ရုသ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹နောမိ၏ခင်ပွန်းဘက်မှ ဆွေမျိုးတစ်ဦးရှိ၏။ ထိုသူသည် ဧလိမလက်၏အမျိုးအနွယ်ဝင် ဂုဏ်အသရေရှိ၍ ချမ်းသာကြွယ်ဝသောသူဖြစ်ပြီး ဗောဇဟုအမည်ရှိ၏။ ²မောဘအမျိုးသမီးရုသက နောမိအား “အကျွန်ုပ်အား မျက်နှာသာပေးသူ၏နောက်တွင် စပါးကိုကောက်သိမ်းပါရစေ” ဟုဆို၏။ နောမိကလည်း “ငါ့သမီး၊ သွားလော့” ဟုဆို၏။

³ထို့ကြောင့် ရုသသည်ထွက်သွား၍ စပါးရိတ်သူတို့၏နောက်တွင် ကောက်သိမ်းလေ၏။ ဧလိမလက်၏အမျိုးဖြစ်သော ဗောဇပိုင်သည့်လယ်သို့ မှတ်မထင်ရောက်ရှိလေ၏။

⁴ထိုအခါ ဗောဇသည် ဗက်လင်မြို့မှရောက်လာ၍ စပါးရိတ်သူတို့အား “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူပါစေ” ဟုဆို၏။ သူတို့ကလည်း “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အား ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ” ဟု ပြန်ပြောကြ၏။

⁵ထိုနောက် ဗောဇသည် မိမိ၏လုပ်သားကြီးအား “ဤအမျိုးသမီးငယ်သည် မည်သူ့အမျိုးသမီးနည်း” ဟုမေး၏။

⁶လုပ်သားကြီးက “ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် မောဘပြည်မှ နောမိနှင့်အတူ ပြန်လာသော မောဘအမျိုးသမီးငယ်ဖြစ်ပါသည်။ ⁷သူက ‘စပါးရိတ်သူတို့၏နောက်တွင် ကောက်လှိုင်းစုများကြားမှ ကောက်သိမ်းစုဆောင်းပါရစေ’ ဟုတောင်းပန်ပါသည်။ သူသည်ရောက်လာ၍ နံနက်မှ ယခုတိုင်အောင်နေခဲ့ပြီး တဲအောက်တွင်သာ ခဏမျှနားနေခဲ့ပါသည်” ဟုဖြေ၏။

⁸ဗောဇက ရုသအား “ငါ့သမီး၊ နားထောင်လော့။ အခြားလယ်တွင် မကောက်သိမ်းနှင့်၊ ဤအရပ်မှလည်း မထွက်သွားနှင့်။ ငါ၏အမျိုးသမီးငယ်များနှင့် အနီးတွင်နေလော့။ ⁹သူတို့ရိတ်သောလယ်ကိုကြည့်၍ သူတို့၏နောက်သို့လိုက်လော့။ သင့်ကိုမထိမိရန် လုပ်သားလူငယ်တို့အား ငါမှာထားပြီ။ ရေငတ်သောအခါ လုပ်သားလူငယ်တို့ဖြည့်ထားသောအိုးများမှ ရေကိုသောက်လော့” ဟုဆို၏။

¹⁰ရုသသည် မြေသို့ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်လျက် “အကျွန်ုပ်သည် နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် သခင်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဂရုပြု၍ သခင်၏မျက်နှာသာကို အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်ရပါသနည်း” ဟု သခင့်အားမေးလျှောက်၏။

¹¹ဗောဇက “သင့်ခင်ပွန်းသေဆုံးပြီးနောက် သင်သည် သင့်ယောက္ခမအတွက်ပြုခဲ့သမျှကို၎င်း၊ သင်၏ဖခင်၊ မိခင်နှင့် မွေးရပ်မြေကိုစွန့်၍ အရင်မသိဖူးသော လူမျိုးထံသို့လာခဲ့ပုံကို၎င်း ငါကြားသိရပြီ။ ¹²သင်ပြုခဲ့သည့်အမှုကို ငါတို့၏ခမည်းတော် ဆပ်ပေးတော်မူပါစေ။ အတောင်တော်အောက်တွင်ခိုလှုံရန် သင်လာရောက်ခဲ့သော ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ဆုချတော်မူပါစေ” ဟုဆို၏။

¹³ရုသက “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ သခင်၏မျက်နှာသာကို အကျွန်ုပ်ရပါစေ။ အကျွန်ုပ်သည် သခင့်ကျွန်မတို့အထဲမှ တစ်ဦးမျှမဟုတ်သော်လည်း သခင်သည် အကျွန်ုပ်ကို နှစ်သိမ့်စေ၍ သခင့်ကျွန်မအား ကြင်နာစွာပြောဆိုပါ၏” ဟုလျှောက်၏။

¹⁴အစာစားချိန်၌ ဗောဇက “ဤအရပ်သို့လာ၍ မုန့်ကိုစားလော့။ သင်၏မုန့်ကို စပျစ်ရည်ချဉ်တွင် နှစ်လော့” ဟုဆို၏။ ရုသသည် စပါးရိတ်သူတို့အနားတွင်ထိုင်လေ၏။ ဗောဇသည် သူ့အား ပေါက်ပေါက်ကိုကမ်းပေး၏။ ရုသသည်ဝစွာစား၍ အချို့ကျန်သေး၏။

¹⁵ရုသသည် ကောက်သိမ်းရန်ထသောအခါ ဗောဇသည် မိမိ၏လုပ်သားလူငယ်တို့အား “သူ့ကို ကောက်လှိုင်းစုများကြားတွင်ပင် ကောက်သိမ်းပါစေ၊ သူ့ကိုမရှက်စေနှင့်။ ¹⁶ထိုမျှမက သူ့အတွက် ကောက်စည်းများမှ စပါးပင်အချို့ကို ဆွဲထုတ်၍ သူကောက်ယူရန်ချန်ထားကြလော့။ သူ့ကိုလည်း မဆုံးမကြနှင့်” ဟုမှာထား၏။

¹⁷ရုသသည် ညနေတိုင်အောင် လယ်တွင်ကောက်သိမ်း၍ စုဆောင်းရရှိသမျှကို ရိုက်နယ်သောအခါ မုယောစပါး နှစ်ဆယ်ခွက်ခန့်ရရှိ၏။ ¹⁸ရုသသည် ထိုစပါးကို မြို့သို့သယ်ဆောင်သွား၍ သူကောက်သိမ်းရရှိသမျှကို သူ့ယောက္ခမမြင်လေ၏။ ရုသသည်လည်း မိမိဝစွာစားပြီးနောက် ချန်ထားခဲ့သည်ကို ထုတ်၍ ယောက္ခမအားပေး၏။

¹⁹သူ့ယောက္ခမက “ယနေ့ အဘယ်မှာ ကောက်သိမ်းခဲ့သနည်း။ အဘယ်မှာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သနည်း။ သင့်ကို ဂရုပြုခဲ့သောသူသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာခံစားပါစေ” ဟုမေး၏။ ရုသက မိမိလုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် လယ်ပိုင်ရှင်၏အမည်ကိုဖော်ပြ၍ “ယနေ့ အကျွန်ုပ်အတူလုပ်ကိုင်ခဲ့သောသူမှာ ဗောဇဖြစ်ပါသည်” ဟုဆို၏။

²⁰နောမိက မိမိ၏ချွေးမအား “အသက်ရှင်သူများနှင့် သေဆုံးသူများအပေါ် ကရုဏာမပြတ်သော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုသူအား ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ” ဟုဆို၏။ ဆက်လက်၍ “ထိုသူသည် ငါတို့၏ နီးစပ်သောဆွေမျိုးဖြစ်၍ ငါတို့ကို ရွေးနုတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသူတို့အနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်” ဟုဆို၏။ ^a a v20 နောမိသည် ဗောဇကို သူတို့၏ဆွေမျိုးရွေးနုတ်ရှင်များအနက် တစ်ဦးအဖြစ်ဖော်ပြသည် — ဆုံးရှုံးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်ဝယ်ယူ၍ မိသားစုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပိုင်ခွင့်ရှိသော ဆွေမျိုးဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဗောဇ၏အခန်းကဏ္ဍသည် ငါတို့အား ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် အဖိုးအခကိုပေးဆပ်တော်မူသော ငါတို့၏ရွေးနုတ်ရှင် ယေရှုကို ကြိုတင်ပုံဆောင်သည်။

²¹ထိုနောက် မောဘအမျိုးသမီးရုသက “ထိုသူက ‘ငါ၏ကောက်ရိတ်ခြင်းအားလုံး ပြီးဆုံးသည်အထိ ငါ၏အလုပ်သမားတို့နှင့်အတူနေလော့’ ဟုပင် အကျွန်ုပ်အားပြောပါသည်” ဟုဆို၏။

²²နောမိက မိမိ၏ချွေးမရုသအား “ငါ့သမီး၊ ကောင်း၏။ အခြားလယ်တွင် သင်အန္တရာယ်မပြုခံရစေရန် သူ၏အမျိုးသမီးငယ်များနှင့်အတူ ထွက်သွားလော့” ဟုဆို၏။ ²³ရုသသည် မုယောစပါးနှင့် ဂျုံစပါး ကောက်ရိတ်ခြင်းပြီးဆုံးသည်အထိ ဗောဇ၏အမျိုးသမီးငယ်များနှင့် အနီးတွင်နေ၍ ကောက်သိမ်းလျက် မိမိ၏ယောက္ခမနှင့်အတူ နေထိုင်လေ၏။