मार्क 3

3 ¹ येशू पुन्हा एकदा सभास्थानात गेला, आणि तेथे वाळलेल्या हाताचा एक माणूस होता. ² येशूवर आरोप ठेवता यावा म्हणून तो शब्बाथ दिवशी त्या माणसाला बरे करतो की काय हे पाहण्यासाठी ते त्याच्यावर बारीक लक्ष ठेवून होते.

³ येशू वाळलेल्या हाताच्या माणसाला म्हणाला, “ऊठ आणि पुढे ये.” ⁴ मग त्याने त्यांना विचारले, “शब्बाथ दिवशी बरे करणे उचित आहे की वाईट करणे, जीव वाचवणे की मारणे?” पण ते गप्प राहिले. ⁵ त्यांच्या अंतःकरणाच्या कठोरपणामुळे दुःखी होऊन त्याने रागाने त्यांच्याकडे सभोवार पाहिले आणि त्या माणसाला म्हणाला, “तुझा हात पुढे कर.” त्याने तो पुढे केला, आणि त्याचा हात पूर्ववत बरा झाला.

⁶ मग परूशी बाहेर गेले आणि त्याला कसे नष्ट करावे याविषयी लगेच हेरोदीयांबरोबर कट रचू लागले.

लोकसमुदाय बरे करणाऱ्याच्या मागे

⁷ येशू आपल्या शिष्यांसह समुद्राकडे निघून गेला; गालीलातून एक मोठा जमाव त्याच्यामागे आला, आणि यहूदीयातून, ⁸ यरुशलेमेतून, इदुमीयातून, यार्देनेच्या पलीकडून आणि सोर व सीदोनच्या आसपासच्या प्रदेशातून—तो जे काही करत होता ते ऐकून एक मोठा जमाव त्याच्याकडे आला. ⁹ जमावामुळे त्यांनी त्याला चेंगरून टाकू नये म्हणून त्याने आपल्या शिष्यांना एक लहान होडी तयार ठेवायला सांगितली. ¹⁰ कारण त्याने इतक्या जणांना बरे केले होते की, ज्यांना रोग होते ते सर्व त्याला स्पर्श करावा म्हणून त्याच्यावर झुंबड करत होते. ¹¹ अशुद्ध आत्मे जेव्हा जेव्हा त्याला पाहत तेव्हा तेव्हा ते त्याच्यापुढे पडून ओरडत, “तू देवाचा पुत्र आहेस!” ¹² पण त्याने त्यांना निक्षून बजावले की, त्यांनी त्याला प्रकट करू नये.

बारा जणांची नेमणूक

¹³ येशू डोंगरावर चढून गेला आणि ज्यांना त्याची इच्छा होती त्यांना त्याने बोलावले; ते त्याच्याकडे आले. ¹⁴ त्याने बारा जणांची नेमणूक केली—ज्यांना त्याने प्रेषित असे नाव दिले—यासाठी की त्यांनी त्याच्याबरोबर राहावे व त्याने त्यांना उपदेश करण्यासाठी पाठवावे, ¹⁵ आणि भुते काढण्याचा अधिकार त्यांना असावा. ¹⁶ ज्या बारा जणांची त्याने नेमणूक केली ते हे: शिमोन, ज्याला त्याने पेत्र हे नाव दिले; ¹⁷ जब्दीचा पुत्र याकोब, आणि त्याचा भाऊ योहान, ज्यांना त्याने बवनेरगेश, म्हणजे मेघगर्जनेचे पुत्र, असे नाव दिले; ¹⁸ अंद्रिया, फिलिप्प, बर्थलमय, मत्तय, थोमा, अल्फीचा पुत्र याकोब, तद्दय, शिमोन जिलोती, ¹⁹ आणि यहूदा इस्कर्योत, ज्याने त्याचा विश्वासघात केला.

जे राज्य पडू शकत नाही

²⁰ तो घरी गेला; जमाव पुन्हा जमला, त्यामुळे त्याला व त्याच्या शिष्यांना जेवणदेखील करता येईना. ²¹ जेव्हा त्याच्या कुटुंबियांनी हे ऐकले, तेव्हा ते त्याला आवरण्यासाठी बाहेर निघाले, कारण ते म्हणत, “त्याचे डोके फिरले आहे.” ²² यरुशलेमेहून आलेले शास्त्री म्हणाले, “त्याला बालजबूल लागला आहे, आणि भुतांच्या अधिपतीच्या साहाय्याने तो भुते काढतो.”

²³ तेव्हा येशूने त्यांना आपल्याजवळ बोलावून दाखल्यांनी सांगितले, “सैतान सैतानाला कसा काढू शकेल? ²⁴ जर एखादे राज्य आपसात फूट पडून विभागले, तर ते राज्य टिकू शकत नाही. ²⁵ आणि जर एखादे घर आपसात फूट पडून विभागले, तर ते घर टिकू शकणार नाही. ²⁶ आणि जर सैतान स्वतःच्या विरुद्ध उठून विभागला, तर तो टिकू शकत नाही; त्याचा अंत आला आहे. ²⁷ प्रथम बलवानाला बांधल्याशिवाय कोणीही त्याच्या घरात शिरून त्याची मालमत्ता लुटू शकत नाही — मग तो त्याचे घर लुटू शकतो.

²⁸ मी तुम्हांला खरे सांगतो, मनुष्यांच्या मुलांना त्यांची सर्व पापे व ते देवाविरुद्ध जी काही निंदा बोलतील ती सर्व क्षमा केली जातील; ²⁹ पण जो कोणी पवित्र आत्म्याविरुद्ध निंदा करील त्याला कधीच क्षमा होणार नाही; तो सार्वकालिक पापाचा दोषी ठरतो.”

³⁰ —कारण ते म्हणत होते, “त्याला अशुद्ध आत्मा लागला आहे.”

पित्याचे कुटुंब

³¹ त्याची आई व त्याचे भाऊ आले आणि बाहेर उभे राहून त्यांनी त्याला निरोप पाठवून बोलावले. ³² जमाव त्याच्याभोवती बसला होता आणि ते त्याला म्हणाले, “पाहा, तुझी आई व तुझे भाऊ बाहेर आहेत, ते तुला विचारत आहेत.”

³³ त्याने त्यांना उत्तर दिले, “कोण माझी आई आणि कोण माझे भाऊ?” ³⁴ आणि आपल्याभोवती वर्तुळाकार बसलेल्यांकडे सभोवार पाहून तो म्हणाला, “हे पाहा माझी आई व माझे भाऊ! ³⁵ जो कोणी आमच्या पित्याची इच्छा पूर्ण करतो तोच माझा भाऊ, माझी बहीण आणि माझी आई.”