ማርቆስ 1

1 ¹የአባታችን ልጅ የሆነው የኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል መጀመሪያ። ^a a v1 አንዳንድ ጥንታዊ ቅጆች “የአባታችን ልጅ” የሚለውን አይዙም። ²በነቢዩ ኢሳይያስ እንደ ተጻፈ፦ “እነሆ፣ መንገድህን የሚያዘጋጀውን መልእክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ። ³በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ፦ ‘የጌታን መንገድ አዘጋጁ፣ ጐዳናዎቹን አቅኑ።’”

⁴ዮሐንስ በምድረ በዳ እያጠመቀና ለኀጢአት ይቅርታ የንስሓ ጥምቀትን እየሰበከ ተገለጠ። ⁵የይሁዳ ምድር ሁሉና የኢየሩሳሌም ሰዎች ሁሉ ወደ እርሱ ይወጡ ነበር፤ ኀጢአታቸውንም እየተናዘዙ በዮርዳኖስ ወንዝ አጠመቃቸው። ⁶ዮሐንስ የግመል ጠጉር ለብሶ፣ በወገቡ ላይ የቈዳ ቀበቶ ታጥቆ ነበር፤ አንበጣና የበረሓ ማርም ይበላ ነበር። ⁷እንዲህም ብሎ አወጀ፤ “ከእኔ የሚበረታ ከእኔ በኋላ ይመጣል፤ ጐንበስ ብዬ የጫማውን ማሰሪያ ልፈታ እንኳ አይገባኝም። ⁸እኔ በውሃ አጠመቅኋችሁ፤ እርሱ ግን በመንፈስ ቅዱስ ያጠምቃችኋል።”

አብ በልጁ ላይ ተናገረ

⁹በዚያ ወራት ኢየሱስ ከገሊላዋ ናዝሬት መጥቶ በዮርዳኖስ በዮሐንስ ተጠመቀ። ¹⁰ወዲያውም ከውሃው ሲወጣ ሰማያት ሲቀደዱና መንፈስ ቅዱስ እንደ ርግብ በእርሱ ላይ ሲወርድ አየ።

¹¹ከሰማይም ድምፅ መጣ፤ “አንተ የምወድህ ልጄ ነህ፤ በአንተ ደስ ይለኛል።”

¹²ወዲያውም መንፈስ ቅዱስ ወደ ምድረ በዳ አወጣው። ¹³በምድረ በዳም አርባ ቀን ኖረ፤ በሰይጣን እየተፈተነ ከዱር አራዊት ጋር ነበረ፤ መላእክቱም ያገለግሉት ነበር።

¹⁴ዮሐንስ ከታሰረ በኋላ ኢየሱስ የአባታችንን ወንጌል እየሰበከ ወደ ገሊላ መጣ፤

¹⁵እንዲህም አለ፤ “ጊዜው ተፈጸመ፤ የአባታችንም መንግሥት ቀርቧል፤ ንስሓ ግቡ፤ በምሥራቹም እመኑ።”

ኢየሱስ የመጀመሪያ ደቀ መዛሙርቱን ጠራ

¹⁶በገሊላ ባሕር ዳር ሲያልፍ ስምዖንና ወንድሙ እንድርያስ መረባቸውን ወደ ባሕር ሲጥሉ አየ፤ ዓሣ አጥማጆች ነበሩና።

¹⁷ኢየሱስም፣ “ተከተሉኝ፤ ሰዎችን አጥማጆች አደርጋችኋለሁ” አላቸው።

¹⁸ወዲያውም መረባቸውን ትተው ተከተሉት።

¹⁹ጥቂት ወደ ፊት እልፍ ብሎ የዘብዴዎስን ልጅ ያዕቆብንና ወንድሙን ዮሐንስን በጀልባ ውስጥ መረባቸውን ሲጠግኑ አየ። ²⁰ወዲያውም ጠራቸው፤ አባታቸውን ዘብዴዎስን ከተቀጠሩ ሠራተኞች ጋር በጀልባ ትተው ተከተሉት።

በጨለማ ላይ ሥልጣን

²¹ወደ ቅፍርናሆም ገቡ። ወዲያውም በሰንበት ቀን ወደ ምኵራብ ገብቶ ማስተማር ጀመረ። ²²በትምህርቱም ተገረሙ፤ እንደ ጸሐፍት ሳይሆን እንደ ባለ ሥልጣን ያስተምራቸው ነበርና። ²³ወዲያውም በምኵራባቸው ርኩስ መንፈስ ያለበት ሰው ነበረ፤ እርሱም ጮኸ፤ ²⁴አንተ የናዝሬቱ ኢየሱስ፣ ከእኛ ጋር ምን አለህ? ልታጠፋን መጣህን? ማን እንደ ሆንህ አውቃለሁ፤ የእግዚአብሔር ቅዱሱ ነህ!

²⁵ኢየሱስ ግን፣ “ዝም በል፤ ከእርሱም ውጣ!” ብሎ ገሠጸው።

²⁶ርኩሱም መንፈስ አንፈራፍሮት በታላቅ ድምፅ እየጮኸ ከእርሱ ወጣ። ²⁷ሁሉም ተገረሙ፤ እርስ በርሳቸውም፣ “ይህ ምንድን ነው? በሥልጣን የተነገረ አዲስ ትምህርት ነው፤ ርኩሳን መናፍስትን እንኳ ያዝዛል፤ እነርሱም ይታዘዙታል!” ብለው ተጠያየቁ። ²⁸ዝናውም ወዲያው በገሊላ ዙሪያ ባለው አገር ሁሉ በየስፍራው ተሰማ።

ፈውስ ወደ ስምዖን ቤት መጣ

²⁹ወዲያውም ከምኵራብ ወጥተው ከያዕቆብና ከዮሐንስ ጋር ወደ ስምዖንና ወደ እንድርያስ ቤት ገቡ። ³⁰የስምዖን አማት በንዳድ ታማ ተኝታ ነበር፤ ወዲያውም ስለ እርሷ ነገሩት። ³¹ቀርቦም እጇን ይዞ አስነሣት፤ ንዳዱም ለቀቃት፤ እርሷም አገለገለቻቸው።

³²በዚያም ማታ ፀሓይ ስትጠልቅ፣ የታመሙትን ሁሉና በአጋንንት የተያዙትን ወደ እርሱ አመጡ። ³³ከተማዪቱም ሁሉ በበሩ ዘንድ ተሰበሰበች። ³⁴በልዩ ልዩ ደዌ የታመሙ ብዙዎችን ፈወሰ፤ ብዙ አጋንንትንም አወጣ፤ አጋንንቱም ስለሚያውቁት እንዲናገሩ አልፈቀደላቸውም።

ኢየሱስ ሊጸልይ ገለል አለ

³⁵ማለዳም ሳይነጋ ገና በጨለማ ተነሥቶ ወጣ፤ ወደ ምድረ በዳ ስፍራ ሄዶም በዚያ ጸለየ። ³⁶ስምዖንና ከእርሱ ጋር የነበሩትም ፈለጉት፤ ³⁷ባገኙትም ጊዜ፣ “ሰው ሁሉ ይፈልግሃል” አሉት።

³⁸እርሱም፣ “በዚያ ደግሞ እንድሰብክ ወደ ሌላ ስፍራ፣ ወደ አጎራባች መንደሮች እንሂድ፤ ለዚህ መጥቻለሁና” አላቸው።

³⁹በገሊላም ሁሉ በምኵራቦቻቸው እየሰበከና አጋንንትን እያወጣ ዞረ።

ለምጻሙ ነጻ ሆነ

⁴⁰ለምጽ ያለበት ሰው ወደ እርሱ መጥቶ ተንበርክኮ፣ “ብትወድስ ልታነጻኝ ትችላለህ” ብሎ ለመነው።

⁴¹በጥልቅ ርኅራኄም ተነሣሥቶ እጁን ዘርግቶ ዳሰሰውና፣ “እወዳለሁ፤ ንጻ” አለው።

⁴²ወዲያውም ለምጹ ለቀቀው፤ ነጻም ሆነ። ⁴³አጥብቆም አስጠንቅቆ ወዲያው አሰናበተው፤

⁴⁴እንዲህም አለው፤ “ለማንም እንዳትናገር ተጠንቀቅ፤ ነገር ግን ሂድና ራስህን ለካህኑ አሳይ፤ ለእነርሱም ምስክር እንዲሆን ስለ መንጻትህ ሙሴ ያዘዘውን አቅርብ።”

⁴⁵እርሱ ግን ወጥቶ ነገሩን በግልጥ እየሰበከና እያወራ ስለ ተናገረ፣ ኢየሱስ ዳግመኛ በግልጥ ወደ ከተማ መግባት አልቻለም፤ ነገር ግን በባዶ ስፍራዎች ይኖር ነበር። ሆኖም ሰዎች ከየስፍራው ወደ እርሱ ይመጡ ነበር።