Κατά Μάρκον 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Λίγες μέρες αργότερα, όταν ο Ιησούς γύρισε στην Καπερναούμ, διαδόθηκε πως ήταν στο σπίτι. ²Μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί, ώστε δεν έμενε πια χώρος ούτε μπροστά στην πόρτα, κι εκείνος τους κήρυττε τον λόγο. ³Τότε ήρθαν μερικοί, φέρνοντάς του έναν παράλυτο που τον κρατούσαν τέσσερις. ⁴Επειδή δεν μπορούσαν να τον φέρουν κοντά στον Ιησού εξαιτίας του πλήθους, άνοιξαν τη στέγη πάνω από εκεί που βρισκόταν, έκαναν ένα άνοιγμα και κατέβασαν το κρεβάτι όπου ήταν ξαπλωμένος ο παράλυτος.

⁵Όταν ο Ιησούς είδε την πίστη τους, είπε στον παράλυτο: «Παιδί μου, οι αμαρτίες σου συγχωρούνται».

⁶Κάθονταν εκεί μερικοί γραμματείς, που συλλογίζονταν μέσα στην καρδιά τους: ⁷«Γιατί μιλάει έτσι αυτός; Βλασφημεί! Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός;»

⁸Αμέσως ο Ιησούς κατάλαβε μέσα στο πνεύμα του πως αυτά συλλογίζονταν από μέσα τους, και τους είπε: «Γιατί κάνετε αυτούς τους συλλογισμούς στις καρδιές σας; ⁹Τι είναι ευκολότερο; Να πω στον παράλυτο “οι αμαρτίες σου συγχωρούνται” ή να πω “σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα”; ¹⁰Για να μάθετε όμως πως ο Υιός του Ανθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες πάνω στη γη» — είπε στον παράλυτο: ^a a v10 Οι γραμματείς μόλις είχαν πει πως μόνο ο Θεός μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες — και τώρα ο Ιησούς, ο Υιός του Ανθρώπου, τις συγχωρεί. Ο τίτλος «Υιός του Ανθρώπου» ανάγεται στο όραμα του Δανιήλ, όπου σ’ εκείνον δόθηκε αιώνια εξουσία, κι εδώ αποκαλύπτει διακριτικά ποιος είναι ο Ιησούς. ¹¹«Σου λέω, σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου».

¹²Εκείνος σηκώθηκε, πήρε αμέσως το κρεβάτι του και βγήκε μπροστά σε όλους, έτσι που όλοι έμειναν κατάπληκτοι και δόξαζαν τον Πατέρα μας, λέγοντας: «Ποτέ δεν είδαμε κάτι τέτοιο».

Ο Ιησούς καλεί έναν τελώνη

¹³Ο Ιησούς βγήκε πάλι δίπλα στη λίμνη· όλο το πλήθος ερχόταν κοντά του, κι εκείνος τους δίδασκε.

¹⁴Καθώς περνούσε, είδε τον Λευί, τον γιο του Αλφαίου, να κάθεται στο τελωνείο και του είπε: «Ακολούθησέ με». Εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε.

¹⁵Ενώ ο Ιησούς καθόταν στο τραπέζι στο σπίτι του Λευί, πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί κάθονταν μαζί με τον Ιησού και τους μαθητές του, γιατί πολλοί τον ακολουθούσαν. ¹⁶Βλέποντάς τον να τρώει με αμαρτωλούς και τελώνες, οι γραμματείς των Φαρισαίων ρώτησαν τους μαθητές του: «Γιατί τρώει με τελώνες και αμαρτωλούς;»

¹⁷Όταν το άκουσε ο Ιησούς, τους είπε: «Δεν χρειάζονται γιατρό οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι. Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς».

Νέο κρασί, νέος τρόπος

¹⁸Οι μαθητές του Ιωάννη και οι Φαρισαίοι νήστευαν. Ήρθαν και τον ρώτησαν: «Γιατί οι μαθητές του Ιωάννη και οι μαθητές των Φαρισαίων νηστεύουν, ενώ οι δικοί σου όχι;»

¹⁹Ο Ιησούς τους είπε: «Μπορούν οι καλεσμένοι στον γάμο να νηστεύουν όσο ο γαμπρός είναι μαζί τους; Όσο έχουν μαζί τους τον γαμπρό, δεν μπορούν να νηστεύουν. ²⁰Θα έρθουν όμως μέρες που θα τους πάρουν τον γαμπρό· τότε, εκείνη τη μέρα, θα νηστέψουν. ²¹Κανείς δεν ράβει καινούριο πανί σε παλιό ρούχο· αλλιώς το καινούριο μπάλωμα τραβάει και σκίζει το παλιό, και το σκίσιμο γίνεται χειρότερο. ²²Κανείς δεν βάζει καινούριο κρασί σε παλιά ασκιά· το κρασί σκάζει τα ασκιά, και χάνονται και τα δύο. Το καινούριο κρασί μπαίνει σε καινούρια ασκιά».

Ο Υιός του Ανθρώπου, Κύριος του Σαββάτου

²³Ένα Σάββατο, περνούσε μέσα από τα χωράφια με τα στάχυα, και καθώς προχωρούσαν, οι μαθητές του άρχισαν να κόβουν στάχυα. ²⁴Οι Φαρισαίοι του είπαν: «Κοίτα, γιατί κάνουν αυτό που δεν επιτρέπεται το Σάββατο;»

²⁵Κι εκείνος τους είπε: «Δεν διαβάσατε ποτέ τι έκανε ο Δαβίδ, όταν βρέθηκε σε ανάγκη και πεινούσε, αυτός κι εκείνοι που ήταν μαζί του, ²⁶πώς μπήκε στον οίκο του Πατέρα μας, στις μέρες του Αβιάθαρ του αρχιερέα, κι έφαγε τους άρτους της προθέσεως — που μόνο οι ιερείς επιτρέπεται να τρώνε — κι έδωσε και σ’ εκείνους που ήταν μαζί του;»

²⁷Και τους είπε: «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο. ²⁸Έτσι ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος ακόμη και του Σαββάτου».