ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

କ୍ଷମାପ୍ରାପ୍ତ ଓ ସୁସ୍ଥୀକୃତ

ଚାରି ବନ୍ଧୁ ଛାତ ଖୋଳି ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯୀଶୁ ପକ୍ଷାଘାତୀ ଲୋକଟିକୁ କହନ୍ତି ଯେ ତାʼର ପାପ କ୍ଷମା ହେଲା, ଯାହାକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦା କହନ୍ତି। ସେ କରଗ୍ରାହୀମାନଙ୍କ ସହ ଖାଆନ୍ତି, ଉପବାସ କରୁନଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପକ୍ଷ ନିଅନ୍ତି, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ମଧ୍ୟ ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

କେତେକ ଦିନ ପରେ ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ କଫର୍ନାହୂମକୁ ପୁନର୍ବାର ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଗୃହରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜନରବ ବ୍ୟାପିଗଲା। ଏତେ ଲୋକ ଏକତ୍ର ହେଲେ ଯେ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ସୁଦ୍ଧା ସ୍ଥାନ ରହିଲା ନାହିଁ, ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ବାକ୍ୟ କହୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ କେତେକ ଲୋକ ଜଣେ ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ ଚାରିଜଣ ବୋହି ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ଲୋକସମୂହ ହେତୁ ତାହାକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ନ ପାରିବାରୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉପରିସ୍ଥ ଛାତ ଫିଟାଇ ଓ ତାହା ଖୋଳି ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀ ଶୋଇଥିବା ଖଟିଆକୁ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇଦେଲେ।

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଦେଖି ସେହି ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ କହିଲେ, “ବତ୍ସ, ତୁମ୍ଭର ପାପସବୁ କ୍ଷମା ହେଲା।”

ସେହି ସ୍ଥାନରେ କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ବସି ଆପଣା ଆପଣା ମନରେ ବିଚାର କରୁଥିଲେ, “ଏ ଲୋକ କାହିଁକି ଏପରି କହୁଅଛି? ସେ ତ ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା କରୁଅଛି! କେବଳ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିନା ଆଉ କିଏ ପାପ କ୍ଷମା କରିପାରେ?”

ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମନରେ ଏପରି ବିଚାର କରୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଯୀଶୁ ତୁରନ୍ତ ଆପଣା ଆତ୍ମାରେ ଜାଣି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଆପଣା ଆପଣା ମନରେ ଏହିସବୁ ବିଚାର କରୁଅଛ? କେଉଁଟା ସହଜ — ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ ‘ତୁମ୍ଭର ପାପସବୁ କ୍ଷମା ହେଲା’ ବୋଲି କହିବା, ନା ‘ଉଠ, ଆପଣା ଖଟିଆ ଉଠାଇ ଚାଲ’ ବୋଲି କହିବା? କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ଅଧିକାର ଅଛି ବୋଲି ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିପାର” — ସେ ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ କହିଲେ, a a v10 ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହିକ୍ଷଣି କହିଥିଲେ ଯେ କେବଳ ଈଶ୍ଵର ହିଁ ପାପ କ୍ଷମା କରିପାରନ୍ତି — ଆଉ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୀଶୁ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ସେହି ପାପ କ୍ଷମା କରୁଅଛନ୍ତି। “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର” ଉପାଧି ଅନନ୍ତ ଅଧିକାରପ୍ରାପ୍ତ ଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଦର୍ଶନକୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରିଯାଏ, ଆଉ ଏଠାରେ ତାହା ନୀରବରେ ଯୀଶୁ କିଏ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରେ। “ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଉଠ, ଆପଣା ଖଟିଆ ଉଠାଇ ଗୃହକୁ ଯାଅ।”

ସେଥିରେ ସେ ଉଠି ତୁରନ୍ତ ଆପଣା ଖଟିଆ ଉଠାଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବାହାରିଗଲା, ତହିଁରେ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଏପରି କଥା କେବେ ଦେଖି ନାହୁଁ।”

ଯୀଶୁ ଜଣେ କରଗ୍ରାହୀଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କଲେ

ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ବାହାରିଗଲେ; ସମୁଦାୟ ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ।

ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ସମୟରେ ସେ ଆଲ୍‌ଫିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲେବୀକୁ କରଗ୍ରହଣ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ଦେଖି କହିଲେ, “ମୋହର ଅନୁଗମନ କର।” ସେଥିରେ ସେ ଉଠି ତାହାଙ୍କର ଅନୁଗମନ କଲା।

ଯୀଶୁ ଲେବୀର ଗୃହରେ ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ଅନେକ କରଗ୍ରାହୀ ଓ ପାପୀ ଯୀଶୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କର ଅନୁଗମନ କରୁଥିଲେ। ସେ ପାପୀ ଓ କରଗ୍ରାହୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଦେଖି ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ସେ କାହିଁକି କରଗ୍ରାହୀ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରୁଅଛି?”

ଯୀଶୁ ଏହା ଶୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସୁସ୍ଥ ଲୋକର ବୈଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ପୀଡ଼ିତର ଆବଶ୍ୟକ। ମୁଁ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କରିବାକୁ ଆସିଅଛି।”

ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ, ନୂତନ ପଥ

ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ଉପବାସ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଓ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ କାହିଁକି ଉପବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ?”

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବର ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ସମୟରେ ବିବାହଗୃହର ନିମନ୍ତ୍ରିତମାନେ କʼଣ ଉପବାସ କରିପାରନ୍ତି? ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଉପବାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏପରି ଦିନ ଆସିବ, ଯେତେବେଳେ ବର ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଆଯିବ; ସେତେବେଳେ, ସେହି ଦିନ ସେମାନେ ଉପବାସ କରିବେ। କେହି ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ରରେ ନୂଆ କନାର ତାଲି ଲଗାଏ ନାହିଁ; ଲଗାଇଲେ ସେହି ନୂଆ ତାଲି ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ରକୁ ଚିରିପକାଏ, ଆଉ ଚିରା ଅଧିକ ବଢ଼ିଯାଏ। କେହି ପୁରୁଣା କୁମ୍ପାରେ ନୂଆ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ରଖେ ନାହିଁ; ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କୁମ୍ପାସବୁ ଫଟାଇଦିଏ, ଆଉ ଉଭୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ନୂଆ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନୂଆ କୁମ୍ପାରେ ରଖାଯାଏ।”

ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ବିଶ୍ରାମବାରର ପ୍ରଭୁ

ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ଦେଇ ଗଲେ, ଆଉ ଯିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶିଷା ଛିଣ୍ଡାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖନ୍ତୁ, ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଯାହା କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ, ତାହା ସେମାନେ କାହିଁକି କରୁଅଛନ୍ତି?”

ସେଥିରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦାଉଦ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ ଓ କ୍ଷୁଧିତ ହେବା ସମୟରେ ସେ ଯାହା କଲେ, ତାହା କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେବେ ପାଠ କରି ନାହଁ, ଅର୍ଥାତ୍, ସେ କିପରି ଅବୀୟାଥର ମହାଯାଜକଙ୍କ ସମୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯାହା କେବଳ ଯାଜକମାନେ ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି, ସେହି ଦର୍ଶନୀୟ ରୁଟି ଭୋଜନ କଲେ ଓ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦେଲେ?”

ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିଶ୍ରାମବାର ମନୁଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ହୋଇଅଛି, ମନୁଷ୍ୟ ବିଶ୍ରାମବାର ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ। ଅତଏବ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ବିଶ୍ରାମବାରର ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରଭୁ ଅଟନ୍ତି।”