Rut 1

1 ¹Hâkimlerin egemenlik sürdüğü günlerde ülkede bir kıtlık baş gösterdi. Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden bir adam, karısı ve iki oğluyla birlikte bir süre kalmak üzere Moav kırlarına gitti. ²Adamın adı Elimelek, karısının adı Naomi, iki oğlunun adları da Mahlon ve Kilyon'du. Bunlar Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden, Efratlı kişilerdi. Moav topraklarına gidip orada yaşadılar. ³Naomi'nin kocası Elimelek öldü; Naomi iki oğluyla yalnız kaldı. ⁴İki oğul, Moavlı kadınlarla evlendi. Birinin adı Orpa, öbürünün adı Rut'tu. Orada on yıl kadar yaşadılar. ⁵Mahlon da, Kilyon da öldü. Böylece Naomi kocasından da, iki oğlundan da yoksun kaldı.

Rut'un Kırılmaz Bağlılığı

⁶Naomi, Moav kırlarındayken Babamız'ın kendi halkının yardımına yetişip onlara yiyecek verdiğini duydu. Bunun üzerine oradan dönmek için iki gelini ile birlikte yola koyuldu. ⁷İki geliniyle birlikte kaldığı yerden ayrıldı; Yahuda ülkesine dönmek üzere yola çıktılar. ⁸Naomi iki gelinine, «Analarınızın evine dönün» dedi. «Ölmüşlerimize ve bana nasıl iyilik ettinizse, Babamız da size öyle iyilik etsin. ⁹Babamız her birinize başka bir kocanın evinde huzur versin.» Sonra onları öptü. Onlarsa hıçkıra hıçkıra ağlayarak,

¹⁰«Hayır, seninle birlikte senin halkına döneceğiz» dediler.

¹¹Naomi, «Geri dönün, kızlarım» dedi. «Neden benimle gelesiniz? Size koca olacak oğullar doğurabileyim diye rahmimde daha oğullar mı var? ¹²Dönün, kızlarım, gidin; ben bir kocaya varamayacak kadar yaşlandım. Umut var desem, bu gece bir kocam olup oğullar doğursam bile, ¹³onlar büyüyene dek bekler miydiniz? Onlar uğruna kocasız kalır mıydınız? Hayır, kızlarım! Sizin için üzülüyorum; benim çektiğim acı sizinkinden çok daha büyük, çünkü Babamız'ın eli bana karşı uzandı.»

¹⁴Bunun üzerine yine hıçkıra hıçkıra ağladılar. Sonunda Orpa kaynanasını öpüp vedalaştı, ama Rut ona sarılıp bağlı kaldı. ¹⁵Naomi Rut'a, «Bak, eltin kendi halkına, kendi ilahlarına döndü. Sen de onun ardından dön» dedi.

¹⁶Rut ise şöyle karşılık verdi: «Seni bırakıp geri dönmem için beni zorlama. Sen nereye gidersen ben de oraya gideceğim; sen nerede kalırsan ben de orada kalacağım. Senin halkın benim halkım, senin Tanrın benim Tanrım olacak. ^a a v16 Rut'un bu andı, yabancı bir kişinin kendini İsrail'in Tanrısı'na bağladığı temel giriş kapılarından biridir; Babamız onun aracılığıyla Moavlı bir kadını, Davut'a ve İsa'ya uzanan soy hattına dokur. ¹⁷Sen nerede ölürsen ben de orada öleceğim ve orada gömüleceğim. Ölümden başka bir şey seni benden ayırırsa, Babamız bana ne kadar ağır ceza verirse versin.»

¹⁸Naomi, Rut'un kendisiyle gitmeye kesin kararlı olduğunu görünce, ona daha fazla bir şey söylemedi.

¹⁹Böylece ikisi de Beytlehem'e varana dek yol aldılar. Beytlehem'e girdiklerinde bütün kent onların yüzünden çalkalandı. Kadınlar, «Naomi bu mu?» diye sordular.

²⁰Naomi onlara, «Beni Naomi diye çağırmayın» dedi. «Bana Mara deyin, çünkü Her Şeye Gücü Yeten bana çok acı çektirdi. ^b b v20 Naomi «hoş, tatlı» demektir; Mara ise «acı» anlamına gelir. Naomi, evine taşıdığı yasa uysun diye kendine bu yeni adı koyuyor. ²¹Giderken varlıklıydım, ama Babamız beni eli boş döndürdü. Babamız bana karşı çıkmışken, Her Şeye Gücü Yeten başıma felaket getirmişken, neden beni Naomi diye çağırasınız?» ²²İşte Naomi, gelini Moavlı Rut ile birlikte Moav kırlarından böyle döndü. Beytlehem'e vardıklarında arpa biçimi yeni başlıyordu.