Shabbat kuni tiklangan hayot

Iso Shabbat kuni qurigan qoʻlni shifolaydi va farziylar Uni oʻldirish rejasini tuza boshlaydilar. U oʻn ikki kishini tayinlaydi. Tavrot tafsirchilari Uni jin chalgan deydilar, oʻz oilasi esa aqldan ozgan deydi; U esa Otamizning irodasini bajargan har kim Uning oilasi ekanini aytadi.

3-bob.

Iso yana ibodatxonaga kirdi, u yerda bir qoʻli qurib qolgan odam bor edi. Ular Isoni ayblash uchun, Uni Shabbat kuni haligi odamni sogʻaytiradimi deb sinchkovlik bilan kuzatib turishdi.

Iso qoʻli qurib qolgan odamga dedi: “Oʻrningdan tur va oldinga chiq.” Soʻng ulardan soʻradi: “Shabbat kuni yaxshilik qilish joizmi yoki yomonlik qilish, jonni qutqarish joizmi yoki oʻldirish?” Biroq ular jim qolishdi. U gʻazab bilan atrofga, ularga razm soldi, qalblari qattiqligidan qaygʻurib, haligi odamga dedi: “Qoʻlingni uzat.” U qoʻlini uzatdi va qoʻli sogʻayib ketdi.

Shunda farziylar tashqariga chiqib, Uni qanday yoʻq qilish haqida hirodchilar bilan darhol til biriktira boshlashdi.

Olomon Shifo beruvchi ortidan

Iso shogirdlari bilan koʻl tomon chekindi; Jaliladan katta bir olomon ergashdi, Yahudiyadan ham, Quddusdan, Idumeyadan, Iordan daryosining narigi tomonidan, Tir va Sidon atrofidagi oʻlkadan — U qilayotgan hamma ishlarni eshitib, katta bir olomon Uning oldiga keldi. U olomon tufayli Uni ezib yubormasliklari uchun, shogirdlariga kichik bir qayiqni tayyor turgʻizib qoʻyishni buyurdi. Chunki U shunchalik koʻp odamni sogʻaytirgan ediki, kasallikka chalingan hamma Unga tegish uchun oldinga tiqilib kelardi. Yovuz ruhlar Uni koʻrgan paytlarida, oldiga yiqilib: “Sen Xudoning Oʻgʻlisan!” deb baqirishardi. Lekin U ularni Oʻzini oshkor qilmasliklari haqida qattiq ogohlantirdi.

Oʻn ikki havoriy tayinlanadi

Iso togʻ ustiga chiqdi va Oʻzi istagan kishilarni chaqirdi; ular Uning oldiga kelishdi. U oʻn ikki kishini tayinlab, havoriylar deb atadi, toki ular U bilan birga boʻlishsin, U esa ularni vaʼz qilgani yuborsin, jinlarni haydab chiqarish uchun hokimiyatga ham ega boʻlsinlar. U tayinlagan oʻn ikki kishi shular: Simun — Unga Petrus ismini berdi; Zabadiy oʻgʻli Yoqub va uning ukasi Yuhanno — ularni Boanerges, yaʼni Momaqaldiroq oʻgʻillari deb atadi; Idris, Filip, Bartolomey, Matto, Toʻma, Halpay oʻgʻli Yoqub, Taddey, gʻayratparast Simun, va Unga xiyonat qilgan Yahudo Ishqariyot.

Qulamaydigan Shohlik

U uyga keldi; olomon yana toʻplandi, shuning uchun U va shogirdlari ovqat ham yeyolmay qolishdi. Buni Uning yaqinlari eshitib, Uni olib ketgani chiqishdi, chunki ular: “Uning aqli joyida emas,” deyishardi. Quddusdan kelgan ulamolar: “Unga Baalzabul kirgan,” deyishar va: “U jinlarning boshligʻi orqali jinlarni haydaydi,” deyishardi.

Shunda Iso ularni oldiga chaqirib, masallar bilan gapirdi: “Shayton Shaytonni qanday haydab chiqara oladi? Agar bir shohlik oʻz ichida boʻlinib ketsa, oʻsha shohlik turolmaydi. Agar bir xonadon oʻz ichida boʻlinib ketsa, oʻsha xonadon tura olmaydi. Agar Shayton oʻziga qarshi chiqib boʻlinsa, u turolmaydi; uning oxiri keldi. Hech kim avval baquvvat odamni bogʻlab qoʻymay turib, uning uyiga kirib, mol-mulkini ololmaydi — bogʻlagandan keyingina uning uyini talon-taroj qila oladi.

Sizlarga chinini aytay, inson bolalariga barcha gunohlari va Xudoga qarshi aytgan haqoratlari, nima deyishmasin, kechiriladi, lekin kim Muqaddas Ruhga qarshi kufr keltirsa, u hech qachon kechirilmaydi; u abadiy gunoh bilan aybdordir,”

chunki ular: “Unda yovuz ruh bor,” deyishgandi.

Otamizning oilasi

Uning onasi va ukalari keldi va tashqarida turib, Uni chaqirib, oldiga odam yuborishdi. Uning atrofida oʻtirgan olomon Unga: “Mana, onangiz va ukalaringiz tashqarida, Sizni soʻrab turishibdi,” deyishdi.

U ularga javob berdi: “Mening onam va ukalarim kimlar?” U atrofida davra qurib oʻtirganlarga nazar solib dedi: “Mana Mening onam va ukalarim! Kim Otamizning irodasini bajarsa, oʻsha Mening birodarim, singlim va onamdir.”