Markus 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Jesus het weer by die see geleer. ’n Skare so groot het om hom saamgedrom dat hy in ’n boot op die water geklim en gaan sit het, terwyl die hele skare op die land by die see was. ²Hy het hulle baie dinge in gelykenisse geleer, en in sy onderrig het hy vir hulle gesê:

³“Luister! ’n Saaier het uitgegaan om te saai. ⁴En terwyl hy saai, het ’n deel van die saad langs die pad geval, en die voëls het gekom en dit opgeëet. ⁵Ander saad het op klipperige grond geval waar daar nie veel grond was nie, en dit het dadelik opgeskiet omdat die grond nie diep was nie. ⁶Toe die son opkom, is die plante verskroei, en omdat hulle geen wortel gehad het nie, het hulle verdroog. ⁷Ander saad het tussen die dorings geval, en die dorings het opgeskiet en dit verstik, en dit het geen graan opgelewer nie. ⁸Ander saad het in goeie grond geval en graan opgelewer wat opgekom en gegroei het en dertig, sestig, honderd keer meer gelewer het as wat gesaai is.” ⁹En hy het gesê: “Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.”

¹⁰Toe hy alleen was, het die mense rondom hom, saam met die Twaalf, hom oor die gelykenisse uitgevra.

¹¹Hy het vir hulle gesê: “Aan julle is die geheim van die koninkryk van ons Vader gegee, maar vir dié buite kom alles in gelykenisse, ¹²sodat ‘hulle kan kyk maar nie sien nie, en hoor maar nie verstaan nie, sodat hulle nie omdraai en vergewe word nie.’”

¹³Hy het vir hulle gesê: “Verstaan julle nie hierdie gelykenis nie? Hoe sal julle dan al die gelykenisse verstaan? ¹⁴Die saaier saai die woord. ¹⁵Hierdie is dié langs die pad waar die woord gesaai word: sodra hulle hoor, kom Satan dadelik en neem die woord weg wat in hulle gesaai is. ¹⁶Hierdie is dié wat op klipperige grond gesaai is, wat die woord hoor en dit dadelik met blydskap aanneem. ¹⁷Maar hulle het geen wortel in hulleself nie en hou net ’n rukkie uit; wanneer daar moeilikheid of vervolging kom ter wille van die woord, val hulle dadelik weg. ¹⁸En ander is dié wat tussen die dorings gesaai is. Hulle is die mense wat die woord hoor, ¹⁹maar die sorge van hierdie tyd, die verleidelikheid van rykdom en die begeertes na ander dinge kom in en verstik die woord, en dit lewer geen vrug nie. ²⁰En hierdie is dié wat op goeie grond gesaai is: hulle hoor die woord, aanvaar dit en lewer vrug—dertig, sestig, honderd keer soveel.”

Lig Word Gemaak om te Skyn

²¹Hy het vir hulle gesê: “Bring iemand ’n lamp in om dit onder ’n emmer of ’n bed te sit—nie op ’n staander nie? ²²Niks is verborge behalwe om geopenbaar te word nie; niks is geheim behalwe om aan die lig te kom nie. ²³As iemand ore het om te hoor, laat hom hoor.”

²⁴Hy het vir hulle gesê: “Let op wat julle hoor. Met die maat waarmee julle meet, sal vir julle gemeet word—en daar sal nog bygevoeg word. ²⁵Want aan wie het, sal meer gegee word; en wie nie het nie, van hom sal selfs dit wat hy het, weggeneem word.”

Die Saad Groei Vanself

²⁶Hy het gesê: “So lyk die koninkryk van ons Vader: ’n man strooi saad op die grond. ²⁷Nag en dag, of hy slaap of wakker is, ontkiem die saad en groei, hoewel hy nie weet hoe nie. ²⁸Die grond lewer vanself graan—eers die halm, dan die aar, dan die vol koring in die aar. ²⁹Maar wanneer die graan ryp is, steek hy dadelik die sekel in, omdat die oestyd gekom het.”

Die Mosterdsaad

³⁰Hy het gesê: “Waarmee kan ons die koninkryk van ons Vader vergelyk, of met watter gelykenis kan ons dit voorstel? ³¹Dit is soos ’n mosterdsaad, die kleinste van al die soorte saad wanneer dit op die grond gesaai word. ³²Tog, as dit eers gesaai is, skiet dit op en word die grootste van al die tuinplante, en dit kry takke so groot dat die voëls van die lug in sy skaduwee kan nes maak.”

³³Met baie sulke gelykenisse het hy die woord vir hulle gespreek, soos hulle dit kon hoor. ³⁴Hy het net in gelykenisse met hulle gepraat, maar afsonderlik het hy alles vir sy eie dissipels verduidelik.

Jesus Stil die Storm

³⁵Daardie dag, toe die aand kom, het hy vir hulle gesê: “Kom ons vaar oor na die oorkant toe.”

³⁶Hulle het die skare agtergelaat en hom net so saamgeneem in die boot, en ander bote was saam met hom. ³⁷’n Hewige stormwind het opgekom. Die golwe het oor die boot geslaan, sodat dit al begin vol loop het. ³⁸Maar Jesus het agter in die boot op die kussing geslaap. Hulle het hom wakker gemaak en gesê: “Meester, gee u nie om dat ons vergaan nie?”

³⁹Hy het opgestaan, die wind bestraf en vir die see gesê: “Vrede! Wees stil!” Die wind het gaan lê, en dit het heeltemal stil geword. ⁴⁰Hy het vir hulle gesê: “Waarom is julle so bang? Het julle nog steeds geen geloof nie?”

⁴¹Hulle het baie bang geword en vir mekaar gevra: “Wie is hy dan, dat selfs die wind en die see hom gehoorsaam?”