આપણા પિતાના રાજને સાંભળવાના કાન છે
હોડીમાંથી શીખવતાં ઈસુ જણાવે છે કે આપણા પિતાનું રાજ્ય કઈ રીતે આવે છે: રસ્તા, ખડક, કાંટા અને સારી જમીન પર પડતું બી, દીવો, ખેડૂત ઊંઘે ત્યારે વધતું અનાજ, રાઈનો દાણો. પછી જે તોફાનમાં ડૂબી જવાની શિષ્યોને ખાતરી હતી તેને તે શાંત કરે છે.
4 1ઈસુએ ફરીથી સમુદ્રકિનારે ઉપદેશ આપ્યો. તેમની આસપાસ એટલી મોટી ભીડ ભેગી થઈ કે તેઓ પાણી પર એક હોડીમાં બેઠા, અને આખી ભીડ સમુદ્રકિનારે જમીન પર હતી. 2તેમણે તેઓને દૃષ્ટાંતોમાં ઘણી બાબતો શીખવી, અને પોતાના ઉપદેશમાં તેઓને કહ્યું:
3“સાંભળો! એક વાવનાર વાવવા નીકળ્યો. 4વાવતી વખતે કેટલાંક બી રસ્તાની બાજુ પર પડ્યાં, અને પક્ષીઓ આવીને તે ખાઈ ગયાં. 5બીજાં બી ખડકાળ જમીન પર પડ્યાં, જ્યાં ઝાઝી માટી ન હતી, અને માટી ઊંડી ન હોવાથી તે તરત ઊગી નીકળ્યાં. 6જ્યારે સૂરજ ઊગ્યો, ત્યારે છોડ બળી ગયા, અને મૂળ ન હોવાથી તે ચીમળાઈ ગયા. 7બીજાં બી કાંટાઓ વચ્ચે પડ્યાં, અને કાંટા વધીને તેને રૂંધી નાખ્યાં, અને તે દાણા આપી શક્યાં નહિ. 8બીજાં બી સારી જમીનમાં પડ્યાં, જેમાંથી ફૂટી નીકળીને, વધીને, દાણા પાક્યા અને જે વાવ્યું હતું તેના કરતાં ત્રીસગણા, સાઠગણા, સોગણા દાણા આપ્યા.” 9અને તેમણે કહ્યું, “જેને સાંભળવાના કાન હોય તે સાંભળે.”
10જ્યારે તેઓ એકલા હતા, ત્યારે તેમની આસપાસના લોકોએ બારની સાથે મળીને તેમને દૃષ્ટાંતો વિશે પૂછ્યું.
11તેમણે તેઓને કહ્યું, “આપણા પિતાના રાજનો મર્મ તમને આપવામાં આવ્યો છે, પણ બહારના લોકોને તો બધું દૃષ્ટાંતોમાં જ મળે છે, 12જેથી ‘તેઓ જોયા કરે પણ પારખે નહિ, અને સાંભળ્યા કરે પણ સમજે નહિ, રખેને તેઓ પાછા ફરે અને તેઓને માફ કરવામાં આવે.’”
13તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે આ દૃષ્ટાંત સમજતા નથી? તો પછી બધાં દૃષ્ટાંતો કેવી રીતે સમજશો? 14વાવનાર શબ્દ વાવે છે. 15રસ્તાની બાજુ પર જ્યાં શબ્દ વવાય છે તે આ છે: જેવા તેઓ સાંભળે છે તેવો જ શેતાન તરત આવીને તેઓમાં વવાયેલો શબ્દ લઈ જાય છે. 16ખડકાળ જમીન પર વવાયેલા તે આ છે, જેઓ શબ્દ સાંભળીને તરત આનંદથી તેનો સ્વીકાર કરે છે. 17પણ તેઓમાં મૂળ ન હોવાથી તેઓ થોડો જ વખત ટકે છે; જ્યારે શબ્દને કારણે વિપત્તિ કે સતાવણી આવે છે, ત્યારે તેઓ તરત ઠોકર ખાય છે. 18અને બીજા તે છે જેઓ કાંટાઓ વચ્ચે વવાયેલા છે. આ એવા લોકો છે જેઓ શબ્દ સાંભળે છે, 19પણ આ જગતની ચિંતાઓ, ધનની ઠગાઈ અને બીજી વસ્તુઓની લાલસાઓ પ્રવેશીને શબ્દને રૂંધી નાખે છે, અને તે ફળ આપતો નથી. 20અને સારી જમીનમાં વવાયેલા તે આ છે: તેઓ શબ્દ સાંભળે છે, તેનો સ્વીકાર કરે છે, અને ફળ આપે છે—ત્રીસગણું, સાઠગણું, સોગણું.”
દીવો પ્રકાશવા માટે બનાવાયો છે
21તેમણે તેઓને કહ્યું, “શું કોઈ દીવો ટોપલા નીચે કે પલંગ નીચે મૂકવા લાવે છે—દીવી પર નહિ? 22પ્રગટ થવા સિવાય કશું છુપાયેલું નથી; અને ઉઘાડું પડવા સિવાય કશું ગુપ્ત નથી. 23જો કોઈને સાંભળવાના કાન હોય તો તે સાંભળે.”
24તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે શું સાંભળો છો તે ધ્યાનમાં રાખો. જે માપથી તમે માપો છો તે જ માપથી તમને માપી આપવામાં આવશે—અને વધારે ઉમેરવામાં આવશે. 25કારણ, જેની પાસે છે તેને વધારે આપવામાં આવશે; અને જેની પાસે નથી, તેની પાસે જે છે તે પણ તેની પાસેથી લઈ લેવામાં આવશે.”
બી પોતાની મેળે ઊગે છે
26તેમણે કહ્યું, “આપણા પિતાનું રાજ આના જેવું છે: એક માણસ જમીન પર બી વેરે છે. 27રાત અને દિવસ, ઊંઘતાં કે જાગતાં, બી ફૂટી નીકળે છે અને વધે છે, જોકે તે કેવી રીતે તે તે જાણતો નથી. 28જમીન પોતાની મેળે દાણા આપે છે—પહેલાં અંકુર, પછી કણસલું, પછી કણસલામાં ભરેલા દાણા. 29પણ જ્યારે દાણા પાકે છે, ત્યારે લણણીનો વખત આવી પહોંચ્યો હોવાથી તે તરત દાતરડું ચલાવે છે.”
રાઈનું બી
30તેમણે કહ્યું, “આપણા પિતાના રાજને આપણે શાની સાથે સરખાવીએ, અથવા તેને માટે કયું દૃષ્ટાંત વાપરીએ? 31તે રાઈના બી જેવું છે, જે જમીન પર વવાય ત્યારે બધાં બી કરતાં નાનું હોય છે. 32તોપણ એક વાર વવાયા પછી તે વધીને બધા બગીચાના છોડ કરતાં મોટું થાય છે, અને એવી મોટી ડાળીઓ કાઢે છે કે આકાશનાં પક્ષીઓ તેની છાયામાં માળા બાંધી શકે.”
33આવાં ઘણાં દૃષ્ટાંતો વડે, જેમ તેઓ સાંભળી શકતા હતા તેમ, તેમણે તેઓને શબ્દ કહ્યો. 34તેમણે તેઓને માત્ર દૃષ્ટાંતોમાં જ કહ્યું, પણ એકાંતમાં પોતાના શિષ્યોને બધું સમજાવ્યું.
ઈસુ તોફાનને શાંત કરે છે
35તે દિવસે, જ્યારે સાંજ પડી, ત્યારે તેમણે તેઓને કહ્યું, “ચાલો, આપણે સામે પાર જઈએ.”
36ભીડને મૂકીને, જેવા તેઓ હતા તેવા જ, તેઓ તેમને હોડીમાં સાથે લઈ ગયા, અને બીજી હોડીઓ પણ તેમની સાથે હતી. 37એક ભારે આંધી ઊભી થઈ. મોજાં હોડી પર એવી રીતે ઊછળવા લાગ્યાં કે હોડી પાણીથી ભરાવા લાગી. 38પણ ઈસુ પાછળના ભાગમાં ઓશીકા પર ઊંઘતા હતા. તેઓએ તેમને જગાડીને કહ્યું, “ગુરુજી, અમે નાશ પામી રહ્યા છીએ, તેની શું તમને કાળજી નથી?”
39તેમણે ઊઠીને પવનને ધમકાવ્યો, અને સમુદ્રને કહ્યું, “શાંત થા! ચૂપ રહે!” પવન બંધ પડ્યો, અને ભારે શાંતિ છવાઈ ગઈ. 40તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે આટલા બધા કેમ ડરો છો? હજુ સુધી તમને વિશ્વાસ નથી?”
41તેઓ ભારે ભયભીત થયા, અને એકબીજાને પૂછવા લાગ્યા, “ત્યારે આ કોણ છે, કે પવન અને સમુદ્ર પણ તેમનું માને છે?”