மாற்கு 4

4 ¹இயேசு மறுபடியும் கடலோரத்தில் போதித்தார். அவரைச் சுற்றி மிகுந்த திரளான ஜனங்கள் கூடிவந்ததால், அவர் தண்ணீரின்மேல் இருந்த ஒரு படகில் ஏறி உட்கார்ந்தார்; ஜனங்கள் எல்லாரும் கடலோரத்தில் கரையிலே நின்றார்கள். ²அவர் அவர்களுக்கு அநேக காரியங்களை உவமைகளாய்ப் போதித்தார்; தமது போதனையில் அவர்களை நோக்கி:

³“கேளுங்கள்! விதைக்கிறவன் ஒருவன் விதைக்கப் புறப்பட்டான். ⁴அவன் விதைக்கையில், சில விதைகள் வழியருகே விழுந்தது; பறவைகள் வந்து அதை விழுங்கிப்போட்டது. ⁵வேறு சில விதைகள் அதிக மண்ணில்லாத கற்பாறை நிலத்தில் விழுந்தது; நிலத்திற்கு ஆழமில்லாதிருந்ததால் உடனே முளைத்தது. ⁶சூரியன் உதித்தபோது, அந்தச் செடிகள் காய்ந்துபோயின; வேரில்லாதிருந்ததால் உலர்ந்துபோயின. ⁷வேறு சில விதைகள் முள்ளுள்ள இடத்தில் விழுந்தது; முட்கள் வளர்ந்து அதை நெருக்கிப்போட்டதால் அது தானியம் தரவில்லை. ⁸வேறு சில விதைகள் நல்ல நிலத்தில் விழுந்தது; அது முளைத்து வளர்ந்து, விதைக்கப்பட்டதற்கு முப்பதும், அறுபதும், நூறுமாகத் தானியம் தந்தது.” ⁹பின்பு அவர்: “கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்” என்றார்.

¹⁰அவர் தனிமையாக இருந்தபோது, அவரைச் சூழ்ந்திருந்தவர்களும் பன்னிருவரும் அந்த உவமைகளைக்குறித்து அவரிடம் விசாரித்தார்கள்.

¹¹அவர் அவர்களை நோக்கி: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தின் இரகசியம் உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் புறம்பே இருக்கிறவர்களுக்கோ எல்லாம் உவமைகளாக வருகிறது. ¹²‘அவர்கள் பார்த்தும் காணாதிருக்கவும், கேட்டும் உணராதிருக்கவும், மனந்திரும்பி மன்னிக்கப்படாதிருக்கவும் இப்படி நடக்கிறது’ என்றார்.”

¹³மேலும் அவர் அவர்களை நோக்கி: “இந்த உவமை உங்களுக்கு விளங்கவில்லையா? அப்படியானால் மற்ற எல்லா உவமைகளையும் எப்படி அறிந்துகொள்வீர்கள்? ¹⁴விதைக்கிறவன் வசனத்தை விதைக்கிறான். ¹⁵வசனம் விதைக்கப்படும் வழியருகே இருக்கிறவர்கள் இவர்களே: அவர்கள் கேட்டவுடனே சாத்தான் வந்து, அவர்களுக்குள் விதைக்கப்பட்ட வசனத்தை எடுத்துப்போடுகிறான். ¹⁶கற்பாறை நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள் இவர்களே: இவர்கள் வசனத்தைக் கேட்டவுடனே சந்தோஷத்தோடே ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார்கள். ¹⁷ஆனால் அவர்களுக்குள் வேரில்லாததால் கொஞ்சக்காலம்மட்டுமே நிலைத்திருக்கிறார்கள்; வசனத்தினிமித்தம் உபத்திரவமோ துன்பமோ வரும்போது உடனே இடறிவிழுகிறார்கள். ¹⁸வேறே சிலர் முள்ளுள்ள இடத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள். இவர்கள் வசனத்தைக் கேட்கிறவர்கள், ¹⁹ஆனால் இந்த உலகத்தின் கவலைகளும், ஐசுவரியத்தின் வஞ்சகமும், மற்றக் காரியங்களின்மேலுள்ள இச்சைகளும் உட்பிரவேசித்து வசனத்தை நெருக்கிப்போடுகிறதால், அது கனிகொடாமல் போகிறது. ²⁰நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள் இவர்களே: இவர்கள் வசனத்தைக் கேட்டு, ஏற்றுக்கொண்டு, முப்பதும், அறுபதும், நூறுமாய்க் கனிகொடுக்கிறார்கள்.”

வெளிச்சம் பிரகாசிக்கும்படி வைக்கப்படுகிறது

²¹பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி: “விளக்கை மரக்காலுக்குக் கீழேயாவது கட்டிலின்கீழேயாவது வைக்க யாராவது கொண்டுவருவார்களா? விளக்குத்தண்டின்மேல் அல்லவா வைப்பார்கள்? ²²வெளியரங்கமாகாத மறைவானது ஒன்றுமில்லை; வெளிப்படாத ரகசியமும் ஒன்றுமில்லை. ²³கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் எவனோ அவன் கேட்கக்கடவன்” என்றார்.

²⁴மேலும் அவர் அவர்களை நோக்கி: “நீங்கள் கேட்கிறதைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள். நீங்கள் எந்த அளவையால் அளக்கிறீர்களோ, அந்த அளவையால் உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்; அதிகமாகவும் கூட்டிக்கொடுக்கப்படும். ²⁵உள்ளவனெவனோ அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும்; இல்லாதவனிடத்திலோ அவனுக்கு உள்ளதும் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்” என்றார்.

விதை தானாகவே வளருகிறது

²⁶மேலும் அவர்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் எப்படியிருக்கிறதென்றால்: ஒரு மனிதன் நிலத்தில் விதையை விதைக்கிறான். ²⁷அவன் இரவும் பகலும் தூங்கியும் விழித்தும் இருக்கையில், அந்த விதை எப்படி முளைத்து வளருகிறதென்று அவனுக்குத் தெரியாதிருந்தும், அது முளைத்து வளர்கிறது. ²⁸நிலம் தானாகவே தானியத்தை விளைவிக்கிறது; முதலில் தளிரும், பின்பு கதிரும், பின்பு கதிரிலே நிறைந்த தானியமும் விளைகிறது. ²⁹தானியம் விளைந்தபின், அறுப்புக்காலம் வந்துவிட்டதால் அவன் உடனே அரிவாளை அனுப்புகிறான்” என்றார்.

கடுகுவிதை

³⁰மேலும் அவர்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தை எதற்கு ஒப்பிடுவோம்? அல்லது எந்த உவமையினால் அதை விவரிப்போம்? ³¹அது ஒரு கடுகுவிதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அது நிலத்தில் விதைக்கப்படும்போது எல்லா விதைகளிலும் சிறியதாயிருக்கிறது. ³²ஆனாலும் விதைக்கப்பட்டபின், அது வளர்ந்து சகல செடிகளிலும் பெரிதாகி, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அதின் நிழலிலே கூடுகட்டத்தக்கதாக பெரிய கிளைகளை விடுகிறது” என்றார்.

³³அவர்கள் கேட்டறியத்தக்கவிதமாய், இப்படிப்பட்ட அநேக உவமைகளினால் அவர் அவர்களுக்கு வசனத்தைச் சொன்னார். ³⁴உவமையில்லாமல் அவர் அவர்களுக்கு ஒன்றும் சொல்லவில்லை; ஆனால் தமது சொந்த சீஷர்களுக்குத் தனிமையில் எல்லாவற்றையும் விளக்கிச் சொன்னார்.

இயேசு புயலை அமர்த்துகிறார்

³⁵அன்று மாலைநேரமானபோது, அவர் அவர்களை நோக்கி: “நாம் அக்கரைக்குப் போவோம்” என்றார்.

³⁶அவர்கள் ஜனங்களை அனுப்பிவிட்டு, அவர் இருந்த நிலைமையிலேயே அவரைப் படகிலே ஏற்றிக்கொண்டு போனார்கள்; வேறே படகுகளும் அவரோடேகூடச் சென்றன. ³⁷அப்பொழுது பலத்த சூறாவளிக்காற்று எழும்பியது; அலைகள் படகின்மேல் மோதி, படகு தண்ணீரால் நிரம்பத்தொடங்கியது. ³⁸ஆனால் இயேசு படகின் பின்பகுதியில் தலையணையின்மேல் நித்திரையாயிருந்தார். அவர்கள் அவரை எழுப்பி: “போதகரே, நாங்கள் அழிந்துபோகிறதைக்குறித்து உமக்குக் கவலையில்லையா?” என்றார்கள்.

³⁹அவர் எழுந்து, காற்றை அதட்டி, கடலைப் பார்த்து: “அமைதலாயிரு! அடங்கிப்போ!” என்றார். அப்பொழுது காற்று நின்று, மிகுந்த அமைதலுண்டாயிற்று. ⁴⁰பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி: “ஏன் இப்படிப் பயப்படுகிறீர்கள்? இன்னும் உங்களுக்கு விசுவாசம் இல்லையா?” என்றார்.

⁴¹அவர்கள் மிகவும் பயந்து: “இவர் யாரோ? காற்றும் கடலுங்கூட இவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறதே” என்று ஒருவரையொருவர் நோக்கிச் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.