मार्क 2

2 ¹ काही दिवसांनंतर, येशू पुन्हा कफर्णहूमास आला, तेव्हा तो घरी आहे अशी बातमी पसरली. ² इतके लोक जमले की दाराजवळसुद्धा जागा उरली नाही, आणि तो त्यांना वचन सांगत होता. ³ तेव्हा काही माणसे एका पक्षाघाती मनुष्याला घेऊन त्याच्याकडे आली; त्याला चौघांनी उचलून आणले होते. ⁴ गर्दीमुळे त्याला येशूजवळ आणता येईना, म्हणून जिथे तो होता तिथले छप्पर त्यांनी काढले, त्यातून भोक पाडले, आणि पक्षाघाती मनुष्य ज्या बिछान्यावर पडला होता तो खाली सोडला.

⁵ येशूने त्यांचा विश्वास पाहून त्या पक्षाघाती मनुष्याला म्हटले, “मुला, तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.”

⁶ आता काही शास्त्री तिथे बसले होते, आणि आपल्या मनात विचार करीत होते, ⁷ “हा मनुष्य असे का बोलतो? हा तर देवनिंदा करीत आहे! एकट्या देवावाचून पापांची क्षमा कोण करू शकतो?”

⁸ ते आपल्या मनात असा विचार करीत आहेत, हे येशूने लगेच आपल्या आत्म्यात जाणले, आणि त्यांना म्हटले, “तुम्ही आपल्या मनात या गोष्टींचा विचार का करता? ⁹ कोणते सोपे आहे — पक्षाघाती मनुष्याला ‘तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे’ म्हणणे, की ‘ऊठ, आपला बिछाना उचल आणि चालू लाग’ म्हणणे? ¹⁰ पण मनुष्याच्या पुत्राला पृथ्वीवर पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे हे तुम्हांला कळावे म्हणून” — त्याने पक्षाघाती मनुष्याला म्हटले, ^a a v10 शास्त्री नुकतेच म्हणाले होते की एकटा देवच पापांची क्षमा करू शकतो — आणि आता येशू, मनुष्याचा पुत्र, त्यांची क्षमा करतो. “मनुष्याचा पुत्र” ही पदवी दानीएलाच्या दृष्टान्तापर्यंत पोहोचते, जिथे एकाला सार्वकालिक अधिकार दिला जातो, आणि येथे ती येशू कोण आहे हे शांतपणे प्रकट करते. ¹¹ “मी तुला सांगतो, ऊठ, आपला बिछाना उचल आणि घरी जा.”

¹² तो उठला, लगेच आपला बिछाना उचलला, आणि सर्वांसमोर बाहेर गेला; त्यामुळे सर्वजण थक्क झाले आणि आमच्या पित्याचे गौरव करीत म्हणाले, “आम्ही असे कधीच पाहिले नव्हते.”

येशू एका जकातदाराला बोलावतो

¹³ येशू पुन्हा समुद्रकाठी बाहेर गेला; सगळी गर्दी त्याच्याकडे आली, आणि त्याने त्यांना शिकवले.

¹⁴ जाता जाता त्याने अल्फीचा पुत्र लेवी याला जकातनाक्यावर बसलेले पाहिले आणि म्हटले, “माझ्यामागे ये.” तो उठला आणि त्याच्यामागे गेला.

¹⁵ येशू लेवीच्या घरी जेवायला बसला असता, पुष्कळ जकातदार व पापी लोक येशू आणि त्याच्या शिष्यांबरोबर जेवायला बसले होते, कारण पुष्कळजण त्याच्यामागे चालत होते. ¹⁶ तो पापी व जकातदार यांच्याबरोबर जेवताना पाहून परूश्यांच्या शास्त्र्यांनी त्याच्या शिष्यांना विचारले, “हा जकातदार व पापी यांच्याबरोबर का जेवतो?”

¹⁷ हे ऐकून येशू त्यांना म्हणाला, “निरोग्यांना वैद्याची गरज नसते, तर रोग्यांना असते. मी नीतिमानांना नव्हे, तर पाप्यांना बोलावण्यास आलो.”

नवा द्राक्षारस, नवा मार्ग

¹⁸ योहानाचे शिष्य व परूशी उपास करीत होते. ते येऊन त्याला म्हणाले, “योहानाचे शिष्य व परूश्यांचे शिष्य उपास करतात, पण तुझे शिष्य का करीत नाहीत?”

¹⁹ येशू त्यांना म्हणाला, “वर आपल्याबरोबर असताना लग्नातले पाहुणे उपास करू शकतात काय? जोपर्यंत वर त्यांच्याबरोबर आहे, तोपर्यंत ते उपास करू शकत नाहीत. ²⁰ पण असे दिवस येतील जेव्हा वर त्यांच्यापासून घेतला जाईल; तेव्हा, त्या दिवशी, ते उपास करतील. ²¹ कोणी जुन्या वस्त्राला न आवळलेल्या कापडाचे ठिगळ शिवत नाही; तसे केले तर नवे ठिगळ जुन्यापासून फाटून निघते आणि फाट अधिकच वाढते. ²² कोणी नवा द्राक्षारस जुन्या कातडी बुधल्यांत भरत नाही; भरला तर द्राक्षारस बुधले फाडतो आणि द्राक्षारस व बुधले दोन्ही नासतात. नवा द्राक्षारस नव्या बुधल्यांत भरतात.”

मनुष्याचा पुत्र, शब्बाथाचा प्रभु

²³ एका शब्बाथ दिवशी तो शेतांतून जात होता, आणि जाता जाता त्याच्या शिष्यांनी धान्याची कणसे मोडायला सुरुवात केली. ²⁴ परूशी त्याला म्हणाले, “पाहा, शब्बाथ दिवशी जे करू नये ते हे का करीत आहेत?”

²⁵ तो त्यांना म्हणाला, “दावीद व त्याच्याबरोबरचे लोक गरजू व भुकेले असता त्याने काय केले, हे तुम्ही कधी वाचले नाही काय — ²⁶ अबियाथार हा प्रमुख याजक असताना त्याने आमच्या पित्याच्या घरात कसा प्रवेश केला, आणि जो केवळ याजकांनीच खावा असा समर्पित भाकरीचा तुकडा खाल्ला, आणि आपल्याबरोबरच्या लोकांनाही दिला?”

²⁷ आणखी तो त्यांना म्हणाला, “शब्बाथ माणसासाठी करण्यात आला, माणूस शब्बाथासाठी नव्हे. ²⁸ म्हणून मनुष्याचा पुत्र शब्बाथाचादेखील प्रभु आहे.”