Rut 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Nalika para hakim isih mrentah, ana paceklik kang nempuh tanah kono, mula ana wong lanang saka Betlehem ing tanah Yehuda lunga karo bojone lan anake lanang loro, arep manggon sawatara mangsa ing tanah Moab. ²Wong lanang mau jenenge Elimelekh, bojone jeneng Naomi, lan anake lanang loro jeneng Mahlon lan Kilion—wong Efrata saka Betlehem ing tanah Yehuda. Padha lunga menyang tanah Moab lan manggon ana ing kono. ³Banjur Elimelekh, bojone Naomi, mati, mula Naomi mung kari karo anake lanang loro. ⁴Anak-anake mau padha ngrabeni wong wadon Moab—jeneng Orpa lan Rut—lan padha manggon ana ing kono kira-kira sepuluh taun. ⁵Mahlon lan Kilion uga padha mati, mula Naomi kari ijen, tanpa anak loro lan tanpa bojo.

Katresnane Rut kang Ora Kena Pedhot

⁶Nalika ana ing tanah Moab, Naomi krungu kabar yen Rama kita wis nggatekake umate, kanthi paring pangan marang wong-wong mau, mula Naomi tata-tata budhal karo mantune loro arep bali saka kono. ⁷Naomi banjur ninggal panggonan kang dienggoni mau, bebarengan karo mantune loro, lan padha mlaku ing dalan arep bali menyang tanah Yehuda. ⁸Naomi banjur kandha marang mantune loro: “Wis padha baliya, dhewe-dhewe menyang omahe ibumu. Muga-muga Rama kita maringi kabecikan marang kowe, kaya anggonmu wis padha nindakake kabecikan marang wong-wong kang wis padha mati lan marang aku. ⁹Muga-muga Rama kita maringi katentreman marang kowe kabeh, ing omahe bojomu kang anyar.” Naomi banjur ngambung mantune, lan wong-wong mau padha nangis sesenggrukan.

¹⁰Nanging mantune mau padha matur: “Boten, kula sami badhe ndherek Ibu wangsul dhateng bangsanipun Ibu.”

¹¹Naomi banjur kandha: “Padha baliya, anak-anakku. Yagene kowe arep melu aku? Apa aku isih bisa nglairake anak lanang maneh saka guwa-garbaku, kang bakal dadi bojomu? ¹²Padha baliya, anak-anakku, lungaa, awit aku wis katuwan, ora bisa omah-omah maneh. Senajan aku kandhaa yen isih ana pangarep-arep, senajan bengi iki aku duwe bojo lan nglairake anak lanang, ¹³apa kowe arep padha ngenteni wong-wong mau nganti diwasa? Apa kowe arep padha ora omah-omah merga ngenteni wong-wong mau? Aja, anak-anakku—kaananku luwih pait banget tinimbang kowe, awit astane Rama kita wis nglawan aku.”

¹⁴Krungu iku wong-wong mau padha nangis sesenggrukan maneh. Banjur Orpa ngambung maratuwane kanggo pamitan, nanging Rut tetep ngrangkul maratuwane. ¹⁵Naomi banjur kandha: “Delengen, iparmu wis bali menyang bangsane lan menyang para allahe. Kowe uga baliya melu dheweke.”

¹⁶Rut mangsuli: “Mugi Ibu sampun meksa kula nilar Ibu, utawi wangsul boten ndherek Ibu. Ing pundi Ibu tindak, kula badhe tumut; ing pundi Ibu manggen, kula badhe manggen. Bangsanipun Ibu badhe dados bangsa kula, saha Allahipun Ibu badhe dados Allah kula. ^a a v16 Sumpahe Rut iki minangka salah sawijining dalan mlebu ing Kitab Suci, nalika wong kang dudu bangsa Israel ngiket awake dhewe marang Allahe Israel—lan lumantar dheweke, Rama kita nggandheng wong wadon Moab iku ing sajroning garis kulawarga kang tumuju marang Prabu Dawud lan Gusti Yesus. ¹⁷Ing pundi Ibu seda, kula inggih badhe pejah, saha badhe kakubur ing ngriku. Mugi Rama kita paring paukuman dhateng kula kanthi awrat sanget, manawi wonten prekawis sanesipun pejah ingkang misahaken Ibu kaliyan kula.”

¹⁸Bareng Naomi ngerti yen Rut wis mantep arep melu dheweke, Naomi ora kandha apa-apa maneh marang Rut.

¹⁹Mula wong loro mau banjur mlaku nganti tekan Betlehem. Bareng padha mlebu ing Betlehem, wong sakutha kabeh geger merga tekane wong loro mau, lan para wong wadon padha kandha: “Apa iki Naomi?”

²⁰Wangsulane Naomi: “Aku aja kokundang Naomi. Undangen aku Mara—awit Kang Mahakwasa wis gawe uripku pait banget. ^b b v20 Naomi tegese “nyenengake”; Mara tegese “pait.” Dheweke ngganti jenenge dhewe supaya cocog karo kasusahan kang digawa mulih. ²¹Nalika lunga aku kebak, nanging Rama kita wis mulihake aku kanthi kothong. Yagene kowe padha ngundang aku Naomi, mangka Rama kita wis ndadekake aku nandhang sangsara, lan Kang Mahakwasa wis nekakake bilai marang aku?” ²²Mangkono Naomi bali saka tanah Moab, bebarengan karo Rut wong Moab, mantune, kang melu dheweke bali. Tekane ing Betlehem pinuju wiwitane mangsa panen jewawut.