ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳಿವೆ
ದೋಣಿಯಿಂದ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಮುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಬೀಜ, ಒಂದು ದೀಪ, ರೈತನು ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಬೆಳೆಯುವ ಧಾನ್ಯ, ಒಂದು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳು. ಆಮೇಲೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡುವುದೆಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಖಚಿತವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದ ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಆತನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
4 1ಯೇಸು ಪುನಃ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹ ಸೇರಿಬಂದ ಕಾರಣ ಅವರು ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತರು; ಇಡೀ ಜನಸಮೂಹ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ದಡದಲ್ಲಿತ್ತು. 2ಅವರು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಾಮ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು:
3“ಕೇಳಿರಿ! ಬಿತ್ತುವವನು ಬಿತ್ತಲು ಹೊರಟನು. 4ಅವನು ಬಿತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೆಲವು ಬೀಜ ದಾರಿಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಂದು ಅದನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟವು. 5ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬೀಜ ಹೆಚ್ಚು ಮಣ್ಣಿಲ್ಲದ ಬಂಡೆಯ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮಣ್ಣಿಗೆ ಆಳವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅದು ಕೂಡಲೇ ಮೊಳೆತಿತು. 6ಸೂರ್ಯನು ಮೂಡಿದಾಗ ಸಸಿಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬೆಂದವು; ಬೇರಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಒಣಗಿಹೋದವು. 7ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬೀಜ ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳು ಬೆಳೆದು ಅದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಬಿಟ್ಟವು, ಅದು ಕಾಳನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. 8ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬೀಜ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಅದು ಮೊಳೆತು, ಬೆಳೆದು, ಬಿತ್ತಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಮೂವತ್ತರಷ್ಟು, ಅರವತ್ತರಷ್ಟು, ನೂರರಷ್ಟು ಕಾಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು.” 9ಆಗ ಅವರು, “ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು ಕೇಳಲಿ,” ಎಂದರು.
10ಅವರು ಒಬ್ಬಂಟಿಗರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಆ ಸಾಮ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
11ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯವು ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಹೊರಗಿರುವವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಮ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ, 12ಇದರಿಂದ ‘ಅವರು ನೋಡಿದರೂ ಕಾಣದಿರಲಿ, ಕೇಳಿದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ, ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಹೊಂದದಿರಲಿ.’ ”
13ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಈ ಸಾಮ್ಯವು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮ್ಯಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ? 14ಬಿತ್ತುವವನು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತಾನೆ. 15ವಾಕ್ಯವು ಬಿತ್ತಲ್ಪಡುವ ದಾರಿಯ ಮೇಲಿನವರು ಇವರೇ: ಅವರು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಸೈತಾನನು ಬಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. 16ಬಂಡೆಯ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವರು ಇವರೇ: ಇವರು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. 17ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬೇರಿಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ವಾಕ್ಯದ ನಿಮಿತ್ತ ಸಂಕಟವಾಗಲೀ ಹಿಂಸೆಯಾಗಲೀ ಬಂದಾಗ ಅವರು ಕೂಡಲೇ ದೂರ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. 18ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವರು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು. ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಇವರೇ, 19ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗಳೂ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮೋಸವೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳ ಆಸೆಗಳೂ ಒಳಗೆ ಬಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅಡಗಿಸುತ್ತವೆ; ಅದು ಫಲಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. 20ಒಳ್ಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವರು ಇವರೇ: ಇವರು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೂವತ್ತರಷ್ಟು, ಅರವತ್ತರಷ್ಟು, ನೂರರಷ್ಟು ಫಲಕೊಡುತ್ತಾರೆ.”
ಬೆಳಕು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲೆಂದೇ ಇದೆ
21ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ದೀಪವನ್ನು ತಂದು ಕೊಳಗದ ಕೆಳಗಾಗಲೀ ಮಂಚದ ಕೆಳಗಾಗಲೀ ಇಡುವುದಕ್ಕೋ? ದೀಪಸ್ತಂಭದ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲವೇ? 22ಪ್ರಕಟವಾಗಬೇಕೆಂದೇ ಹೊರತು ಮರೆಯಾಗಿರುವುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದೇ ಹೊರತು ಗುಪ್ತವಾಗಿರುವುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. 23ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು ಕೇಳಲಿ.”
24ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಕೇಳುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ. ನೀವು ಅಳೆಯುವ ಅಳತೆಯಿಂದಲೇ ನಿಮಗೆ ಅಳೆದುಕೊಡಲಾಗುವುದು—ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದು. 25ಇದ್ದವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಗುವುದು; ಇಲ್ಲದವನಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು.”
ಬೀಜವು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ
26ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಹೀಗಿದೆ: ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತಾನೆ. 27ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು, ಅವನು ನಿದ್ರಿಸಿದರೂ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಬೀಜವು ಮೊಳೆತು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಅದು ಹೇಗೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದು. 28ಮಣ್ಣು ತಾನಾಗಿಯೇ ಫಲಕೊಡುತ್ತದೆ—ಮೊದಲು ಮೊಳಕೆ, ಆಮೇಲೆ ತೆನೆ, ಆಮೇಲೆ ತೆನೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಕಾಳು. 29ಆದರೆ ಕಾಳು ಬಲಿತಾಗ ಸುಗ್ಗಿ ಬಂದ ಕಾರಣ ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಕುಡುಗೋಲನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.”
ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜ
30ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸೋಣ? ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಬಳಸೋಣ? 31ಅದು ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜದಂತಿದೆ; ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತಿದಾಗ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದು. 32ಆದರೂ ಬಿತ್ತಿದ ಬಳಿಕ ಅದು ಬೆಳೆದು ಎಲ್ಲಾ ತೋಟದ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅದರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತದೆ.”
33ಅವರು ಕೇಳಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ಇಂಥ ಅನೇಕ ಸಾಮ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು. 34ಅವರು ಸಾಮ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು.
ಯೇಸು ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದರು
35ಆ ದಿನ ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ನಾವು ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ದಾಟಿಹೋಗೋಣ,” ಎಂದರು.
36ಅವರು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವರು ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು; ಬೇರೆ ದೋಣಿಗಳೂ ಅವರ ಸಂಗಡ ಇದ್ದವು. 37ಆಗ ಭೀಕರ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು. ಅಲೆಗಳು ದೋಣಿಯ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅದು ಆಗಲೇ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. 38ಆದರೆ ಯೇಸು ದೋಣಿಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಿಂಬಿನ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, “ಗುರುವೇ, ನಾವು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲಾ; ನಿಮಗೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದರು.
39ಅವರು ಎದ್ದು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, “ಸಮಾಧಾನವಾಗಿರು! ಸುಮ್ಮನಿರು!” ಎಂದರು. ಗಾಳಿ ನಿಂತಿತು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಶಾಂತವಾಯಿತು. 40ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹೆದರುತ್ತೀರಿ? ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದರು.
41ಅವರು ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡು, “ಗಾಳಿಯೂ ಸಮುದ್ರವೂ ಸಹ ಇವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯವಾಗುತ್ತವಲ್ಲಾ; ಹಾಗಾದರೆ ಇವರು ಯಾರು?” ಎಂದು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು.