Gunohi kechirildi, shifo topdi

Toʻrt doʻst tomni teshadi va Iso shol odamga gunohlari kechirilganini aytadi, Tavrot tafsirchilari buni kufr deb ataydilar. U soliqchilar bilan birga ovqatlanadi, roʻza tutmaydigan shogirdlarini himoya qiladi va Shabbat kunining Oʻziniki ekanini aytadi.

2-bob.

Bir necha kundan keyin Iso Kafarnahumga qaytib kelganda, Uning uyda ekani haqidagi xabar tarqaldi. Shu qadar koʻp odam toʻplandiki, hatto eshik oldida ham joy qolmadi; U esa ularga kalomni soʻzlardi. Shunda baʼzi kishilar shol boʻlgan bir odamni Uning oldiga olib kelishdi; uni toʻrt kishi koʻtarib kelgandi. Olomon tufayli uni Isoning oldiga olib kela olmay, Uning tepasidagi tomni ochishdi va uni teshib, shol odam yotgan toʻshakni pastga tushirishdi.

Iso ularning imonini koʻrib, shol odamga dedi: “Oʻgʻlim, gunohlaring kechirildi.”

Oʻsha yerda baʼzi ulamolar oʻtirgan edi; ular koʻngillarida shunday oʻylardi: “Nega bu odam bunday gapiryapti? U kufr keltiryapti! Yolgʻiz Xudodan boshqa kim gunohlarni kechira oladi?”

Iso ularning ichlarida shunday oʻylayotganini darhol Oʻz ruhida bilib, ularga dedi: “Nega koʻngillaringizda shu narsalarni oʻylayapsiz? Qaysi biri osonroq — shol odamga: «Gunohlaring kechirildi», deyishmi yoki: «Oʻrningdan tur, toʻshagingni ol-da, yur», deyishmi? Ammo Inson Oʻgʻlining yer yuzida gunohlarni kechirishga hokimligi borligini bilishingiz uchun...” — U shol odamga dedi: ^a “Senga aytaman, oʻrningdan tur, toʻshagingni ol-da, uyingga bor.”

U oʻrnidan turib, darhol toʻshagini oldi va hammaning koʻz oldida tashqariga chiqdi. Shunda hamma hayratga tushib, Otamizni ulugʻlab dedi: “Biz hech qachon bunday narsani koʻrmaganmiz.”

Iso soliqchini chaqiradi

Iso yana koʻl boʻyiga chiqdi; butun olomon Uning oldiga keldi va U ularga taʼlim berdi.

Oʻtib ketayotib, U Alfay oʻgʻli Levini boj yigʻadigan joyda oʻtirganini koʻrdi va unga: “Menga ergash”, dedi. U oʻrnidan turib, Unga ergashdi.

Iso Levining uyida dasturxon atrofida oʻtirganida, koʻplab soliqchilar va gunohkorlar Iso hamda Uning shogirdlari bilan birga oʻtirishdi; chunki koʻp odam Unga ergashayotgan edi. Uning gunohkorlar va soliqchilar bilan ovqatlanayotganini koʻrgan farziylarning ulamolari Uning shogirdlaridan: “Nega U soliqchilar va gunohkorlar bilan ovqatlanadi?” deb soʻrashdi.

Buni eshitib, Iso ularga dedi: “Sogʻlom odamlarga emas, kasallarga tabib kerak. Men solihlarni emas, gunohkorlarni chaqirgani keldim.”

Yangi sharob, yangi yoʻl

Yahyoning shogirdlari va farziylar roʻza tutishardi. Ular kelib, Undan: “Nega Yahyoning shogirdlari va farziylarning shogirdlari roʻza tutadi-yu, Sening shogirdlaring tutmaydi?” deb soʻrashdi.

Iso ularga dedi: “Kuyov oʻzlari bilan birga ekan, toʻy mehmonlari roʻza tuta oladimi? Kuyov ular bilan birga ekan, ular roʻza tuta olmaydi. Lekin shunday kunlar keladiki, kuyov ulardan olib ketiladi; oʻshanda, oʻsha kuni ular roʻza tutadi. Hech kim eski kiyimga yangi, yigʻilmagan matodan yamoq solmaydi; aks holda yangi yamoq eski kiyimdan uzilib ketadi va yirtiq battar kattalashadi. Hech kim yangi sharobni eski meshlarga quymaydi; aks holda sharob meshlarni yorib yuboradi va ikkisi ham nobud boʻladi. Yangi sharob yangi meshlarga quyiladi.”

Inson Oʻgʻli — Shabbatning egasi

Bir Shabbat kuni U bugʻdoyzorlardan oʻtib ketayotgan edi; ular ketayotib, Uning shogirdlari boshoq uza boshlashdi. Farziylar Unga: “Qara, nega ular Shabbat kuni man qilingan ishni qilyapti?” deyishdi.

U esa ularga dedi: “Dovud muhtoj va och qolganida, oʻzi hamda hamrohlari nima qilganini hech oʻqimaganmisiz: U oliy ruhoniy Abuator kunlarida Otamizning uyiga kirib, faqat ruhoniylargagina yeyishga ruxsat etilgan huzur nonini yedi va hamrohlariga ham berdi-ku?”

U yana ularga dedi: “Shabbat inson uchun yaratildi, inson Shabbat uchun emas. Shunday ekan, Inson Oʻgʻli hatto Shabbatning ham egasidir.”