Bav Qasidê Xwe Dişîne
Mizgîniya herî kurt û herî bilez, ku Îsa wekî Xulamê cefakêş nîşan dide, yê ku hat “ne ji bo ku jê re xizmet bê kirin, lê ji bo ku xizmetê bike, û ji bo ku jiyana xwe wekî berdêl ji bo gelekan bide.”
Bavê me di ayetê de dipeyive 11
1 1Destpêka Mizgîniya Îsa Mesîh, Kurê Bavê me. a a v1 Hin destnivîsên kevin “Kurê Bavê me” nînin. 2Wek ku di nivîsa Îşaya pêxember de hatiye nivîsandin: “Va ye, ez qasidê xwe li pêşiya te dişînim, yê ku wê rêya te amade bike. 3Dengekî ku li çolê gazî dike: ‘Rêya Xudan amade bikin, rêçikên wî rast bikin.’”
4Yûhenna derket, li çolê imad dikir û imadek ji bo tobekariyê ji bo bexşîna gunehan radigihand. 5Hemû Cihûstan û her kesê li Orşelîmê derketin ba wî, û gava ku wan gunehên xwe îtîraf dikirin, wî ew di çemê Urdunê de imad dikirin. 6Yûhenna bi hiriya hêştiran li xwe kiribû, pîştîkek çermî li pişta xwe girêdabû, û kuling û hingivê çolê dixwar. 7Wî ragihand: “Li pey min yê ku ji min bihêztir e tê; ez ne hêja me ku xwe xwar bikim û qeyişa sola wî vekim. 8Min hûn bi avê imad kirin, lê ewê hûn bi Ruhê Pîroz imad bike.”
Bav li ser Kurê Xwe Dipeyive
9Di wan rojan de Îsa ji Nasıra Celîlê hat û ji aliyê Yûhenna ve di Urdunê de hat imadkirin. 10Di cih de, gava ku ew ji avê derket, wî dît ku ezman ji hev qetiyan û Ruhê Pîroz wek kewokekê li ser wî dadikeve.
11Û dengek ji ezmên hat: “Tu Kurê min ê hezkirî yî; ez ji te razî me.”
12Û di cih de Ruhê Pîroz ew hilda çolê. 13Ew çil rojan li çolê bû, ji aliyê Îblîs ve hat ceribandin, bi heywanên çolê re bû, û milyaketan jê re xizmet kirin.
14Piştî ku Yûhenna hat girtin, Îsa hat Celîlê, Mizgîniya Bavê me radigihand,
15û digot: “Wext temam bûye, û Padîşahiya Bavê me nêzîk e; tobe bikin û bawerî bi mizgîniyê bînin.”
Îsa Şagirtên Xwe yên Pêşîn Gazî Dike
16Dema ku li ber Deryaça Celîlê derbas dibû, wî Şimûn û birayê wî Endrawis dîtin ku torê davêjin deryaçê, çimkî ew masîgir bûn.
17Û Îsa ji wan re got: “Li pey min werin, û ezê we bikim masîgirên mirovan.”
18Û di cih de wan torên xwe berdan û li pey wî çûn.
19Hinek wêdetir çû, wî Aqûbê kurê Zebedî û birayê wî Yûhenna dîtin ku di qeyika xwe de torên xwe çaksaz dikirin. 20Di cih de gazî wan kir; wan bavê xwe Zebedî bi karkerên bi kirê re di qeyikê de hişt û li pey wî çûn.
Desthilatî li ser Tariyê
21Ew çûn Kefernahûmê. Di cih de, roja Şemiyê, ew ket kinîştê û dest bi hînkirinê kir. 22Ew li ser hînkirina wî şaş man, çimkî wî bi desthilatî hînî wan kir, ne wek nivîskaran. 23Û di cih de di kinîşta wan de mirovek bi ruhekî gemarî hebû, û wî qîriya. 24Çima tu bi me re tevdigerî, Îsayê Nasıra? Ma tu hatî ku me helak bikî? Ez dizanim tu kî yî — Pîrozê Xwedê!
25Lê Îsa lê hêrs bû û got: “Bêdeng be, û ji wî derkeve!”
26Û ruhê gemarî, ew hejand û bi dengekî bilind qîriya, ji wî derket. 27Hemû şaş man, û ji hev pirsîn: “Ev çi ye? Hînkirineke nû bi desthilatî — ew tewqal ruhên gemarî jî dide fermankirin, û ew bi gotina wî dikin!” 28Û di cih de navûdengê wî li her derê, li seranserê herêma dora Celîlê belav bû.
Şîfa Tê Mala Şimûn
29Di cih de ew ji kinîştê derket û bi Aqûb û Yûhenna re çû mala Şimûn û Endrawis. 30Êdî xwesiya Şimûn bi tayê nexweş ketibû, û di cih de wan jê re behsa wê kirin. 31Ew hat, destê wê girt, ew rakir. Ta jê çû, û wê ji wan re xizmet kir.
32Wê êvarê, gava ku roj çû ava, wan hemû yên nexweş û yên ku ji aliyê cinan ve dihatin eziyetkirin anîn ba wî. 33Û hemû bajar li ber derî civiya. 34Wî gelek nexweşên bi nexweşiyên cûrbecûr şîfa da û gelek cin derxistin, û wî destûr neda cinan ku bipeyivin, çimkî wan ew nas dikir.
Îsa ji bo Dua Kirinê Vediqete
35Berî ku berbang bibe, gava ku hê tarî bû, ew rabû, derket cihekî çol û li wir dua kir. 36Û Şimûn û yên ku bi wî re bûn li wî geriyan, 37û wan ew dît û jê re got: “Her kes li te digere.”
38Wî got: “Werin em biçin cihekî din, bajarokên cîran, da ku ez li wir jî mizgîniyê bidim, çimkî ez ji bo vê yekê hatim.”
39Û ew li seranserê Celîlê geriya, li kinîştên wan mizgînî dida û cin derdixistin.
Kotî Paqij Dibe
40Mirovek bi kotîbûnê hat, çok da erdê û jê lava kir: “Heke tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî.”
41Bi dilrehmiyeke kûr ket, destê xwe dirêj kir, dest da wî û jê re got: “Ez dixwazim; paqij be.”
42Û di cih de kotîbûn jê çû, û ew paqij bû. 43Bi hişkî hişyarî da wî, û di cih de ew şand,
44û jê re got: “Baş bala xwe bide ku tu ji kesî re nebêjî — lê here, xwe nîşanî kahîn bide, û ji bo paqijbûna xwe wê yekê pêşkêş bike ya ku Mûsa ferman kir, wek şahidî ji xelkê re.”
45Lê ew derket, wî bi serbestî ew radigihand û nûçeyê belav dikir, lewra êdî Îsa nikaribû eşkere bikeve bajarekî, lê li cihên bêkes diman. Lê belê xelk ji her derê dihatin ba wî.