مرقس 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹يسوع وري عبادتخاني ۾ ويو، جتي هڪڙو ماڻهو هو جنهن جو هٿ سُڪل هو. ²اهي ڏاڍي غور سان ڏسندا رهيا تہ ڇا هو سبت جي ڏينهن انهيءَ ماڻهوءَ کي شفا ڏيندو، تہ جيئن يسوع تي الزام هڻن.

³يسوع سُڪل هٿ واري ماڻهوءَ کي چيو تہ ”اُٿي بيهه ۽ اڳيان اچ.“ ⁴پوءِ کانئن پڇيائين تہ ”سبت جي ڏينهن چڱائي ڪرڻ روا آهي يا برائي ڪرڻ، جان بچائڻ يا قتل ڪرڻ؟“ پر اهي چُپ رهيا. ⁵ڪاوڙ مان چوڌاري کين ڏسي، سندن دل جي سختيءَ تي ڏکويل ٿي، انهيءَ ماڻهوءَ کي چيائينس تہ ”پنهنجو هٿ ڊگھو ڪر.“ ان هٿ ڊگھو ڪيو تہ سندس هٿ بحال ٿي ويو.

⁶پوءِ فريسي ٻاهر نڪري فوراً هيروديسين سان گڏجي يسوع کي ناس ڪرڻ جا منصوبا ٺاهڻ لڳا.

ماڻهن جا ميڙ شفا ڏيندڙ جي پٺيان

⁷يسوع پنهنجن شاگردن سان گڏ سمنڊ ڏانهن هليو ويو؛ گليل مان هڪ وڏو ميڙ پٺيان آيو، ۽ يهوديا مان بہ، ⁸يروشلم، ادوميا، اردن جي پار ۽ صور ۽ صيدا جي آس پاس واري علائقي مان بہ—جيڪي ڪجھہ هو ڪري رهيو هو سو ٻڌي، هڪ وڏو ميڙ وٽس آيو. ⁹شاگردن کي چيائين تہ ميڙ جي ڪري هڪڙي نندڙي ٻيڙي تيار رکو، تہ جيئن ميڙ کيس دٻائي نہ ڇڏين. ¹⁰ڇاڪاڻ تہ هن ڪيترن ئي ماڻهن کي شفا ڏني هئي، تنهنڪري جن کي بيماريون هيون سي سڀ کيس هٿ لڳائڻ لاءِ اڳتي ٿي وڌيا. ¹¹جڏهن بہ ناپاڪ روحن کيس ڏٺو، تڏهن اهي سندس اڳيان ڪري پيا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ ”تون خدا جو فرزند آهين!“ ¹²پر هن کين ڏاڍي تاڪيد سان منع ڪيو تہ کيس ظاهر نہ ڪن.

ٻارنهن جو مقرر ٿيڻ

¹³يسوع جبل تي چڙهيو ۽ جن کي گھريائين تن کي پاڻ وٽ سڏيائين؛ اهي وٽس آيا. ¹⁴هن ٻارنهن کي مقرر ڪيو ۽ کين رسول نالو ڏنائين، تہ جيئن اهي ساڻس گڏ هجن ۽ هو کين منادي ڪرڻ لاءِ موڪلي، ¹⁵تہ کين ڀوت ڪڍڻ جو اختيار بہ هجي. ¹⁶هن جيڪي ٻارنهن مقرر ڪيا سي هي آهن: شمعون، جنهن کي پطرس نالو ڏنائين؛ ¹⁷زبدي جو پٽ يعقوب ۽ سندس ڀاءُ يوحنا، جن کي بوانرجس يعني ”گجگوڙ جا پٽ“ نالو ڏنائين؛ ¹⁸اندرياس، فلپس، برتلمائي، متي، توما، حلفي جو پٽ يعقوب، تدي، غيور شمعون، ¹⁹۽ يهوداه اسڪريوتي، جنهن کيس پڪڙايو.

اهڙي بادشاهي جيڪا ڪڏهن نہ ڪرندي

²⁰پوءِ هو گھر ويو؛ ميڙ وري گڏ ٿي ويو، تان جو هو ۽ سندس شاگرد ماني بہ کائي نہ سگھيا. ²¹جڏهن سندس گھر وارن اهو ٻڌو، تڏهن اهي کيس روڪڻ لاءِ نڪتا، ڇاڪاڻ تہ چيائون تہ ”هو هوش ۾ ناهي.“ ²²يروشلم کان لهي آيل فقيهن چيو تہ ”هن ۾ بعلزبول آهي،“ ۽ ”هو ڀوتن جي سردار جي وسيلي ڀوت ڪڍي ٿو.“

²³تڏهن يسوع کين پاڻ وٽ سڏي مثالن ۾ چيو تہ ”شيطان شيطان کي ڪيئن ڪڍي سگھي ٿو؟ ²⁴جيڪڏهن ڪا بادشاهي پنهنجي ئي خلاف ورهائجي وڃي، تہ اها بادشاهي بيهي نہ سگھندي. ²⁵ساڳيءَ ريت جيڪڏهن ڪو گھر پنهنجي ئي خلاف ورهائجي وڃي، تہ اهو گھر بيهي نہ سگھندو. ²⁶جيڪڏهن شيطان پاڻ ئي پنهنجي خلاف اٿي بيٺو ۽ ورهائجي ويو، تہ هو بيهي نہ سگھندو؛ سندس پڄاڻي اچي وئي آهي. ²⁷ڪو بہ ماڻهو پهرين زورآور کي ٻڌڻ کان سواءِ، زورآور جي گھر ۾ گھڙي سندس مال کڻي نہ ٿو سگھي—پوءِ ئي هو ان گھر کي لٽي سگھندو.

²⁸آءٌ اوهان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ سڀ گناهه ۽ خدا جي خلاف ڪيل ڪفر، ماڻهن جي اولاد کي معاف ڪيا ويندا، جيڪي بہ هو چون، ²⁹پر جيڪو پاڪ روح جي خلاف ڪفر بڪندو، تنهن کي ڪڏهن بہ معافي نہ ملندي؛ هو دائمي گناهه جو ڏوهاري آهي،“

³⁰ڇاڪاڻ تہ اهي چئي رهيا هئا تہ ”هن ۾ ناپاڪ روح آهي.“

پيءُ جو گھراڻو

³¹سندس ماءُ ۽ ڀائر آيا ۽ ٻاهر بيهي کيس سڏائڻ لاءِ پيغام موڪليائون. ³²سندس چوڌاري ويٺل ميڙ کيس چيو تہ ”ڏس، تنهنجي ماءُ ۽ تنهنجا ڀائر ٻاهر آهن، توکي گھرن ٿا.“

³³هن کين وراڻيو تہ ”منهنجي ماءُ ۽ منهنجا ڀائر ڪير آهن؟“ ³⁴پنهنجي چوڌاري دائري ۾ ويٺلن ڏانهن نهاري چيائين تہ ”هيءَ آهي منهنجي ماءُ ۽ هي آهن منهنجا ڀائر! ³⁵جيڪو اسان جي پيءُ جي مرضي پوري ڪري ٿو، سو منهنجو ڀاءُ ۽ ڀيڻ ۽ ماءُ آهي.“