د پلار بادشاهى د اورېدو غوږونه لرى

عيسىٰ له یوې بېړۍ څخه تعلیم ورکوي او وايي چې زموږ د پلار پاچاهي څنګه راځي: هغه تخم چې پر لاره، ډبرو، ازغو او ښه خاوره لوېږي؛ یوه ډیوه؛ هغه غله چې بزګر ویده وي او وده کوي؛ او د اوري دانه. بیا هغه یو توپان غلی کوي چې شاګردان یې ډاډه وو چې ډوبوي به یې.

څپرکی 4.

عيسىٰ بيا د سمندر غاړې ته تعليم ورکولو. د هغۀ چاپېره دومره لوئ هجوم راجمع شو چې هغه په يوې کشتۍ کښې په اوبو باندې کښېناستو، او ټول هجوم د سمندر غاړې ته په وچه باندې وو. هغۀ دوئ ته په مثالونو کښې ډېر څۀ ورزده کړل، او په خپل تعليم کښې يې دوئ ته ووفرمائيل چې،

”واورئ! يو کروندګر د تخم کرلو دپاره ووتلو. او کله چې هغۀ تخم کرلو، نو څۀ دانې د لارې غاړې ته ولوېدلې، او مرغان راغلل او هغه يې وخوړلې. نورې دانې په تيږو والا زمکه باندې ولوېدلې، چې خاوره يې ډېره نۀ وه، او ژر راوټوکېدلې ځکه چې خاوره ژوره نۀ وه. کله چې لمر راوخوت، نو بوټى وسوځېدل، او ځکه چې جرړه يې نۀ وه، نو وچ شول. نورې دانې د اغزو په مينځ کښې ولوېدلې، او اغزى لوئ شول او هغه يې خفه کړې، او هيڅ دانه يې ونۀ نيوله. نورې دانې په ښۀ خاوره کښې ولوېدلې، او داسې دانه يې ونيوله چې راوټوکېده، لوئ شوه او دېرش، شپېته، سل برابره يې حاصل ورکړو چې کرلے شوے وو.“ او هغۀ وفرمائيل چې، ”څوک چې د اورېدو غوږونه لرى، هغه دې واورى.“

کله چې هغه يوازې وو، نو څوک چې د هغۀ چاپېره وُو، د دولسو مريدانو سره، د مثالونو په حقله يې ترې پوښتنه وکړه.

هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو ته د زمونږ پلار د بادشاهۍ راز درکړے شوے دے، خو هغه خلقو ته چې بهر دى، هر څۀ په مثالونو کښې ورکيږى، دې دپاره چې ’دوئ به ګورى خو ونۀ پوهيږى، او اورى به خو ونۀ پوهيږى، او داسې نۀ چې بيا راوګرځى او بخښلے شى.‘“

هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو په دې مثال نۀ پوهيږئ؟ نو بيا به په ټولو مثالونو باندې څنګه پوهيږئ؟ کروندګر کلام کرى. دا هغه خلق دى چې د لارې غاړې ته دى چرته چې کلام کرلے شى: کله چې هغوئ واورى، نو شيطان سمدستى راځى او هغه کلام چې په هغوئ کښې کرلے شوے وو، وړى يې. دا هغه خلق دى چې په تيږو والا زمکه باندې کرلے شى، چې کلام اورى او سمدستى يې په خوشحالۍ سره قبلوى. خو هغوئ په خپل ځان کښې هيڅ جرړه نۀ لرى، او يواځې لږ وخت تېروى؛ کله چې د کلام په سبب تکليف يا ظلم راشى، نو سمدستى بې لارې شى. او نور هغه خلق دى چې د اغزو په مينځ کښې کرلے شى. دا هغه کسان دى چې کلام اورى، خو د دې زمانې فکرونه، د دولت دوکه، او د نورو شيانو خواهشونه ور ننوځى او کلام خفه کړى، او هيڅ مېوه نۀ نيسى. او دا هغه خلق دى چې په ښۀ خاوره کښې کرلے شى: دوئ کلام اورى، هغه قبلوى، او مېوه نيسى — دېرش، شپېته، سل برابره.“

رڼا د دې دپاره جوړه شوې ده چې روښانه شى

هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”آيا څوک ډيوه د دې دپاره راوړى چې هغه د ټوکرۍ يا کټ لاندې کښېږدى — نۀ چې په ديوى باندې؟ هيڅ شے پټ نۀ دے مګر دا چې څرګند شى؛ هيڅ شے پټ نۀ دے مګر دا چې راڅرګند شى. کۀ څوک د اورېدو غوږونه لرى، هغه دې واورى.“

هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”په هغه څۀ خيال وساتئ چې اورئ يې. په کوم پېمانه چې تاسو ناپئ، په هغه به تاسو ته درناپلے شى — او نور به درباندې ورزيات شى. ځکه چې څوک چې لرى، هغۀ ته به نور ورکړے شى؛ او څوک چې نۀ لرى، هغه څۀ به ترې واخستے شى چې لرى يې.“

تخم پخپله لوئيږى

هغۀ وفرمائيل چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى داسې ده: يو سړے په زمکه باندې تخم شيندى. شپه او ورځ، چې هغه ويده وى کۀ وئښ، تخم راټوکيږى او لوئيږى، که څۀ هم هغه نۀ پوهيږى چې څنګه. زمکه پخپله دانه نيسى — اول پاڼه، بيا وږے، بيا په وږى کښې بشپړه دانه. خو کله چې دانه پخه شى، نو سمدستى هغه لور ورلېږى، ځکه چې د کروندې وخت راغلے دے.“

د اوري دانه

هغۀ وفرمائيل چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى به مونږ د څۀ سره پرتله کړو، يا د هغې دپاره به کوم مثال راوړو؟ دا د اوري د دانې په شان ده، چې کله په زمکه باندې کرلے شى، نو د ټولو تخمونو نه وړه ده. خو کله چې کرلے شى، نو لوئيږى او د باغ د ټولو بوټو نه لوئ کيږى، او دومره لوئې څانګې نيسى چې د آسمان مرغان يې په سيوري کښې ځالې کولے شى.“

په داسې ډېرو مثالونو سره هغۀ دوئ ته کلام وفرمائيلو، لکه څنګه چې دوئ د اورېدو وس درلودو. هغۀ دوئ ته يواځې په مثالونو کښې خبرې کولې، خو په يوازې ځائ کښې يې خپلو مريدانو ته هر څۀ بيانول.

عيسىٰ طوفان ودروى

هغه ورځ، کله چې ماښام شو، نو هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”راځئ چې بلې غاړې ته واوړو.“

دوئ هجوم پرېښودو او هغه يې هم هغسې چې وو، په کشتۍ کښې بوتلو، او نورې کشتۍ هم د هغۀ سره وې. يو سخت طوفان راپورته شو. څپې په کشتۍ باندې لګېدلې، تردې چې کشتۍ له اوبو ډکېدله. خو عيسىٰ د کشتۍ په شا کښې په بالِښت باندې ويده وو. دوئ هغه راويښ کړو او ووئيل چې، ”اے اُستاذه، آيا تا ته پروا نشته چې مونږ مرو؟“

هغه راپاڅېدو، هوا يې ومنع کړه، او سمندر ته يې وفرمائيل چې، ”سلامتى! غلے شه!“ نو هوا ودرېده، او بالکل آرام شو. هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو ولې دومره وېرېږئ؟ آيا تاسو لا تر اوسه هيڅ ايمان نۀ لرئ؟“

دوئ سخت ووېرېدل او يو بل ته يې ووئيل چې، ”نو دا څوک دے، چې هوا او سمندر هم د هغۀ حُکم منى؟“