Lewe herstel op die Sabbat
Jesus genees 'n verdorde hand op die Sabbat, en die Fariseërs begin beplan om hom dood te maak. Hy stel twaalf aan. Skrifgeleerdes sê hy is van 'n demoon besete, en sy eie familie sê hy is van sy verstand af. Hy antwoord dat elkeen wat ons Vader se wil doen, sy familie is.
3 1Weer het Jesus die sinagoge binnegegaan, en daar was ’n man met ’n verdorde hand. 2Hulle het hom fyn dopgehou om te sien of hy die man op die Sabbat sou gesond maak, sodat hulle vir Jesus kon aankla.
3Jesus het vir die man met die verdorde hand gesê: “Staan op en kom na vore.” 4Toe vra hy vir hulle: “Is dit geoorloof om op die Sabbat goed te doen of kwaad te doen, om ’n lewe te red of dood te maak?” Maar hulle het stilgebly. 5Hy het in woede rondom na hulle gekyk, bedroef oor die hardheid van hulle hart, en vir die man gesê: “Steek jou hand uit.” Hy het dit uitgesteek, en sy hand is herstel.
6Toe gaan die Fariseërs uit en begin dadelik saam met die Herodiane planne beraam oor hoe hulle hom kon vernietig.
Menigtes agtervolg die Geneser
7Jesus het saam met sy dissipels na die see toe weggegaan; ’n groot menigte uit Galilea het gevolg, en uit Judea, 8uit Jerusalem, Idumea, oorkant die Jordaan, en die streek rondom Tirus en Sidon—toe hulle hoor alles wat hy doen, het ’n groot menigte na hom toe gekom. 9Hy het vir sy dissipels gesê om ’n klein bootjie gereed te hou, vanweë die menigte, sodat hulle hom nie sou vasdruk nie. 10Want hy het so baie gesond gemaak dat almal wat siektes gehad het, vorentoe gedruk het om hom aan te raak. 11Wanneer die onrein geeste hom gesien het, het hulle voor hom neergeval en geskreeu: “Jy is die Seun van God!” 12Maar hy het hulle streng gewaarsku om hom nie bekend te maak nie.
Die Twaalf word aangestel
13Jesus het die berg opgegaan en dié geroep wat hy wou hê; hulle het na hom toe gekom. 14Hy het twaalf aangestel, wat hy apostels genoem het, sodat hulle by hom kon wees en hy hulle kon uitstuur om te preek, 15en om gesag te hê om bose geeste uit te dryf. 16Dit is die twaalf wat hy aangestel het: Simon, aan wie hy die naam Petrus gegee het; 17Jakobus seun van Sebedeus, en Johannes sy broer, wat hy Boanerges genoem het, wat beteken Seuns van die Donder; 18Andreas, Filippus, Bartolomeus, Matteus, Tomas, Jakobus seun van Alfeus, Taddeus, Simon die Yweraar, 19en Judas Iskariot, wat hom verraai het.
’n Koninkryk wat nie kan val nie
20Hy het huis toe gegaan; die menigte het weer saamgedrom, sodat hy en sy dissipels nie eens kon eet nie. 21Toe sy familie dit hoor, het hulle uitgegaan om hom in bedwang te hou, want hulle het gesê: “Hy is van sy sinne af.” 22Die skrifgeleerdes wat van Jerusalem af gekom het, het gesê: “Hy het Beëlsebul,” en: “Deur die vors van die bose geeste dryf hy bose geeste uit.”
23Toe roep Jesus hulle na hom toe en praat in gelykenisse: “Hoe kan die Satan die Satan uitdryf? 24As ’n koninkryk teen homself verdeeld is, kan daardie koninkryk nie bly staan nie. 25En as ’n huis teen homself verdeeld is, sal daardie huis nie kan bly staan nie. 26En as die Satan homself teëstaan en verdeeld is, kan hy nie bly staan nie; sy einde het gekom. 27Niemand kan ’n sterk man se huis binnegaan en sy goed vat sonder om eers die sterk man vas te bind nie—dan kan hy die huis plunder.
28Dit verseker ek julle, alle sondes en beledigings teen God sal die kinders van die mensdom vergewe word, wat hulle ook al sê, 29maar wie teen die Heilige Gees laster, het nooit vergifnis nie; hy is skuldig aan ’n ewige sonde,”
30want hulle het gesê: “Hy het ’n onrein gees.”
Die Vader se familie
31Sy moeder en broers het aangekom en, terwyl hulle buite gestaan het, na hom gestuur om hom te roep. 32’n Menigte het rondom hom gesit en vir hom gesê: “Kyk, jou moeder en jou broers is buite en vra na jou.”
33Hy het hulle geantwoord: “Wie is my moeder en my broers?” 34Terwyl hy rondkyk na dié wat in ’n kring rondom hom gesit het, sê hy: “Hier is my moeder en my broers! 35Wie die wil van ons Vader doen, is my broer en suster en moeder.”