrnidan turib, xilvat bir joyga chiqib, u yerda ibodat qildi. 36Shimoʻn va u bilan birga boʻlganlar Isoni qidirib ketishdi, 37Uni topib, Unga dedilar: “Hamma Sizni qidiryapti.”
38Iso dedi: “Boshqa joylarga, atrofdagi qishloqlarga boraylik, toki u yerlarda ham vaʼz qilay, chunki Men shuning uchun keldim.”
39Shunday qilib, U butun Jalila boʻylab yurib, ularning ibodatxonalarida vaʼz qilar va jinlarni haydab chiqarardi.
Moxov pok boʻladi
40Moxov bir odam Uning oldiga kelib, tiz choʻkkancha yalindi: “Agar istasangiz, meni pok qila olasiz.”
41Isoning unga chuqur rahmi kelib, qoʻlini uzatdi–da, unga tegib, dedi: “Istayman, pok boʻl!”
42Shu zahoti moxov kasalligi uni tark etdi va u pok boʻldi. 43Iso uni qattiq ogohlantirib, darhol joʻnatib yubordi
44va unga dedi: “Ehtiyot boʻl, hech kimga hech narsa aytma, balki borib, oʻzingni ruhoniyga koʻrsat va poklanganing uchun Muso buyurgan narsani qurbonlik qil, bu odamlarga dalil boʻlsin.”
45Lekin u chiqib ketib, bu voqeani hamma yerda ochiq soʻzlab, xabarni tarqatdi; shuning uchun Iso endi biror shaharga oshkora kira olmas, balki chetdagi xilvat joylarda qolardi. Shunga qaramay, odamlar hamma tomondan Uning oldiga kelardi.