ဗက်လင်မြို့တွင် အစာခေါင်းပါးခြင်း
တရားသူကြီးတို့ အုပ်စိုးသော မှောင်မိုက်သည့်ကာလ၌ သစ္စာစောင့်ခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းအကြောင်း တိတ်ဆိတ်သော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည် — မုဆိုးမဖြစ်သော လူမျိုးခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရွေးနုတ်သူ ဆွေမျိုးတစ်ဦးအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခမည်းတော်၏ မိသားစုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရပြီး ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ ဘေးအဘွားဖြစ်လာသည်။
1 1တရားသူကြီးများ အုပ်စိုးသောကာလ၌ ပြည်တွင် အစာခေါင်းပါးခြင်းဖြစ်ပွားသဖြင့် ၊ ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့သားတစ်ဦးသည် မိမိဇနီးနှင့် သားနှစ်ယောက်ကိုခေါ်၍ မောဘပြည်တွင် ခေတ္တနေထိုင်ရန် သွားလေ၏။ 2ထိုသူ၏အမည်မှာ ဧလိမလက်ဖြစ်၍ ၊ သူ၏ဇနီးအမည်မှာ နောမိ ၊ သားနှစ်ယောက်၏အမည်မှာ မဟာလုန်နှင့် ခိလျုန်ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့သား ဧဖရတ်အမျိုးသားများဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် မောဘပြည်သို့ရောက်၍ ထိုအရပ်တွင် နေထိုင်ကြ၏။ 3ထိုနောက် နောမိ၏ခင်ပွန်း ဧလိမလက်သည် သေဆုံး၍ ၊ နောမိသည် သားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ကျန်ရစ်လေ၏။ 4သားနှစ်ယောက်တို့သည် မောဘအမျိုးသမီးတို့ဖြစ်ကြသော ဥရပနှင့် ရုသကို ထိမ်းမြားကြ၍ ၊ ထိုအရပ်တွင် ဆယ်နှစ်ခန့် နေထိုင်ကြ၏။ 5ထိုနောက် မဟာလုန်နှင့် ခိလျုန်နှစ်ယောက်စလုံး သေဆုံးကြသဖြင့် ၊ နောမိသည် သားနှစ်ယောက်နှင့် ခင်ပွန်းမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း ကျန်ရစ်လေ၏။
ရုသ၏ မကွဲနိုင်သော ချည်နှောင်ခြင်း
6ခမည်းတော်သည် မိမိလူမျိုးကို ကြည့်ရှုသတိရတော်မူ၍ သူတို့အား အစာအာဟာရ ပေးသနားတော်မူကြောင်းကို နောမိသည် မောဘပြည်တွင် ကြားသိရသဖြင့် ၊ ချွေးမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထိုအရပ်မှ ပြန်ရန် ထွက်ခွာလေ၏။ 7နောမိသည် မိမိနေထိုင်ရာအရပ်မှ ချွေးမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာ၍ ၊ ယုဒပြည်သို့ ပြန်ရန် ခရီးလမ်းကို လိုက်ကြ၏။ 8နောမိက ချွေးမနှစ်ယောက်အား “သင်တို့အသီးသီး မိမိတို့အမိအိမ်သို့ ပြန်ကြလော့။ သေလွန်သူတို့အားလည်းကောင်း ၊ ငါ့အားလည်းကောင်း သင်တို့ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ၊ ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား ကရုဏာပြုတော်မူပါစေ။ 9ခမည်းတော်သည် သင်တို့အသီးသီးအား အခြားခင်ပွန်း၏အိမ်၌ ချမ်းသာရာကို ပေးသနားတော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။ ထိုနောက် သူတို့ကို နမ်းရှုပ်၍ ၊ သူတို့သည် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကြ၏။
10သူတို့က “မဟုတ်ပါ ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်နှင့်အတူ သင့်အမျိုးသားများထံသို့ ပြန်ကြပါမည်” ဟု ဆိုကြ၏။
11နောမိက “ငါ့သမီးတို့ ၊ ပြန်ကြလော့။ အဘယ်ကြောင့် ငါနှင့်အတူ လိုက်ကြမည်နည်း။ သင်တို့၏ခင်ပွန်း ဖြစ်လာမည့် သားများ ငါ့ဝမ်းတွင် ရှိသေးသလော။ 12ငါ့သမီးတို့ ၊ ပြန်ကြလော့ ၊ သွားကြလော့ ၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် အလွန်အိုမင်းပြီ။ မျှော်လင့်စရာ ရှိသေး၏ဟု ငါဆိုသော်လည်းကောင်း ၊ ယနေ့ည၌ ငါ့မှာ ခင်ပွန်းရှိ၍ သားများကို ဖွားမြင်သော်လည်းကောင်း ၊ 13သင်တို့သည် ထိုသားများ ကြီးပြင်းသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကြမည်လော။ သူတို့အတွက် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေကြမည်လော။ ငါ့သမီးတို့ ၊ ထိုသို့မဟုတ် ၊ ခမည်းတော်၏လက်တော်သည် ငါ့တစ်ဖက်၌ ဆန့်ကျင်လာသောကြောင့် ၊ ငါ၌ သင်တို့ထက် သာ၍ ခါးသီးခြင်းရှိ၏” ဟု ဆို၏။
14ထိုအခါ သူတို့သည် တစ်ဖန် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကြပြန်၏။ ထိုနောက် ဥရပသည် မိမိယောက္ခမကို နမ်း၍ နှုတ်ဆက်လေ၏ ၊ သို့ရာတွင် ရုသမူကား သူ့ကို မှီတွယ်လျက် နေ၏။ 15နောမိက “ကြည့်လော့ ၊ သင့်ခယ်မသည် မိမိအမျိုးသားများနှင့် မိမိဘုရားများထံသို့ ပြန်သွားလေပြီ။ သူနှင့်အတူ ပြန်လိုက်လော့” ဟု ဆို၏။
16ရုသက “သင့်ထံမှ ထွက်ခွာရန် ၊ သို့မဟုတ် သင့်နောက်သို့ မလိုက်ဘဲ ပြန်သွားရန် ကျွန်ုပ်ကို မတိုက်တွန်းပါနှင့်။ သင် သွားရာအရပ်သို့ ကျွန်ုပ် လိုက်ပါမည် ၊ သင် နေရာအရပ်၌ ကျွန်ုပ် နေပါမည်။ သင့်အမျိုးသားများသည် ကျွန်ုပ်၏အမျိုးသားများ ဖြစ်၍ ၊ သင်၏ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ a a v16 ရုသ၏ ကတိသစ္စာသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတစ်ဦး ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်ထံ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံသော ကျမ်းစာအတွင်းမှ အဝင်ပေါက်တို့အနက် တစ်ခုဖြစ်၏။ ထိုအမျိုးသမီးအားဖြင့် ခမည်းတော်သည် မောဘအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဒါဝိဒ်ထံသို့လည်းကောင်း ၊ ယေရှုထံသို့လည်းကောင်း ဆိုက်ရောက်စေသော အမျိုးအနွယ်စဉ်ဆက်အတွင်းသို့ ရက်လုပ်ထည့်သွင်းတော်မူ၏။ 17သင် သေရာအရပ်၌ ကျွန်ုပ် သေ၍ ၊ ထိုအရပ်၌ပင် ကျွန်ုပ်ကို သင်္ဂြိုဟ်ကြပါစေ။ သေခြင်းမှတစ်ပါး အခြားတစ်စုံတစ်ရာသည် သင်နှင့်ကျွန်ုပ်ကို ကွဲကွာစေလျှင် ၊ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ခတ်တော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။
18ရုသသည် မိမိနှင့်အတူ လိုက်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားကြောင်းကို နောမိ မြင်သောအခါ ၊ သူ့အား နောက်ထပ် အဘယ်စကားမျှ မပြောတော့ပေ။
19သို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဗက်လင်မြို့သို့ ရောက်သည်အထိ ခရီးသွားကြ၏။ ဗက်လင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ ၊ တစ်မြို့လုံး သူတို့ကြောင့် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်၍ ၊ အမျိုးသမီးတို့က “ဤသူသည် နောမိ ဖြစ်သလော” ဟု ဆိုကြ၏။
20သူက “ကျွန်ုပ်ကို နောမိဟု မခေါ်ကြနှင့်” ဟု ဆို၏။ “ကျွန်ုပ်ကို မာရဟု ခေါ်ကြလော့ ၊ အကြောင်းမူကား အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် ကျွန်ုပ်အား အလွန်ခါးသီးစွာ စီရင်တော်မူပြီ။ b b v20 နောမိ ဟူသောအမည်မှာ “သာယာနှစ်လိုဖွယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၍ ၊ မာရ ဟူသောအမည်မှာ “ခါးသီးခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ သူသည် မိမိအိမ်သို့ သယ်ဆောင်လာသော ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် လိုက်ဖက်စေရန် မိမိကိုယ်ကို အမည်ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းဖြစ်၏။ 21ကျွန်ုပ်သည် ပြည့်စုံစွာ ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း ၊ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်ကို အချည်းနှီး ပြန်လာစေတော်မူပြီ။ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်စေတော်မူ၍ ၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ဘေးဒုက္ခ သက်ရောက်စေတော်မူပြီဖြစ်ပါလျက် ၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို နောမိဟု ခေါ်ကြသနည်း” ဟု ဆို၏။ 22သို့ဖြင့် နောမိသည် မိမိနှင့်အတူ ပြန်လာသော ချွေးမ မောဘအမျိုးသမီး ရုသနှင့်အတူ ၊ မောဘပြည်မှ ပြန်လာလေ၏။ မုယောစပါး ရိတ်သိမ်းစ ကာလ၌ သူတို့သည် ဗက်လင်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။