مرقس 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ڪجهہ ڏينهن پوءِ جڏهن يسوع وري ڪفرناحوم ۾ آيو تڏهن خبر پکڙجي وئي تہ هو گھر ۾ آهي. ²ايترا گھڻا ماڻهو گڏ ٿيا جو در وٽ بہ ڪا جاءِ نہ بچي، ۽ هو کين ڪلام ٻڌائي رهيو هو. ³پوءِ ڪجهہ ماڻهو هڪ مفلوج ماڻهوءَ کي، جنهن کي چئن ماڻهن کنيو هو، وٽس کڻي آيا. ⁴پر ميڙ جي ڪري کيس يسوع وٽ پهچائي نہ سگھيا، تنهنڪري جتي يسوع هو اتان مٿان ڇت کولي، ان کي کوٽي، جنهن بستري تي مفلوج ماڻهو پيو هو سو هيٺ لاٿائون.

⁵جڏهن يسوع سندن ايمان ڏٺو تڏهن مفلوج ماڻهوءَ کي چيائين تہ ”پٽ، تنهنجا گناهه معاف ڪيا ويا آهن.“

⁶شريعت جا ڪجهہ عالم اتي ويٺا هئا ۽ پنهنجين دلين ۾ سوچي رهيا هئا تہ ⁷”هي ماڻهو ائين ڇو ٿو چوي؟ هي ڪفر ٿو بڪي! خدا کانسواءِ ٻيو ڪير گناهه معاف ڪري سگھي ٿو؟“

⁸يسوع پنهنجي روح ۾ فوراً ڄاتو تہ اهي پاڻ ۾ ائين سوچي رهيا آهن، تڏهن کين چيائين تہ ”اوهين پنهنجين دلين ۾ اهي ڳالهيون ڇو ٿا سوچيو؟ ⁹ڪهڙي ڳالهہ سولي آهي— مفلوج ماڻهوءَ کي هيئن چوڻ تہ ’تنهنجا گناهه معاف ڪيا ويا آهن،‘ يا هيئن چوڻ تہ ’اُٿ، پنهنجو بسترو کڻي هل‘؟ ¹⁰پر جيئن اوهان کي خبر پوي تہ ابنِ آدم کي زمين تي گناهه معاف ڪرڻ جو اختيار آهي“— مفلوج ماڻهوءَ کي چيائين تہ ^a a v10 شريعت جي عالمن اڃا چيو هو تہ رڳو خدا ئي گناهه معاف ڪري سگھي ٿو— ۽ هاڻي ابنِ آدم يسوع اهي معاف ڪري ٿو. ”ابنِ آدم“ جو لقب دانيال جي ان رويا ڏانهن موٽائي ٿو جنهن ۾ هڪڙي کي دائمي اختيار ڏنو ويو، ۽ هتي اهو خاموشيءَ سان ظاهر ڪري ٿو تہ يسوع ڪير آهي. ¹¹”آءٌ توکي چوان ٿو، اُٿ، پنهنجو بسترو کڻي گھر هل.“

¹²هو اُٿيو، فوراً پنهنجو بسترو کڻي سڀني جي آڏو ٻاهر هليو ويو، ايتري قدر جو سڀ حيران ٿيا ۽ اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪري چيائون تہ ”اسان اهڙو ڪجهہ ڪڏهن نہ ڏٺو هو.“

يسوع هڪ محصول وصول ڪندڙ کي سڏي ٿو

¹³يسوع وري ٻاهر نڪري سمنڊ جي ڪناري تي ويو؛ سڄو ميڙ وٽس آيو، تڏهن کين سيکاريائين.

¹⁴اتان لنگھندي حلفي جي پٽ لاوي کي محصول جي چوڪيءَ تي ويٺل ڏٺائين ۽ کيس چيائين تہ ”منهنجي پويان هل.“ هو اُٿي سندس پويان هليو.

¹⁵جڏهن يسوع لاوي جي گھر ۾ کائڻ لاءِ ويٺو هو تڏهن گھڻا محصول وصول ڪندڙ ۽ گنهگار يسوع ۽ سندس شاگردن سان گڏ ويٺا، ڇاڪاڻ تہ گھڻا ماڻهو سندس پٺيان هلندا هئا. ¹⁶جڏهن فريسين جي شريعت جي عالمن کيس گنهگارن ۽ محصول وصول ڪندڙن سان گڏ کائيندي ڏٺو تڏهن سندس شاگردن کان پڇيائون تہ ”هو محصول وصول ڪندڙن ۽ گنهگارن سان گڏ ڇو ٿو کائي؟“

¹⁷اهو ٻڌي يسوع کين چيو تہ ”تندرستن کي طبيب جي ضرورت ناهي، پر بيمارن کي آهي. آءٌ سچارن کي نہ، پر گنهگارن کي سڏڻ آيو آهيان.“

نئون شراب، نئون طريقو

¹⁸يوحنا جا شاگرد ۽ فريسي روزا رکندا هئا. تڏهن اهي وٽس آيا ۽ پڇيائونس تہ ”يوحنا جا شاگرد ۽ فريسين جا شاگرد ڇو روزا ٿا رکن، پر تنهنجا شاگرد نہ ٿا رکن؟“

¹⁹يسوع کين چيو تہ ”ڇا شاديءَ جا مهمان، لاڙو سندن وٽ هوندي، روزو رکي سگھن ٿا؟ جيستائين لاڙو سندن وٽ آهي، تيستائين اهي روزو رکي نہ ٿا سگھن. ²⁰پر اهڙا ڏينهن ايندا جڏهن لاڙو کانئن کنيو ويندو؛ تڏهن انهيءَ ڏينهن اهي روزو رکندا. ²¹ڪير بہ پراڻي پوشاڪ تي نئين اڻ ڌوتل ڪپڙي جو پيوند نہ ٿو هڻي؛ نہ تہ نئون پيوند پراڻي کان ڦاٽي ٿو پوي، ۽ ڦاٽ وڌيڪ خراب ٿي ٿو پوي. ²²ڪير بہ نئون شراب پراڻين مشڪن ۾ نہ ٿو وجھي؛ نہ تہ شراب مشڪن کي ڦاڙي ڇڏي ٿو، ۽ شراب ۽ مشڪون ٻئي برباد ٿي وڃن ٿا. نئون شراب نئين مشڪن ۾ وجھبو آهي.“

ابنِ آدم، سبت جو خداوند

²³هڪ سبت جي ڏينهن هو اناج جي کيتن مان لنگھي رهيو هو، تڏهن سندس شاگرد هلندي اناج جا سٽا ٽوڙڻ لڳا. ²⁴فريسين کيس چيو تہ ”ڏس، اهي سبت جي ڏينهن اهو ڇو ٿا ڪن جيڪو جائز ناهي؟“

²⁵هن وري کين چيو تہ ”ڇا اوهان ڪڏهن نہ پڙهيو آهي تہ دائود، جڏهن هو ۽ سندس ساٿي ضرورتمند ۽ بکيا هئا، تڏهن هن ڇا ڪيو هو، ²⁶جو ابياتار سردار ڪاهن جي ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ جي گھر ۾ داخل ٿي، حضوريءَ جي ماني کاڌائين— جيڪا رڳو ڪاهنن کي کائڻ جائز آهي— ۽ پنهنجن ساٿين کي بہ ڏنائين؟“

²⁷هن وري کين چيو تہ ”سبت انسان لاءِ ٺاهيو ويو، نہ تہ انسان سبت لاءِ. ²⁸تنهنڪري ابنِ آدم سبت جو بہ خداوند آهي.“