Rut 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Dina jaman para hakim nyekel pamarentahan, aya kalaparan narajang nagri, nya aya hiji jelema ti Betlehem di Yuda indit jeung pamajikan katut dua anakna lalaki rek ngumbara heula di tanah Moab. ²Eta jelema teh ngaranna Elimelekh, pamajikanana ngaran Naomi, dua anakna lalaki ngaranna Mahlon jeung Kilion—urang Efrata ti Betlehem di Yuda. Maranehna arindit ka wewengkon Moab, tuluy maratuh di dinya. ³Teu lila Elimelekh, salaki Naomi, maot, Naomi ngan kari jeung dua anakna lalaki. ⁴Dua anakna tuluy karawin jeung awewe Moab—ngaranna Orpa jeung Ruth—maratuh di dinya kira-kira sapuluh taun. ⁵Mahlon jeung Kilion duanana oge maraot, nya Naomi kari sorangan, teu boga anak jeung teu boga salaki deui.

Satia Ruth anu Teu Megatkeun

⁶Sabot keur di tanah Moab, Naomi ngadenge beja yen Rama urang geus nganggeuskeun umat-Na, maparin dahareun, nya tuluy manehna tatan-tatan rek mulang jeung dua minantuna. ⁷Manehna indit ti tempat matuhna, dibaturan ku dua minantuna, tuluy maranehna leumpang mapay jalan rek mulang ka tanah Yuda. ⁸Naomi ngomong ka dua minantuna, “Geura marulang, masing-masing ka imah indung maneh. Muga-muga Rama urang maparin kanyaah ka maraneh, sakumaha maraneh geus nyaah ka nu geus maraot jeung ka Ibu. ⁹Muga-muga Rama urang maparin katengtreman ka maraneh, masing-masing di imah salaki anu anyar.” Geus kitu Naomi nyium maranehna, tuluy maranehna careurik ngagukguk.

¹⁰Pokna ka Naomi, “Henteu—abdi sadaya rek marulang jeung Ibu ka bangsa Ibu.”

¹¹Naomi ngomong, “Geura marulang, nyai. Ku naon rek milu ka Ibu? Na Ibu masih boga deui anak lalaki dina kandungan anu bisa jadi salaki maraneh? ¹²Geura marulang, nyai, geura indit, da Ibu geus kolot teuing teu bisa boga salaki deui. Sanajan ceuk Ibu masih aya harepan, sanajan peuting ieu Ibu boga salaki tuluy ngalahirkeun anak lalaki, ¹³na rek didagoan nepi ka gedena? Na rek tetep henteu laki-rabi ngadagoan maranehna? Henteu, nyai—leuwih pait pisan karasana ku Ibu ti batan ku maraneh, sabab panangan Rama urang geus ngalawan ka Ibu.”

¹⁴Ngadenge kitu maranehna careurik ngagukguk deui. Tuluy Orpa nyium mitohana bari pamitan, tapi Ruth kalah ngarontok nangkeup Naomi. ¹⁵Naomi ngomong, “Tuh, dulur maneh geus mulang ka bangsana jeung ka dewa-dewana. Geura milu mulang jeung manehna.”

¹⁶Waler Ruth, “Ulah maksa abdi ninggalkeun Ibu atawa mundur ti nuturkeun Ibu. Ka mana Ibu angkat, abdi rek milu; di mana Ibu reureuh, abdi rek reureuh. Bangsa Ibu bakal jadi bangsa abdi, sareng Allah Ibu bakal jadi Allah abdi. ^a a v16 Sumpah Ruth teh salah sahiji panto asupna anu baku di mana hiji jalma bangsa sejen ngabeungkeutkeun dirina ka Allah Israil—jeung ngaliwatan manehna, Rama urang nganyam hiji awewe Moab kana turunan kulawarga anu nuju ka Daud jeung ka Yesus. ¹⁷Di mana Ibu pupus abdi oge rek paeh di dinya, sarta di dinya abdi rek dikubur. Muga-muga Rama urang ngahukum abdi sakitu beuratna, lamun aya nu misahkeun abdi jeung Ibu salian ti ajal.”

¹⁸Barang Naomi nenjo yen Ruth tetep hayang milu, manehna henteu ngomong deui ka Ruth.

¹⁹Maranehna duaan tuluy maraju nepi ka Betlehem. Barang arasup ka Betlehem, sakuliah kota geunjleung ku datangna maranehna, nya awewe-awewe ngaromong, “Ieu teh Naomi?”

²⁰Walonna, “Ulah nyebut Ibu Naomi. Sebut bae Mara—da Nu Maha Kawasa geus milampah pait pisan ka Ibu. ^b b v20 Naomi hartina “pikaresepeun”; Mara hartina “pait.” Manehna ngaganti ngaran sorangan sangkan saluyu jeung kasedih anu dibawa mulang. ²¹Mangkaning Ibu indit teh dina kaayaan jembar, tapi Rama urang mulangkeun Ibu dina kaayaan kosong. Ku naon nyebut Ibu Naomi, da Rama urang geus nyangsara ka Ibu, sarta Nu Maha Kawasa geus ngadatangkeun balai ka Ibu?” ²²Kitu carana Naomi mulang ti tanah Moab, dibarengan ku Ruth urang Moab, minantuna, anu milu mulang jeung manehna. Maranehna nepi ka Betlehem keur mimiti usum panen jelai.