روت 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹د نعومى د خاوند له طرفه يو خپلوان وو، چې د اليملک د کورنۍ يو مشهور او دولتمند سړے وو، او نوم يې بوعز وو. ²موآبى روت نعومى ته ووئيل چې، ”زۀ دې لاړه شم او د هغه چا شاته چې په ما مهربانى کوى د غنمو وږى راټول کړم.“ هغې ووئيل چې، ”لاړه شه، اے لورې.“

³نو هغه لاړه او د لو کوونکو شاته يې وږى راټول کړل، او داسې پېښ شو چې هغه د بوعز پټى ته راغله، چې د اليملک د کورنۍ نه وو.

⁴هم په هغه وخت کښې بوعز د بيت لحم نه راغلو او لو کوونکو ته يې ووئيل چې، ”زمونږ پلار دې درسره وى.“ هغوئ جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار دې برکت درکړى.“

⁵بيا بوعز خپل نګران ته ووئيل چې، ”دا د چا جينۍ ده؟“

⁶نګران جواب ورکړو چې، ”دا هغه موآبى جينۍ ده چې د نعومى سره د موآب د مُلک نه راغلې ده. ⁷هغې ووئيل چې، ’مهربانى وکړه چې زۀ د لو کوونکو شاته د وږو په مينځ کښې وږى راټول کړم.‘ نو هغه راغله او د سحر نه تر اوسه ولاړه ده او يواځې لږه دمه يې په سيوري کښې کړې ده.“

⁸بوعز روت ته ووئيل چې، ”واوره، اے لورې. تۀ په بل پټى کښې وږى مۀ راټولوه او نۀ له دې ځايه ځه، بلکې زما د جينکو سره نژدې اوسه. ⁹کوم پټى چې هغوئ لو کوى هغه ته ګوره او د هغوئ شاته ځه. ما ځوانانو ته حُکم کړے دے چې تا له لاس در مۀ وړى. کله چې تا له تنده شى نو د هغو منګو نه اوبۀ وڅښه چې ځوانانو ډکې کړې دى.“

¹⁰هغه مخ په مخ زمکې ته په سجده شوه او هغۀ نه يې پوښتنه وکړه چې، ”ما ولې ستا په نظر کښې فضل وموندلو چې تۀ زما خيال ساتې، حال دا چې زۀ يوه پردېسه يم؟“

¹¹بوعز جواب ورکړو چې، ”ما هر څۀ واورېدل چې د خپل خاوند د مرګ نه پس دې خپلې خواښې دپاره کړى دى، چې څنګه دې خپل پلار، مور او خپل وطن پرېښودل او داسې قوم له راغلې يې چې مخکښې دې نۀ پېژندلو. ¹²زمونږ پلار دې ستا د کار بدله درکړى، او زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، چې د هغۀ د وزرونو لاندې دې پناه اخستې ده، تا له پوره اجر درکړى.“

¹³هغې ووئيل چې، ”اے مالِکه، زۀ دې ستا په نظر کښې فضل ومومم، ځکه چې تا زۀ تسلى کړې يم او خپلې وينځې ته دې په مهربانۍ سره خبرې کړې دى، حال دا چې زۀ ستا د وينځو نه يوه هم نۀ يم.“

¹⁴د ډوډۍ په وخت کښې بوعز ووئيل چې، ”دلته راشه، لږه ډوډۍ وخوره او خپله ټوټه په سرکه کښې لنده کړه.“ هغه د لو کوونکو سره کښېناسته او هغۀ وريت غنم ورکړل. هغې مړه خوړل او څۀ پاتې هم شول.

¹⁵کله چې هغه وږو راټولولو ته پاڅېده نو بوعز خپلو ځوانانو ته حُکم وکړو چې، ”هغه دې د وږو په مينځ کښې هم وږى راټول کړى، تاسو يې مۀ شرموئ. ¹⁶بلکې د دستو نه يې څۀ وږى راوباسئ او د هغې دپاره يې پرېږدئ چې راټول يې کړى، او هغه مۀ رټئ.“

¹⁷نو هغې تر ماښامه پورې په پټى کښې وږى راټول کړل، بيا يې چې کوم څۀ راټول کړى وُو هغه يې وشکول، او نژدې شل سيره اوربشې وې. ¹⁸هغې دا کلى ته يووړل، او د هغې خواښې وليدل چې هغې څومره وږى راټول کړى دى. هغې هغه څۀ هم راوايستل او ورکړل چې د مړه خوړلو نه پس يې ساتلى وُو.

¹⁹د هغې خواښې پوښتنه وکړه چې، ”نن دې چرته راټول کړل؟ چرته دې کار کولو؟ هغه سړے دې برکتى وى چې ستا يې خيال ساتلو!“ روت ووئيل چې د چا په پټى کښې يې کار کړے وو، ”نن مې چې د کوم سړى سره کار کولو هغه بوعز دے.“

²⁰نعومى خپلې نږور ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار دې هغۀ ته برکت ورکړى، چې مهربانى يې نۀ د ژوندو نه ختمه شوې ده او نۀ د مړو نه.“ هغې نور ووئيل چې، ”هغه زمونږ يو نژدې خپلوان دے، زمونږ د خلاصوونکو نه يو دے.“ ^a a v20 نعومى بوعز د خپلو خپلوانو خلاصوونکو نه يو بولى — هغه خپلوان چې حق يې وو چې څۀ ورک شوى وُو هغه بيرته واخلى او کورنۍ بحال کړى. د بوعز دا رول دلته د عيسىٰ نښان دے، زمونږ هغه خلاصوونکے چې قيمت ادا کوى چې مونږ خپل پلار ته کور ته راولى.

²¹بيا موآبى روت ووئيل چې، ”هغۀ ما ته دا هم ووئيل چې، ’زما د کار کوونکو سره اوسه ترڅو چې زما ټوله لو ختمه کړى.‘“

²²نعومى خپلې نږور روت ته ووئيل چې، ”ښۀ ده، اے لورې — د هغۀ د جينکو سره وځه، چې په بل پټى کښې تا ته تکليف ونۀ رسى.“ ²³نو هغه د بوعز د جينکو سره نژدې پاتې شوه او وږى يې راټولول ترڅو چې د اوربشو او د غنمو لو ختمه شوه، او د خپلې خواښې سره اوسېده.