ڇپيل
ڪتاب

پيءُ پنهنجو قاصد موڪلي ٿو

سڀ کان ننڍي ۽ تيز رفتار خوشخبري، جيڪا يسوع کي ڏک سهندڙ خادم طور ڏيکاري ٿي، جيڪو ”خدمت وٺڻ نه، پر خدمت ڪرڻ، ۽ گهڻن جي ڇوٽڪاري لاءِ پنهنجي جان فديي طور ڏيڻ آيو.“

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 11

باب 1.

يسوع مسيح، اسان جي پيءُ جي فرزند، جي خوشخبريءَ جي شروعات. a a v1 ڪجهه شروعاتي نسخن ۾ ”اسان جي پيءُ جو فرزند“ ناهي. جيئن يسعياه نبيءَ وٽ لکيل آهي تہ ”ڏس، آءٌ پنهنجو قاصد تنهنجي اڳيان موڪليان ٿو، جيڪو تنهنجي واٽ تيار ڪندو. بيابان ۾ هڪ آواز پڪاري ٿو تہ ’خداوند جي واٽ تيار ڪريو، سندس رستا سڌا ڪريو.‘“

يوحنا بيابان ۾ ظاهر ٿيو، ۽ گناهن جي معافيءَ لاءِ توبه جي بپتسما جو اعلان ڪندي بپتسما ڏيندو هو. سڄي يهوديه ۽ يروشلم جا سڀ ماڻهو سندس ڏانهن نڪري آيا، ۽ جڏهن هنن پنهنجا گناهه مڃيا، تڏهن هن کين يردن درياهه ۾ بپتسما ڏني. يوحنا اُٺ جي وارن جو لباس پهريل هو، سندس ڪمر ۾ چمڙي جو پٽو ٻڌل هو، ۽ هو ٽڏا ۽ جهنگلي ماکي کائيندو هو. هن اعلان ڪندي چيو تہ ”مون کان پوءِ هڪڙو اچي ٿو جيڪو مون کان وڌيڪ زورآور آهي؛ آءٌ ان لائق ناهيان جو جهڪي سندس جتيءَ جو بند کولي سگهان. مون اوهان کي پاڻيءَ سان بپتسما ڏني آهي، پر هو اوهان کي پاڪ روح سان بپتسما ڏيندو.“

پيءُ پنهنجي فرزند بابت فرمائي ٿو

انهن ڏينهن ۾ يسوع گليل جي ناصرت کان اچي يردن ۾ يوحنا کان بپتسما ورتائين. جيئن ئي پاڻيءَ مان نڪتو، تيئن ئي هن آسمان کي ڦاٽندي ۽ پاڪ روح کي ڪبوتر وانگر مٿس لهندي ڏٺو.

پوءِ آسمان مان هڪ آواز آيو تہ ”تون منهنجو پيارو فرزند آهين؛ تو ۾ منهنجي خوشي آهي.“

تڏهن پاڪ روح هڪدم کيس بيابان ڏانهن ڌڪي ڪڍيو. هو چاليهه ڏينهن بيابان ۾ رهيو، جتي شيطان کيس آزمايو. هو جهنگلي جانورن سان گڏ هو، ۽ فرشتن سندس خدمت ڪئي.

جڏهن يوحنا گرفتار ڪيو ويو، تڏهن يسوع گليل ۾ آيو، ۽ اسان جي پيءُ جي خوشخبريءَ جو اعلان ڪندي

چيائين تہ ”وقت پورو ٿيو آهي، ۽ اسان جي پيءُ جي بادشاهي ويجهي آهي؛ توبه ڪريو ۽ خوشخبريءَ تي ايمان آڻيو.“

يسوع پنهنجن پهرين شاگردن کي سڏي ٿو

گليل جي سمنڊ جي ڪناري کان لنگهندي هن شمعون ۽ سندس ڀاءُ اندرياس کي سمنڊ ۾ جال اڇليندي ڏٺو، ڇاڪاڻ تہ هو ماهيگير هئا.

تڏهن يسوع کين چيو تہ ”مون پٺيان هلو، ۽ آءٌ اوهان کي ماڻهن جا ماهيگير بڻائيندس.“

پوءِ هو هڪدم پنهنجا جال ڇڏي سندس پٺيان هليا ويا.

ٿورو اڳتي وڌي هن زبدي جي پٽ يعقوب ۽ سندس ڀاءُ يوحنا کي سندن ٻيڙيءَ ۾ جال سنواريندي ڏٺو. هڪدم کين سڏيائين؛ تڏهن هو سندن پيءُ زبدي کي نوڪرن سان گڏ ٻيڙيءَ ۾ ڇڏي سندس پٺيان هليا ويا.

اونداهيءَ تي اختيار

هو ڪفرناحوم ۾ آيا. سبت جي ڏينهن هڪدم عبادتخاني ۾ داخل ٿي هن تعليم ڏيڻ شروع ڪئي. هو سندس تعليم تي حيران ٿيا، ڇاڪاڻ تہ هن کين اختيار سان تعليم ڏني، فقيهن وانگر نہ. هڪدم سندن عبادتخاني ۾ هڪڙو ماڻهو هو، جنهن ۾ ناپاڪ روح هو، ۽ هن رڙ ڪري چيو. اي ناصرت جا يسوع، اسان سان تنهنجو ڪهڙو واسطو؟ ڇا تون اسان کي برباد ڪرڻ آيو آهين؟ آءٌ ڄاڻان ٿو تہ تون ڪير آهين—خدا جو پاڪ!

پر يسوع کيس ڌمڪائيندي چيو تہ ”خاموش ٿي، ۽ هن مان نڪري وڃ!“

تڏهن ناپاڪ روح کيس مروڙي، وڏي آواز سان رڙ ڪري، ان مان نڪري ويو. سڀ حيران ٿي ويا، ۽ هڪٻئي کان پڇڻ لڳا تہ ”هي ڇا آهي؟ اختيار سان نئين تعليم—هو ناپاڪ روحن کي بہ حڪم ڏئي ٿو، ۽ اهي سندس حڪم مڃين ٿا!“ پوءِ سندس شهرت هڪدم گليل جي سڄي آسپاس واري علائقي ۾ هر طرف پکڙجي وئي.

شمعون جي گهر ۾ شفا اچي ٿي

هو هڪدم عبادتخاني مان نڪري يعقوب ۽ يوحنا سان گڏ شمعون ۽ اندرياس جي گهر ڏانهن ويو. شمعون جي ساس بخار ۾ بيمار پئي هئي، ۽ هنن هڪدم ان بابت کيس ٻڌايو. هن وٽ اچي، سندس هٿ جهلي، کيس اٿاريو. بخار کيس لهي ويو، ۽ هوءَ سندن خدمت ڪرڻ لڳي.

ان شام جو، جڏهن سج لٿو، تڏهن هو سڀ بيمارن ۽ ڀوتن جي ستايلن کي هن وٽ کڻي آيا. سڄو شهر دروازي تي گڏ ٿي ويو. هن مختلف بيمارين ۾ مبتلا ڪيترن ئي بيمارن کي شفا ڏني ۽ ڪيترائي ڀوت ڪڍيا، ۽ ڀوتن کي ڳالهائڻ نہ ڏنائين، ڇاڪاڻ تہ اهي کيس سڃاڻيندا هئا.

يسوع دعا لاءِ هڪ پاسي ٿي وڃي ٿو

صبح کان گهڻو اڳ، اڃا اونداهي ئي هئي، تڏهن هو اٿي، ٻاهر نڪري، هڪ ويران جاءِ تي وڃي اتي دعا ڪيائين. شمعون ۽ سندس ساٿي کيس ڳولهڻ نڪتا، ڳولهي لڌائونس، ۽ چيائونس تہ ”هر ڪو توکي ڳولي رهيو آهي.“

چيائين تہ ”اچو تہ ڪنهن ٻئي هنڌ، ڀرپاسي جي ڳوٺن ڏانهن هلون، جيئن آءٌ اتي بہ منادي ڪريان، ڇاڪاڻ تہ آءٌ انهيءَ لاءِ ئي آيو آهيان.“

هو سڄي گليل ۾ گهمي سندن عبادتخانن ۾ منادي ڪندو ۽ ڀوت ڪڍندو رهيو.

ڪوڙهي پاڪ ڪيو ويو

هڪ ڪوڙهي ماڻهو هن وٽ اچي، گوڏا ٽيڪي، منٿ ڪيائينس تہ ”جيڪڏهن تنهنجي مرضي هجي تہ تون مون کي پاڪ ڪري سگهين ٿو.“

رحم ۾ اچي، هٿ ڊگهيري، کيس ڇهي چيائينس تہ ”منهنجي مرضي آهي؛ پاڪ ٿي وڃ.“

هڪدم ڪوڙه کانئس لهي ويو، ۽ هو پاڪ ٿي ويو. کيس سخت تاڪيد ڪري هڪدم موڪليائينس،

چيائينس تہ ”خبردار، ڪنهن کي بہ نہ ٻڌائجان—پر وڃ، ڪاهن کي پاڻ ڏيکار، ۽ پنهنجي پاڪائيءَ لاءِ جيڪا نذر موسيٰ مقرر ڪئي هئي، سا ماڻهن لاءِ شاهديءَ طور پيش ڪر.“

پر هو ٻاهر نڪري، کليل طور اها ڳالهه ٻڌائڻ ۽ خبر پکيڙڻ لڳو، تان جو يسوع وري ڪنهن شهر ۾ کليل طور داخل نہ ٿي سگهيو، پر ويران هنڌن تي رهيو. تڏهن بہ ماڻهو هر طرف کان هن وٽ ايندا رهيا.