روت 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹کله چې قاضيانو حکومت کولو، نو په مُلک کښې قحط راغلو، او د يهوداه د بيت لحم نه يو سړے د خپلې ښځې او دوو زامنو سره لاړو چې د موآب په علاقه کښې څۀ موده اوسى. ²د هغه سړى نوم اليملک وو، د هغۀ د ښځې نوم نعومى، او د هغۀ د دوو زامنو نومونه محلون او کليون وُو — دوئ د يهوداه د بيت لحم افراتى وُو. دوئ د موآب علاقې ته لاړل او هلته پاتې شول. ³بيا د نعومى خاوند اليملک مړ شو، او هغه د خپلو دوو زامنو سره پاتې شوه. ⁴هغوئ د موآب ښځو سره واده وکړو — عرفه او روت — او هلته نژدې لس کاله اوسېدل. ⁵بيا محلون او کليون دواړه هم مړۀ شول، او نعومى د خپلو دوو بچو او خاوند نه بې برخې پاتې شوه.

د روت نۀ ماتېدونکے تعلق

⁶نعومى د موآب په علاقه کښې واورېدل چې زمونږ پلار خپلو خلقو ته پام کړے دے او هغوئ ته يې خوراک ورکړے دے، نو هغه د خپلو دوو نږورو سره روانه شوه چې هلته نه بيرته راشى. ⁷هغې د خپلو دوو نږورو سره هغه ځائ پرېښودو چرته چې اوسېده، او د يهوداه مُلک ته د بيرته تلو په لار روانې شوې. ⁸نعومى خپلو دوو نږورو ته ووئيل چې، ”بيرته لاړې شئ، هره يوه د خپلې مور کور ته. لکه څنګه چې تاسو د مړو او زما سره ښېګڼه وکړله، هم هغه شان دې زمونږ پلار تاسو سره مهربانى وکړى. ⁹زمونږ پلار دې تاسو هره يوې ته د بل خاوند په کور کښې آرام درکړى.“ بيا هغې هغوئ ښکل کړې، او هغوئ په چغو چغو وژړل.

¹⁰هغوئ ورته ووئيل چې، ”نه — مونږ به ستا سره ستا خلقو ته بيرته راشُو.“

¹¹نعومى ووئيل چې، ”بيرته لاړې شئ، اے زما لُورو. ولې زما سره ځئ؟ آيا زما په ګېډه کښې نور زامن شته چې ستاسو خاوندان شى؟ ¹²بيرته لاړې شئ، اے زما لُورو، لاړې شئ، ځکه چې زۀ دومره بوډۍ يم چې واده ونۀ کړم. کۀ زۀ ووايم چې لا اُميد شته، کۀ نن شپه زما خاوند هم وى او زامن هم وزېږوم، ¹³آيا به تاسو د هغوئ انتظار کوئ ترڅو چې لوئ شى؟ آيا به تاسو د هغوئ دپاره بې واده پاتې شئ؟ نه، اے زما لُورو — زما دپاره دا ستاسو نه ډېر زيات تريخ دے، ځکه چې زمونږ د پلار لاس زما خلاف شوے دے.“

¹⁴په دې خبره هغوئ بيا په چغو چغو وژړل. بيا عرفه خپله خواښې د رُخصت دپاره ښکل کړه، خو روت ورپورې ونښتله. ¹⁵نعومى ووئيل چې، ”وګوره، ستا ورندار خپلو خلقو او خپلو بتانو ته بيرته لاړه. تۀ هم د هغې سره بيرته لاړه شه.“

¹⁶روت ووئيل چې، ”ما مجبوره مۀ کوه چې تا پرېږدم يا ستا د پسې راتلو نه بيرته وګرځم. چرته چې تۀ ځې، زۀ به هم ځم؛ چرته چې تۀ اوسېږې، زۀ به هم اوسم. ستا خلق به زما خلق وى، او ستا خُدائ پاک به زما خُدائ پاک وى. ^a a v16 د روت دا قسم د هغو کتابى دروازو نه يوه ده چرته چې يوه غير قوم ځان د اِسرائيل د خُدائ پاک سره تړى — او د هغې په وسيله، زمونږ پلار يوه موآبى ښځه په هغه نسب کښې اوبدى چې داؤد او عيسىٰ ته رسېږى. ¹⁷چرته چې تۀ مړه شې هلته به زۀ هم مړه شم، او هلته به ښخه شم. کۀ د مرګ نه علاوه بل څۀ تا او ما جُدا کړى، نو زمونږ پلار دې ما له دومره سخته سزا راکړى.“

¹⁸کله چې نعومى وليدل چې روت د هغې سره د تلو دپاره پوره پخه ده، نو هغې ورته بيا څۀ ونۀ وئيل.

¹⁹نو دواړه روانې شوې ترڅو چې بيت لحم ته ورسېدلې. کله چې هغوئ بيت لحم ته ننوتلې، نو ټول ښار د هغوئ په سبب وخوځېدو، او ښځو ووئيل چې، ”آيا دا نعومى ده؟“

²⁰هغې ووئيل چې، ”ما ته نعومى مۀ وايئ. ما ته مارا ووايئ — ځکه چې قادرِ مطلق زما سره ډېر تريخ سلوک وکړو. ^b b v20 د نعومى معنىٰ ”خوندوره“ ده؛ د مارا معنىٰ ”تريخه“ ده. هغه خپل نوم بدلوى چې د هغه غم سره سمون وخورى کوم چې هغه کور ته راوړى. ²¹زۀ ډکه لاړم، خو زمونږ پلار زۀ خالى بيرته راوستم. نو ولې ما ته نعومى وايئ، کله چې زمونږ پلار زۀ په تکليف کړې يم او قادرِ مطلق زما باندې مُصيبت راوستے دے؟“ ²²نو نعومى د خپلې نږور موآبۍ روت سره، چې د هغې سره بيرته راغله، د موآب د علاقې نه راوګرځېده. هغوئ بيت لحم ته هغه وخت ورسېدلې کله چې د وربشو رېبل شروع شول.