ପିତା ଆପଣା ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି

ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଓ ଦ୍ରୁତ ସୁସମାଚାର, ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦୁଃଖଭୋଗୀ ସେବକ ରୂପେ ଚିତ୍ରଣ କରେ, ଯିଏ “ସେବା ପାଇବାକୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସେବା କରିବାକୁ ଓ ଅନେକଙ୍କ ମୁକ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ସ୍ୱରୂପେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦେବାକୁ ଆସିଲେ।”

ଅଧ୍ୟାୟ 1।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାରର ଆରମ୍ଭ। ^a ଭାବବାଦୀ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଦୂତକୁ ତୁମ୍ଭ ଆଗରେ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛୁ, ସେ ତୁମ୍ଭର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ। ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଉଚ୍ଚୈଃସ୍ଵରେ ଡାକୁଥିବା ଜଣଙ୍କ ରବ: ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ତାହାଙ୍କ ରାଜମାର୍ଗସବୁ ସଳଖ କର।’”

ଯୋହନ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଲେ ଓ ପାପ କ୍ଷମା ନିମନ୍ତେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ବାପ୍ତିସ୍ମ ଘୋଷଣା କଲେ। ସମଗ୍ର ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶ ଓ ଯିରୂଶାଲମର ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାରି ଆସିଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାପ ସ୍ଵୀକାର କରି ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ। ଯୋହନ ଓଟ ଲୋମର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାହାଙ୍କ କଟିଦେଶରେ ଚର୍ମ ପଟୁକା ଥିଲା, ପୁଣି ସେ ପଙ୍ଗପାଳ ଓ ବଣୁଆ ମହୁ ଖାଉଥିଲେ। ସେ ଘୋଷଣା କଲେ, “ମୋʼ ଅପେକ୍ଷା ଜଣେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିମାନ ମୋʼ ପଛେ ଆସୁଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ନଇଁ ତାହାଙ୍କ ପାଦୁକାର ବନ୍ଧନ ଫିଟାଇବାକୁ ସୁଦ୍ଧା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଳରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଇଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେବେ।”

ପିତା ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି

ସେହି ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀର ନାଜରିତରୁ ଆସି ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ। ସେ ଜଳରୁ ଉଠି ଆସିବା ମାତ୍ରେ ଆକାଶ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କପୋତ ପରି ଆପଣା ଉପରକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ଦେଖିଲେ।

ଆଉ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଏକ ବାଣୀ ହେଲା, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆମ୍ଭେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।”

ପୁଣି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେହିକ୍ଷଣି ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ବାହାର କରି ନେଲେ। ସେ ଚାଳିଶ ଦିନ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ରହି ଶୟତାନ ଦ୍ଵାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ପୁଣି ଦୂତମାନେ ତାହାଙ୍କ ସେବା କଲେ।

ଯୋହନ ବନ୍ଦୀ ହେଲା ପରେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀକୁ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ,

“ସମୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସନ୍ନିକଟ; ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କର ଓ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ଵାସ କର।”

ଯୀଶୁ ଆପଣା ପ୍ରଥମ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କରନ୍ତି

ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଦେଇ ଯାଉ ଯାଉ ସେ ଶିମୋନ ଓ ତାହାଙ୍କ ଭାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରରେ ଜାଲ ପକାଉଥିବା ଦେଖିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଥିଲେ।

ଆଉ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋʼ ପଛେ ପଛେ ଆସ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟ ଧରିବା ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ କରିବି।”

ସେଥିରେ ସେମାନେ ସେହିକ୍ଷଣି ଆପଣା ଆପଣା ଜାଲ ଛାଡ଼ି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ।

ସେ ଅଳ୍ପ ଆଗକୁ ଯାଇ ସିବଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାକୁବ ଓ ତାହାଙ୍କ ଭାଇ ଯୋହନଙ୍କୁ ନୌକାରେ ଜାଲ ମରାମତି କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେ ସେହିକ୍ଷଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କଲେ; ପୁଣି ସେମାନେ ଆପଣା ପିତା ସିବଦୀଙ୍କୁ ମଜୁରିଆମାନଙ୍କ ସହିତ ନୌକାରେ ଛାଡ଼ି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ।

ଅନ୍ଧକାର ଉପରେ ଅଧିକାର

ସେମାନେ କଫର୍ନାହୂମକୁ ଗଲେ। ପୁଣି ସେ ସେହିକ୍ଷଣି ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର କ୍ଷମତାପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହରେ ଏକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାବିଷ୍ଟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲା, ଆଉ ସେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲା, ହେ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ, ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର କʼଣ ଅଛି? ଆପଣ କି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି? ଆପଣ କିଏ, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ—ଆପଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସେହି ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି!

କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଧମକ ଦେଇ କହିଲେ, “ନୀରବ ହୁଅ, ଆଉ ଏହାଠାରୁ ବାହାରିଯାʼ!”

ସେଥିରେ ସେହି ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା ତାହାକୁ ମୋଡ଼ିତୋଡ଼ି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି ତାହାଠାରୁ ବାହାରିଗଲା। ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପରସ୍ପର ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଏ କʼଣ? ଅଧିକାରଯୁକ୍ତ ଏକ ନୂତନ ଶିକ୍ଷା—ସେ ତ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ସୁଦ୍ଧା ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନନ୍ତି!” ଆଉ ତାହାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ସେହିକ୍ଷଣି ଗାଲିଲୀର ଚତୁର୍ଦିଗସ୍ଥ ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ଚାରିଆଡ଼େ ବ୍ୟାପିଗଲା।

ଶିମୋନଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆରୋଗ୍ୟ ଆସେ

ସେ ସେହିକ୍ଷଣି ସମାଜଗୃହରୁ ବାହାରି ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ସହିତ ଶିମୋନ ଓ ଆନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ। ସେତେବେଳେ ଶିମୋନଙ୍କ ଶାଶୂ ଜ୍ଵରଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଶୟନ କରିଥିଲା, ପୁଣି ସେମାନେ ସେହିକ୍ଷଣି ତାହାର ବିଷୟ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ସେ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାର ହାତ ଧରି ତାହାକୁ ଉଠାଇଲେ; ସେଥିରେ ଜ୍ଵର ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଗଲା, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କର ସେବା କଲା।

ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ, ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ଓ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ଆଉ ସମଗ୍ର ନଗର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଏକତ୍ର ହେଲା। ସେ ବିବିଧ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଅନେକଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ ଓ ଅନେକ ଭୂତ ଛଡ଼ାଇଲେ, ପୁଣି ଭୂତମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଥିବାରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ।

ଯୀଶୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି

ଅତି ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ, ଅନ୍ଧକାର ଥାଉ ଥାଉ, ସେ ଉଠି ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ବାହାରିଯାଇ ସେଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଆଉ ଶିମୋନ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଗଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇ କହିଲେ, “ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛନ୍ତି।”

ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ, ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କୁ ଯିବା, ଯେପରି ମୁଁ ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରିପାରେ, କାରଣ ଏଥିନିମନ୍ତେ ହିଁ ମୁଁ ଆସିଅଛି।”

ଆଉ ସେ ସମଗ୍ର ଗାଲିଲୀ ଦେଇ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଚାର କଲେ ଓ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇଲେ।

କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଶୁଚି କରାଗଲା

ଜଣେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଆଣ୍ଠୁମାଡ଼ି ବିନତି କରି କହିଲା, “ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମୋତେ ଶୁଚି କରିପାରନ୍ତି।”

ସେ ଗଭୀର କରୁଣାରେ ବିଗଳିତ ହୋଇ ହାତ ବଢ଼ାଇ ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛି; ଶୁଚି ହୁଅ।”

ସେଥିରେ ସେହିକ୍ଷଣି କୁଷ୍ଠରୋଗ ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଗଲା, ଆଉ ସେ ଶୁଚି ହେଲା। ସେ ତାହାକୁ କଠୋରଭାବେ ସତର୍କ କରିଦେଇ ସେହିକ୍ଷଣି ତାହାକୁ ବିଦାୟ କଲେ,

ପୁଣି ତାହାକୁ କହିଲେ, “ସାବଧାନ, କାହାକୁ କିଛି କୁହ ନାହିଁ—କିନ୍ତୁ ଯାଇ ଯାଜକଙ୍କୁ ଆପଣାକୁ ଦେଖାଅ, ଆଉ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରମାଣ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଶୁଚିକରଣ ପାଇଁ ମୋଶା ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି, ତାହା ଉତ୍ସର୍ଗ କର।”

କିନ୍ତୁ ସେ ବାହାରିଯାଇ ମୁକ୍ତଭାବେ ତାହା ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ଓ ସମ୍ବାଦ ବ୍ୟାପିବାକୁ ଲାଗିଲା, ତେଣୁ ଯୀଶୁ ଆଉ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ କୌଣସି ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ବାହାରେ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ରହିଲେ। ତଥାପି ଲୋକମାନେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।