مرقوس 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹څو ورځې وروستو، کله چې عيسىٰ بيا کفرنحوم ته راغلو، نو خبره خوره شوه چې هغه کور کښې دے. ²دومره خلق راجمع شول چې هيڅ ځائ پاتې نۀ شو، حتىٰ د دروازې سره هم نه، او هغۀ ورته د خُدائ پاک کلام بيانولو. ³بيا څو سړى راغلل، چې يو شلے سړے يې راوړلو چې څلورو کسانو پورته کړے وو. ⁴کله چې هغوئ د ګڼې ګوڼې په وجه هغه عيسىٰ ته رانۀ وستلے شو، نو د هغۀ د پاسه يې چت لرې کړو، سورے يې ورننه ايستلو او هغه بسترې يې ښکته کړه چې پرې شلے سړے پروت وو.

⁵کله چې عيسىٰ د هغوئ ايمان وليدو، نو شلى سړى ته يې وفرمائيل، ”زويه، ستا ګناهونه بخښلى شول.“

⁶اوس هلته څو شرع عالِمان ناست وُو چې په خپلو زړونو کښې يې فکر کولو، ⁷”دا سړے ولې داسې وائى؟ دا خو کفر وائى! د يواځې خُدائ پاک نه بغير څوک ګناهونه بخښلے شى؟“

⁸عيسىٰ سمدستى په خپل روح کښې پوهه شو چې هغوئ په خپلو زړونو کښې داسې فکر کوى، نو ورته يې وفرمائيل، ”تاسو ولې په خپلو زړونو کښې دا خبرې فکر کوئ؟ ⁹کوم آسانه دى، شلى سړى ته وئيل چې، ’ستا ګناهونه بخښلى شول،‘ او کۀ دا چې، ’پاڅه، خپله بستره واخله او ګرځه‘؟ ¹⁰خو دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې اِبن آدم ته په زمکه باندې د ګناهونو د بخښلو اِختيار شته“، — نو هغۀ شلى سړى ته وفرمائيل، ^a a v10 شرع عالِمانو همدا اوس ووئيل چې يواځې خُدائ پاک ګناهونه بخښلے شى — او اوس عيسىٰ، چې اِبن آدم دے، هغه يې بخښى. د ”اِبن آدم“ لقب د دانيال هغه رويا ته رسيږى چې يو کس ته ابدى اِختيار ورکړے شوے وو، او دلته په خاموشۍ سره څرګندوى چې عيسىٰ څوک دے. ¹¹”زۀ درته وايم، پاڅه، خپله بستره واخله او خپل کور ته لاړ شه.“

¹²هغه پاڅېدو، سمدستى يې خپله بستره واخسته او د ټولو په وړاندې ووتلو، نو ټول حېران شول او د زمونږ پلار ثناء يې وئيله او وې وئيل، ”مونږ هيچرې داسې څۀ نۀ دى ليدلى.“

عيسىٰ يو محصول اخستونکے رابولى

¹³عيسىٰ بيا د سمندر غاړې ته لاړو؛ ټول خلق هغۀ ته راغلل، او هغۀ تعليم ورکړو.

¹⁴لار په لار تلو کښې، هغۀ د الفيوس زوئ لاوى وليدو چې د محصول په دفتر کښې ناست وو، نو ورته يې وفرمائيل، ”زما مريد شه.“ هغه پاڅېدو او د هغۀ مريد شو.

¹⁵کله چې عيسىٰ د لاوى په کور کښې د دسترخوان سره ناست وو، نو ډېر محصول اخستونکى او ګنهګاران د عيسىٰ او د هغۀ د مريدانو سره ناست وُو، ځکه چې ډېر د هغۀ پسې روان وُو. ¹⁶کله چې د فريسيانو شرع عالِمانو هغه د ګنهګارانو او محصول اخستونکو سره په خوراک ليدو، نو د هغۀ مريدانو ته يې ووئيل، ”دا ولې د محصول اخستونکو او ګنهګارانو سره خوراک کوى؟“

¹⁷کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو ورته يې وفرمائيل، ”روغ خلقو ته ډاکټر په کار نۀ دے، خو ناروغانو ته دے. زۀ صادقانو ته د رابللو دپاره نۀ يم راغلے، بلکې ګنهګارانو ته.“

نوے شراب، نوے لاره

¹⁸د يوحنا مريدان او فريسيان روژه نيولې وه. هغوئ راغلل او هغۀ ته يې ووئيل، ”د يوحنا مريدان او د فريسيانو مريدان ولې روژه نيسى، خو ستا مريدان يې نۀ نيسى؟“

¹⁹عيسىٰ ورته وفرمائيل، ”آيا د ودۀ مېلمانه د زوم په شته والى کښې روژه نيولے شى؟ تر څو چې زوم د هغوئ سره وى، هغوئ روژه نۀ شى نيولے. ²⁰خو داسې ورځې به راشى چې زوم به ترې اخستے شى؛ بيا به، په هغه ورځ، هغوئ روژه ونيسى. ²¹هيڅوک په زاړۀ جامه باندې د نوى، نۀ غونج شوى ټوټه نۀ ګنډى؛ که نه نو نوے پېوند د زاړۀ نه شلول کوى، او شلېدل نور هم خرابيږى. ²²هيڅوک په زړو مشکونو کښې نوى شراب نۀ اچوى؛ شراب به مشکونه چوى، او دواړه به خراب شى. نوى شراب په نوو مشکونو کښې اچولے شى.“

اِبن آدم، د سبت مالِک

²³د سبت په يوه ورځ، هغه د غنمو د پټيو نه تېرېدو، او چې لاړل، نو د هغۀ مريدانو د غنمو وږى شکول شروع کړل. ²⁴فريسيانو هغۀ ته ووئيل، ”وګوره، دوئ ولې هغه څۀ کوى چې د سبت په ورځ روا نۀ دى؟“

²⁵نو هغۀ ورته وفرمائيل، ”آيا تاسو هيچرې نۀ دى لوستلى چې داؤد څۀ وکړل کله چې هغه محتاج او وږے وو، هغه او هغه کسان چې د هغۀ سره وُو، ²⁶چې هغه د ابياتار د مشر کاهن په وختونو کښې د زمونږ پلار کور ته ننوتلو، د حضورى ډوډۍ يې وخوړله — چې يواځې کاهنان يې خوړلے شى — او څۀ يې هغو کسانو ته هم ورکړل چې د هغۀ سره وُو؟“

²⁷او هغۀ ورته وفرمائيل، ”سبت د اِنسان دپاره جوړ شوے دے، نۀ اِنسان د سبت دپاره. ²⁸نو اِبن آدم حتىٰ د سبت مالِک هم دے.“