Gin-uli ang Kabuhi sa Adlaw nga Igpahuway

Ginpaayo ni Jesus ang naluya nga kamut sa Adlaw nga Inugpahuway kag ang mga Fariseo nagsugod sa pagplano sang iya kamatayon. Nagpili siya sang napulo kag duha. Ang mga escriba nagasiling nga may demonyo siya kag ang iya kaugalingon nga pamilya nagasiling nga nawad-an siya sang hunahuna; nagsabat siya nga ang bisan sin-o nga nagahimo sang kabubut-on sang aton Amay amo ang iya pamilya.

Kapitulo 3.

Liwat nagsulud si Jesus sa sinagoga, kag didto may isa ka tawo nga laya ang iya kamot. Ginbantayan nila sia sing maayo kon ayuhon bala niya ang tawo sa adlaw nga Igpahuway, agud may ikasumbong sila kay Jesus.

Nagsiling si Jesus sa tawo nga laya ang kamot, “Tindog kag magpakari diri sa unhan.” Dayon ginpamangkot niya sila, “Uyon bala sa kasuguan sa adlaw nga Igpahuway ang paghimo sing maayo ukon sing malain, ang pagluwas sing kabuhi ukon ang pagpatay?” Apang naghipus lang sila. Ginlibot niya sila sing tulok nga may kaakig, kay nasubuan sia sang katig-a sang ila tagipusuon, kag nagsiling sia sa tawo, “Iuntay ang imo kamot.” Gin-untay niya ini, kag naayo ang iya kamot.

Dayon nagguwa ang mga Fariseo kag gilayon nagpakighinun-anon sila sa mga Herodianhon kon paano nila sia malaglag.

Ginsunod sang mga Katawohan ang Manugbulong

Nagpalayo si Jesus upod sa iya mga disipulo pakadto sa dagat; nagsunod ang madamo nga katawohan gikan sa Galilea, kag gikan sa Judea, gikan sa Jerusalem, sa Idumea, sa tabok sang Jordan, kag sa palibot sang Tiro kag Sidon—sang pagkabati nila sang tanan nga ginahimo niya, nagkadto sa iya ang madamo gid nga katawohan. Ginsugo niya ang iya mga disipulo nga magpahanda sing isa ka diutay nga sakayan para sa iya, tungud sa katawohan, agud indi nila sia madasok. Kay madamo ang iya naayo, gani ang tanan nga may balatian nagadusoldusol pakadto sa iya agud matandog sia. Sa bisan san-o nga makita sia sang mga malaw-ay nga espiritu, nagaluhod sila sa iya atubangan kag nagasinggit, “Ikaw ang Anak sang Dios!” Apang ginpaandaman niya sila sing mabaskog nga indi nila sia pagpakilalahon.

Gintangdo ang Napulog-Duha

Nagtaklad si Jesus sa bukid kag gintawag niya ang mga gusto niya; kag nagkadto sila sa iya. Nagtangdo sia sing napulog-duha, nga gintawag niya nga mga apostoles, agud makaupod sila sa iya kag mapadala niya sila sa pagwali, kag agud may gahum sila sa pagtabog sang mga demonyo. Amo ini ang napulog-duha nga gintangdo niya: si Simon, nga ginhatagan niya sing ngalan nga Pedro; si Santiago nga anak ni Zebedeo, kag si Juan nga iya utod, nga gintawag niya nga Boanerges, nga kon sayuron, Mga Anak sang Dalogdog; si Andres, si Felipe, si Bartolome, si Mateo, si Tomas, si Santiago nga anak ni Alfeo, si Tadeo, si Simon nga Zelote, kag si Judas Iscariote, nga amo ang nagluib sa iya.

Isa ka Ginharian nga Indi Mapukan

Nagpauli sia; kag nagtilipon liwat ang katawohan, gani sia kag ang iya mga disipulo wala gid makakaon bisan diutay. Sang mabatian ini sang iya panimalay, nagguwa sila agud pugngan sia, kay nagsiling sila, “Nabuang sia.” Nagsiling ang mga escriba nga nagdulhog gikan sa Jerusalem, “Yara sa iya si Beelzebul,” kag, “Paagi sa pangulo sang mga demonyo nagatabog sia sang mga demonyo.”

Gani gintawag sila ni Jesus sa iya kag naghambal sia sa ila paagi sa mga paanggid: “Paano matabog ni Satanas si Satanas? Kon ang isa ka ginharian nabahinbahin batok sa iya kaugalingon, indi makatindog ina nga ginharian. Kag kon ang isa ka balay nabahinbahin batok sa iya kaugalingon, indi makatindog ina nga balay. Kag kon si Satanas nagasumpong sa iya kaugalingon kag nabahin, indi sia makatindog; nag-abut na ang iya katapusan. Wala sing may makasulud sa balay sang isa ka makusog nga tawo kag makakuha sang iya mga pagkabutang kon indi anay niya gapuson ang makusog nga tawo—dayon mapanguhaan na niya ang balay.

Sa pagkamatuud nagasiling ako sa inyo, ang tanan nga sala kag pagpasipala batok sa Dios mapatawad sa mga anak sang katawohan, bisan ano ang ila isiling, apang ang bisan sin-o nga magpasipala batok sa Espiritu Santo wala gid sing kapatawaran; may sala sila nga walay katapusan,”

kay nagasiling sila, “May malaw-ay nga espiritu sia.”

Ang Panimalay sang Amay

Nag-abut ang iya iloy kag ang iya mga utod, kag samtang nagatindog sila sa guwa, nagpadala sila sing tawo sa iya agud tawgon sia. May katawohan nga nagapungko sa palibot niya, kag nagsiling sila sa iya, “Yari karon, ang imo iloy kag ang imo mga utod yara sa guwa, kag nagapangita sa imo.”

Nagsabat sia sa ila, “Sin-o ang akon iloy kag ang akon mga utod?” Sang ginlibot niya sing tulok ang mga nagapungko sa palibot niya, nagsiling sia, “Yari ang akon iloy kag ang akon mga utod! Ang bisan sin-o nga nagahimo sang kabubut-on sang aton Amay, amo ang akon utod nga lalaki kag utod nga babayi kag iloy.”