ማርቆስ 4

4 ¹ኢየሱስ እንደ ገና በባሕሩ ዳር አስተማረ። በዙሪያው እጅግ ብዙ ሕዝብ ስለ ተሰበሰበ፣ በውሃው ላይ ባለ ጀልባ ገብቶ ተቀመጠ፤ ሕዝቡ ሁሉ ግን በባሕሩ ዳር በየብስ ላይ ነበር። ²በምሳሌም ብዙ ነገር አስተማራቸው፤ በትምህርቱም እንዲህ አላቸው፦

³“ስሙ! ዘሪ ሊዘራ ወጣ። ⁴ሲዘራም፣ ከዘሩ አንዳንዱ በመንገድ ዳር ወደቀ፤ ወፎችም መጥተው በሉት። ⁵ሌላው ዘር ብዙ ዐፈር በሌለው በዐለታማ መሬት ላይ ወደቀ፤ ዐፈሩም ጥልቀት ስላልነበረው ወዲያው በቀለ። ⁶ፀሓይ በወጣች ጊዜ ግን ተክሎቹ ተቃጠሉ፤ ሥርም ስላልነበራቸው ደረቁ። ⁷ሌላው ዘር በእሾሆች መካከል ወደቀ፤ እሾሆቹም አድገው አነቁት፤ ፍሬም አላፈራም። ⁸ሌላው ዘር ግን በመልካም ዐፈር ላይ ወደቀ፤ በቅሎ አድጎ ፍሬ አፈራ፤ ከተዘራው ሠላሳ፣ ስድሳ፣ መቶ እጥፍ አስገኘ።” ⁹እንዲህም አለ፦ “የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ።”

¹⁰ብቻውን በሆነ ጊዜ፣ በዙሪያው የነበሩት ከዐሥራ ሁለቱ ጋር ስለ ምሳሌዎቹ ጠየቁት።

¹¹እርሱም እንዲህ አላቸው፦ “የአባታችን መንግሥት ምስጢር ለእናንተ ተሰጥቷል፤ በውጭ ላሉት ግን ሁሉም ነገር በምሳሌ ይሆናል፤ ¹²ይኸውም ‘እያዩ እንዳያዩ፣ እየሰሙም እንዳይረዱ፣ ተመልሰውም ይቅር እንዳይባሉ’ ነው።”

¹³እርሱም እንዲህ አላቸው፦ “ይህን ምሳሌ አልገባችሁም? ታዲያ ሁሉንም ምሳሌዎች እንዴት ትረዳላችሁ? ¹⁴ዘሪው ቃሉን ይዘራል። ¹⁵ቃሉ በሚዘራበት በመንገድ ዳር ያሉት እነዚህ ናቸው፤ ቃሉን በሰሙ ጊዜ፣ ሰይጣን ወዲያው መጥቶ በውስጣቸው የተዘራውን ቃል ይወስደዋል። ¹⁶በዐለታማ መሬት ላይ የተዘሩትም እነዚህ ናቸው፤ ቃሉን ሰምተው ወዲያው በደስታ ይቀበሉታል። ¹⁷ነገር ግን በራሳቸው ሥር ስለሌላቸው ለጥቂት ጊዜ ብቻ ይጸናሉ፤ ስለ ቃሉ መከራ ወይም ስደት በመጣ ጊዜ ወዲያው ይሰናከላሉ። ¹⁸ሌሎቹ ደግሞ በእሾሆች መካከል የተዘሩት ናቸው፤ እነዚህ ቃሉን የሚሰሙ ናቸው፤ ¹⁹ነገር ግን የዚህ ዘመን አሳብ፣ የሀብት መታለል፣ የሌሎችም ነገሮች ምኞት ገብተው ቃሉን ያንቁታል፤ ፍሬም አያፈራም። ²⁰በመልካም ዐፈር ላይ የተዘሩትም እነዚህ ናቸው፤ ቃሉን ሰምተው ይቀበሉታል፤ ፍሬም ያፈራሉ፤ ሠላሳ፣ ስድሳ፣ መቶ እጥፍ።”

ብርሃን እንዲያበራ ተደርጓል

²¹እንዲህም አላቸው፦ “ማንም መብራትን በመቅረዝ ላይ ለማኖር እንጂ ከዕቃ ወይም ከዐልጋ በታች ለማኖር ያመጣዋልን? ²²ከመገለጥ በቀር የተሰወረ ነገር የለም፤ ከመታወቅ በቀር የተደበቀ ነገር የለም። ²³የሚሰማ ጆሮ ያለው ማንም ቢኖር ይስማ።”

²⁴እንዲህም አላቸው፦ “የምትሰሙትን ተጠንቀቁ። በምትሰፍሩበት መስፈሪያ ይሰፈርላችኋል፤ ተጨማሪም ይጨመርላችኋል። ²⁵ያለው ይጨመርለታልና፤ የሌለው ግን ያው ያለው እንኳ ይወሰድበታል።”

ዘሩ በራሱ ያድጋል

²⁶እንዲህም አለ፦ “የአባታችን መንግሥት እንዲህ ነው፤ አንድ ሰው በመሬት ላይ ዘር ይበትናል። ²⁷ሌሊትና ቀን፣ ተኝቶም ሆነ ተነሥቶ፣ ዘሩ ይበቅላል ያድግማል፤ እንዴት እንደ ሆነ ግን እርሱ አያውቅም። ²⁸ዐፈሩ በራሱ ፍሬ ያስገኛል፤ መጀመሪያ ቡቃያ፣ ቀጥሎ እሸት፣ ከዚያም በእሸቱ ውስጥ የተሞላ ፍሬ። ²⁹ፍሬው በበሰለ ጊዜ ግን መከሩ ስለ ደረሰ ወዲያው ማጭዱን ይልካል።”

የሰናፍጭ ዘር

³⁰እንዲህም አለ፦ “የአባታችን መንግሥት በምን እናስመስለው? ወይስ በምን ምሳሌ እንመስለው? ³¹በመሬት ላይ በሚዘራበት ጊዜ ከዘሮች ሁሉ ታናሽ እንደ ሆነች የሰናፍጭ ዘር ነው። ³²ነገር ግን ከተዘራች በኋላ አድጋ ከአትክልት ሁሉ ትበልጣለች፤ የሰማይ ወፎች በጥላዋ ሥር ሊያርፉ የሚችሉ ታላላቅ ቅርንጫፎችን ታወጣለች።”

³³ይህን በመሰሉ በብዙ ምሳሌዎች ሊሰሙ እንደ ቻሉ መጠን ቃሉን ነገራቸው። ³⁴ያለ ምሳሌ አልተናገራቸውም፤ ለገዛ ደቀ መዛሙርቱ ግን ለብቻቸው ሁሉን ነገር ይተረጒምላቸው ነበር።

ኢየሱስ ማዕበሉን አረጋጋ

³⁵በዚያ ቀን፣ መሽቶ በነበረ ጊዜ፣ እንዲህ አላቸው፦ “ወደ ማዶ እንሻገር።”

³⁶ሕዝቡንም ትተው እንዳለ በጀልባዪቱ ይዘውት ሄዱ፤ ሌሎች ጀልባዎችም አብረውት ነበሩ። ³⁷ብርቱ ዐውሎ ነፋስም ተነሣ፤ ሞገዱም ጀልባዪቱን እስኪሞላት ድረስ ይመታት ነበር። ³⁸ኢየሱስ ግን በስተኋላው ትራስ ተንተርሶ ተኝቶ ነበር። ቀስቅሰውም፣ “መምህር ሆይ፣ ስንጠፋ አይገድህምን?” አሉት።

³⁹እርሱም ተነሥቶ ነፋሱን ገሠጸው፤ ባሕሩንም፣ “ፀጥ በል! ዝም በል!” አለው። ነፋሱም ተወ፤ ፍጹም ጸጥታም ሆነ። ⁴⁰እርሱም እንዲህ አላቸው፦ “ለምን እንዲህ ትፈራላችሁ? እስከ አሁን እምነት የላችሁምን?”

⁴¹እጅግም ፈሩ፤ እርስ በርሳቸውም፣ “ይህ ነፋስና ባሕር እንኳ የሚታዘዙለት እንግዲህ ማን ነው?” ተባባሉ።